Lucas 11
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs BKJ
1 Kadra kị́éꞌdo zɨ́ Yésụ lúrú ngíti owụ́ bi zɨ́a ndéré ndị́sịné doa íni ini zɨ́ ꞌBụné Lomo. Sɨmɨ bɨ ini asá ini go ní, zɨ́ ngúru ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ógụné ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Ngére, ꞌdódo aka mɨsiꞌdi ꞌbɨ íni ini zɨ́ Lomo zɨ́ze káa zɨ́ bɨ kóo Yiwáni ꞌyị Bábátị́zị́ ꞌyị e ndịsị ꞌdódo a zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e ní.”
1 E aconteceu que, ele estava orando em um certo lugar, e quando acabou, um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, ensina-nos a orar, como João também ensinou aos seus discípulos.
2 Gɨ ore zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Togụ́ ásá gɨ ro íni ini zɨ́ Lomo yá, ídísé íni a káa,
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome. Venha o teu reino. Seja feita a tua vontade, como no céu, assim na terra.
3 Ídí íꞌbí éyị́ mɨánu ezé ꞌbɨ karaba zɨ́ze.
3 O pão nosso de cada dia dai-nos hoje.
4 Ídí ótoómo lúyú ledre ezé zɨ́ze,
4 E perdoai-nos os nossos pecados, assim como nós perdoamos a todo que nos deve. E não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Zɨ́ Yésụ kpá fú ꞌdodo yata ledre kɨ́dí, “Togụ́ ngúru ꞌyị gɨ dongaráse nderé kɨ́ yana ndụlụ úku ledre zɨ́ eze ꞌbe ꞌbɨ ené kɨ́dí, ‘Togụ́ nzíyi éyị́ mɨánu nɨ bo do sị́lị́yị yá, sáká aka máa kɨ́e.
5 E ele disse-lhes: Qual de vós terá um amigo, e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Ṇgu ogụ go zɨ́ma cakaba, nzíyi éyị́ ndaá do sị́lị́ma zɨ́ma íꞌbí a zɨ́a wá.’
6 pois um amigo meu chegou a mim de viagem, e eu não tenho nada para pôr diante dele;
7 “Zɨ́ eze ꞌbe ꞌbɨ ené née úku kása ledre zɨ́a cịkị gɨ ꞌdị́cị́ gɨrí kɨ́dí, ‘Ndá ꞌdóꞌdo máa wá, mbotụ nɨ yị́ ené go mɨꞌdụ́tụné, azé yị́ ezé kɨ́ owụ́ e go kpá mbá mɨꞌdúꞌduzé. Éyị́ bɨ zɨ́ma ị́nyịógụmá íꞌbí a zɨ́yị cakaba ní ní ndaá ꞌbɨ ené e wá.’
7 e ele de dentro lhe responder, e disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; eu não posso levantar-me para te dar.
8 Abú eze ꞌbe ꞌbɨ ené née ili ị́nyịógụ méngị sáká éyị́ zɨ́a wá, nda lá gɨ zɨ́a bɨ nɨ fú lá ndị́sị ṇgúṇgú roné ní, zɨ́ eze ꞌbe ꞌbɨ ené née ị́nyịógụné íꞌbí sáká éyị́ nda za kɨ́ngaya rómo wo bɨ gáa ili ní.”
8 Eu digo-vos: Que ainda que ele não se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, ele se levantará e lhe dará quantos pães precisar.
9 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Máúku zɨ́se, togụ́ ílisé éyị́, ídísé ómbo a, Lomo nɨ íꞌbí a zɨ́se. Éyị́ bɨ ílisé ní, ídísé gámásóꞌdo a, ásé ndíki a. Togụ́ ndị́sịsé kpá fú ṇgúṇgú rosé gɨ ro éyị́ yá, nɨyí íꞌbí a zɨ́se.
9 E eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e encontrareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Nɨ maꞌdíi, ꞌyị bɨ ndịsị ómbo éyị́ gɨ zɨ́ Lomo ní, nɨ íꞌbí a zɨ́a. Wo bɨ ndịsị gámásóꞌdo éyị́ kɨ́ ịrị Lomo ní, nɨ ndíki a. Wo bɨ ndịsị ṇgúṇgú roné gɨ ro éyị́ ní, Lomo nɨ líkpí mɨsiꞌdi a zɨ́a.
10 Porque todo aquele que pede, recebe; e o que busca, encontra; e ao que bate, se abrirá.
11 “Sée ꞌbụmɨowụ́ e, togụ́ owụ́ ꞌbɨ eyị́ ombo kénzé gɨ zɨ́yị, gɨ ro zɨ́ne ánu a ní, áyí nda íꞌbí zɨ́a kámá?
