Marcos 6
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH
1 Gɨ do kacɨ́ ledre née ní, zɨ́ Yésụ e ị́nyịyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e gɨ ore ndáꞌbalúgu royé sɨmɨ Nazeréta, owụ́ gara bɨ Yésụ ngboró sɨmɨ a ní.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Sɨmɨ ngíti Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro zɨ́ Yésụ ndị́sịné ꞌdódo ledre zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro. Zɨ́ tara ꞌyị e ị́drị́ne mbá mɨị́drị́ kɨ́ úwú ledre ga bɨ ndịsị úku yée ní.
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e úku ledre kɨ́dí, “Née ndaá ꞌyị yéme éyị́ e gɨ sɨmɨ kágá ba wá? Bɨ nɨ owụ́ ꞌbɨ Maríya bɨ lúnduga nɨyí Yakóbo, Yoséfa, Yụ́da kɨ́ Simúna e ní wá? Lémịga ndịsịnɨ́ ndị́sị fú kɨ́ze ona” Zɨ́ye lúrúcáyi wo do ásiyé kɨ́ ṇgúṇgu ledre ené.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Yésụ ya zɨ́ye ní, “ꞌYị lóṇgó e ndịsịnɨ́ óto úndru nébị ye. Togụ́ nda ꞌbe yá, sụmụga otonɨ́ eyé úndrua wá.”
4 Mas Jesus disse:
5 Gɨ zɨ́a bɨ tụ́ꞌdụ́ye ṇguṇgunɨ́ ledre ené wá ní, mengị ené ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé ní ore wá, ꞌdiꞌbioyó ndíyá lá gɨ ro ngíti géyị ꞌyị e.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Zɨ́a kóo ndị́sịné sómụ́lóꞌbó ledre bɨ ꞌyị ga gére née ṇguṇgunɨ́ ledrené, gɨ zɨ́a wá ní.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Nda sɨmɨ ngíti sị́lị́, zɨ́a ndóloyóko ꞌyịmɨkása ené ga bɨ sokó doa gbre (12) ní, zɨ́a íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ye ídíye do dokéké e, zɨ́a kása yée gbre gbre.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Sɨmɨ mɨndérése, ídísé ꞌdíꞌbi lá dụụ́ ngbángbá. Ndásé ꞌdíꞌbi kombo e, ambata e, kɨ́ késị́ wá.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Wará bɨ sịndị́se ní asá go, ndásé ꞌdíꞌbiṛóngó bongó wá.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 “Togụ́ ógụsé go sɨmɨ ngíti gara, ídísé ndị́sị sɨmɨ ꞌbe bɨ ꞌdiꞌbinɨ́ sée go sɨmɨ a sɨmɨ sụmụ ní ásé nda fú ókpó gɨ ore.
10 Disse ainda:
11 ꞌBe máa wo bɨ ꞌdiꞌbinɨ́ sée sɨmɨ a sɨmɨ sụmụ wá, uwúnɨ́ ledre esé kpá sɨmɨ a wá ní yá, ídísé ụ́ꞌbụ́ ꞌbụrụ gɨ ro sịndị́se cịkị ore sɨmɨ bɨ ásé go ndéréókpó ní gɨ ro zɨ́a ꞌdódo a kɨ́dí, asinɨ́ go gɨ romá.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Zɨ́ye ndéréókpóye, ndị́sị úku ledre zɨ́ ꞌyị e, idínɨ́ óyólóꞌbó mɨmbéꞌdeyé.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Zɨ́ye lágaóyó dokéké e gɨ sɨmɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e, zɨ́ye sụ́sụꞌbụ́ ro tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ndíyá e, zɨ́ ndíyá eyé ụ́kụ́ne.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Zɨ́ ngére Eróde úwú phanda ledre Yésụ. Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ndị́sịyé úkulóꞌbó ledre kɨ́dí, “Yiwáni ꞌyị bábátị́zị́ ꞌyị e bɨ kóo ufunɨ́ wo ba, urú go ne, ndịsị méngị ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé gére née gɨ zɨ́ kéyị née.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Ngíti géyị ꞌyị e ya, Yésụ nɨ, “Nébị Ilíya kóna ní.” Ngíti géyị ya, “Nɨ ngúru nébị gɨ dongará nébị ga bɨ kóo ꞌdesị́ ní.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Sɨmɨ bɨ Eróde uwú ledre ga bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ úku yée gɨ ro Yésụ kenée ní, zɨ́a úku ꞌbɨ ené kɨ́dí, “Zɨ́ Yiwáni kóo máúfu wo ní, úrúne née go tɨ́ ne maꞌdíi?”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Eróde ꞌdiꞌbi kóo Erodíya meꞌbe lúnduné Phị́lịpo. Zɨ́ Yiwáni úku ledre kɨ́dí ndaá bɨlámáne zɨ́a méngị kéyị kenée wá. Zɨ́a ꞌdíꞌbi Yiwáni óto wo sɨmɨ sị́gịnị.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Yiwáni ya kɨ́dí, “Ndaá mɨútúásáne zɨ́yị ꞌdíꞌbióyó kára gɨ zɨ́ lúnduyị́ nda zɨ́yị wá.”
