Mateus 2

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gɨ do kacɨ́ a bɨ kóo aránɨ́ Yésụ sɨmɨ Beteléme ngíti gara sɨmɨ káṇgá bɨ Yụdáya sɨmɨ bɨ kóo Eróde nɨ ore ne ngére ní, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị komokenzị e ógụyé gɨ gbére sɨmɨ Yerụsaléma ore,
1 Jesus nasceu na cidade de Belém, na região da Judeia, quando Herodes era rei da terra de Israel. Nesse tempo alguns homens que estudavam as estrelas vieram do Oriente e chegaram a Jerusalém.
2 zɨ́ye ndúnduꞌyú kɨ́dí, “Owụ́ bɨ aránɨ́ wo káa do ngére ꞌbɨ Yụ́da e ona ba, nɨ ꞌdí ꞌda? Kele ené ꞌdodo ledre a go zɨ́ze gbére ꞌdáa, ógụzé ba óto úndrua.”
2 Eles perguntaram: — Onde está o menino que nasceu para ser o rei dos judeus? Nós vimos a estrela dele no Oriente e viemos adorá-lo.
3 Sɨmɨ bɨ ngére Eróde uwú ledre née kenée ní, zɨ́ bi sínyíne roa kɨ́ ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Yerụsaléma ní mbá.
3 Quando o rei Herodes soube disso, ficou muito preocupado, e todo o povo de Jerusalém também ficou.
4 Zɨ́a ndóloyóko manda ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e, kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ e, ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Úwúsé kóo kɨ́dí nɨyí árá Kɨ́résịto maꞌdáa ꞌda?”
4 Então Herodes reuniu os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei e perguntou onde devia nascer o Messias .
5 Zɨ́ye úkulúgu ledre kɨ́dí, “Ukunɨ́ kóo kɨ́dí, nɨyí árá wo sɨmɨ Beteléme, káṇgá ꞌbɨ Yụdáya ona. Ngíti nébị uku kóo kɨ́dí Lomo uku yaá,
5 Eles responderam: — Na cidade de Belém, na região da Judeia, pois o
6 “ ‘Beteléme,
6 “Você, Belém, da terra de Judá, de modo nenhum é a menor entre as principais cidades de Judá, pois de você sairá o líder que guiará o meu povo de Israel.”
7 Née ní, zɨ́ Eróde ndólo ꞌyị komokenzị ga gére née sɨmɨ ugu gɨ ro ówo a gɨ zɨ́ye lurúnɨ́ kóo kele máa née kɨ́ be ꞌdi?
7 Então Herodes chamou os visitantes do Oriente para uma reunião secreta e perguntou qual o tempo exato em que a estrela havia aparecido; e eles disseram.
8 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndérésé mu sɨmɨ Beteléme gámásóꞌdo owụ́ máa née. Togụ́ ndíkisé wo goó, ídísé ndáꞌbaógụ ꞌdódo bia zɨ́ma gɨ ro zɨ́ma kpá ndéréma óto úndrua.”
8 Depois os mandou a Belém com a seguinte ordem: — Vão e procurem informações bem certas sobre o menino. E, quando o encontrarem, me avisem, para eu também ir adorá-lo.
9 Sɨmɨ bɨ ngére Eróde odro go zɨ́ye ní, zɨ́ye ólụ́ógụyé ndéréye. Kele bɨ ndịsị útú zɨ́ye ꞌdáꞌdá ní, nzara zɨ́a kpá ólụ́ógụné útúne zɨ́ye ꞌdáꞌdá. Zɨ́a ndéré tóroné té do ꞌbe bɨ owụ́ máa née nɨ sɨmɨ a ní.
9 Depois de receberem a ordem do rei, os visitantes foram embora. No caminho viram a estrela, a mesma que tinham visto no Oriente. Ela foi adiante deles e parou acima do lugar onde o menino estava.
10 Nɨyí kóo kɨ́ mongụ́ rokinyi kɨ́ lúrú kele née kɨ́ útúne zɨ́ye kpá fú ꞌdáꞌdá.
10 Quando viram a estrela, eles ficaram muito alegres e felizes.
11 Zɨ́ye ndéréógụyé ndíki Yésụ kɨ́ mbágáne Maríya, zɨ́ye útúye do ngụ́ṛụ́ sịndị́ye óto úndru a. Zɨ́ye líkpí tara kombo eyé e, ꞌdíꞌbiógụ dábu kɨ́ abúṛengú kɨ́ bɨlámá sụꞌbụ́ mɨndonyo íꞌbí yée zɨ́ Yésụ.
11 Entraram na casa e encontraram o menino com Maria, a sua mãe. Então se ajoelharam diante dele e o adoraram. Depois abriram os seus cofres e lhe ofereceram presentes: ouro, incenso e mirra .
12 Nda go kɨ́ ndụlụ, zɨ́ Lomo ódroné zɨ́ye sɨmɨ ꞌduru kɨ́dí ndanɨ́ ndáꞌba gɨ ꞌdí zɨ́ Eróde wá, idínɨ́ ndéré gɨ do ngíti mɨsiꞌdi kpị́.
12 E num sonho Deus os avisou que não voltassem para falar com Herodes. Por isso voltaram para a sua terra por outro caminho.
