2 Samuel 17
GODE EA SIA: IDA:IWANE GALA (BEO) vs NAA
1 Amogalu, Ahidoufele da A:basalomema amane sia:, “Na da dunu 12,000 agoane ilegele, wali gasia Da:ibidima doagala:musa: bobogema:ne sia:ma.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e me disporei e perseguirei Davi esta noite.
2 E da helebeba:le amola da:i dioiba:le, na da hedolo ema doagala:le, ea dunu huluane da hobeamu. Amasea, na da hina bagade fawane fane legemu.
2 Vou surpreendê-lo enquanto está cansado e desanimado. Farei com que entre em pânico e todo o povo que está com ele fugirá. Então matarei apenas o rei.
3 Amasea, na da ea dunu huluane dima oule misunu. Ilia da uda hobeale asili bu fila mabe amo defele bu manebe ba:mu. Dunu afae fawane fane legemu da defea. Eno huluane da gaga:i dagoi ba:mu.”
3 Trarei todo o povo de volta para você, pois a volta de todos depende daquele a quem você procura matar. Assim, todo o povo estará em paz.
4 A:basalome amola Isala:ili ouligisu dunu huluane da amo fada:i sia: hahawane nabi.
4 Este parecer agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5 A:basalome da amane sia:i, “Wali Hiusiai amo misa:ne wele sia:ma. Ninia da ea sia: nabimu.”
5 Mas Absalão disse: — Chamem agora Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele tem a dizer.
6 Hiusiai da doaga:loba, A:basalome da ema amane sia:i, “Ahidoufele da ninima amo fada:i sia: sia:i. Ninia amo sia: fa:no bobogema:bela:? O amai hame galea, dia ninima logo olelema.”
6 Quando Husai chegou, Absalão lhe falou, dizendo: — O parecer de Aitofel é este. Vamos fazer o que ele falou? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 Hiusiai da bu adole i, “Fada:i sia: amo Ahidoufele da wali dilima i, amo da noga:i hame.
7 Então Husai disse a Absalão: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 Dilia dawa:! Da:ibidi amola ea dunu da nimi bagade gegesu dunu. Dunu da ‘bea’ emega ea mano wamolasea, ‘bea’ da ougi bagade ba:sa. Amo defele, Da:ibidi amola ea dunu da ougi bagade gala. Dia ada da bagade dawa:su dadi gagui dunu. E da gasia ea dunu amo gilisili hame ouesala.
8 Husai continuou: — Você conhece o seu pai e os seus homens e sabe que são valentes e estão enfurecidos como a ursa no campo, roubada dos seus filhotes. Além disso, o seu pai é homem de guerra e não passará a noite com o povo.
9 Amabela:? E da wahadafa magufu gelabo o eno sogebi amo ganodini wamo aligili esalabala? Da:ibidi da dia dunu doagala:sea, amola nowa da amo sia: nabasea, Da:ibidi da dia dunu hasali dagoi, amo sia:mu.
9 Eis que agora deve estar escondido em alguma caverna ou em outro lugar qualquer. E, se acontecer que você tenha algumas baixas no primeiro ataque, cada um que ouvir isso dirá que houve matança no povo que segue Absalão.
10 Amasea, Isala:ili nimi bagade gegesu dunu, amo da laione wa:me defele beda:su hame dawa:, ilia amola da beda:igia:mu. Bai Isala:ili dunu huluanedafa da dia ada da dadi gagui dunu noga:idafa, amola ea dunu da nimi bagade gegesu dunu, amo ilia da dawa:mu.
10 Então até o homem valente, cujo coração é como o coração de leão, com certeza irá desanimar, porque todo o Israel sabe que o seu pai é um herói e que os que estão com ele são homens valentes.
11 Na fada:i sia: da agoane. Di Isala:ili dunu huluanedafa, soge bega: asili eno bega: doaga:le, huluane lidili gegedoma. Ilia da sa:i hano wayabo bagade bega: gala, amo ea su idi agoane ba:mu. Amola disu bisili, ilima gegemusa: oule masa.
11 Eu aconselho que, a toda pressa, se reúna em torno de você todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar, e que você mesmo os guie na batalha.