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Gɨ zɨ́ kéyị née ní, kémbị́ ꞌbú Yiwáni ndaá kóo do Erodíya wá. Zɨ́a kóo óto ledre sɨmɨné kɨ́dí, née nɨ úfu Yiwáni ꞌbúó.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Eróde ndịsị kóo éré kɨ́ úfu Yiwáni kpá ngịrị, gɨ zɨ́a owo bú kɨ́dí, Yiwáni luyú ené ledre wá. Zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ sị́gịnị e idínɨ́ lúrú bi kacɨ́ a. Abú ledre bɨ Yiwáni ndịsị kóo úku a ní ndịsị ꞌdóꞌdo sómụ́ ledre ené yá ili kóo kpá fú ndị́sị úwú yata ledre e gɨ zɨ́ Yiwáni.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Zɨ́ mɨsiꞌdi líkpíne zɨ́ kára née Erodíya, gɨ ro úfu Yiwáni. Eróde mengị ayímbi ꞌbɨ sị́lị́ bɨ kóo aránɨ́ née sɨmɨ a ní. Zɨ́a ndóloógụ mɨngburoko ꞌyị ené e kpá kɨ́ mɨngburoko manda ga bɨ ꞌbɨ asikíri e ndịsịnɨ́ méngị moko kéye sɨmɨ káṇgá bɨ Galiláya ní.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Zɨ́ nyị́ Erodíya ólụ́ne ndị́sị léꞌbé keꞌbị, zɨ́ rokinyi méngị Eróde e kɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo ndịsịnɨ́ ánu éyị́ kéye ní mbá.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Zɨ́a ị́nyịné lólóbụ́ zɨ́ owụ́ née kɨ́dí, “Tɨ́ lá éyị́ bɨ íli wo ní mááyí íꞌbí a zɨ́yị, abú yana káṇgá bɨ mááyí ngére sɨmɨ a ba.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Zɨ́ owụ́ née ngásáne ndúꞌyú mbágáne kɨ́dí, “Máídí úku ledre ꞌdi?”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Zɨ́ owụ́ née geré ị́nyịné ngásándáꞌbané úku ledre zɨ́ ngére kɨ́dí, “Máíli idínɨ́ íꞌbíógụ kúṛógbó do Yiwáni Babatị́za zɨ́ma do éyị́ ona.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Zɨ́ bi sị́nyị́ne ro ngére gbála. Nda lá, gɨ zɨ́a bɨ, lolóbụ́ go do komo ꞌyị ga bɨ ndoloogụ yée ní, zɨ́ ngịrị méngị wo asi wá.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Zɨ́a kása ꞌyị kɨ́dí, “Ndéré mu úfu Yiwáni zɨ́yị ógụyị́ kɨ́ kúṛógbó doa gɨrí.” Zɨ́ asikíri née ndéréne sɨmɨ sị́gịnị íri, zɨ́a úfu Yiwáni, zɨ́a óṇgo ꞌdécị goa,
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 do ógụné kɨ́ kúṛógbó doa do éyị́, zɨ́a ị́nyịné íꞌbí a zɨ́ owụ́ née. Zɨ́a ndéréne kɨ́e íꞌbí a zɨ́ mbágáne.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Sɨmɨ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yiwáni uwúnɨ́ ledre a ní, zɨ́ye ógụyé ꞌdíꞌbi umbu a, ndéréye kɨ́e óto a.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Zɨ́ ꞌyịmɨkása e ndáꞌbaógụyé, zɨ́ye úku ꞌdódo ledre ga bɨ mengịnɨ́ yée kɨ́ ledre ga bɨ ꞌdodonɨ́ yée zɨ́ ꞌyị e ní, mbá zɨ́ Yésụ maꞌdáa.