1 Samuel 25
GODE EA SIA: IDA:IWANE GALA (BEO) vs NTLH
1 Sa:miuele da bogoi. Amola Isala:ili fi dunu huluane da ema asigiba:le idigimusa: gilisi. Ilia da moi hi lai (La:ima) amogai e uli dogone sali.
1 Samuel morreu, e todos os israelitas se juntaram e choraram a morte dele. Então o sepultaram na sua casa, em Ramá. Depois disso Davi saiu e foi para o deserto de Parã. Nabal estava em Carmelo, cortando a lã das suas ovelhas.
2 -
2 — ausente —
3 Amogawi, Ga:ilebe fi dunu ea dio amo Na:iba:le da Ma:ione moilaiga esalebe ba:i. E da Gamele moilai gadenene dialebe soge gagui. E da bagade gagui dunu. E da sibi 3,000 agoane amola goudi 1,000 agoane gagui galu. Ea uda da isisima:goi ba:i amola bagade dawa:su ba:i. Be Na:iba:le da uasu amola hedolo mi hanasu dunu agoane ba:i.
3 — ausente —
4 amola Da:ibidi da wadela:i hafoga:i soge ganodini esalu, amo hou nabi.
4 Davi estava no deserto e soube disso.
5 Amaiba:le, e da ayeligi dunu nabuane amo Na:iba:lema hahawane sia: sia:ma:ne, Gamele moilaiga asunasi.
5 Então enviou dez rapazes a Carmelo, com ordem de encontrarem Nabal e o cumprimentarem em nome dele.
6 E da ili Na:iba:lema amane sia:ma:ne sia:i, “Sama! Da:ibidi da dima, dia sosogo amola dili huluane dilima ea asigi sia: sia:sisa.
6 Mandou que dissessem o seguinte: “Meu caro amigo, Davi lhe manda saudações, desejando tudo de bom para o senhor, a sua família e tudo o que é seu.
7 E da nabi amo di da dia sibi ilia hinabo dadamusa: esala. Ea hanai da dia sibi ouligisu da nini esala amola ninia da ilima se hame iasu, di da amo dawa:mu e da hanai. Ilia da Gamele amogai esaloba, ilia liligi afae wamolai hame ba:i.
7 Ele soube que o senhor está cortando a lã das suas ovelhas e mandou lhe contar que os seus pastores estiveram com a gente, e nós não lhes fizemos nenhum mal. Durante o tempo em que estiveram em Carmelo, não roubamos nada do que era deles.
8 Di da dia hawa: hamosu dunu ilima adole ba:sea, ilia da amo defele dima olelemu. Ninia da lolo nabe esoga dima misi wea. Di da nini aowama:ne, Da:ibidi da dima edegesa. Nini amola dia na:iyado Da:ibidi fidima:ne, dia imunu amo ninima ima.”
8 Pergunte, e eles lhe contarão. Davi pede para o senhor nos receber com amizade porque viemos aqui num dia de festa. Assim, por favor, dê o que puder a nós, os seus criados, e ao seu querido amigo Davi.”
9 Da:ibidi ea dunu da Da:ibidi ea sia: amo Na:iba:lema olelelalu, ouesalu.
9 Os homens de Davi foram e deram o recado a Nabal, em nome de Davi. Então ficaram esperando,
10 Na:iba:le da aligili, amalu amane adole i, “Da:ibidi da nowala:? Na da ea dio hamedafa nabi. We galu ninia soge da hobeale asi udigili hawa: hamosu dunu amoga nabai gala!
10 e Nabal respondeu: — Davi? Filho de Jessé? Quem é ele? Nunca ouvi falar nele! Hoje em dia há muitos escravos que fogem dos seus donos!
11 Na da na agi gobei, hano amola ohe na da na sibi hinabo dadamusu dunugili ima:ne fanelegei, amo lale, dunu amo da habodili misi na hame dawa:, amogili hamedafa imunu!”
11 O meu pão, a minha água e os animais que matei para dar aos meus empregados eu não darei a homens que eu nem sei de onde vieram!