11 Se um filho pedir pão a qualquer um de vós que é pai, acaso lhe dará uma pedra? Ou se ele pedir um peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Togụ́ ombo gɨ zɨ́yị mbú ꞌbu ngono ní, áyí nda íꞌbí zɨ́a ágarabu?
12 Ou se ele pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Togụ́ sée ꞌyịmaꞌdí e kɨ́ lúyú ledre rosé ówosé kacɨ́ íꞌbí bɨlámá éyị́ bú zɨ́ owụ́ ꞌbɨ esé e ní, ꞌBụsé Lomo bɨ komo ere ní, nɨ íꞌbí ꞌbɨ ené nda za cụ́ ꞌDówụ́ Lomo bɨ eme romo do éyị́ e mbá ní zɨ́ ꞌyị bɨ nɨ íni ini gɨ roa ní.”
13 Então, se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos; quanto mais o vosso Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem?
14 Kadra kị́éꞌdo zɨ́ Yésụ lágaóyó bɨcayi lomo gɨ sɨmɨ ngíti oꞌdo. Geré zɨ́a oꞌdo née tónóne ódroné. Zɨ́ tara tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ ore née ị́drị́ye mbá mɨị́drị́.
14 E ele estava expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se maravilharam.
15 Zɨ́ ngíti ꞌyị gɨ dongará ꞌyị ga bɨ ore ní úku ledre kɨ́dí, Belezabụ́bụ bɨ ngére ꞌbɨ bɨcayi lomo e ní iꞌbí rokoꞌbụ ne zɨ́ Yésụ ndị́sịné lágaóyó bɨcayi lomo e kɨ́e.
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, o chefe dos demônios.
16 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ndúꞌyú wo idí méngị ledre bɨ kɨ́ rokoꞌbụ bɨ gɨ komo ere ní gɨ ro zɨ́ye lúrú a.
16 E outros, tentando-o, buscavam dele um sinal do céu.
17 Yésụ owo sómụ́ ledre eyé née bú, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, togụ́ ꞌyị ꞌbɨ káṇgá kị́éꞌdo, togụ́ mbú ꞌbe kị́éꞌdo ndịsịnɨ́ méngị okó dengbị́ye yá, ꞌbe ꞌbɨ eyé née nɨ báyi ené.
17 Mas ele, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado; e a casa dividida contra si mesma cairá.
18 Kpá kenée togụ́ Satána ndịsịnɨ́ méngị okó dengbị́ye yá, toro yemenɨ́ royé wá, nɨyí báyi eyé mɨbáya. Máúku ledre née kenée gɨ zɨ́a úku ledre kɨ́dí, Belezabụ́bụ iꞌbí rokoꞌbụ ne zɨ́ma lágaóyó bɨcayi lomo kɨ́e.
18 Se Satanás também está dividido contra si mesmo, como ficará de pé o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Togụ́ málágaóyó bɨcayi lomo e kɨ́ rokoꞌbụ bɨ gɨ zɨ́ Belezabụ́bụ ní, sara ꞌyị esé e ndịsịnɨ́ lágaóyó yée kɨ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ ambi? ꞌYị esé maáge nɨyí úku yéme a ye kɨ́dí sómụ́ ledre esé ndaá mbị́ wá.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso eles serão os vossos juízes.
20 Togụ́ kenée wá, málágaóyó bɨcayi lomo e kɨ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ Lomo, ꞌdodo go kɨ́dí Lomo ogụ go káa do Ngére dosé.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, sem dúvida é chegado a vós o reino de Deus.
21 Mị́ngị́ ꞌbe bɨ nɨ yị́ ené kɨ́ rokoꞌbụné ní, ꞌyị ugu utúasá ndéré úgu éyị́ ené wá.
21 Quando o forte homem, armado, guarda o seu palácio, os seus bens estão em paz;
22 ꞌBúó togụ́ rokoꞌbụ ꞌyị ugu romo do ꞌbɨ mị́ngị́ ꞌbe née go yá, nɨ nda fú ndéré ngáka ꞌbe née kɨ́ éyị́ ga bɨ sɨmɨ ꞌbe née mbá do ífibáya yée.
22 mas, sobrevindo outro mais forte do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que ele confiava, e divide os seus despojos.
23 ꞌYị bɨ ṇguṇgu ledre amá wá ní, nɨ okó romá. ꞌYị máa wo bɨ ndolo yoko ꞌyị e zɨ́ma wá ní, ndịsị báyi ꞌyị amá e.