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Née ní zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e nda kóo ndị́sị kɨ́ ógụ zɨ́ye gbụ́rụ́ gbụrụ gbụ́rụ́ gbụrụ, sịndị́ kadra zɨ́ Yésụ ánu éyị́ kɨ́ ꞌyịmɨkása ené e ndaá. Zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyịmɨkása ené e kɨ́dí, “Nderézé aka mu do ngíti owụ́ bi gɨ ro zɨ́se aka ꞌdówụ́rosé cúkuꞌdée.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Zɨ́ye ị́nyịyé ngúcuyé kɨ́ kuṛúngba ndéréye do ngíti owụ́ bi.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e lúrú yée kɨ́ ndéré, zɨ́ye tónóye ógụyé gɨ sɨmɨ gara ga bɨ ore ní mbá, ndị́sị ngásáye rụụ gɨ do gbúṛóngó, ógụụ́tụ royé fị ye gɨ zɨ́ Yésụ íri.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Sɨmɨ bɨ Yésụ ekị́ogụ gɨ sɨmɨ kuṛúngba ní, zɨ́a lúrú tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née, zɨ́ lerị́ye méngị wo, gɨ zɨ́a nɨyí kacɨ́ komoa káa zɨ́ kábịṛị́kị ga bɨ ꞌyị lúrú bi ndaá kacɨ́ye wá ní. Zɨ́a tónóne ꞌdódo tụ́ꞌdụ́ ledre e zɨ́ye.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Nda go kɨ́ tagá, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ógụyé úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, bi ba ꞌbe ndanɨ́ doa wá, kadra utú kpá go.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Ídí úku ledre zɨ́ ꞌyị ga ba ndéréye do bi ga bɨ gbóo gbóo kɨ́ra ní ní, gɨ ro zɨ́ye úgú éyị́ mɨánu, zɨ́ye ánu a.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ídísé íꞌbí éyị́ mɨánu zɨ́ye.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Zɨ́ Yésụ ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ambata nɨ zɨ́se kɨ́rɨ́ née mbá ndu?”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Zɨ́ Yésụ úku ledre, idínɨ́ ífibáyi ꞌyị ga gére née zɨ́ye ndị́sịyé bi do súwú e ore.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Zɨ́ ꞌyị e ndị́sịyé bi e mɨngúngúcua, ngíti géyị míya, ngíti géyị cị́ gbre doa sokó.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Zɨ́ Yésụ ꞌdíꞌbi ambata bɨ ịnyị kɨ́ mɨnzéré kénzé ga bɨ gbre née, zɨ́a lúrú bi komo ere ꞌdága, zɨ́a íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo, do ꞌdéweífi sɨmɨ a. Zɨ́a íꞌbí yée zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e ífi yée zɨ́ ꞌyị e. Zɨ́a ífi mɨnzéré kénzé ga bɨ gbre née kacɨ́ye kpá kenée.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Zɨ́ ꞌyị ga gére née ánu éyị́, zɨ́a útúásáne kɨ́ye kpịnị.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Zɨ́ lódụ́ kacɨ́ga ꞌdóꞌdụ́yóko nyụnyụ́ ambata kɨ́ kénzé bɨ ꞌyị e lereomonɨ́ ní, zɨ́ gbété e ꞌdúcuyé kɨ́ye sokó doa gbre.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 ꞌYị ga bɨ kóo anunɨ́ éyị́ née ní, olonɨ́ yaꞌdá e mbá álifu ịnyị.