Atos 7

Ila⁄imbidu Gu ⁄abu hari Burungaisoo (BDS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Da hheꞌesi hhapalooay gu didiru gu Iliitleemu gi maasi Sitefaano tuba, “Sitaakaa sliimaa da cocaacoiye daqa dooguu guti louu?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Sitefaano gi ilaki⁄isi tuba, “Eki ye ayiĩ koi haa hhiee koi hani itatiisidee naraꞌa! Iliitleemu goori doó iliiwane wanqamee da hhoi, gwaa hiica⁄u daqa taataa goorii Aburahaamu qatlay giyaa ilii hhapee da Mesopotaamiyage wane, giyaa ilii kahhiye looaraa hhapee da Kharaanige.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Iliitleemu gi kaay sa ina tuba, ‘Looyi teꞌesaa hhapee doogwaa haa daqa hiidayuuma doogwaa. Taa⁄a waaudi yade, hhapee wakay sugu laqame.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Da hheꞌesi Aburaamu gi looyi teꞌesaa hhapee da Uurugo daa ilii ibimaamidiye hida wakinay daa eteediidine Kalidaayo, gi ibinaa kay hhapee da Kharaanige. Taataa gosi Teera giyaa ilii hhami hhapeteesii, Iliitleemu giyaagi looyisi ina yadaa Kharaanigo tiꞌii hhapetii goó ilii ibitee inkoo.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Qatlaykeesii Iliitleemu yaa qayiiba aalimee lensee sa Aburahaamu hhapetii, sugwaa qayiiba daqa damati coko⁄oniinii see. Teꞌesii Iliitleemu gii fadidi sa ina tuba, ‘Qariqaaqari sugwaa aloo qay ina haa laqwaloo dosi hhapeti goõ, ma tooina tleehhiti. Qatlaykeesii Aburahaamu giyaamati kahhi see slawaraa naw.’
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Iliitleemu gi kaay sa ina gimbaki tuba, ‘Laqwaloo doogu himaa ibita dahaa pahha koraraa miyaa cigahha hhapee da hida wakinayge, himaa tongee tleehhidiyay yade, kara digimaa labaꞌasi hari khisla.’
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Kara Iliitleemu gi kaay tuba, ‘Inkoo, hagamaati ⁄agitima hhapetee, gimaa ilii ibiidiyee tongee pahha. Qariqaaqari laqwaloo doogu ginimaa iliica⁄ada hhapeteesaa, maa khayri, mani hhaꞌaleesiri ana daqatii.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Da hheꞌesi Iliitleemu gi hadisi sa Aburahaamu ila⁄imbidu gu daba⁄u. Aburahaamu gi laqwali nankosi Isaaka, gugi daba⁄i Isaaka daa ilii day baloo da dagati dugwaa ilii laqwaligo. Qariqaaqari Isaaka gi laqwali Yakoobo, Yakoobo gi laqwali okookoiĩ koti gu mibi haa cada.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Okookoiĩ hhanki koti gu mibi haa leẽ yaa konay tloomu sa hhia gooina Yoseefu, gigi tooinaa naadiniri tongimoo pahha daqa hida gu Misirige. Gimati teesaaqay see, Iliitleemu kahhi yaa sliimaa wana haa Yoseefu,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 gugi ilabuꞌumi ina labaꞌasu gosaa sliimaa giyaa slay. Iliitleemu gi pihhi hhoinay haa waaway sa ina, gi ⁄isimi Faraaw, mutemi gu Misiri, ma hiileehhi Yoseefu. Da hheꞌesi Faraaw gugi tosaa hiileehhi ina, ma heedi gu didiri tleehhidi gu hhapee goõ da Misiri haa gu mara gosi.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Qariqaaqari qori gu didiru yaagii ca⁄i hhapee sliimaa da Misirige haa Kanaanige, haraagi khay labaꞌasu gu didiri daqa hidage. Qatlaykeesii Yakoobo haa yaꞌay kosi yaay dahhasiriiba slawaraa ⁄agoo.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Qatlay Yakoobo giyaa ilii akhasi tuba, yade hhapee da Misirige baruũ wana, gi tosaa ya⁄abi yaꞌay kosi, gi hhiyuudiri taysi Misirige naa asu dawaraa dooina da tlaatleesoo.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Hhiyuuma dooinay da cadiige, Yoseefu hingigi tosaa hiica⁄asi ina lenkosi daqa hhiee kosii, sigigi kaay tuba, ‘Ana ti hhia googuna Yoseefu.’ Kara gii ca⁄asi daqa Faraawge hiidayuuma dosi.