Mateus 26

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sɨmɨ bɨ Yésụ ukuonzó ledre ga bɨ ndịsị úku yée née go mbá ní, zɨ́a ị́nyịné úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e kɨ́dí,
1 — ausente —
2 “Káa zɨ́ bɨ ówosé go bɨlámáne kɨ́dí sịndị́ kadra ꞌbɨ Ayímbi Umbuokpó nɨ go kɨ́lóndó sogo a re ní, née go kpá sịndị́ kadra bɨ nɨyí íꞌbí ngbángá Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí sɨmɨ a zɨ́ ezeokóga phéphéónzo wo do mɨngbúngbu kágá ní.”
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Kpá cịkị sɨmɨ sị́lị́ bɨ kóo née ní, zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kpá kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e yóko royé ꞌbe ꞌbɨ ngúru mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ kɨ́ ịrịné Kayáfa,
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 yokonɨ́ royé yéme ledre gɨ ro ꞌdíꞌbi úgu Yésụ úfu wo ꞌdáꞌba.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 “Tɨ́ lá ndazé ꞌdíꞌbi wo sɨmɨ sị́lị́ ꞌbɨ ayímbi wá, káa bɨ ꞌyị e nɨyí zíngi.”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Sɨmɨ bɨ kóo Yésụ nɨ sɨmɨ Beteníya ꞌbe ꞌbɨ ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Simúna bɨ kóo kɨ́ sámá roné ní,
6 — ausente —
7 zɨ́ ngíti kára ógụné kɨ́ sụꞌbụ́ mɨndonyo bɨ ugúnɨ́ kɨ́ tụ́ꞌdụ́ késị́ ní sɨmɨ kúkú, zɨ́a dụ́dụ a mbá do Yésụ sɨmɨ bɨ nɨ mɨndị́sịné dongará ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e ánu éyị́ ní.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Sɨmɨ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ lurúnɨ́ kára née kɨ́ léfe sụꞌbụ́ kenée ní, zɨ́ bi sínyíne royé zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Kára née lefe sinyi nda sụꞌbụ́ née bi kenée gɨ ro ꞌdi?”
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Zɨ́ye kpá úku ledre kɨ́dí, “Nɨyí kóo úgúóyó sụꞌbụ́ née kɨ́ tụ́ꞌdụ́ késị́ do ífi báyi a zɨ́ ꞌyị lerị́ e.”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndásé sínyi ịrị kára née wá, mengị bɨlámá ledre go zɨ́ma.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 ꞌYị lerị́ ga bɨ ndị́sịsé úku ledreyé née, ásé ídí kéye kacɨ́ kadra mbá, tɨ́ lá máútúásá lolụ ídí kése kacɨ́ kadra e mbá wá.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Sɨmɨ bɨ kára née lefe sụꞌbụ́ domá ní, yeme née umbumá gɨ ro óto a.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Máúku zɨ́se maꞌdíi, kɨ́ꞌdí bɨ ꞌyị e nɨyí go ndị́sị úku bɨlámá ledre ꞌbɨ Lomo do sogo káṇgá mbá ní, ledre bɨ kára née mengị zɨ́ma née nɨyí ndị́sị úkuógụ a do ndị́sị ꞌyị sómụ́ndíki ledrea gɨ roa.”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Zɨ́ ngúru ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a Yụ́da Keriyóta ní ị́nyịné ndéréne zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní,
14 — ausente —
15 zɨ́a ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Togụ́ máíꞌbíógụ wo go zɨ́se ní, éyị́ bɨ ásé íꞌbí a zɨ́ma ní ꞌdi?” Zɨ́ye ólo késị́ cị́ kéṛị́ a doa sokó íꞌbí a zɨ́ Yụ́da.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Tónóne sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, zɨ́ Yụ́da ndị́sịné gámásóꞌdo bɨlámá mɨsiꞌdi bɨ gɨ ro ꞌdíꞌbiógụ Yésụ doa zɨ́ye.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Sɨmɨ mɨzefị sị́lị́ ꞌbɨ Ayímbi bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a ꞌDeꞌdị́ ndaá ní, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ógụyé ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Íli zɨ́ze ndéréze yéme éyị́ mɨánu zɨ́yị gɨ ro Ayímbi Umbuokpó ꞌda?”
