Lucas 19
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs BKJ
1 Zɨ́ Yésụ ógụyé sɨmɨ ngíti gara kɨ́ ịrịné Zérịko, nɨ yị́ ené fú lá mɨndéréókpóne.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ngíti mongụ́ ꞌyị kɨ́ tụ́ꞌdụ́ éyị́ e zɨ́ne nɨ sɨmɨ gara née ore kɨ́ ịrịné Zakáyo, nɨ manda ꞌdáꞌdá ꞌbɨ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ gɨ zɨ́ ꞌyị e ndị́sị íꞌbí a zɨ́ akúma.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Sɨmɨ bɨ Yésụ olụ́ sɨmɨ gara née ore ní, Zakáyo ili kóo gɨ ro zɨ́ne lúrú wo, mɨsiꞌdi ndaá zɨ́a wá gɨ zɨ́a nɨ gbụ́gbụ́ ꞌyị, ꞌyị e ofụnɨ́ kóo go.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Zɨ́ Zakáyo ngásá ꞌdécị bi ndéré ékị́ne komo mongụ́ bongó kɨ́ꞌdí bɨ Yésụ nɨ ógụ ndéréókpóne gɨ ore ní.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Zɨ́ Yésụ ógụné sị́ kágá née ore, zɨ́a lúrú bi ꞌdága, zɨ́a ndólo Zakáyo kɨ́dí, “Zakáyo ndítí ógụ gɨrí mu ꞌdiya, mááyí ba ndéré ṇgu ꞌbe ꞌbɨ eyị́.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Zɨ́ Zakáyo ndítí ógụné ꞌdíꞌbi Yésụ ndéré kɨ́e ꞌbe ꞌbɨ ené, zɨ́a yéme mongụ́ éyị́ mɨánu zɨ́ Yésụ kɨ́ ꞌyị ené e mbá.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 ꞌYị ga bɨ owonɨ́ Zakáyo bú ní, sɨmɨ bɨ uwúnɨ́ ledre bɨ Yésụ uku kɨ́dí née nɨ ṇgu ꞌbɨ Zakáyo ní, zɨ́ye ndị́sịyé úku mɨngụ́ngụ́rụ́ ledre kɨ́dí, “Nderé ṇgu ꞌbe ꞌbɨ ꞌyị lúyú ledre.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Sɨmɨ bɨ ndịsịnɨ́ nda go ní, zɨ́ Zakáyo ị́nyịógụné úku ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Ngére, éyị́ ga bɨ ꞌbɨ amá ꞌbɨ ꞌbe ní, mááyí ífi sɨmɨyé íꞌbí yée zɨ́ ꞌyị lerị́ e. Togụ́ máꞌdíꞌbi kóo késị́ go gɨ zɨ́ ꞌyị e kɨ́ yatané sɨmɨ ugu yá, mááyí íꞌbílúgu a zɨ́ye kpá kɨ́ yatané rómoné mɨrómo kɨ́ꞌdí eso (4).”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné uku ledre zɨ́ Zakáyo kɨ́dí, “Zakáyo, yị́ị kɨ́ ꞌyị ꞌbɨ ꞌbe ꞌbɨ eyị́ e mbá, Lomo otoomo lúyú ledre esé go karaba gɨ zɨ́a áyí bulúndu Abarayáma.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí ogụ ené gɨ ro bɨlámá ꞌyị e wá, ogụ yị́ ené gɨ ro gámásóꞌdo ꞌyị lúyú ledre e gɨ ro yómo yée.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Zɨ́ ꞌyị e ndị́sịyé kpá fú uwú ledre ga bɨ Yésụ ndịsị úku yée ní. Sɨmɨ bɨ nderéogụnɨ́ go gbóo kɨ́ mongụ́ gara bɨ Yerụsaléma ní, ngíti géyị ꞌyị e somụ́nɨ́ ꞌbɨ eyé kóo go geré kɨ́dí sịndị́ kadra bɨ zɨ́ye ídíye ꞌyị ꞌbɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo ní ogụ go. Gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye sɨmɨ muruwayi kɨ́dí,
