Mateus 14
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVI
1 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa née ní, zɨ́ phanda Yésụ ówụ́ ndíki mbílí ngére Eróde,
1 Por aquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu os relatos a respeito de Jesus
2 zɨ́a úku ledre zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌbɨ moko ené e kɨ́dí, “Née Yiwáni ꞌyị Bábátị́zị́ ꞌyị e bɨ kóo ufunɨ́ wo ní urúne, ndịsị méngị mɨngburoko ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé née ne gɨ zɨ́ kéyị née.”
2 e disse aos que o serviam: "Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
3 Eróde onzó kóo Yiwáni sɨmɨ sị́gịnị gɨ ro do úfu wo gɨ ro Erodíya meꞌbe lúnduné Phị́lịpo,
3 Pois Herodes havia prendido e amarrado João, colocando-o na prisão por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão,
4 gɨ zɨ́a Yiwáni ndịsị úku ledre kɨ́dí, “Eróde, ndaá bɨlámáne wá, lúnduyị́ nɨ aka kɨ́ komoné áyí ꞌdíꞌbi meꞌbe a káa do kára zɨ́yị káa be ꞌdi?”
4 porquanto João lhe dizia: "Não te é permitido viver com ela".
5 Eróde ayí kóo geré gɨ ro úfu Yiwáni mɨúfu tɨ́ lá bi úfu wo ndaá gɨ zɨ́a tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ṇguṇgunɨ́ yị́ eyé mbá ledre ga bɨ Yiwáni ndịsị úku yée ní gɨ zɨ́a owonɨ́ go kɨ́dí Yiwáni nɨ yị́ ené nébị.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, porque este o considerava profeta.
6 Nda sɨmɨ sị́lị́ ꞌbɨ ayímbi, née ayímbi ꞌbɨ sị́lị́ bɨ kóo aránɨ́ Eróde maꞌdáa sɨmɨ a ní, zɨ́ nyị́ Erodíya kára bɨ ꞌdiꞌbi gɨ zɨ́ lúnduné ba ndị́sịné léꞌbé keꞌbị, zɨ́ Eróde ídíne kɨ́ mongụ́ rokinyi
6 No aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e agradou tanto a Herodes
7 zɨ́a lólóbụ́ zɨ́ owụ́kára née kɨ́dí éyị́ bɨ ili ní idí úku ledre a née nɨ íꞌbí a zɨ́a.
7 que ele prometeu sob juramento dar-lhe o que ela pedisse.
8 Zɨ́ owụ́kára née ndúꞌyú mbágáne, née idí úku ledre ꞌdi? Mbágáa ya zɨ́a ní, idí úku a kɨ́dí, “Máíli do lágáꞌdécị go Yiwáni Babatị́za zɨ́ye ógụ kɨ́ doa gɨrí do éyị́ zɨ́ma.”
8 Influenciada por sua mãe, ela disse: "Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João Batista".
9 Zɨ́ ledre née íꞌbí mongụ́ sómụ́ ledre zɨ́ ngére Eróde. Nda lá gɨ zɨ́a bɨ uku gáa ledre née do komo tụ́ꞌdụ́ mɨngburoko ꞌyị ga bɨ ndolo ogụ yée ní, zɨ́a tɨ́ kákasa
9 O rei ficou aflito, mas, por causa dos juramento e dos convidados, ordenou que lhe fosse dado o que ela pedia
10 idínɨ́ mu ndéré úfu Yiwáni zɨ́ye ógụ kɨ́ doa do éyị́ zɨ́ owụ́kára née lúrú a.
10 e mandou decapitar João na prisão.
11 Zɨ́ye ógụ kɨ́ do Yiwáni do éyị́ íꞌbí a zɨ́ owụ́kára née, zɨ́a ndéréne ꞌdódo a zɨ́ mbágáne.
11 Sua cabeça foi levada num prato e entregue à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Zɨ́ sanda ndéréne zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yiwáni, zɨ́ye ógụyé ꞌdíꞌbi umbu Yiwáni ndéré óto a. Zɨ́ye ndéréye úku ledre bɨ mengị roné née zɨ́ Yésụ.
