Mateus 13

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cịkị sɨmɨ sị́lị́ née, sɨmɨ ngíti sịndị́ kadra, zɨ́ Yésụ ólụ́ógụyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e gɨ ꞌbe ndéré ndị́sịné kóꞌdụ́ mɨkavu Galiláya.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e yóko royé cigí a íri gɨ ro úwú ledre e gɨ taraa. Zɨ́a ékị́ ndị́sịné sɨmɨ kuṛúngba ꞌyị e nɨyí ꞌbɨ eyé mbá do gbúṛóngó sága.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Zɨ́a ꞌdódo tụ́ꞌdụ́ ledre e zɨ́ye sɨmɨ muruwayi kɨ́dí, “Ngíti ꞌyị ịnyị kóo ndéré óyụ kúfú yáká ené, zɨ́a ndị́sịné óꞌdo éyị́.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Kúfú ga bɨ ndịsị óyụ yée ní, ngíti géyị utúnɨ́ do mɨsiꞌdi, zɨ́ solụ́ e lagá yée.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Ngíti géyị utúnɨ́ do landa zɨ́ye ụ́tụyé ꞌdiya gɨ zɨ́a bɨ káṇgá ndaá ore mbị́ wá ní.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Sɨmɨ bɨ kadra suwu ní, zɨ́ye gágáye rúfú gɨ zɨ́a cíyíye ndaá sɨmɨ káṇgá wá.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Ngíti géyị utúnɨ́ ꞌbɨ eyé dongará kị́nị e. Sɨmɨ bɨ ngborónɨ́ ní, zɨ́ kị́nị ga gére née álaꞌdụ́tụ yée anánɨ́ wá, zɨ́ye ndáꞌbá eyé mbá andulé.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Ngíti géyị utúnɨ́ ꞌbɨ eyé sɨmɨ bɨlámá káṇgá. Zɨ́ mị́ngị́ yáká ówo gɨ sɨmɨ ngíti bi kongụ ịnyị (100), gɨ sɨmɨ ngíti a kongụ ota (60), gɨ sɨmɨ ngíti a ꞌbɨ ené kongụ kị́éꞌdo doa sokó (30).
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 ꞌYị bɨ uwú ledre bú ní, ídí úwú ledre ba bɨlámáne.”
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Nda gɨ ꞌdáꞌba, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ógụ ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, éyị́ bɨ ndị́sị ódro zɨ́ze fú lá sɨmɨ muruwayi gɨ zɨ́a ní ꞌdi?”
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Zɨ́a úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Lomo ꞌdódo mɨótoécị ledre ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ ené komo ere ní go zɨ́se, tɨ́ lá ꞌdodo ené zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e wá.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Tɨ́ lá ꞌyị bɨ kɨ́ éyị́ zɨ́ne ní nɨyí íꞌbí yata zɨ́a, zɨ́ éyị́ nda ídíne zɨ́a kɨ́ngaya. ꞌYị máa wo bɨ éyị́ ndaá zɨ́a wá ní, gba owụ́ a bɨ zɨ́a ní, nɨyí ꞌdíꞌbióyó a gɨ zɨ́a ꞌdáꞌba.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Née sị́ ledre bɨ mándị́sị ódro zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ muruwayi gɨ zɨ́a ní.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 “Ledre née mengị roné go tɨ́ cé káa zɨ́ bɨ kóo Lomo uku zɨ́ nébị Isáya eké a ní, kɨ́dí,
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Gɨ zɨ́a bɨ doyé orụ yị́ ené mɨórụ ní,
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 “Tɨ́ lá Lomo nɨ íꞌbí úndru zɨ́se gɨ zɨ́a komosé lurú bi bú, mbílíse uwú ledre bú bɨlámáne ní.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Bɨ kenée ní, máúku zɨ́se maꞌdíi, tụ́ꞌdụ́ nébị e kɨ́ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ kóo ꞌdesị́ ndịsịnɨ́ méngị ledre ga bɨ Lomo ili yée ní, ndịsịnɨ́ kóo óto komoyé gɨ ro lúrú éyị́ ga bɨ lúrúsé yée ní tɨ́ lá utúasánɨ́ lúrú a wá, ndịsịnɨ́ kpá índi mbílíye gɨ ro úwú ledre ga bɨ úwúsé yée ní utúasánɨ́ úwú a wá.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 “Úwúsé nda ini ledre gɨ sɨmɨ muruwayi ꞌbɨ ꞌyị bɨ nderé óyụ kúfú ní mu.