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ngíti mongụ́ ꞌyị ịnyị kóo gɨ sɨmɨ káṇgá ené ndéréne sɨmɨ ngíti káṇgá gɨ ro do óto née gɨrí mongụ́ ngére, zɨ́ne ndáꞌbaógụné ídíne ngére sɨmɨ káṇgá ené.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Sɨmɨ bɨ ayí go gɨ ro ndéré ní, zɨ́a ndólo ꞌyị ené ga bɨ sokó ꞌbɨ moko ore ní, zɨ́a ótoómo késị́ do sị́lị́ye kɨ́dí, ‘Ídí méngị moko kɨ́ késị́ amá ba zɨ́a ngbóróne zɨ́ma ndáꞌbaógụmá ndíki a.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Tụ́ꞌdụ́ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ sị́ sị́lị́a ore ní, sogónɨ́ yị́ eyé wo mɨsógó. Zɨ́ye kása ꞌyị zɨ́ mongụ́ ngére kɨ́dí, ‘Ilizé ezé do óto oꞌdo née káa do ngére dozé wá.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Sɨmɨ ledre ga gére née mbá, do tɨ́ óto wo káa do ngére. Sɨmɨ bɨ ndaꞌbaogụ ní, zɨ́a kákasa zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko ené ga bɨ otoomo késị́ do sị́lị́ye gɨ ro zɨ́ye ngbóró a ní, ili go zɨ́ne ówo a.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Zɨ́ mɨzefịyé úku ledre kɨ́dí, ‘Mongụ́ ꞌyị, késị́ kóo íꞌbí zɨ́ma míya kị́éꞌdo gɨ ro ngbóró a ní, ndikiogụ owụ́ e go míya sokó.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Mongụ́ ꞌyị ené ya zɨ́a ní, ‘Mbófo éyị́ áyí bɨlámá ꞌyị ꞌbɨ moko. Káa zɨ́ bɨ útúásá go lúrú bi kacɨ́ owụ́ késị́ bɨ cúkuꞌdée ní, máóto yị́ị go káa do ngúru mongụ́ ꞌyị ndị́sị lúrú bi kacɨ́ gara amá e sokó.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Zɨ́ gbre ꞌyị úku ledre kɨ́dí, ‘Mongụ́ ꞌyị, késị́ máa ꞌbɨ amá bɨ íꞌbí zɨ́ma míya kị́éꞌdo gɨ ro ngbóró a ní, ndikiogụ owụ́ e go míya ịnyị.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Mongụ́ ꞌyị ya zɨ́a ní, ‘Máóto yị́ị go káa do ngúru mongụ́ ꞌyị ndị́sị lúrú bi kacɨ́ gara amá e kpá ịnyị.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Zɨ́ ota ꞌyị ꞌdíꞌbiógụ ꞌbɨ ené tɨ́ dụụ́ komo késị́ kóo mongụ́ ꞌyị ené iꞌbí zɨ́a ní. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, ‘Mongụ́ ꞌyị, ꞌbɨ amá késị́ bɨ íꞌbí zɨ́ma míya kị́éꞌdo ní nɨ goó ba, cé do bi née. Máódó wo, zɨ́ma ótoécị a ṛịị́ káa bɨ nɨ ị́ndrị.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Máméngị kenée gɨ zɨ́ ngịrị, gɨ zɨ́a ndá ꞌbɨ eyị́ ꞌyị ndéndeke kɨ́ ꞌyị e wá. Éyị́ bɨ ngárá ndaá ꞌbɨ eyị́ wá ní, ndị́sị ꞌdíꞌbi a. Éyị́ kacɨ́ ngíti ꞌyị gɨ yáká, zɨ́yị ꞌdíꞌbi a káa zɨ́ ꞌdị́yị́ yị́ị ní.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Ngére ya zɨ́a ní, ‘Áyí bɨcayi ꞌyị ꞌbɨ moko. Mááyí go ꞌdécị ngbangayị́ káa zɨ́ bɨ úku née. Ówo bú bɨlámáne kɨ́dí, mándá ꞌyị ndeke wá. Éyị́ bɨ ngárá ndaá ꞌbɨ amá wá ní, mándị́sị ꞌdíꞌbi a. Éyị́ kacɨ́ ngíti ꞌyị yáká, zɨ́ma ꞌdíꞌbi a káa zɨ́ máꞌdị́yị́ máa ní.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Éyị́ bɨ óto késị́ amá gɨ zɨ́a sɨmɨ moko gɨ ro zɨ́a ngbóróne wá ní ꞌdi? Káa bɨ mááyí ógụ ba ndíki a ndiki owụ́ go.