17 — ausente —
18 Zɨ́a úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ídísé ndéré zɨ́ ngíti oꞌdo sɨmɨ gara ꞌdáa zɨ́se úku ledre zɨ́a kɨ́dí, ‘ꞌYị ꞌdódo ledre uku yaá sịndị́ kadra nɨ go gbóo. Mááyí ógụ kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ma e ánu Ayímbi Umbuokpó zɨ́yị ꞌbe ona.’ ”
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Zɨ́ ꞌyịmɨkása ga gére née ndéréye yéme éyị mɨánu ꞌbɨ Ayímbi née íri tɨ́ káa zɨ́ bɨ Yésụ uku zɨ́ye ní.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Sɨmɨ bɨ nda go kɨ́ tagá ní, zɨ́ Yésụ tónóye ánu éyị́ kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga bɨ sokó doa gbre ní.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Sɨmɨ bɨ nɨyí go ánu éyị́ mɨánu ní, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Máúku zɨ́se maꞌdíi, ngúrusé nɨ íꞌbí ngbángáma zɨ́ ezeokóma e.”
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Zɨ́ ledre née sínyíne royé, zɨ́ye tónóye ítí kangú gɨ royé kɨ́dí, “Wo bɨ nɨ maꞌdíi ní, Ngére, ndaá ꞌbɨ ené máa wá.”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Kpá tɨ́ akpa ngúrusé bɨ ndịsịzé ésị kótrụ sị́lị́ze kéne sɨmɨ éyị́ mɨánu ní nɨ íꞌbí ngbángáma ne.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí, nɨ ndéré tɨ́ káa ledre bɨ ekénɨ́ gɨ roa ní. Tɨ́ lá mongụ́ ꞌdoꞌdó nɨ ídí zɨ́ ꞌyị bɨ nɨ íꞌbí ngbángáma Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí ní. Nɨ kóo ídí zɨ́a bɨlámáne togụ́ ndikiogụnɨ́ wo wá ní.”
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Zɨ́ Yụ́da bɨ nɨ iꞌbí ngbángá Yésụ ní úku ledre kɨ́dí, “Wo bɨ maꞌdíi ní, ꞌyị ꞌdódo ledre, ndaá ꞌbɨ ené máa wá.”
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Sɨmɨ bɨ nɨyí ndị́sị ánu éyị́ ní, zɨ́ Yésụ ꞌdíꞌbi ambata, zɨ́a íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo gɨ roa, zɨ́a ꞌdéweífi sɨmɨ a zɨ́a íꞌbí a zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Ba kụṛụꞌbụmá, ídísé ꞌdíꞌbi a zɨ́se ánu a.”
26 — ausente —
27 Gɨ do kacɨ́ née, zɨ́a ꞌdíꞌbi kóꞌdo, do íꞌbí mbófo éyị́ gɨ roa zɨ́ Lomo, zɨ́a íꞌbí a zɨ́ye, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Sée mbá ídísé éwé a.”