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Kúfú ga bɨ utúnɨ́ do mɨsiꞌdi ní, nɨyí ꞌbɨ eyé káa zɨ́ ꞌyị ga bɨ abú uwúnɨ́ tɨ́ bɨlámá ledre bɨ gɨ ro ꞌbe ꞌbɨ Lomo ní go yá, owoyemenɨ́ eyé ledre gɨ sɨmɨ a wá, zɨ́ Satána ógụné ꞌdíꞌbióyó bɨlámá ledre née gɨ do mɨmbéꞌdeyé ꞌdáꞌba.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Kúfú ga bɨ utúnɨ́ do landa ní, nɨyí ꞌbɨ eyé káa zɨ́ ꞌyị ga bɨ uwúnɨ́ lá ledre ꞌbɨ Lomo geré zɨ́ye ꞌdíꞌbióto a ꞌdiya do mɨmbéꞌdeyé ní.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Gɨ zɨ́a bɨ cíyí ledre maꞌdáa ndaá do mɨmbéꞌdeyé wá ní, sɨmɨ bɨ ꞌdoꞌdó ogụ go royé gɨ zɨ́a bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo ní, geré zɨ́ye óyó sogoyé zɨ́ Lomo.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Kúfú máa wo bɨ utú ꞌbɨ ené dongará kị́nị ní, nɨ ꞌbɨ ené káa zɨ́ ꞌyị máa wo bɨ abú uwú tɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo go yá, tɨ́ lá mongụ́ somụ́ ledre ené yị́ ené gɨ ro tụ́ꞌdụ́ éyị́ ga bɨ ꞌbɨ sága ba. Gɨ zɨ́ kéyị née, ledre ꞌbɨ Lomo bɨ ṇguṇgu ní, mɨáná a ndaá ꞌbɨ ené sɨmɨ a wá.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 ꞌYị máa wo bɨ uwú yeme ledre ꞌbɨ Lomo ní, nɨ ꞌbɨ ené káa zɨ́ kúfú ga bɨ utúnɨ́ sɨmɨ bɨlámá káṇgá, ngíti a aná ꞌbɨ ené míya (100), ngíti a ꞌbɨ ené cị́ ota (60) zɨ́ ngíti a ídí ꞌbɨ ené cị́ kéṛị́ a doa sokó (30) ní.”
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Zɨ́ Yésụ kpá ị́nyịné úku ngíti muruwayi kɨ́dí, “Ledre nɨ gɨ ro ledre ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo komo ere ní káa zɨ́ oꞌdo bɨ nderé óyụ bɨlámá kúfú yáká ené ní.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Nda go sɨmɨ ngíti sịndị́ kadra kɨ́ ndụlụ, zɨ́ ꞌyị bɨ nɨ okó ro mị́ngị́ yáká née ndéréne óyụ kúfú angángúya sɨmɨ kére ꞌbɨ oꞌdo née, zɨ́a ndéréókpó ené.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Sɨmɨ bɨ kére ngboró do gbóṛụ́ne nɨ nda go léfe kúfúne ní, zɨ́ angángúya kpá ólụ́ógụné dongará a.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 “Zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko ꞌbɨ mị́ngị́ yáká née ógụyé úku ledre zɨ́ mongụ́ ꞌyị eyé kɨ́dí, ‘Mongụ́ ꞌyị, bɨ kóo oyụnɨ́ yáká ꞌdáa dụụ́ kúfú kére ní, sara angángúya née ogụnɨ́ nda ꞌbɨ eyé íri gɨ ꞌda?’
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 “Mị́ngị́ yáká ya kɨ́dí, ‘Ezeokóma e oyụnɨ́ ye.’
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 “Mị́ngị́ yáká ya zɨ́ye ní, ‘Ɨ́ꞌɨ, ótoómosé aka kenée káa bɨ ásé lála kótrụ yée ndro kɨ́ kére e ke.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Idínɨ́ aka ídí mbá kenée, gị sɨmɨ sịndị́ kadra ꞌbɨ óṇgo kére. Mááyí ogụ úku a zɨ́ ꞌyị ga bɨ nɨyí óṇgo kére ní kɨ́dí, idínɨ́ aka ndéré fị lálaóyó angángúya née ódó yée, do óngbóóyó yée ꞌdáꞌba, zɨ́ye nda óṇgo kére ndéré kɨ́e sɨmɨ gbagba.’ ”
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Zɨ́ Yésụ kpá úku ngíti muruwayi kɨ́dí, “Ledre nɨ gɨ ro ledre ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo komo ere ní káa zɨ́ oꞌdo bɨ ꞌdiꞌbi kúfú kágá bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a musɨtáda nderé kɨ́e óyụ a yáká ené ní.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Abú kágá née kúfú ga nɨyí nzéré yá, sɨmɨ bɨ oyụ ní, zɨ́a ngbóró ógụné mongụ́ kágá rómo do ngíti géyị kágá e yáká ore mbá. Zɨ́a nda ídíne go kágá bɨ zɨ́ solụ́ e ógụyé ndị́sị ụ́bụ́ ꞌbe ꞌbɨ eyé komo a.”