12 Da:ibidi ea dunu da ema buhagili, Na:iba:le ea sia:i ema adodole i.
12 Os homens de Davi voltaram e contaram o que Nabal tinha dito.
13 Da:ibidi da ea dunuma amane sia:i, “Dilia! Gegesu gobihei salawane idinigima!” Amalalu, ilia da amane hamoi. Da:ibidi amola da ea gegesu gobihei idiniginisi. E amola ea dunu 400 agoane da Na:iba:le e doagala:musa: asi. Ea dunu eno 200 agoane da ilia liligi ouligima:ne, Ba:ila:ne sogega ouesalu.
13 Então Davi disse: — Ponham as suas espadas nos cintos! E todos obedeceram. Davi também pegou a sua espada e saiu com mais ou menos quatrocentos dos seus homens enquanto duzentos ficaram atrás com a bagagem.
14 Na:iba:le ea hawa: hamosu dunu afae da Na:iba:le idua A:biga:ilema amane sia:i, “Di da nabibala:? Da:ibidi da hafoga:i sogega asigi sia: ninia hina ema sia:si. Be e da bu Da:ibidima ougili sisa:noi.
14 Um dos empregados de Nabal disse a Abigail, a mulher de Nabal: — A senhora soube? Davi enviou do deserto uns mensageiros com saudações para o nosso patrão, mas ele os tratou mal.
15 Be Da:ibidi amola ea dunu da ninima obenane hamoi. Ilia da ninima se hame iasu. Amola ninia da ili amola sogega gilisili esalea, ninia da liligi afae wamolai hamedafa ba:i.
15 No entanto, eles têm sido muito bons para a gente: nunca nos incomodaram e, durante todo o tempo em que estivemos com eles nos campos, eles não roubaram nada que era nosso.
16 Ninia da sibi wa:i ouligisa esalea, ilia da yoga amola gasia, ninima noga:le gaga:su.
16 Eles nos protegeram dia e noite todo o tempo em que estivemos com eles tomando conta dos nossos rebanhos.
17 Amo hou noga:le dawa:lalu, dia hamomu ilegema. Ea hamobeba:le, ninia hina amola ea sosogo huluane da se bagade nabimu agoai galebe. E da gasa fi bagade hamobeba:le, e da dunu eno ilia sia: hamedafa naba.”
17 Pense nisso e resolva o que fazer. Isso poderá vir a ser um desastre para o nosso patrão e toda a sua família. Ele é tão mau, que ninguém pode falar com ele.
18 A:biga:ile da hedolowane agi ga:gi 200 amola bulamagau gadofoga hamoi daba waini hano nabai aduna, sibi houi biyale, gagoma egegei17 gilogala:me, waini fage gagabu fofogai 100 agoane amola figi ifa fage fofogai ga:gi 200 agoane amo lale, dougi da:iya lidili lelegesa lai.
18 Então Abigail pegou depressa duzentos pães, dois odres cheios de vinho, cinco ovelhas assadas, uns dezessete quilos de trigo torrado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos secos e pôs tudo sobre jumentos.
19 Amalalu, e da ea hawa: hamosu dunu ilima amane sia:i, “Dilia bisili masa! Na da fa:no bobogemu.” Be e da egoa ema hamedafa sia:i.
19 Então disse aos empregados: — Vão na frente, que eu vou atrás. Porém não contou nada ao seu marido.
20 E da dougi da:iya fila heda:le, agolo goulole aliagaloba, hedolowane Da:ibidi amola ea dunu migadenene manebe ba:i.
20 Abigail ia montada no seu jumento e, de repente, numa curva, na descida, encontrou Davi e os seus homens, que vinham na sua direção.
21 Da:ibidi amane dadawa:lu, “Na da abuliba:le amo dunu ea liligi hafoga:i sogega ouligilalula:? E da liligi afae wamolai hamedafa ba:i. Be na da e fidibiba:le, e da nama wadela:i bidi dabe iaha.
21 Davi tinha pensado assim: “De que me adiantou proteger a propriedade desse homem aqui no deserto? Nós não roubamos nada que era dele, e é assim que ele me paga a ajuda que lhe dei?