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Da hheꞌesi Yoseefu gi ya⁄abi hhiee kosi tuba, taa⁄amida kaawa sa taataa gooi Yakoobo haa hiidayuuma doyi goõ, ma yaa khayri Misirige. Gonkoinaa faadoo dooina yaa hida mibeeri fanqu haa kooani.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Yakoobo giyaa ilii akhasi teesaaqay, ina haa hiidayuuma dosi goõ gi tooinaa hadakayri Misirige. Qariqaaqari ina ginaa ilii hhami taysi, yaꞌay kosi see hhaã gwaa okookoiĩ koti gi tooinaa kaka⁄iri taysi.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Tuueenaa koina gonkoinaa digigi leehhisi yaamu gu Sekeemuge, digigi qaasi ayisa daa hiikhuri maraiyage, daa kirigi ha Aburahaamu hari peesay daqa yaꞌay gu Hamoorigo.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Inkoo, qatlay gu Iliitleemu yaa daadaauusi hiigaasa da hiifadidu gosi giyaa kaay daqa Aburahaamuge. Iliitleemu gi iliiay hida koti gii tlakhwayri hari khisla hhapee da Misirige.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Da hheꞌesi mutemi waku gu ⁄abu yaagii ca⁄i, ma tawaalimi hhapee da Misiri, gwaa hhidima gimba lenseei gu Yoseefu.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Hiĩ na mutemi gwaa hiicoru hari cirihhimaa hida koti, gi labaꞌasi okookoiĩ koti hari khisla, hari amoo da ⁄uureesa ma mayri yaꞌay koina gu digiidakwi, ma kaka⁄iri.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Musaa dugwaa qatlaykeesii hiiday, yaa naw gu hhou hari khisla pandaa da Iliitleemuge. Dugugi tosaa omi slehheeri tami hari siiri mara gu taataa gosii.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Qatlay Musaa dugwaa iliica⁄asi khoorooge, sagameeriya da Faraaw gigi tosaa slaydi nakee teꞌesii, gugi leehhisidi ayigooinayi, gugi omidoo kaydi nankosi loi pahha.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Musaa dugugi caacaahhamisi waaway goõ gu hida gu Misiri, gi heedi gwaa kooma ⁄uuru tleehhidi gimba gosii giyaa giimaamisiye haa yondu gosii.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Qatlay Musaa giyaa ilii kone koraraa mibeeri cigahha, letu waka giislay muuna gosii arimaa kawaraa hhiee kosi Waisraeeli.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Qatlay giyaa ilii arimaa kay taysi, gi arimi Misirimoo leẽ ilahufidi hari khisla Israeelimoo. Musaa gi ilabuꞌuru kay Israeelimoo, gii slarakhasi ilahufidukee daqa Misirimokeesii, gugi tosaa gaasi.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Musaa yaati ilahudeesi ina beelaa, Waisraeeli, hhiee kosi caahhiyay tuba, Iliitleemu giyaati ya⁄abi ina sa ilabuꞌuru gooina hari ⁄uuru gosi. Kara tay inay yaa caahhiriiba gimbakee.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Heetlaalee dosii Musaa gi arimi hhawatee cada gu Waisraeeli gwaa qwaqwatliitlimee, gi koisi ilagaasaraa inay, sigigi kaay tuba, ‘Yeraa, unkuray cada kokunaa, caba ti Waisraeeli. Inkoo hangu soꞌoyi slaꞌaday ilaqaꞌadu unkuray haa unkuray?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Heedikira gwaa ilaqau danaꞌa gosi, gi tafisi Musaa kengage, gigi tlanki, tay tosaa kaay sa ina tuba, ‘Ugu! Ha miyaa nugwaa hiileehhi, ma heedi goori tleehhiti gu tawaaloo haa ilabuꞌumiisay goori?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Inkoo gu lou, ugu hati slaꞌadaa mani gaasidi, idoo gaã ilii gaasidi gooay Misirimokira sa⁄alee?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Qatlay Musaa giyaa ilii akhasi gimbakee, yaa tlaꞌamuudi, gi tosaa lakidi teꞌesaa hhapee da Misirigo, gi ibinaa kay hhapee da Midiyaanige dahaa pahha. Teꞌesii gi khabimi, gi slay yaꞌay cada gu hhawatee.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Qariqaaqari, koraraa mibeeri cigahha giyaa ilii buꞌudiri, malayika gu Taataa Iliitleemu yaagi iliica⁄i Musaa hatlige ilaciyaa haa oõ gu Sinaay, rukutimoo gwaa ooyiiyimage buruburiya da aslaa, guba ci⁄araa see.