23 Quem não está comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Togụ́ bɨcayi lomo olụ́ogụ go gɨ sɨmɨ ꞌyị, nɨ ndéré gámásóꞌdo kpá té ngíti ꞌyị gɨ ro ólụ́ ndị́sịné sɨmɨ a. Togụ́ ndiki ngíti ꞌyị mbá wá, nɨ úku ledre kɨ́dí, ‘Bɨlámá a máídí ndáꞌba kɨ́ꞌdí bɨ kóo mándị́sị ndị́sị ní.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, ele anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, ele diz: Eu tornarei para minha casa, de onde saí.
25 “Togụ́ nderé ndiki ꞌDówụ́ Lomo ndaá sɨmɨ mɨmbéꞌde ꞌyị née fú lá wá, nɨ ídí ené kɨ́ rokinyi.
25 E, chegando, acha-a varrida e ornamentada.
26 Nɨ ndéré ndóloógụ lafúne e bɨcayi lomo e ịnyị doa gbre yée ga bɨ nda bɨsinyíye kɨ́ngaya ní zɨ́ye ndị́sịyé kéye mɨmbéꞌde ꞌyị née, zɨ́ ꞌyị née nda sínyí tátá roné ꞌdáꞌdá.”
26 Então, ele vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele; e eles entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Sɨmɨ bɨ Yésụ nɨ aka fú ndị́sị úku ledre ga gére ní, zɨ́ ngíti kára ore ị́nyịné úku ledre kɨ́dí, “Yésụ, mbágáyị bɨ ndiki yị́ị ní, Lomo íꞌbí úndru go zɨ́a.”
27 E aconteceu que, enquanto ele falava essas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Abençoado é o ventre que te trouxe, e os seios em que mamaste.
28 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre kɨ́dí, “Lomo nɨ íꞌbí úndru zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ úwú ledre ené zɨ́ye ꞌdíꞌbióto a do mɨmbéꞌdeyé ní.”
28 Mas ele disse: Antes, abençoados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Sɨmɨ bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e nɨyí fú lá ndị́sị ógụ ní, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Sée ꞌyị luyú ledre e ga bɨ cakaba ba, ílisé lúrú ngíti ledre bɨ kɨ́ rokoꞌbụné ní. Útúásásé lúrú a wá, go tɨ́ lá wo bɨ kóo mengị Yóna ní.
29 E aglomerando-se as multidões, ele começou a dizer: Esta é uma geração perversa; eles pedem um sinal, mas nenhum sinal lhes será dado, senão o sinal do profeta Jonas.
30 Ledre bɨ mengị roné zɨ́ Yóna ní, ꞌdodo go zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Nịnévị kɨ́dí Lomo kasa wo ne. Kpá kenée, Máa Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí, nɨ méngị roné zɨ́ma kenée gɨ ro zɨ́ ꞌyị ga bɨ cakaba ba, ówo a kɨ́dí Lomo kasaogụ Máa ne.
30 Porque assim como Jonas foi um sinal para os ninivitas, o Filho do homem também o será para esta geração.
31 Mongụ́ ngére nɨ kóo bo kára, ịnyị kú gɨ sɨmɨ káṇgá ené Séba ógụ úwú ledre gɨ tara Solomóna. Nɨ karanée ꞌdécị ngbangasé, gɨ zɨ́a máa bɨ márómo gɨ do Solomóna ní, ílisé úwú ledre gɨ taramá wá.
31 A rainha do sul se levantará no julgamento com os homens desta geração, e os condenará; porque ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis que um maior que Salomão está aqui.
32 ꞌYị ꞌbɨ gara Nịnévị oyóloꞌbónɨ́ kóo mɨmbéꞌdeyé zɨ́ye ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo gɨ zɨ́ Yóna. Nɨyí ꞌdécị ngbangasé, gɨ zɨ́a máa bɨ márómo do Yóna ní, ílisé ṇgúṇgu ledremá wá.”
32 Os homens de Nínive se levantarão no julgamento com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis que um maior do que Jonas está aqui.
33 “Ụndụotonɨ́ eyé Phoꞌdụ ꞌdị́cị́ do lóꞌbụꞌdụ́tụ a sị́ pheṛé wá, ndịsịnɨ́ óto a do nyárá bi gɨ ro zɨ́a óṇgó bi zɨ́ ꞌyị e ꞌdị́cị́ ore mbá.
33 Nenhum homem, tendo acendido uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no castiçal, para que os que entram possam ver a luz.