12 Os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Sɨmɨ bɨ Yésụ uwú ledre umbu Yiwáni ní, zɨ́a ị́nyịné kɨ́ ꞌyịmɨkása ené e ékị́ye sɨmɨ kuṛúngba ꞌdógụ mɨkavu Galiláya aka gɨ ro ndéré ndị́sịyé do bi bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ndanɨ́ doa wá ní. Zɨ́ ꞌyị ga bɨ íri née kpá úwú ledre a zɨ́ye ndéréye sóngó wo.
13 Ouvindo o que havia ocorrido, Jesus retirou-se de barco em particular para um lugar deserto. As multidões, ao ouvirem falar disso, saíram das cidades e o seguiram a pé.
14 Nɨyí ndéréógụ bɨ do gbúṛóngó ní, tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e nɨyí go íri ꞌdii. Zɨ́ lerị́ye méngị wo zɨ́a ꞌdíꞌbióyó ndíyá e gɨ royé.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu tão grande multidão, teve compaixão deles e curou os seus doentes.
15 Nda go za kɨ́ tagá, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, kadra utú go, éyị́ mɨánu ndaá kpá ona wá. Ótoómo sị́lị́yị gɨ ro ꞌyị ga gére née mu zɨ́ye ndéréye gámásóꞌdo éyị́ mɨánu zɨ́ye ánu a.”
15 Ao cair da tarde, os discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já está ficando tarde. Manda embora a multidão para que possam ir aos povoados comprar comida".
16 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga gére née kɨ́dí, “Ndanɨ́ ndéré wá, ídísé íꞌbí éyị́ mɨánu se zɨ́ye.”
16 Respondeu Jesus: "Eles não precisam ir. Dêem-lhes vocês algo para comer".
17 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga úkulúgu ledre kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, odụ éyị́ bɨ do sị́lị́ze ona ní lá dụụ́ ambata ịnyị (5) kɨ́ mɨnzéré kénzé e gbre.”
17 Eles lhe disseram: "Tudo o que temos aqui são cinco pães e dois peixes".
18 Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Ógụsé aka kɨ́ ambata máa ga gére née yáa.”
18 "Tragam-nos aqui para mim", disse ele.
19 Yésụ ya ꞌyị e idínɨ́ ndị́sị do súwú ga gére née bi ore. Zɨ́a ꞌdíꞌbi ambata kɨ́ kénzé ga bɨ gbre née do sị́lị́ne, zɨ́a lúrú bi komo ere, zɨ́a íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo, zɨ́a ꞌdéweífi sɨmɨyé. Zɨ́a íꞌbí a do sị́lị́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga gére née idínɨ́ ífi yée zɨ́ ꞌyị e ánu a.
19 E ordenou que a multidão se assentasse na grama. Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, deu-os aos discípulos, e estes à multidão.
20 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga ba ánu éyị́ zɨ́ye léreyé mbá. Ngítí a ga bɨ idíaká ní, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ga gére née ꞌdóꞌdụ́ ꞌdúcu gbété e kɨ́e sokó doa gbre (12).
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços que sobraram.
21 ꞌYị ga bɨ anunɨ́ éyị́ ní, yaꞌdá e nɨyí kóo álifu ịnyị (5,000). Olonɨ́ kará e kɨ́ owụ́ e wá.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Geré gɨ do kacɨ́ éyị́ mɨánu née, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga gére née idínɨ́ mu ꞌdógụ mɨkavu ndéréókpóye ꞌdáꞌdá. Zɨ́a aka ídíáká ꞌbɨ ené ꞌdáꞌba gɨ ro úku ledre zɨ́ ꞌyị ga gére née ndáꞌbayé ꞌbe.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Sɨmɨ bɨ uku ledre go zɨ́ ꞌyị ga gére née kɨ́dí bayinɨ́ mu ní, zɨ́a ndéré ékị́ne do landa ngúcuné íni ini zɨ́ Lomo. Ndịsị íri gị kɨ́ tagá ngúcuné.
23 Tendo despedido a multidão, subiu sozinho a um monte para orar. Ao anoitecer, ele estava ali sozinho,
24 Kuṛúngba bɨ gáa ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga nɨyí sɨmɨ a ní nderé go sɨmɨ iní gbála gɨ do gbúṛóngó. Gɨ zɨ́ síli bɨ ndịsị ílí do iní kɨ́ rokoꞌbụné ní, zɨ́ iní nda ndị́sịné ụ́cụlóꞌbó kuṛúngba gbụ́ gbụ́ gbụ́, bi ndéré eme lolụ ngụ́.