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Zɨ́ ngére úku ledre zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌbɨ moko ga bɨ nɨyí mɨtóroyé kenée ní kɨ́dí, ‘ꞌDíꞌbisé míya bɨ kị́éꞌdo née mu gɨ zɨ́a zɨ́se íꞌbí a zɨ́ wo bɨ nɨ kɨ́e zɨ́ne sokó ní.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌbɨ moko ga gére née úkulúgu ledre zɨ́ ngére kɨ́dí, ‘Mongụ́ ꞌyị, ezezé née nɨ go kɨ́ késị́ zɨ́ne ꞌdényé sokó.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Ngére ya zɨ́ye ní, ‘Máúku zɨ́se maꞌdíi, ꞌyị bɨ nɨ kɨ́ tụ́ꞌdụ́ éyị́ e zɨ́ne ní, nɨyí íꞌbí yata a zɨ́a. Wo bɨ kɨ́ éyị́ e zɨ́ne cúkuꞌdée ní, nɨyí ꞌdíꞌbióyó a gɨ zɨ́a ꞌdáꞌba.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 ꞌYị ga bɨ otonɨ́ royé káa do ezeokóma e ní, ídísé ꞌdíꞌbiógụ yée kóꞌdụ́ma ona úfu yée ꞌdáꞌba.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nda gɨ do kacɨ́ ledre ga bɨ Yésụ uku yée ní, zɨ́ Yésụ ị́nyịné kpá fú lódụ́ mɨsiꞌdi ndéréne sɨmɨ Yerụsaléma.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Sɨmɨ bɨ nderéogụ go gbóo kɨ́ owụ́ gara ga bɨ gbre Betefége kɨ́ Beteníya do landa bɨ kɨ́ kágá ga bɨ ndịsịnɨ́ ndólo yée Olíva doné ní, zɨ́a kása ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e gbre kɨ́dí,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Ndéréókpósé mu sɨmɨ gara bɨ kóꞌdụ́ze íri née, sɨmɨ bɨ ásé go ólụ́ íri ní, ásé ndíki phɨṛangá Dongí bɨ ngárá ekị́nɨ́ aka doa wá ní mɨódóótoné dogboṛụ mɨsiꞌdi kenée. Ídísé líkpí a ógụ kɨ́e zɨ́ma yáa.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Togụ́ ngíti ꞌyị nduꞌyú sée ya líkpísé bangá née gɨ ro ꞌdíya yá, ídísé úku a zɨ́a kɨ́dí, ‘Ngére iline.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Zɨ́ yaꞌdá ga gére née ndéréye ndíki éyị́ e tɨ́ káa zɨ́ bɨ gáa ngére uku ní.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Sɨmɨ bɨ tonónɨ́ líkpí a ní, zɨ́ mị́ngị́ga úku ledre kɨ́dí, “Ndị́sịsé líkpí bangá née gɨ ro ꞌdi?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Zɨ́ye úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ngére iline.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Zɨ́ye ógụ kɨ́ bangá née, zɨ́ye ónzó bongó eyé e doa, zɨ́ye ị́mbị́óto Yésụ gá doa.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ónzó ꞌbɨ eyé bongó eyé e do mɨsiꞌdi óto úndru Yésụ kɨ́e gɨ ro zɨ́a ógụ ndéréókpóne gɨ doa.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Sɨmɨ bɨ nderéogụ go gbóo kɨ́ mɨsiꞌdi bɨ ndụṛụꞌbụ́ gɨ do Landa Olíva ní, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ga gére née tónóye ndị́sị mbófo Lomo kɨ́ mongụ́ rokinyi kɨ́ kúrúye ꞌdága kacɨ́ mɨngburoko ledre ga bɨ Yésụ mengị yée zɨ́ye lúrú a za cụ́ kɨ́ komoyé ní.