34 Komosé nɨ bimɨóṇgó. Togụ́ komoyị́ nɨ bɨlámáne, áyí ndị́sị sɨmɨ bimɨóṇgó. Togụ́ komoyị́ ndaá bɨlámáne wá, áyí ndị́sị ndị́sị sɨmɨ mɨtụlụrụ.
34 A luz do corpo é o olho. Se, pois, o teu olho for bom, também todo o teu corpo será cheio de luz; mas, se o teu olho for mau, também o teu corpo será cheio de trevas.
35 Ledre ga bɨ máꞌdódo yée zɨ́se ní nɨyí go bimɨóṇgó zɨ́se. Ídísé ówo a kɨ́dí ndanɨ́ eyé mɨtụlụrụ wá.
35 Toma cuidado, portanto, para que a luz que está em ti não seja trevas.
36 Togụ́ ledre ꞌbɨ Lomo nɨ go sɨmɨsé, ngítí owụ́ bɨsinyí ledre utúasá ídíáká sɨmɨsé wá, ásá útúásá ówo ledre ga bɨ Lomo ili zɨ́ ꞌyị e ndị́sị méngị yée ní mbá.”
36 Se, pois, todo o teu corpo for cheio de luz, não tendo parte nas trevas, todo ele será cheio de luz, como quando a candeia te ilumina com a sua luz.
37 Sɨmɨ bɨ Yésụ ꞌdodo asá ledre go ní, zɨ́ ngúru ꞌyị gɨ dongará Farụsáyo e ógụné ndólo wo gɨ ro éyị́ mɨánu ꞌbe ꞌbɨ ené. Zɨ́ Yésụ ndéréne ndị́sịné do bi éyị́ mɨánu.
37 E enquanto ele falava, um certo fariseu pediu-lhe que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Sɨmɨ bɨ mị́ngị́ ꞌbe née lurú Yésụ tonó geré ánu éyị́ lugu sị́lị́ne kacɨ́ ondụ́ eyé ꞌbɨ Farụsáyo e kí wá ní, zɨ́ tara ị́drị́ne mɨị́drị́.
38 E quando o fariseu viu isso, admirou-se por ele não ter se lavado antes do jantar.
39 Zɨ́ Ngére Yésụ úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Sée Farụsáyo e, ndị́sịsé yéme lá dụụ́ sanáse gɨ ꞌdí sága, yémesé esé mɨmbéꞌdesé wá. Mɨmbéꞌdesé nɨ mɨꞌdúcuné kɨ́ ꞌbú éyị́ kpá kɨ́ bɨsinyí ledre e.
39 E o Senhor lhe disse: Agora, vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato, mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Ówosé ledre wá gɨ zɨ́ ꞌdi, ndaá ꞌbɨ ené bɨ kɨ́dí Lomo bɨ yeme sanáse née, yeme mɨmbéꞌdesé kpá ne ní wá?
40 Tolos! Aquele que fez o exterior não fez também o interior?
41 Togụ́ ndị́sịsé go íꞌbí éyị́ zɨ́ ꞌyị lerị́ e, Lomo nɨ ídí kɨ́ rokinyi kɨ́se zɨ́se ídíse mbigí ꞌyị ené e.
41 Mas antes, dai esmola das coisas que tiverdes, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Sée Farụsáyo e, Lomo nɨ karanée ꞌdoꞌdó sée kɨ́ngaya. Abú ásé tɨ́ ndị́sị íꞌbí mɨkawu éyị́ esé e zɨ́a yá, ili ídísé kpá ndị́sị méngị bɨlámá ledre zɨ́ ꞌyị e, zɨ́se kpá óto ꞌbúa.
42 Mas ai de vós, fariseus, porque dizimais a hortelã, e a arruda, e todo tipo de hortaliça, mas desprezais o juízo e o amor de Deus; estas deveríeis ter feito, sem deixar as outras por fazer.
43 “Sée Farụsáyo e, Lomo nɨ karanée ꞌdóꞌdo sée kɨ́ngaya gɨ zɨ́a bɨ ndị́sịsé óto ledresé owóowó sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro e, ílisé ndị́sị dụụ́ do mɨngburoko bi ndị́sị e, ílisé kpá ꞌyị e idínɨ́ ndị́sị óto úndrusé togụ́ ayínɨ́ go íꞌbí mandá zɨ́se ní.”