12 Ninia Da:ibidi ea esalebe sogebi hogolalu, e da nini mabe ea mae ba:le, e doagala:mu. E amola ea dunu huluanedafa da fane legei dagoi ba:mu.
12 Então o atacaremos onde quer que se encontre e facilmente cairemos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra. E não ficará ele nem nenhum dos homens que estão com ele — nem um só!
13 E da hobeale, moilai bai bagade ganodini golili dasea, ninia dunu da amoga efe gaguli asili, amo moilai bai bagade, fago hagudu gala amoga hiougili gudumu. Amo moilai bai bagade ea musa: dialebe sogebi agolo da:iya, amoga igi afae dialebe hame ba:mu.”
13 Se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel levará cordas àquela cidade e nós a arrastaremos até o ribeiro, até que lá não fique nem uma só pedrinha.
14 A:basalome amola Isala:ili dunu huluane da amane sia:i, “Hiusiai ea fada:i sia:i da noga:i amola Ahidoufele ea sia:i baligisa.” Hina Gode da A:basalome amola Isala:ili dunu ilia da Ahidoufele ea fada:i sia: noga:i amoma mae fa:no bobogema:ne ilegei. Bai E da A:basalome dafama:ne logo hamoi.
14 Então Absalão e todos os homens de Israel disseram: — O conselho de Husai, o arquita, é melhor do que o conselho de Aitofel. Acontece que o
15 Amalalu, Hiusiai da gobele salasu dunu Sa:idoge amola Abaia:da elama fada:i sia: e da A:basalome amola Isala:ili ouligisu dunuma i, amola fada:i sia: amo Ahidoufele ea i, amo elama olelei.
15 Então Husai disse aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: — Assim e assim Aitofel aconselhou a Absalão e aos anciãos de Israel, mas assim e assim aconselhei eu.
16 Hiusiai da eno amane sia:i, “Hadiga! Da:ibidima sia: sia:sima. E da gasia hano degesu hafoga:i sogega galu, amoga mae ouesaloma:ne sia:ma. Be e amola ea dunu da A:basalome ea dadi gagui dunuga gagulaligili fane legesa:besa:le, e wahadafa Yoda:ne Hano degema:ne sia:ma.”
16 Agora, pois, mandem depressa a seguinte mensagem a Davi: “Não passe esta noite nos vaus do deserto, mas atravesse logo o rio, para que não seja destruído o rei e todo o povo que com ele está.”
17 Abaia:da egefe Yonada:ne amola Sa:idoge egefe Ahima:ia:se ela da Enelougele hano nasu uli dogoi Yelusaleme bega: galu amoga ouesalebe ba:i. Bai ela da se nabasa:besa:le, molai bai bagade golili sa:imu da hamedei ba:i. Hawa: hamosu a:fini da eso huluane Yelusalemega hamobe hou elama olelemusa: ahoasu. Amalalu, ela da Da:ibidima alofele adomusa: ahoasu.
17 Jônatas e Aimaás estavam em En-Rogel. Uma criada ia até lá e lhes passava informações, que eles depois transmitiam ao rei Davi. Eles não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Be eso afaega, goi afae da ela ba:le, A:basalomema adoi. Amaiba:le, ela da hehenane Bahiulimi dunu ea diasu ganodini wamoaligi. Ea diasu gadenene da hano uli dogoi dialebe ba:i. Ela da amo ganodini sa:ili, wamoaligi.
18 Mas um moço os viu e contou a Absalão. Então os dois partiram às pressas e entraram na casa de um homem, em Baurim, que tinha um poço no seu pátio, ao qual desceram.
19 Bahiulimi dunu ea idua da amo uli dogoi dedeboi. Amola dunu da amo mae ba:ma:ne, dedebosu abulaga figisili, amo da:iya gagoma afagogolesi.
19 A mulher desse homem pegou uma coberta, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grãos de cereais sobre ela. E assim ninguém suspeitou de nada.