22 Na da hame hadigia amo dunu huluane hame fane lelegesea, Hina Gode da na fane legemu da defea.”
22 Que Deus me castigue se eu não matar até o último daqueles homens antes do amanhecer!”
23 A:biga:ile da Da:ibidi ba:beba:le, hedolowane dougi da:iya esalu alia gudui amalu hi gobele Da:ibidi ea emo bega: osoba gala:la sa:ili,
23 Quando Abigail viu Davi, desmontou depressa, ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão,
24 amola ema amane sia:i, “Dafawane hina! Na sia: nabima! Na da amo da:i diosu dabe lala!
24 aos seus pés, dizendo: — Por favor, senhor! Escute-me! Eu sou a culpada!
25 Na:iba:le da noga:i hame dunu! Ea sia: mae nabima! Dafawane! E da ea dio dawa:loma:ne defele gagaoui dunu esala! Hina! Dia hawa: hamosu dunu da doaga:loba, na da amogawi hame galu.
25 Por favor, não dê atenção a Nabal, pois ele não vale nada! Ele é exatamente o que seu nome quer dizer: um tolo ! Eu mesma não vi os rapazes que o senhor mandou.
26 Dia ha lai dunuma dabele fane legemu logo, Hina Gode E da hedofai. Amola wali na da Hina Gode Ea Dioba:le amane sia:sa, dia ha lai amola dunu huluane da dima se imunusa: dawa:lala, amo da Na:iba:le ea se iasu lamu defele, se iasu ba:mu.
26 Foi o Senhor Deus quem impediu que o senhor se vingasse e matasse os seus inimigos. Agora eu juro, pela sua vida e pela vida do Senhor , que todos os seus inimigos e todos os que querem prejudicá-lo serão castigados como Nabal.
27 Dafawane hina! Na dima udigili imunusa: gaguli misi goe lale, dia dunuma ima.
27 Senhor, faça o favor de aceitar este presente que eu lhe trouxe e o entregue aos seus homens.
28 Dafawane hina! Na da wadela:i hou hamoi galea, amo gogolema:ne olofoma. Hina Gode da di amola digaga fi hina bagade hamomu. Bai di Ea gegesu hamonana. Amola di da esalea, wadela:i hou hamedafa hamomu.
28 Perdoe, por favor, qualquer coisa errada que eu tenha feito. O Senhor Deus fará com que o senhor seja rei e também os seus descendentes, pois o senhor está combatendo o combate dele e o senhor não vai fazer nenhum mal enquanto viver.
29 Nowa da dima doagala:le, fane legemusa: dawa:sea, dia Hina Gode da dunu da gobolo gene ouligibi defele, di gaga:mu. Be dia ha lai dunu amo Hina Gode da dunu da ifa badaga ga:muga: dadiga gele fodole gala:be defele, galagamu.
29 Se alguém o atacar e tentar matá-lo, o Senhor , seu Deus, o protegerá como um homem que guarda um tesouro precioso. Mas ele vai jogar longe os seus inimigos, como um homem que atira pedras com a sua funda .
30 Amola Hina Gode da dima amo noga:i hou huluane E ilegei amo hamone dagosea, amola di Isala:ili hina bagade hamoi dagosea,
30 O Senhor Deus cumprirá todas as coisas boas que lhe prometeu e o fará rei de Israel.
31 amola di da dia hamobeba:le, dia asigi dawa:su ganodini se hame nabimu. Bai di da dabele dunu hame fai amola udigili hame fai. Amola Hina Gode da dima hahawane dogolegele hou hamoi dagosea, dafawane na amola mae gogolema.”
31 E, quando isso acontecer, o senhor não terá motivo para se arrepender, ou sentir remorso por haver matado sem razão, ou por ter se vingado por si mesmo. E, quando o Senhor Deus o abençoar, não esqueça de mim.
32 Da:ibidi da A:biga:ilema amane sia:i, “Hina Godema nodoma! Isala:ili Gode da wali eso di nama asunasiba:le, Ema nodomu da defea.
32 Davi respondeu: — Louvado seja o
33 Di da wali eso noga:le dawa:beba:le, noga:le hamoi. Na da wadela:i medole legesu hou amola dabe medole legesu hou dawa:i galu. Be di da amo logo hedofaiba:le, na Godema nodosa.
33 Graças ao que você fez hoje e ao seu juízo, eu deixei de cometer um crime de morte e fui impedido de me vingar por mim mesmo.