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Zɨ́a kpá úku ngíti muruwayi kɨ́dí, “Ledre nɨ gɨ ro ledre ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo komo ere ní káa zɨ́ owụ́ ꞌdeꞌdị́ bɨ lá cúkuꞌdée kará e ndịsịnɨ́ lótó mongụ́ leꞌyị́ kɨ́e zɨ́a átáne gɨ zɨ́a ní.”
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Yésụ ndịsị kóo úku éyị́ ga gére née zɨ́ ꞌyị e mbá sɨmɨ muruwayi. Ledre bɨ kị́éꞌdo zɨ́a úku a zɨ́ye ndaá sɨmɨ muruwayi wá ní ndaá.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Yésụ ndịsị née méngị ledre ga bɨ kóo Lomo uku zɨ́ ngúru nébị éké a kɨ́dí,
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Nda gɨ do kacɨ́ ꞌdódo ledre, zɨ́ Yésụ ótoómo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ore zɨ́a ndáꞌbané ꞌbe kɨ́ꞌdí bɨ ndịsị ꞌdúꞌdu ní do ólụ́ne ꞌdị́cị́. Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ólụ́ lódụ́ kacɨ́ a zɨ́ye ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, úkuógụ aka ini ledre gɨ sɨmɨ muruwayi ꞌbɨ tóꞌdó ga úku ní zɨ́ze.”
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Zɨ́a úkulúgu ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e kɨ́dí, “Oꞌdo bɨ oyụ bɨlámá kúfú née Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Yáká nɨ ꞌbɨ ené do sogo káṇgá ba. Bɨlámá kúfú nɨ ꞌbɨ ené ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ Lomo go káa do ngére eyé ní. Bɨsinyí kúfú ꞌbɨ ené ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ méngị ledre ga bɨ ꞌbɨ Satána ní.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Ezeokó mị́ngị́ yáká bɨ oyụ bɨsinyí kúfú ní nɨ ꞌbɨ ené ngére ꞌbɨ bɨcayi lomo e. Kadra óṇgo kére nɨ ꞌbɨ ené odụ sịndị́ kadra ꞌbɨ do sogo káṇgá ba. ꞌYị óṇgo kére nɨyí ꞌbɨ eyé maláyika e.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “Bɨsinyí kúfú ga bɨ odónɨ́ yée óngbó yée née, nɨyí ꞌbɨ eyé née ꞌyị ga bɨ Lomo nɨ ꞌdécị ngbangayé sɨmɨ odụ sịndị́ kadra ní.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí nɨ kása maláyika ené e ndéré ị́cị́óyó tóꞌdó kɨ́ éyị́ ga bɨ ndịsị ꞌdíꞌbiógụ luyú kɨ́ ꞌyị méngị bɨsinyí ledre gɨ ꞌbe ꞌbɨ ené mbá ꞌdáꞌba.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Do ụ́cụ yée mbá sɨmɨ mongụ́ gu phoꞌdụ bɨ ịlị́ wá ní zɨ́ye ndị́sịyé mbụ́mbụ́dụ́ kɨ́ náná do soyé gɨ zɨ́ éyị́ mɨówo.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 ꞌYị ga bɨ ndịsịnɨ́ méngị ledre ga bɨ Lomo ili yée ní, zɨ́ royé ndị́sị ṛíṛíne káa zɨ́ sụ́lụ́ kadra gɨ zɨ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ ꞌBụyé Lomo bɨ doyé ní. Togụ́ mbílíse nɨ bo yá, ídísé úwú ledre bɨ máúku née.”
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 Zɨ́a kpá úku ngíti muruwayi kɨ́dí, “Ledre nɨ gɨ ro ledre ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo komo ere ní káa ꞌyị bɨ ndiki mongụ́ késị́ bɨ otoecịnɨ́ sɨmɨ káṇgá ní.” Zɨ́a kpá ótoécị ándá a. Gɨ zɨ́ rokinyi zɨ́a ndáꞌbané úgúóyó éyị́ ga bɨ zɨ́ne ꞌbe ní mbá, do ndáꞌbané úgú bi bɨ ótoécị késị́ née doa ní zɨ́ne.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 Zɨ́a kpá úku ngíti muruwayi kɨ́dí, “Ledre nɨ gɨ ro ledre ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo komo ere ní káa zɨ́ ꞌyị bɨ nderé gámásóꞌdo gali bɨ kɨ́ tosoné ṛíṛiṛí kɨ́ mongụ́ keꞌbịné ꞌdága ní gɨ ro úgú a.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Sɨmɨ bɨ nderé ndíki ní, zɨ́a ndáꞌbané úgúóyó éyị́ ga bɨ zɨ́ne ꞌbe ní mbá do ndéréne úgú gali née.”
