João 20
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVT
1 Sɨmɨ sị́lị́ gɨ do kacɨ́ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro akpa kɨ́ sị́ ndóndó, zɨ́ Maríya bɨ gɨ sɨmɨ gara bɨ Magɨdála ní, ị́nyịné ndéréne sị́ bi zɨ́ Yésụ. Nɨ ógụ íri ní, mɨsɨsɨlekpe tutú bɨ gbụṛụgbụ otonɨ́ ngbụtụrụ́ tara mbotụ gu ní, gbụṛụgbụ oyónɨ́ go, bi kacɨ́ a go fúó.Maríya ogụnɨ́ sị́ bi zɨ́ Yésụ|src="cn01850B.tif" size="span" loc="John 20:1" copy="Cook" ref="20:1"
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Zɨ́ kára née ị́nyịné gɨ ore ngásálúgu roné úku ledre zɨ́ ꞌyịmɨkása ga bɨ ꞌbɨ Yésụ ní, Simúna Pétero e kɨ́ ngíti ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ bɨ ꞌbúa nɨ doa kɨ́ngaya ní. Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Máógụ ba gɨ sị́ bi, ngíti géyị ꞌyị e ꞌdiꞌbioyónɨ́ umbu Ngére Yésụ gɨ sɨmɨ gu go, togụ́ otonɨ́ nda wo go ꞌdáya yá, máówo wá.”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Sɨmɨ bɨ Pétero uwúnɨ́ ledre née kɨ́ ezené née kenée ní, geré zɨ́ye ị́nyịyé ngásáye sị́ bi íri.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Zɨ́ eze Pétero bɨ ngúru ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ngasánɨ́ kɨ́ Pétero ní, ógụụ́tụ roné fị ne sị́ bi íri.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Sɨmɨ bɨ ogụ íri ní, zɨ́a ndị́sịné cịkị sága lúrúkása bi sɨmɨ gu. Lurúndiki lá dụụ́ bɨkenyị́ bongó bɨ otonɨ́ Yésụ kɨ́e ní.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Zɨ́ Simúna Pétero ngásáógụ ꞌbɨ ené nda gɨ ꞌdáꞌba, geré zɨ́a ólụ́ne sɨmɨ gu. Ndiki íri kpá lá dụụ́ bɨkenyị́ bongó bɨ otonɨ́ Yésụ kɨ́e ní.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Zɨ́a kpá lúrú mbílí bongó máa wo bɨ loꞌbụꞌdụtụnɨ́ komo Yésụ kɨ́e ní, kóꞌdụ́ gu ꞌdí keṛị́ kenée.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ gáa ogụụtụ roné sị́ bi íri ní ólụ́ne sɨmɨ gu. Gɨ zɨ́a bɨ ogụndiki tɨ́ bongó ga gére née íri ní, zɨ́a ṇgúṇgu a kɨ́dí, maꞌdíi, Yésụ urú go.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 ꞌYị lódụ́ kacɨ́ Yésụ owoyemenɨ́ aka eyé kóo ledre bɨ sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo bɨ ya Yésụ nɨ úrú gɨ sɨmɨ umbu ní wá.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Nda gɨ ore, zɨ́ Pétero ị́nyịyé kɨ́ ezené née ndáꞌbalúgu royé ꞌbe.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Zɨ́ Maríya Magɨdalá kpá ndáꞌbalúgu roné sị́ bi íri ndị́sị íni ini kɨ́ ndálané kpá fú kɨ́ lúrú bi sɨmɨ gu.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Zɨ́a lúrúndíki maláyika e gbre sɨmɨ toso ꞌyịmaꞌdí e, esịnɨ́ royé mbá bɨkenyị́ bongó nɨyí go mɨndị́sịyé kɨ́ꞌdí bɨ otonɨ́ Yésụ ní. Ngíti a ndịsị ꞌbɨ ené ꞌdí sị́ do, ngíti a ꞌbɨ ené sị́ sịndị́.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Zɨ́ maláyika ga gére née ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Mamá, ndị́sị íni ini gɨ ro ꞌdi?”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Gɨ do kacɨ́ ódro née, zɨ́a óyó roné nɨ lúrú bi káa yá, zɨ́a lúrúndíki Yésụ kɨ́ tóro, owo ené bɨ ya née Yésụ ní wá.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Zɨ́ Yésụ nda kpá ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Mamá, ndị́sị íni ini gɨ ro ꞌdi? Sara ndị́sị gámásóꞌdo náambi?”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Geré zɨ́ Yésụ ndólo wo fúó kɨ́dí, “Maríya.”