34 Na dima se imunusa: dawa:i. Be Hina Gode da amo logo hedofai. Be na Esalebe Isala:ili Gode amo Ea Dioba:le amane dafawane sia:sa. Di da hedolowane nama doaga:musa: hame misi ganiaba, hahabe galu Na:iba:le ea dunu huluane da bogogia:i dagoi ba:la:loba.”
34 Que o Senhor Deus me livre de fazer algum mal a você! Eu juro pelo Senhor , o Deus de Israel, o Deus vivo, que, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo me encontrar, amanhã cedo todos os homens de Nabal estariam mortos, até os meninos!
35 Amalalu, Da:ibidi da A:biga:ile ea gaguli misi liligi amo lai. E ema amane sia:i, “Dina: diasuga buhagima. Amola mae dawa:ma! Na dia hanai defele hamomu.”
35 Então Davi aceitou o que ela havia trazido e disse: — Volte para casa e não se preocupe. Eu farei o que você quiser.
36 A:biga:ile da Na:iba:lema buhagi. E da lolo nabe amo hina bagade ea lolo nabe defele nanebe ba:i. E da feloai amola hahawane galu. Amaiba:le, A:biga:ile e da ea hamoi ema mae adole, golale hahabe fawane adoi.
36 Abigail voltou para o seu marido Nabal, que estava em casa, festejando como um rei. Ele estava bêbado e alegre. Então ela não lhe contou nada. Na manhã seguinte,
37 Amalalu, e da feloai gumibiba:le, A:biga:ile e da liligi huluane ema adodole i. Na:iba:le da bagade olole, da:i hulu gadoi dagoi ba:i.
37 quando ele não estava mais bêbado, ela lhe contou tudo. Aí ele teve um ataque e ficou completamente paralisado.
38 Eso nabuyane baligili, Hina Gode da Na:iba:le fane, e bogoi.
38 Uns dez dias depois, a ira de Deus feriu Nabal, e ele morreu.
39 Da:ibidi da Na:iba:le bogoi nababeba:le, amane sia:i, “Hina Godema nodosa! Na:iba:le da nama sisa:nobeba:le, Hina Gode da ema dabe i. Amola, na Hina Gode Ea hawa: hamosu dunu, na da wadela:le mae hamoma:ne E da gaga:i. Hina Gode da Na:iba:le hina: wadela:i houga se iasi.”
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Louvem a Deus, o Então Davi mandou a Abigail uma proposta de casamento.
40 Da:ibidi ea hawa: hamosu dunu ilia da Gamele amoga asili, A:biga:ilema amane sia:i, “Da:ibidi da di lamu sia:beba:le, e da ninia di lala masa:ne asunasi.”
40 Os empregados dele foram até Carmelo e disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua esposa.
41 A:biga:ile da osoboa beguduli, amane sia:i, “Na da ea hawa: hamosu uda. Na da ea hawa: hamosu dunu ilia emo dodofemusa: momageiwane esala.”
41 Então Abigail ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e disse: — Eu sou escrava de Davi e estou pronta para lavar os pés dos empregados dele.
42 E da hedolo wa:legadole, ea dougi da:iya fila heda:i. E amola ea hawa: hamosu a:fini biyale gala, da Da:ibidi ea hawa: hamosu dunu ili bisili asili, amola Da:ibidi ema fi.
42 Aí ela se levantou depressa e montou o seu jumento. E, acompanhada por suas cinco empregadas, partiu na companhia dos empregados de Davi e se tornou esposa dele.
43 Da:ibidi da musa: Ahinoua:me (Yeseliele uda) amo lai galu, amola waha da A:biga:ile amowane ea uda hamoi.
43 Davi tinha casado com Ainoã, de Jezreel, e agora Abigail também se tornou sua esposa.
44 Amabe galuwane, Solo da ea uda mano Ma:iga:le amo da Da:ibidi igili i galobawane, bu Ba:ladai (Ga:lime moilai dunu La:ise, amo egefe) amogili i galu.
44 Nesse meio tempo Saul tinha dado a sua filha Mical, que tinha sido esposa de Davi, a Palti, filho de Laís, da cidade de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.