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Née sámamá bɨ ndeꞌyị́ bi káa do mɨyéme ledre dongaráse kɨ́ Lomo gɨ ro zɨ́a ótoómo lúyú ledre esé ní.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Gɨ do kacɨ́ éyị́ mɨánu, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Utúasázé lolụ éwé leꞌyị́ kóṛó kése káa zɨ́ wo ba wá, gị sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ azé éwé mɨkánda éyị́ kése ꞌbe ꞌbɨ Babá ní.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Sɨmɨ bɨ ukunɨ́ keꞌbị ní, zɨ́ye ndéréókpóye do Landa Olíva.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Nda née ní, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Kɨ́ ndụlụ ba, ásé ási gɨ romá mbá, káa zɨ́ bɨ nɨ mɨékéne kɨ́dí,
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Tɨ́ lá, gɨ do kacɨ́ bɨ mááyí úrú gɨ sɨmɨ umbu ní, mááyí ógụ ndéréụ́tụ romá máa ꞌdáꞌdá zɨ́se sɨmɨ káṇgá bɨ Galiláya ní.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Zɨ́ Pétero úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Abú lafúma e nɨyí ngásáómo yị́ị mbá yá, máótoómo yị́ị wá.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Yésụ ya zɨ́a ní, “Máúku zɨ́yị maꞌdíi, kɨ́ ndụlụ ba ní, ꞌdáꞌdá zɨ́ ngono kɨ́ ụ́cụ koko, áyí ási gɨ romá kɨ́ꞌdí ota.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Tɨ́ lá zɨ́ Pétero úkulúgu ledre kɨ́dí, “Togụ́ kpá umbu yá, máótoómo yị́ị wá.” Zɨ́ ngíti géyị lafúga ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní uku a kpá mbá kenée.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e gɨ ore ndéréye sɨmɨ ngíti bi kɨ́ ịrịné Getesemáni, zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga gére née kɨ́dí, “Ndị́sịsé aka ona mááyí aka ndéré ꞌdáꞌdá ꞌdáa íni ini zɨ́ Lomo.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Zɨ́a ndólo Pétero e kɨ́ wotị́ Zebedị́ya e gbre, Yakóbo e kɨ́ Yiwáni zɨ́ye ndéréye kéye, zɨ́ sɨmɨkozo kɨ́ sómụ́ ledre tónóne méngị wo kɨ́ngaya.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Mááyí go kɨ́ mongụ́ lerị́ do mɨmbéꞌdemá kɨ́ngaya ꞌdówụ́ma ayí ụ́kụ́ gɨ zɨ́a geré mɨụ́kụ́. Ídísé ndị́sị kɨ́ komosé rosé.”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Zɨ́a ndéré ꞌdóso roné cúkuꞌdée ꞌdáꞌdá kenée, zɨ́a útúlóꞌbụ komoné bi íni ini zɨ́ Lomo kɨ́dí, “Babá, togụ́ nɨ útúásáne kacɨ́ komoyị́ yá, ndá ótoómo máa zɨ́ma ꞌdóꞌdóma wá. Tɨ́ lá ndaá ídí káa zɨ́ bɨ máíli máa ní wá, idí ídí kacɨ́ mɨyéme ledre eyị́.”
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Sɨmɨ bɨ ini asá ini ní, zɨ́a ndáꞌbalúgu roné zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e. Nɨ ógụ ní, nɨyí yị́ eyé go mbá ꞌdúꞌdu eyé. Zɨ́a ndúꞌyú Pétero kɨ́dí, “Útúásásé óꞌbụ rosé zɨ́se ndị́sịsé dilá kɨ́ owụ́ sịndị́ kadra kị́éꞌdo wá?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Ídísé ndị́sị íni ini zɨ́ Lomo zɨ́ komosé ídíne rosé káa bɨ ásé útú sɨmɨ lúyú ledre ke. Ílisé tɨ́ gɨ ro méngị ledre ga bɨ maꞌdíi ní, tɨ́ lá rokoꞌbụ ndaá rosé wá.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Zɨ́a kpá ndáꞌba ándá roné íni ini káa zɨ́ gáa ꞌdáꞌdá ní kɨ́dí, “Babá, togụ́ nɨ mɨyémené gɨ ro zɨ́ma ꞌdóꞌdóma té kí yá, idí mu méngị roné káa zɨ́ bɨ íli ní.”