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Geré gɨ ore, zɨ́ Yésụ kása ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e ndéré ꞌbɨ eyé ꞌdáꞌdá kɨ́ kuṛúngba sóngó née sɨmɨ Beteseyị́da. Zɨ́a aka ídíáká ꞌbɨ ené ꞌdáꞌba úku ledre zɨ́ ꞌyị ga gére née ndáꞌbayé ꞌbe.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Sɨmɨ bɨ uku ledre go zɨ́ ꞌyị ga gére née kɨ́dí bayinɨ́ mu ní, zɨ́a ékị́ne do landa íni ini zɨ́ Lomo.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Zɨ́a ndị́sịné do gbúṛóngó íri ngúcuné gị kɨ́ tagá, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ndéréógụyé kɨ́ kuṛúngba yana mongụ́ mɨkavu.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Zɨ́ Yésụ lúrúndíki ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e kɨ́ ꞌdóꞌdó kɨ́ ndéré yana iní, gɨ zɨ́a bɨ síli ilí ꞌdịyị roné yóó doyé ní. Nda go kɨ́ sị́ ndóndó zɨ́ Yésụ tónó ndéréne do iní zɨ́ye íri, zɨ́a áyíne ókpóómo yée.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Zɨ́ye lúrúndíki Yésụ kɨ́ ndéré do iní, somụ́nɨ́ ꞌbɨ eyé kɨ́dí, nɨ ꞌyị lárá, zɨ́ye tónó gbúrógbóye gɨ zɨ́ ngịrị.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Sɨmɨ bɨ ịnyịnɨ́ mbá lúrúndíki Yésụ ní, zɨ́ ngịrị méngị yée kɨ́ngaya.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Zɨ́a ékị́ne zɨ́ye sɨmɨ kuṛúngba, geré zɨ́ mongụ́ síli bɨ gáa née ndécị́ne, zɨ́ bi ídíne sií. Zɨ́ ledre née lụ́tụ́ne komoyé.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Abú lurúnɨ́ ledre bɨ Yésụ méngị zɨ́a óyólóꞌbó ambata bɨ cúkuꞌdée ní, ídíne mongụ́ éyị́ zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e mbá ánu a ní, go cụ́ kɨ́ komoyé yá, zɨ́ sómụ́ ledre eyé ꞌdụ́tụné owoꞌdiꞌbinɨ́ ini ledre gɨ sɨmɨ a wá.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Sɨmɨ bɨ ꞌdogụnɨ́ bi go sága ní, zɨ́ye ndéréye sɨmɨ gara bɨ Geneseréta ní, zɨ́ye ị́nyịyé ódóngéṛị kuṛúngba ore.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Sɨmɨ bɨ ekị́ogụnɨ́ ní, geré zɨ́ ꞌyị e ówo a kɨ́dí Yésụ ogụ née ne.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Zɨ́ ꞌyị ga gére née báyiyé sɨmɨ gara ga bɨ ore ní mbá kɨ́ ị́mbị́ógụ ꞌyị ndíyá eyé e zɨ́ Yésụ tɨ́ káa zɨ́ bɨ lengbe ndịsịnɨ́ méngị a togụ́ owonɨ́ go ya Yésụ nɨ go ore ní.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Bi ga bɨ za mbá Yésụ ndịsị ndéré doyé ní, ꞌyị e ndịsịnɨ́ ị́mbị́ógụ ꞌyị ndíyá eyé e zɨ́a, togụ́ sɨmɨ sụ́ụ zɨ́ye ndị́sị dódó royé roa gɨ ro zɨ́ ꞌyị ndíyá eyé e ꞌdíꞌbi lá gba tara bongó bɨ gɨ roa ní. Yée ga bɨ ꞌdiꞌbinɨ́ sị́lị́ye roa ní, zɨ́ ndíyá eyé ụ́kụ́ne gɨ royé mbá.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.