Lucas 20
Ila⁄imbidu Gu ⁄abu hari Burungaisoo (BDS) vs NTLH
1 Letu waka, qatlay Yeesu giyaa ilii caacaahhaahhamisiye hida mara gu didiruge haa kakaaru Gimba gu Hhou gu Iliitleemu, hhapalooee da deni, maarimamaa da sariyaa da diini haa gaduũ gu Yahuudi, yaagi khayri daqa dosii.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Inay gugi maasiri ina tuba, “Sandi kaade, hari ⁄uuru gu tawaaloo mala yondimaamita gimbaki? Baku ha miyaa suguũ hadisi ugu ⁄uurukee?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Ina gigi ilaki⁄isi inay tuba, “Ana see hangu maasa unkuray gimba leẽ. Sini kaadee,
3 Jesus respondeu:
4 hiinunqudimisu gu Yohaana yaa daqa Iliitleemu dahhi, baku yaa daqa hida dahhi?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Teꞌesii, gi idaruusiri inay haa inay tuba, “Bere hoo kaawana tuba, yaa rawaa gu raw dahhi daqa Iliitleemugo, ina hindoo maasi tuba, ‘Asu unkuray magwaa ⁄imbidiriiba ina?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Kara, bere hoo kaawana tuba, ‘Yaa daqa hida dahhi,’ hida sliimaa hindoo cakhadinay hari tle⁄eẽ, sa gimba hiĩ iliipaꞌaniri tuba, Yohaana yaa tletimiisay gu Iliitleemu.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Teesaaqay, inay gugi ilaki⁄isiri tuba, “Dandiray ha hhidina hiidahhasa dosi, daqa giyaa dahhade.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Teꞌesii, Yeesu sigigi kaay tuba, “Ana see sangu kaawaaba, ti hari ⁄uuru gu tawaaloo mala yondimaamida gimbaki.”
8 Jesus disse:
9 Inkoo, Yeesu gi ilakoomi kakaaru sa hida ilaꞌaaꞌaatisati tuba, “Heedi waku yaa daamisi sabiibu qaymoo dosii. Qaymotee gigi dubisi sa dooslimiisee wakinay. Da hheꞌesi, ina gi hhiyuudi segenge, gi ibiidi yade balalu wa⁄a.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Qatlay gu we⁄inay giyaa ilii day, ina yaa ya⁄abi tongimoo gosi daqa dooslimiisetiray, ma sugwaa hadisi bara da ⁄aamu gosi. Teesaaqay see, dooslimiisetira gugi difiri tongimokee haa gugi ki⁄isiri ina hari dabaiĩ kilesi.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Teesaaqay, looimoo gu qaymotee gi ya⁄abi kara tongimoo waku daqa dooinay. Hikee see gugi difiri haa gugi muriidisiri hari khisla. Inay gugi ki⁄isiri ina hari dabaiĩ kilesi.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Ina gii roogisi kara ya⁄abaraa tongimoo gu tami. Hikee see gugi difiri haa gugii slaamuudisiri, inay gugii kwahhiri kenga gu qaymooge.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Da hheꞌesi, looimoo gu qaymoo da sabiibu hingigi maasi tuba, ‘Hati malee laqa? Inkoo hati ya⁄aba nankoy ga slae, angamalee inay gu muriidiyay ina.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Qatlay dooslimiisetee gwaa ilii aniri ina yaa khoci, gi gimbuusiri inay haa inay tuba, ‘Yeraa, hiĩ na asu aalimiisayi gu qaymoti. Inkoo, hagu gaasanee, aalimeeti ma toori tleehhiti.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Teesaaqay, giyaa ilii day inay gugi duukhiri kenga gu qaymoo da sabiibuge haa gugi gaasiri. Inkoo, looimoo gu qaymoo da sabiibu, dooslimiisetee giti malee laqi?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Gu lou, ina yaati khay haa gi hhamisi dooslimiisetee. Kara qaymotee da sabiibu gigi hadisi sa dooslimiisee wakinay!”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Teꞌesii, Yeesu gi ilii kaasi ilaa kosi daqa dooinay, gi kaay tuba, “Inkoo, ilatahha maꞌaana da Handikati da Iliitleemu, doó kaawa tuba,
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Heedi gwii huua rawaa gu tlaa⁄ukii hitii kereꞌemidi pencerehhemay haa pencerehhemay. Kara heedi da iliihuuiye dugutii saadisi sumuku.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Teꞌesii, maarimamaa da sariyaa da diini haa hhapalooee da deni, gi dabiidiri amoo dari oowaraa ina ciraai, sa gimba yaa baraslayiri tuba, inay diginiĩ ilaꞌaaꞌaatisi haa dooslimiisetee da tlakwi. Teesaaqay see, inay yaa tlaꞌamuudiri raqa da hida.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Da hheꞌesi, maarimamaa da sariyaa haa hhapalooetee gi gigidiniri Yeesu haa gi ya⁄abiri cangincangimisee, gungwaa laqamee tuba ti hida gu hhoi. Inay yaati slaiyay ooyiru ina hari gimba gosi, magu taatahhiri dabaiĩ gu gafanage.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Cangicangimisetee gi maasiri Yeesu tuba, “Maarimuu, dandiray ha khuana tuba, ugu hoóti gimbuusida haa hoóti caacaahhamisida gimba gu lou, kara hoó hiilehhitaaba hida. Ugu hoóti caacaahhamisida gimba gu Iliitleemu hari amoo da loi.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Inkoo sandi kaade, dandiray ti naraꞌaa buꞌuduu koodi sa Kaysaari baku ti naraꞌaaba?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Yeesu gi baraslayi inay guti koiiꞌimisiyay hatliru, sigigi kaay tuba,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Sini laqantee goboriya da dinaari. Kalay haa uma gu miyaa na wana goboriyatii?”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Inay gugi ilaki⁄isiri tuba, “Gu mutemi Kaysaari.”