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Sɨmɨ bɨ ndaꞌbaogụ ní, zɨ́a ndíki yée kpá mɨꞌdúꞌduyé, gɨ zɨ́a koꞌdónɨ́ gɨ zɨ́ ꞌbí go mɨkóꞌdó.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Zɨ́a kpá ndáꞌbalúgu roné íni ini zɨ́ Lomo. Née kóo go ota mɨndéré a íni ini zɨ́ Lomo, uku kpá fú ledre bɨ kị́éꞌdo ba ní.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Zɨ́a ndáꞌbaógụné úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e kɨ́dí, “Ásé aka yị́ esé fú lá ꞌdúꞌdu ꞌdówụ́rosé? Lúrúsé go, sịndị́ kadra nɨ go gbóo do íꞌbí ngbángá Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí zɨ́ ꞌyị lúyú ledre e.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Ị́nyịógụsé mu zɨ́ze ndéréze. Lúrúsé aka, wo bɨ iꞌbí ngbángáma ní nɨ gɨrí go ógụ née.”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Sɨmɨ bɨ Yésụ nɨ aka cịkị ndị́sị ódro ní, zɨ́ Yụ́da bɨ ngúru ꞌyị gɨ dongará ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga bɨ kóo sokó doa gbre (12) ní ógụné. Ogụnɨ́ kóo kɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e mbá kɨ́ mɨngburoko maku e kɨ́ ngbóndó e do sị́lị́ye. Manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị e kasanɨ́ yée ye.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Yụ́da maꞌdáa yemeomo ledre go kɨ́ye kɨ́dí, “ꞌYị bɨ mááyí ndéré geré fáka wo íꞌbí mandá zɨ́a ní, née go wo, ídísé geré ꞌdíꞌbi wo.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Zɨ́ Yụ́da ndéréne geré mbị́ zɨ́ Yésụ, zɨ́a fáka Yésụ, íꞌbí mandá zɨ́a kɨ́dí, “ꞌYị ꞌdódo ledre, mandá zɨ́yị.”
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ezegámá, méngị ledre bɨ ógụ gɨ roa ní mu.”
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Zɨ́ ngúru ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ lálaógụ mongụ́ maku lágá ꞌdécị mbílí ngúru ꞌyị ꞌbɨ moko ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́e.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ótolúgu mongụ́ maku eyị́ née do biné, gɨ zɨ́a ꞌyị ga bɨ mbá úfu ꞌyị kɨ́ mongụ́ maku ní, nɨyí úfu yée kpá kɨ́ mongụ́ maku.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Ówo eyị́ bɨ kɨ́dí, togụ́ mándólo Babá yá, nɨ geré kásaógụ tụ́ꞌdụ́ maláyika e ꞌdii sáká máa ní wá?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Tɨ́ lá togụ́ máméngị go kenée ní, ledre bɨ mɨéké kúrú Lomo uku kɨ́dí nɨ méngị roné zɨ́ma kenée ní, nɨ nda ídí káa do maꞌdíi káa be ꞌdi?”
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ ꞌyị ga bɨ ogụnɨ́ ꞌdíꞌbi wo née kɨ́dí, “Éyị́ bɨ ógụsé kɨ́ maku e kɨ́ ngbóndó e ꞌdíꞌbi máa gɨ roa káa zɨ́ éyị́ bɨ málúyú ledre ní ꞌdi? Mándị́sị ꞌdódo ledre sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo kacɨ́ kadra mbá ꞌdíꞌbisé máa wá gɨ zɨ́ ꞌdi?
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Tɨ́ lá éyị́ née mengị roné kenée gɨ ro zɨ́ ledre ga bɨ kóo nébị e ukunɨ́ yée ní ídíye maꞌdíi.” Nda née ní, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ngásá báyi royé mbá.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ ꞌdíꞌbi Yésụ ní ꞌdíꞌbi wo ndéré kɨ́e ꞌbe ꞌbɨ Kayáfa mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e, kɨ́ꞌdí bɨ ꞌyị ꞌdódo lorụ e kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị e kotrụnɨ́ royé ní.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Tɨ́ lá, zɨ́ Pétero útúne do kacɨ́ye gɨ gbála gị zɨ́ye ndéré ólụ́ye kɨ́ Yésụ do ligá ngbanga ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́. Zɨ́ Pétero ólụ́ne ndị́sịné dongará ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ óndó mbotụ ore ní gɨ ro lúrú ledre bɨ nɨyí ógụ méngị a kɨ́e ní.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga e ndị́sịyé gámásóꞌdo ledre bɨ gɨ ro úkuóto a ro Yésụ gɨ ro zɨ́ye úfu wo gɨ roa ní.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Tɨ́ lá ndikinɨ́ eyé lúyú ledre roa wá, abú tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ogụnɨ́ gɨ ro trótro ledre roa kɨ́ ṛanga.