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Zɨ́ye ndị́sịyé úku ledre kɨ́dí, “Úndru idí ídí zɨ́ ngére bɨ ogụ kɨ́ ịrị Ngére Lomo ní.”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Zɨ́ ngíti géyị Farụsáyo ga bɨ dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére ní ị́nyịyé úku ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, ídí úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ ꞌyị ga gére née ndanɨ́ ndị́sị úku ledre kɨ́ gbúrógbó kenée wá.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yésụ ya zɨ́ye ní, “Máúku zɨ́se maꞌdíi, togụ́ yaá ꞌyị ga gére née ndanɨ́ gbúrógbó wá, tutú ga bɨ bi née nɨyí ị́nyị mbá gbúrógbó kɨ́ ndị́sị mbófo máa.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Sɨmɨ bɨ nderéogụ go gbóo kɨ́ Yerụsaléma, lurú do gara go cáa ní, zɨ́a útúne íni ini.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Áko ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Yerụsaléma ní, ꞌyị lódụ́ kacɨ́ma owonɨ́ éyị́ bɨ yée nɨyí méngị a zɨ́ dongaráye ídíne bɨlámáne kɨ́ Lomo ní go. Nɨ kóo ídí bɨlámáne togụ́ ị́nyịsé káa mbá ówo a kenée ní. Tɨ́ lá nɨ yị́ ené mɨlóꞌboné gɨ zɨ́se.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ídísé ówo a kɨ́dí, ezeokóse nɨyí ógụ tóro ꞌdíkí gara esé gbaá, zɨ́ye ndị́sịyé ị́cị́ okó rosé bi ólụ́ógụsé ndaá.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Nɨyí ꞌdéwe gara née, zɨ́ye sínyiónzó éyị́ ga bɨ ore ní mbá ngítí éyị́ bɨ nɨ ídíáká ní ndaá. Éyị́ née nɨ méngị roné kenée gɨ zɨ́a ówosé esé sịndị́ kadra bɨ Lomo ógụ yómo sée sɨmɨ a ní wá.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Zɨ́ Yésụ ólụ́ne do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo, zɨ́a lágaóyó ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ úgúóyó éyị́ e ore ní mbá ꞌdáꞌba.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Nɨ mɨékéne sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo kɨ́dí, ‘ꞌDị́cị́ amá nɨ ꞌdị́cị́ ꞌbɨ ini zɨ́ma,’ ‘Tɨ́ lá óyólóꞌbósé nda yị́ esé go káa do bi lóꞌbo ꞌbɨ ꞌyị ugu e.’ ”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Gɨ do kacɨ́ ledre née ní, zɨ́a nda ndị́sịné ꞌdódo ledre zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo kacɨ́ kadra mbá. Gɨ zɨ́ ledre née ní, zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e, kɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ ꞌdódo lorụ bɨ Mụ́sa eké ní, kpá kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị e, zɨ́ye ndị́sịyé yéme ledre gɨ ro úfu Yésụ.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Mɨsiꞌdi bɨ zɨ́ye ndíki a gɨ ro úfu wo ní nda gɨ zɨ́a ꞌyị e ndịsịnɨ́ yị́ eyé mbá úwú ledre ga bɨ Yésụ maꞌdáa ndịsị úku yée ní.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.