43 Ai de vós, fariseus, pois amais os assentos mais altos nas sinagogas e as saudações nos mercados!
44 “Sée Farụsáyo e, Lomo nɨ karanée ꞌdóꞌdo sée kɨ́ngaya gɨ zɨ́a ꞌyị e ndịsịnɨ́ lúrú rosé gɨ ꞌdí sága nɨ bɨlámáne, owonɨ́ eyé bɨ kɨ́dí mɨmbéꞌdesé emengụ́ ní wá.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam e não o sabem!
45 Zɨ́ ngúru ꞌyị ꞌdódo lorụ ị́nyịné úku ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, ndị́sị née go kpá úkucáyi zée.”
45 Então, respondendo um dos juristas, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, tu também nos afrontas.
46 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Sée ꞌyị ꞌdódo lorụ e, Lomo nɨ karanée kpá ꞌdóꞌdo sée kɨ́ngaya gɨ zɨ́a ndị́sịsé gága ꞌyị e idínɨ́ ndị́sị lódụ́ kacɨ́ lorụ, tɨ́ lá méngịsé esé e wá.”
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei! Porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos!
47 Zɨ́a kpá úku ngíti ledre kɨ́dí, “Sée Yụ́da e, abú ndị́sịsé óꞌbó yéme bi e zɨ́ nébị ga bɨ kóo ufunɨ́ yée ꞌdesị́ ní ndotó, Lomo nɨ karanée ꞌdóꞌdo sée kɨ́ngaya gɨ zɨ́a bulúndusé e ufunɨ́ kóo nébị ga gére née ye.
47 Ai de vós! Porque edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Ndị́sịsé née ꞌdódo a kɨ́dí ledre bɨ kóo bulúndusé e mengịnɨ́ née nɨ bɨlámáne, ufunɨ́ nébị e, zɨ́se ídí ꞌbɨ esé ꞌyị óꞌbó bi e zɨ́ye.
48 Assim testificais que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Gɨ zɨ́a bɨ Lomo nɨ yị́ ené ꞌyị komokenzị ní, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, ‘Mááyí kása nébị amá e kɨ́ ꞌyịmɨkása amá e zɨ́ Yụ́da e, nɨyí úfu ngíti géyị, zɨ́ye ꞌdóꞌdo ngíti géyị bɨsinyíne.’
49 Por isso, diz também a sabedoria de Deus: Eu vos enviarei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Gɨ zɨ́ kéyị née, sée Yụ́da ga bɨ cakaba ba, Lomo nɨ nda ꞌdóꞌdo go sée gɨ ro nébị ga bɨ kóo bulúndusé e tonónɨ́ úfu yée kú sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ kóo otoogụ do sogo káṇgá ní.
50 para que o sangue de todos os profetas, derramado desde a fundação do mundo, possa ser requerido desta geração;
51 Tónóne gɨ ro Káyina wotị́ Ádama bɨ kóo ufu Ábele lúnduné ní, ndéréógụné gị ro Zakaríya bɨ kóo ufunɨ́ wo za cụ́ dongará ꞌdị́cị́ ꞌbɨ Lomo kɨ́ mbayi kɨ́ꞌdí bɨ ndịsịnɨ́ ꞌdáná éyị́ zɨ́ Lomo ní. Máúku zɨ́se maꞌdíi, sée ꞌyị ga bɨ cakaba ba nɨyí ꞌdódo sée gɨ ro ledre ga gére née.
51 desde o sangue de Abel até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; em verdade eu vos digo que isto será cobrado desta geração.
52 “Sée ꞌyị ꞌdódo lorụ e, Lomo nɨ karanée kpá ꞌdóꞌdo sée kɨ́ngaya gɨ zɨ́a ílisé esé zɨ́ ꞌyị e ówo mbigí ledre bɨ ꞌbɨ Lomo ní wá. Gɨ zɨ́a sée, ílisé esé kpá ledre ꞌbɨ Lomo wá.”
52 Ai de vós, doutores da lei! Porque tirastes a chave do conhecimento; vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Sɨmɨ bɨ Yésụ ukuonzó ledre ga gére ní, zɨ́ Farụsáyo e kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ e ndị́sịyé fála ledre gáa ndịsị úku yée ní kɨ́ ndị́sị ndúꞌyú ꞌdóꞌdo wo kɨ́ nduꞌyú e,
53 E, dizendo-lhes ele essas coisas, começaram os escribas e os fariseus a induzi-lo com veemência, e a provocá-lo para que falasse acerca de muitas coisas,
54 gɨ do bɨ ꞌdíꞌbi wo kɨ́dí luyú ledre go.
54 espreitando e procurando captar algo de sua boca para poder acusá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.