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 Zɨ́a kpá úku ngíti a kɨ́dí, “Ledre nɨ gɨ ro ledre ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo komo ere ní káa zɨ́ ꞌyị méngị kénzé ga bɨ onzóomonɨ́ mbírá kénzé sɨmɨ iní zɨ́ ṛị́kị́ kénzé e lákayé sɨmɨ a ní.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Sɨmɨ bɨ tụ́ꞌdụ́ kénzé e lakanɨ́ go sɨmɨ a ní, zɨ́ mị́ngị́ mbírá ógụyé lálaógụ mbírá do gbúṛóngó, ndị́sịyé gélé kénzé e. Zɨ́ye ꞌdíꞌbióto yée ga bɨ ilinɨ́ ní sɨmɨ éyị́, yée ga bɨ ilinɨ́ wá ní, zɨ́ye ụ́cụóyó yée ꞌdáꞌba.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Karanée sɨmɨ odụ sịndị́ kadra ledre e nɨyí méngị royé kenée. Maláyika e nɨyí ógụ ífi dongará bɨsinyí ꞌyị e kɨ́ bɨlámá ꞌyị e,
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 do ꞌdíꞌbi yée ụ́cụ yée sɨmɨ mongụ́ gu phoꞌdụ bɨ ịlị́ wá ní, kɨ́ꞌdí bɨ ꞌyị e nɨyí ndị́sị mbụ́mbụ́dụ́ kɨ́ náná do soyé gɨ zɨ́ éyị́ mɨówo ní.”
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Zɨ́ Yésụ ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ówosé ini ledre gɨ sɨmɨ ledre ga bɨ máúku yée née go?”
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Zɨ́ Yésụ kpá úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ini ledre sɨmɨa nɨ káa, ꞌyị ꞌdódo lorụ ga bɨ mbá ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo go ní nɨyí ídí ꞌbe ꞌbɨ Lomo komo ere káa zɨ́ mị́ngị́ ꞌbe bɨ olụ́ ꞌdị́cị́ zɨ́a ꞌdóꞌdụ́ógụ mɨkánda éyị́ e kɨ́ kuṛúga mbá sága gɨ ꞌdị́cị́ ené ní.”
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Sɨmɨ bɨ Yésụ ꞌdodo asá ledre sɨmɨ muruwayi zɨ́ye ore ní, zɨ́a ndéréókpóne gɨ ore.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Sɨmɨ bɨ nderéogụ sɨmɨ Nazeréta sɨmɨ gara bɨ ngboró sɨmɨ a ní, zɨ́a tónóne ꞌdódo ledre zɨ́ Yụ́da e sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro. ꞌYị ga bɨ owonɨ́ wo kɨ́ ꞌdódo ledre ní zɨ́ tarayé ị́drị́ne mbá mɨị́drị́. Zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Ndiki rokoꞌbụ kɨ́ mongụ́ ówo ledre bɨ zɨ́a ndị́sịné ꞌdódo mɨngburoko ledre kɨ́e bɨ káa ba gɨ ꞌda? Sara mɨngburoko ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé née?
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Owozé wo bú bɨlámáne nɨ wotị́ Yoséfa bɨ ꞌyị yéme éyị́ e gɨ sɨmɨ kágá ní, ịrị mbágáa Maríya. Lúndu ga nɨyí Yakóbo e, Yoséfa e, Simúna e nda kɨ́ Yụ́da e.
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Lémị ga nɨyí kpá mbá kɨ́ze ona. Sara ndiki rokoꞌbụ zɨ́a ndị́sịné méngị ledre ga gére née kɨ́e née gɨ ꞌda?”
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Zɨ́ ꞌyị ga gére née óto mɨmbéꞌdekesị́ ro Yésụ.
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Gɨ zɨ́a bɨ ꞌyị ꞌbɨ Nazeréta e ṇguṇgunɨ́ eyé ledre ꞌbɨ Yésụ wá ní, Yésụ mengị ené mɨngburoko ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé ní zɨ́ye ore wá.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.