13 Sɨmɨ bɨ yaꞌdá ga gére née okpónɨ́ go ní, zɨ́ Ngére Lomo kása maláyika ógụ ódroné zɨ́ Yoséfa sɨmɨ ꞌduru kɨ́dí, “ꞌDiꞌdiya, ị́nyịsé mu kɨ́ meꞌbeyị́ zɨ́se ꞌdíꞌbi owụ́ ba ngásá ndị́sị kɨ́e sɨmɨ Ízibiti gɨ zɨ́a Eróde ayí go gámásóꞌdo wo gɨ ro úfu a. Ídísé ndị́sị íri ꞌbúó togụ́ mándólolúgu sée máa.”
13 Depois que os visitantes foram embora, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e fuja para o Egito. Fiquem lá até eu avisar, pois Herodes está procurando a criança para matá-la.
14 Kpá tɨ́ akpa kɨ́ ndụlụ née, zɨ́ Yoséfa e kɨ́ meꞌbené ꞌdíꞌbi owụ́ née, zɨ́ye ngásáye sɨmɨ Ízibiti,
14 Então José se levantou no meio da noite, pegou a criança e a sua mãe e fugiu para o Egito.
15 zɨ́ye ndị́sịyé íri zɨ́ Eróde úyuné té kí. Ledre née ꞌdodo ini ledre gɨ sɨmɨ ledre kóo Ngére Lomo ukuiꞌbí zɨ́ ngúru nébị úku a ní kɨ́dí, “Mándólolúgu owụ́ ꞌbɨ amá go gɨ sɨmɨ Ízibiti.”
15 E eles ficaram lá até a morte de Herodes. Isso aconteceu para se cumprir o que o Senhor tinha dito por meio do profeta : “Eu chamei o meu filho, que estava na terra do Egito.”
16 Sɨmɨ bɨ Eróde owo kɨ́dí ꞌyị komokenzị ga gére née londonɨ́ née go ní, zɨ́ mɨmbéꞌdea ésị́ne zɨ́a kása asikíri ené e ndéré úfu owụ́ yaꞌdá ga bɨ sɨmɨ Beteléme ore kpá kɨ́ yée ga bɨ gbaá ore ní mbá ꞌdáꞌba. Tonónɨ́ úfu yée gɨ ro yée ga bɨ sɨmɨbi eyé nɨ gbre ní ndáꞌbaógụné nde.
16 Quando Herodes viu que os visitantes do Oriente o haviam enganado, ficou com muita raiva e mandou matar, em Belém e nas suas vizinhanças, todos os meninos de menos de dois anos. Ele fez isso de acordo com a informação que havia recebido sobre o tempo em que a estrela havia aparecido.
17 Zɨ́ mongụ́ lerị́ ídíne tɨ́ káa zɨ́ bɨ kóo nébị Yeremáya uku ní kɨ́dí,
17 Assim se cumpriu o que o profeta Jeremias tinha dito:
18 “Do kará Isɨréle e ndịsị ówụ́ kɨ́ íni ini kɨ́ mbụ́mbụ́dụ́ kɨ́ mongụ́ lerị́ sɨmɨ gara bɨ Ráma ní. Ndịsịnɨ́ íni ini gɨ ro owụ́ ꞌbɨ eyé e, gɨ zɨ́a ufuonzónɨ́ yée go mbá. Mbámɨowụ́ máa ga gére née ilinɨ́ do ụ́cụómo yée kɨ́ íni ini wá.”
18 “Ouviu-se um som em Ramá, o som de um choro amargo. Era Raquel chorando pelos seus filhos; ela não quis ser consolada, pois todos estavam mortos.”
19 Sɨmɨ bɨ Eróde uyu nda go ní, zɨ́ maláyika ꞌbɨ Ngére Lomo ógụné sɨmɨ ꞌduru zɨ́ Yoséfa sɨmɨ Ízibiti
19 Depois que Herodes morreu, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José, no Egito,
20 zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Ị́nyịsé mu kɨ́ meꞌbeyị́ zɨ́se ꞌdíꞌbi owụ́ zɨ́se ndáꞌbasé sɨmɨ káṇgá esé ꞌbɨ Isɨréle e. Eróde bɨ kóo ayí gɨ ro úfu wo ní uyu go.”
20 e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e volte para a terra de Israel, pois as pessoas que queriam matar o menino já morreram.
21 Zɨ́ Yoséfa ị́nyịyé kɨ́ meꞌbené ꞌdíꞌbi Yésụ, yóó do ndáꞌbayé sɨmɨ Káṇgá eyé ꞌbɨ Isɨréle e.
21 Então José se levantou, pegou a criança e a sua mãe e voltou para a terra de Israel.
22 Ábuwá Arakaláyo nɨ nda goó ne ngére do bi kacɨ́ ꞌbụné sɨmɨ káṇgá bɨ Yụdáya ní. Zɨ́ ngịrị méngị Yoséfa kɨ́ ndáꞌbané íri. Zɨ́ Lomo úku ledre zɨ́a sɨmɨ ꞌduru, zɨ́ye nda ndéréye sɨmɨ Galiláya.
22 Mas, quando ficou sabendo que Arquelau, filho do rei Herodes, estava governando a Judeia no lugar do seu pai, teve medo de ir morar lá. Depois de receber num sonho mais instruções, José foi para a região da Galileia
23 Ndịsịnɨ́ nda kóo sɨmɨ gara bɨ Nazeréta ní. Utúasá go kɨ́ ledre bɨ kóo ngíti nébị uku gɨ ro Kɨ́résịto maꞌdáa kɨ́dí, “Nɨyí ndị́sị ndólo wo ꞌyị ꞌbɨ Nazeréta.”
23 e ficou morando numa cidade chamada Nazaré. Isso aconteceu para se cumprir o que os profetas tinham dito: “O Messias será chamado de Nazareno.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.