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Zɨ́a úku ledre zɨ́ Maríya kɨ́dí, “Ndá aka óto sị́lị́yị romá wá, gɨ zɨ́a máókpó aka amá gị zɨ́ Babá ꞌdáa wá. Ndéré mu zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ma e, mándị́sị kpá ndólo yée lúndumá e. Ídí úku ledre zɨ́ye yá, máúrú gɨ sɨmɨ umbu go. Mááyí go yéme romá gɨ ro ndáꞌbalúgu romá zɨ́ ꞌBụzé bɨ nɨ kpá Lomo ezé kése ní.”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Nda gɨ ore, zɨ́ Maríya Magɨdála ndéréne úku a zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní kɨ́dí, “Ngére urú go, málúrú wo go cụ́ kɨ́ komomá.” Zɨ́a kpá lị́kpị́ ledre ga bɨ Yésụ uku yée zɨ́a ní mbá zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Nda go kɨ́ tagá ndụlụ sɨmɨ sị́lị́ gɨ do kacɨ́ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga yokonɨ́ royé go mbá sɨmɨ ꞌdị́cị́ kị́éꞌdo, zɨ́ye ꞌdụ́tụ mbotụ kacɨ́ye go ndá ndá ndá gɨ zɨ́ ngịrị mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e. Ábuwá Yésụ ogụ go tóroné dongaráye ꞌdị́cị́ íri. Nɨyí óyó komoyé káa yá, gbó ro Yésụ. Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Lomo idí kɨ́se.”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Zɨ́a ꞌdódo mbiṛi bɨ sɨmɨ sị́lị́ne kɨ́ wo bɨ dogboṛụ sɨmɨné ní zɨ́ye. Sɨmɨ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga lurúnɨ́ kenée ní, zɨ́ye ídíye mbá kɨ́ rokinyi kɨ́dí Ngére eyé ndaꞌbaogụ go.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Zɨ́ Yésụ kpá úku ándá ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga gére née kɨ́dí, “Lomo idí kɨ́se. Káa zɨ́ bɨ Babá kasaogụ máa ꞌdódo ledre ené zɨ́ ꞌyịmaꞌdí e ní, mááyí go kpá kása sée, ídísé mu ndéré kɨ́ ꞌdódotátá ledre ené zɨ́ ꞌyịmaꞌdí e.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Sɨmɨ bɨ ukuonzó ledre ga gére go ní, zɨ́a lụ́wụ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ ꞌDówụ́ Lomo doyé, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “ꞌDówụ́ Lomo idí ndị́sị sáká sée.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Kɨ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ ꞌDówụ́ Lomo bɨ máíꞌbí zɨ́se née togụ́ ótoómosé ledre go zɨ́ ꞌyị lúyú ledre yá, Lomo nɨ kpá ótoómo ledre zɨ́a. Togụ́ ótoómosé ledre zɨ́a wá yá, Lomo otoomo ené kpá ledre zɨ́a wá.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ kóo Yésụ ꞌdodo roné zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga bɨ sokó doa gbre (12) ní, ngúruyé bɨ Tóma ní nda kóo ore wá. Gɨ zɨ́a bɨ Tóma maꞌdáa nɨyí toṇgo e ní, ndịsịnɨ́ nda ndólo wo, “Máárátoṇgo.”
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Sɨmɨ bɨ Tóma ndaꞌbaogụ dongará lafúne e ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní, zɨ́ lafúga maáge úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Lurúzé Ngére Yésụ go trịdrị cụ́ kɨ́ komozé.”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Gɨ do kacɨ́ sị́lị́ e ịnyị do a gbre (7), ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ yokonɨ́ royé kpá go mbá ꞌdị́cị́ kị́éꞌdo, Tóma nɨ kóo nda goó bo, mbotụ nɨ kpá mɨꞌdụ́tụné. Geré zɨ́ Yésụ ógụ tóroné dongaráye zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Lomo idí kɨ́se.”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Zɨ́a úku ledre zɨ́ Tóma kɨ́dí, “Tóma, lúrú aka mbiṛi bɨ sɨmɨ sị́lị́ma ba, zɨ́yị tátáúzu wo bɨ dogboṛụ sɨmɨmá ní. Ídí ótoómo kála ledre, zɨ́yị ṇgúṇgu a kɨ́dí maꞌdíi, máúrú go gɨ sɨmɨ umbu.”
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Nda gɨ ore, zɨ́ Tóma úku ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Maꞌdíi, áyí Lomo kpá Ngére amá.”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Yésụ ya zɨ́a ní, “Ṇgúṇgu ledremá née lá gɨ zɨ́a bɨ lúrú máa go cụ́ kɨ́ komoyị́ ní? Mongụ́ úndru nɨ ídí zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledremá ꞌdáꞌdá zɨ́ye kɨ́ lúrú máa kɨ́ komoyé ní.”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Tụ́ꞌdụ́ mɨngburoko ledre e nɨyí kóo bo Yésụ mengị yée, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ga gére née kóo lúrú yée cụ́ kɨ́ komoyé, tɨ́ lá ledre maáge ndanɨ́ mbá mɨékéye sɨmɨ bụ́kụ ba wá.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Yée ga bɨ máéké yée sɨmɨ bụ́kụ ba, nɨyí gɨ do bɨ zɨ́se ówo yée, zɨ́se ṇgúṇgu ledre Kɨ́résịto Yésụ maꞌdáa kɨ́dí, nɨ mbigí Owụ́ ꞌbɨ Lomo. Lomo kasaogụ wo do sogo káṇgá káa do Ngére. Togụ́ ṇgúṇgusé ledre ené go yá, nɨ íꞌbí trịdrị bɨ za fí ní zɨ́se.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.