24 mas o barco já estava a considerável distância da terra, fustigado pelas ondas, porque o vento soprava contra ele.
25 Nda kɨ́ sị́ ndóndó, zɨ́ Yésụ ékị́ógụné gɨ do landa gɨrí ndị́sị ndéréne do iní zɨ́ ꞌyị ené ga bɨ sɨmɨ kuṛúngba née káa zɨ́ ndịsị ndéré do ngáká bi ní.
25 Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar.
26 Sɨmɨ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ga gére née lurúnɨ́ wo do iní kɨ́ ndị́sị ógụꞌdị́yị roné mɨꞌdí zɨ́ye ní, zɨ́ ngịrị méngị yée. Zɨ́ye útúye ndị́sị mbụ́mbụ́dụ́ gɨ zɨ́a somụ́nɨ́ ꞌbɨ eyé kɨ́dí née go “ꞌYị lárá.”
26 Quando o viram andando sobre o mar, ficaram aterrorizados e disseram: "É um fantasma! " E gritaram de medo.
27 Geré ꞌdiya zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndásé éré ngịrị wá, née máa.”
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu. Não tenham medo! "
28 Zɨ́ Pétero úkulúgu ledre zɨ́a ya, “Mongụ́ ꞌyị togụ́ née tɨ́ yị́ị maꞌdíi, ídí mu ṇgúṇgu a zɨ́ma ndéréma gɨ do iní ógụmá zɨ́yị íri.”
28 "Senhor", disse Pedro, "se és tu, manda-me ir ao teu encontro por sobre as águas".
29 Yésụ ya zɨ́a ní, “Ógụ mu.”
29 "Venha", respondeu ele. Então Pedro saiu do barco, andou sobre a água e foi na direção de Jesus.
30 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ Pétero lurú iní nɨ ndị́sị kị́zị kɨ́ rokoꞌbụné kɨ́ngaya gɨ zɨ́ mongụ́ síli ní, zɨ́ ngịrị méngị wo, geré zɨ́a tónóne ólụ́ne sɨmɨ iní. Zɨ́a ótrụ́ ledre kɨ́dí, “Ngére yómo máa mu.”
30 Mas, quando reparou no vento, ficou com medo e, começando a afundar, gritou: "Senhor, salva-me! "
31 Geré zɨ́ Yésụ áꞌdané sáká wo, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Pétero ṇgúṇgu aka eyị́ ledremá kɨ́ngaya fú wá, éré ngịrị gɨ ro ꞌdi?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão e o segurou. E disse: "Homem de pequena fé, porque você duvidou? "
32 Sɨmɨ bɨ Pétero ekị́lugunɨ́ royé kɨ́ Yésụ sɨmɨ kuṛúngba ní, geré zɨ́ mongụ́ síli bɨ gáa ba tóroné.
32 Quando entraram no barco, o vento cessou.
33 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ sɨmɨ kuṛúngba née óto úndrua, zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Yésụ, áyí Owụ́ ꞌbɨ Lomo maꞌdíi.”
33 Então os que estavam no barco o adoraram, dizendo: "Verdadeiramente tu és o Filho de Deus".
34 Zɨ́ye ꞌdógụ bi do ndéréógụyé sɨmɨ owụ́ gara bɨ kɨ́ ịrịné Geneseréta ní.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Sɨmɨ bɨ ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ gara née owonɨ́ kɨ́dí Yésụ ogụ née ne ní, zɨ́ye kákasa sɨmɨ gara ore mbá kɨ́dí ꞌyị ga bɨ ꞌyị eyé e nɨyí kɨ́ ndíyá ní, idínɨ́ ógụ kéye zɨ́ Yésụ, nɨ go sɨmɨ gara ore.
35 Quando os homens daquele lugar reconheceram Jesus, espalharam a notícia em toda aquela região e lhe trouxeram os seus doentes.
36 Zɨ́ ꞌyị ndíyá e ṇgúṇgú royé zɨ́a idí ṇgúṇgu a zɨ́ye óto sị́lị́ye lá gba ro tara bongó ené. Maꞌdíi yée ga bɨ otonɨ́ sị́lị́ye ro tara bongó ené ní, zɨ́ ndíyá eyé e tɨ́ ụ́kụ́ne gɨ royé.
36 Suplicavam-lhe que apenas pudessem tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocaram foram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.