20 A:basalome ea eagene ouligisu dunu da amo diasuga misini, udama amane adole ba:i, “Ahima:ia:se amola Yonada:ne da habila:?” E bu adole i, “Ela da hano degei dagoi.” A:basalome ea dunu da ela hogoi, be hame ba:i. Amaiba:le, ilia da Yelusalemega buhagi.
20 Quando os servos de Absalão chegaram àquela casa, perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? A mulher respondeu: — Já passaram o ribeiro. Eles saíram a procurá-los, mas não conseguiram achar. Então voltaram para Jerusalém.
21 Ilia da yolesilalu, Ahima:ia:se amola Yonada:ne da uli dogoia gudunini heda:le, hina bagade Da:ibidima sia:musa: asi. Ela da Ahidoufele ea A:basalomema hamoma:ne ilegei Da:ibidima olelelalu, amane sia:i, “Hadiga! Hano degema!”
21 Depois que eles foram embora, os dois logo saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Disseram: — Levantem-se e passem depressa as águas, porque assim e assim aconselhou Aitofel contra vocês.
22 Amaiba:le, Da:ibidi amola ea dunu da muni Yoda:ne Hano degelalu, hadigibi galu degele asi dagoi ba:i.
22 Então Davi e todo o povo que estava com ele se levantaram e passaram o Jordão. Quando amanheceu, não havia um só que não tivesse passado o Jordão.
23 Ahidoufele da A:basalome amola ea dunu da ea fada:i sia: amoga hame fa:no bobogei ba:loba, e da ea dougi da:iya fisu legele, amoga fila heda:le, hi moilaidafa amoga buhagi. Amalalu, e da ea liligi huluane hahamonanu, hi gobele galogoaga gomene hegoa:nesili, bogoi dagoi. Ilia da ea da:i hodo amo ea sosogo fi ilia uli dogoiga sali.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, preparou o jumento e foi para casa, na cidade em que morava. Pôs em ordem os seus negócios e se enforcou; morreu e foi sepultado na sepultura do seu pai.
24 A:basalome amola Isala:ili dunu da Yoda:ne Hano degei dagoloba, Da:ibidi da Ma:ihana:ime sogega doaga:i dagoi ba:i.
24 Davi chegou a Maanaim. Absalão, tendo passado o Jordão com todos os homens de Israel,
25 (A:basalome da Ama:isa amo Youa:be ea dadi gagui wa:i ouligisu sogebi lama:ne ilegei dagoi. Ama:isa da Isiama:ile fi dunu Yidie egefe. Ea ame da A:biga:ile, Na:iha:se ea idiwi amola Youa:be ea ame Selouaia amo ea hobe).
25 colocou Amasa no comando do exército, em lugar de Joabe. Amasa era filho de certo homem chamado Itra, o ismaelita, que era casado com Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 A:basalome amola ea dunu da Gilia:de soge ganodini awali wa:i fi dialu.
26 E assim o povo de Israel e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Da:ibidi da Ma:ihana:ime amoga doaga:loba, Sioubai (Na:iha:se egefe. E da La:ba moilai bai bagade A:mone sogega gala amoga misi) amola Ma:ige (Loudiba dunu A:miele egefe) amola Basila:iai (e da Lougilimi moilai Gilia:de sogega misi) ilia da Da:ibidi yosia:musa: misi.
27 Quando Davi chegou a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 -
28 trouxeram camas, bacias e vasilhas de barro, além de trigo, cevada, farinha, grãos torrados, favas e lentilhas;
29 Ilia da yaeya amola osoboga hamoi ofodo amola golasu liligi amola ha:i manu, amo Da:ibidi amola ea dunuma ima:ne gaguli misi. Ilia da widi amola bali, falaua, gagoma gobei, da:iyene, da:iyene eno, agime hano, gou, dodo maga:me sefe, amola sibi gaguli misi. Bai Da:ibidi amola ea dunu da hafoga:i sogega ahoanebeba:le, ha:i amola hano hanai amola helei galu, amo ilia da dawa:i.
29 também mel, coalhada, ovelhas e queijos de leite de vaca. Levaram isso a Davi e ao povo que estava com ele, para que comessem, porque disseram: “Este povo no deserto está faminto, cansado e sedento.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.