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Qatlay giyaa ilii arimi gimbakee Musaa yaati bakai hari khisla. Da hheꞌesi gi tosaa hiisati ciyoomooge ma arimi naraꞌa, gi akhasi afoo da Looimoo goori gu Goõ hiĩ kaadi tuba,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ana na Iliitleemu daa firiirine ha okookoiĩ koku, Iliitleemu gu Aburahaamu, Isaaka haa Yakoobo.’ Da hheꞌesi Musaa gi tlaatleesi dakhadakhamee hari tlaꞌamee da didiri, yaa kara hiidahhasiiba khuꞌuduũ rukutimokee.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Da hheꞌesi Taataa Iliitleemu gi kaay sa ina tuba, ‘Bace ye⁄etoo koku, maꞌaana daqati gaã ilii qadidi, dagaati tlintiꞌisi sa ana.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Ana haã arimi labaꞌasu gu hida koi gu Misirige waaree, kara haã akhasi ⁄aa⁄imuu gooina. Ana hantii ⁄eeti, magi ilabuꞌumi inay dabaiĩ gu hida gu Misirigo. Inkoo ugu khoca, magu ya⁄abi Misirige, magi iliiawaraa kaydi ilabuꞌuru.’ ”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Sitefaano gi ilakoomi gimba tuba, “Musaaki na ina giyaa siꞌiri hida gu Israeeli gi kaayri tuba, ‘Ugu! Ha miyaa nugwaa hiileehhi, ma heedi goori tleehhiti gu tawaaloo haa ilabuꞌumiisay goori?’ Iliitleemu giyaati ya⁄abi ina ubee, heedi gu didiru pahha gu tawaaloo haa ilabuꞌumiisay gooina pahha, hari amoo da malayikakira gwaa ilii ca⁄u ina rukutimokiray.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Musaa haraa giyaadi hida gu Israeeli yadaa hhapee da Misirigo, gi laqami gimba gwaa bakaꞌasu hida taysi Misirige, kenga gu tlawa da didirige da Saamuge haa koraraa mibeeri cigahhage giyaa ilii hatlige wanee.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musaaki naa kaay sa Waisraeeli tuba, ‘Iliitleemu sangu hiileehhi tletimiisay da ana gooay tla⁄aã gu hhiee kokunaa loaa.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Musaa yaa sliimaa wana haa raqatira da hida gu Israeeli, qatlay giyaa ilii kurunkuridiri yade hatlige, sliimaa haa malayika gwaa cocou haa ina oõ gu Sinaayige, haa yaa sliimaa wana haa okookoiĩ koti. Kara gi ooyi gimba gu slafimaa daqa Iliitleemugo, magu kakaami sa dandiray.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Teꞌesii ayiĩ koti gwaa itatiisiriiba Musaa. Inay gugi siꞌiri muunaiĩ koina, gi tlaatleesiri hiifookida yade khuꞌusa Misirige.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Kara, inay gi kaayri sa hhapalooay gooina Haruuni tuba, ‘Sandi boo⁄imiside sanaamuu iliitleemamee gu laqamee amoo sa dandiray. Musaaki hindiray ca⁄u hhapee da Misirigo ha hhidina idoo daayii ca⁄adi daqa dosii.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Balalu hhakeesii ginaa ilii boo⁄imisiri hari sahaabu idoo waka da damaa slanqasa. Teꞌesii gi cu⁄iri kuꞌunaanay, idotee sagagi hadimisiri idadu. Kara gi ⁄isiniri losona, gi seehhuusiri tay tooinaa raaiyay sa idotee giyaa boo⁄imisiri hari dabaiĩ koina loi.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Sa gimbakee Iliitleemu gigi taatahhi inay tlakwarooge, tay tooinaa firiirinay letu, tica⁄eerii haa slehheẽ goó rawaa gu rawge waaree, idoo daa ilii handikimi gooay kitaabuu gu tletimiisee da Iliitleemuge tuba,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Ilatahha unkuray haa geregetiri hemaa gaa boo⁄imisidiri sa iliitleemu gu Moleeki daa boo⁄imisi ha hida,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Sitefaano gi kara kaay tuba, “Qatlay okookoiĩ koti giyaa ilii hatlige wanee, yaa konay hemaa daa laqanti tuba, ina Iliitleemu yaa sliimaa wana haa inay. Hematee dagaati boo⁄imisi ha Musaa nama teesaaqay loi, idoo Iliitleemu giyaa ilii kaay gooay dagama boo⁄imisi.