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 úku ledre kɨ́dí, “Oꞌdo ba úku ledre kɨ́dí, ‘Mááyí ndụ́rụ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo, zɨ́ma ụ́bụ́lúgu a sɨmɨ sị́lị́ ota (3).’ ”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ née ị́nyịné ꞌdága úku ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Ledre ndaá tarayị́ zɨ́yị úku a kacɨ́ ledre ba wá? Úwú eyị́ ledre bɨ ꞌyị ga gére née nɨyí ndị́sị trótro a royị́ née wá?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Tɨ́ lá Yésụ ịtị ené e wá.
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Yésụ ya zɨ́a ní, “Ɨɨ, tɨ́ káa zɨ́ bɨ úku née. Tɨ́ lá máúku ba wo zɨ́se mbá, karanée ásé lúrú Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí kɨ́ ndị́sị zɨ́ Lomo bɨ rokoꞌbụa ofụ go ní do anú kpá kɨ́ ógụ gɨ komo ere kpụrụ́ gɨ sɨmɨ bụṛụngụ́.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ uwú ledre née kenée ní, zɨ́a lófo bongó gɨ roné kɨ́ mɨmbéꞌdekesị́. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Uku sinyi ledre go, éyị́ bɨ ilizé ngíti géyị ꞌyị e zɨ́ye ógụyé úku ngíti ledre gɨ roa ní ndaá lolụ wá. Úwúsé tara sinyí bɨ uku née go cụ́ kɨ́ mbílíse.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Sómụ́sé ꞌbɨ esé káa be ꞌdi?”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Zɨ́ye ndị́sịyé údru súrú komo Yésụ kɨ́ útru wo kɨ́ sị́lị́ye. Ngíti géyị sembị́nɨ́ ꞌbɨ eyé kóo wo mɨsémbị́.
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 Kɨ́ ndị́sị ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Bɨ úku yá née nɨ Kɨ́résịto ní, ambí ocó yị́ị née ne?”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Pétero nɨ kóo mɨndị́sịné dongará ꞌyị e do ligá kenée. Zɨ́ owụ́kára ꞌbɨ moko bɨ ore ní ógụné úku ledre zɨ́ Pétero kɨ́dí, “Málúrú káa zɨ́ áyí kpá ngúru ꞌyị bɨ kóo ndịsịnɨ́ gámá kɨ́ Yésụ bɨ gɨ sɨmɨ Galiláya ní.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Tɨ́ lá zɨ́ Pétero ítí kangú do komoyé ore mbá kɨ́dí, “Máówo amá ledre gɨ ro ledre bɨ áyí úku a née wá.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Zɨ́ Pétero ị́nyịné gɨ ore ndéréne tara mbotụ gara, kɨ́ꞌdí bɨ ngíti owụ́kára lurúndiki wo zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị ga bɨ íri ní gɨ ro Pétero kɨ́dí, “ꞌYị née nɨyí kóo kɨ́ Yésụ ꞌyị ꞌbɨ Nazeréta.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Zɨ́ Pétero lólóbụ́ kɨ́dí, “Do komo Lomo, máówo oꞌdo née wá.”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Kacɨ́ ledre ba luꞌbú kpá wá, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ kóo mɨtóroyé ore ní ógụyé úku ledre zɨ́ Pétero kɨ́dí, “Maꞌdíi, áyí ngúruyé gɨ zɨ́a ndị́sị ódro káa zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Galiláya e ní.”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Zɨ́a lólóbụ́ kɨ́dí, “Do komo Lomo, máówo amá oꞌdo née wá.”
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Zɨ́ ledre bɨ kóo Yésụ uku zɨ́a kɨ́dí, “ꞌDáꞌdá zɨ́ ngono ụ́cụ koko, áyí ási gɨ romá kɨ́ꞌdí ota (3) ní,” geré zɨ́ ledre née ngásáógụné sɨmɨ Pétero. Gére zɨ́ sɨmɨkozo méngị wo, zɨ́a ólụ́ógụné sága ndị́sị íni ini kɨ́ngaya.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.