25 Então Jesus disse:
26 Inay yaa hiidahhasiriiba ooyiru ina, hari gimba lensee giyaa gimbuusi pandaa da hidage. Inay digaati bakaꞌasi hari khisla hari ilaki⁄isa dosi, gi qabiri diĩ.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Da hheꞌesi, Sadukaayimaiĩ goó tlatlankimee tuba, hida gwaa kaka⁄ee, maa slafiyaaiiba, yaagi khayri daqa Yeesuge haa gugi maasiri tuba,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Maarimuu, Musaa yaa handikimi sariyaage tuba, bere heedi hhia gosi hiĩ hhami, hiĩ may hadee dosi kontaaba yaꞌay, heedikee kwanda gi aaline kwaꞌalitoꞌotee, ma laqwali yaꞌay sa hhia gosi.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Inkoo, yaa wanay hhiee fanqu. Hhia gooina gu badiisu gi khabimi hadee, qariqaaqari gi tosii hhami, guba slawaraa yaꞌay.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Hhia gosi gu cada gi khabimi kwaꞌalitoꞌotee, ina see gi hhami guba slawaraa yaꞌay.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Hhia gu tamii see gigi khabimi, gi hhami. Namati teesaaqay leẽ, hhiee hhakee goõ fanqu gigi khabiibiniri hadetee, goõ gi hhamaahhaniri, guba slawaraa yaꞌay haa hadetee.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Asunkuilee, hadetee see gi hhanti.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Inkoo, baloo hida gwaa kaka⁄ee digimaa iliislafisiye yaagii ca⁄iyay ayisasugo, hadetee maa hadee da miyaa? Sa gimba inay gonkoinaa giyaa khabiibiniri hadetee.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Teꞌesii, Yeesu gi kaay sa inay tuba, “Hida gu qatlayki yoó khabiibinay haa digoó khabiibina.
34 Jesus respondeu:
35 Hhakira daa faadi ha Iliitleemu tuba, hiraa hiiboo⁄iri slawaraa slafimaa yaagii ca⁄iyay ayisasugo gimaa dayee rawaa gu rawge, maa khabiibinaaiiba haa digimaa khabiibinaaba.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Gu lou, inay maa kaka⁄iyaaiiba kara, sa gimba inay maati malayika pahha. Inay ti yaꞌay gu Iliitleemu, sa gimba digaa slafisi ha ina.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Kara, gimbaki gu slafaraa hida gwaa kaka⁄ee yaagii ca⁄iyay ayisasugo, Musaa see giyaa laqami gu lou, daqa da gimba gu Iliitleemuge da rukutiyatira daa ooyiiyima aslaa. Ina yaa eteedi Looimoo gu Goõ, ‘Iliitleemu gu Aburahaamu, Iliitleemu gu Isaaka haa Iliitleemu gu Yakoobo.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Ina ti Iliitleemu gu hida gwaa kaka⁄ee gooba. Ina, ti Iliitleemu gu hida gu slafee, maꞌaana daqa dosii goõ konay slafimaa.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Teꞌesii, maarimamaa waka da sariyaa da diini, gi ilaki⁄isiri Yeesu tuba, “Maarimuu haã gimbuusidi naraꞌa!”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Inay yaa teesaaqay kaayri, sa gimba qatlaykeesaa yaa tlaꞌamuudiri kara maasaraa ina gimba waku.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Da hheꞌesi, Yeesu gi maasi maarimamatee tuba, “Hida yoó malee kakaanay tuba, Kristu ti Nanku Dawdi?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Maꞌaana, Dawdi ina loi yaa kaay kitaabuu gu Daareesooge tuba,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 qatlaykaꞌa naqatloo gamaa ilii qaase fa⁄ayaa doogu,
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Inkoo, bere Dawdi, Masiiya gwaati eteediidina, ‘Looimoo gu Goõ.’ Inkoo Masiiya malee kara nankosi tleehhidi?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Qatlay hida goõ gwaa ilii itatiitimisiyee, Yeesu gi kaay sa sirakoomiisee dosi tuba,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Hangu ga⁄aydee haa maarimamaa da sariyaa da diini. Inay yoóti slaiyay khookhocu hiĩ daamisiri jurungaguu gu tledi haa digima cehheemisi ha hida hari muree sokooniige. Kara sinagoogige yoóti slaiyay ibinaa kiteeri gu pandaage, haa qatlay gu losonage, yoó slaiyay ibinaa kiteeri doó ilii ibiidiye dahaa gu muree.
46 — Cuidado com os
47 Kara nama inay hhakee leẽ yoó afii⁄utlidiyayi idadu maraai gu tigay hhakeesaa gu kwaeeli. Kara nama qatlaykeesii lenge, yoóti firiirinay Iliitleemu hari firoo da tleedi, mangu laqaniri pandaa da hidage tuba, guti hhoi. Gu lou, hida gu teesaaqay slaqamisee digimaa ⁄agitina ha Iliitleemu.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.