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Qariqaaqari okookoiĩ koti daraa giyaadi ha Yosuuwa, hiraagi khayri hematee, giyaa ilii⁄utliri hhapee da Kanaani dabaiĩ gu hida gu hhapapu hhakiraa, daa gusimi ha Iliitleemu pandaa dooinaa. Hematee yaati meti hhapeteesii koraraa gu tawaaloo da mutemi Dawdi naqatloo.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Mutemi Dawdi slay hhoinay gu didiru pandaa da Iliitleemuge, gi firimi daqa dosii, ina see ma tleehhi mara gu didiru sa Iliitleemu gu Yakoobo.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Mutemi Solomooni nankosi gu Dawdi, naa tleehhi marakee gu didiru gu Iliitleemu.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Gimati teesaaqay see, ha khuana Iliitleemu gu Rawaa gu Idadu Sliimaage Waara, yoó ibiidiyaaba mara doó tleehhiye hari dabaiĩ gu hida, qatlay daa ilii kaay gooay ha tletimiisay gu Iliitleemu tuba,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Iliitleemu gi kaay,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Ti ana goobaslii,
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Sitefaano gi karaai kaay tuba, “Unkuray hida gu koomee sagaiĩ gwaa karaarahhee haa muunaiĩ goóba akhamisu Iliitleemu, hoó ba⁄aa⁄ataaiiba kanimisu Muuna gu Iliitleemu, idoo daa ilii lalaalaqiye gooay ayiĩ kokuna!
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Wanaa tletimiisay gu Iliitleemu lensee daa may labaꞌasaraa ha okookoiĩ kokuna? Inay yaati amoolee cu⁄iri tletimiisetira daa tletinti khawaraa dosi, Hikee goó Yondiida Hhoinay.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Kara, unkuray gwaa taatahhadiri, hagugi gaasidiri taariruge. Unkuray gwaa oowee sariyaa da Iliitleemu, daraa khay daqa doogunay ha malayika da Iliitleemu, kara tay unkuray hagaa itatiisidiriiba.”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Qatlay hida gu balasaa da didiri da Wayahuudi giyaa ilii akhasiri teesaaqay gimbakee daqa Sitefaanogo, gi slahhaahhaairi, muunaiĩ koina ti amoo dakhadakhiyay sa ina.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Teꞌesii Sitefaano dugugi iliihaci Muuna gu Iliitleemu, gi yuꞌudi rawaa gu rawge, gi arimi wanqamee da Iliitleemu daa ceelaalea hari khisla. Kara gi arimi Yeesu hiĩ qadidi hari bara da daba gu ⁄uya gu Iliitleemu.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Sitefaano gi kaay tuba, “Yuꞌudiyaa raw duguũ pooisi ha Iliitleemu. Kara Yeesu, Nanku Heedi, hiĩ qadidi daqa da mureege hari khisla, hari bara da daba gu ⁄uya gu Iliitleemu.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Qatlay hida gu balasaa da didiri giyaa ilii akhasiri teesaaqay, gi tuntukiri eaa koina hari dabaiĩ, gi maahhiri hari afoo da didiri, magu mayri akhasaraa gimba gosi. Cirakiray gonkoinaa gugi ilii tlairi,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 teꞌesaa gugi duukhiri khoorooge kuutakeesaa daa hiikhangaꞌasi gu yaamu gu Yerusaleemu, gugi tlaatleesiri cakhadiruu hari tle⁄eẽ. Qatlaykeesii lenge, masaydii daa hiileehhi, gi babaciniri jurungaguu koina, gigi tooinaa qaasiri teꞌesii hhapeege ilaciyaa haa yeꞌeeroo gu heedi waku, uma gosi naa Sawlo.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Hida hhanki gi ilakoniri cakhadiru Sitefaano hari tle⁄eẽ, ina tay tosaa firiirina Iliitleemu tuba, “Ye Looimoo gooi Yeesu, ooyi muuna gooi!”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Da hheꞌesi gi keebeeidi, gi firimi hari afoo da didiri, gi kaay tuba, “Ye Looimoo gooi Yeesu, hida hhanki sigi hhanti fata tlakwaroti.” Qariqaaqari giyaa ilii hheꞌesi kaawaraa teesaaqay, gi tosaa gwaai.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.