Gênesis 26
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVT
1 Mongụ́ ꞌbú utú kóo sɨmɨ káṇgá née kpị́ gɨ zɨ́ wo bɨ kóo utú sɨmɨ sịndị́ kadra ꞌbɨ Abarayáma ní. Zɨ́ Isáka ị́nyịné ndéréne zɨ́ mongụ́ ngére Abimaléke ꞌbɨ kúfú ꞌyị ga bɨ Falasitíni e ní, sɨmɨ káṇgá bɨ Gerári ní.
1 Uma fome terrível atingiu a região, como havia acontecido antes no tempo de Abraão. Por isso, Isaque se mudou para Gerar, onde vivia Abimeleque, rei dos filisteus.
2 Zɨ́ Ngére Lomo ꞌdódo roné zɨ́ Isáka do úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ndá ndéré sɨmɨ Ízibiti wá, ídí ndị́sị sɨmɨ káṇgá bɨ mááyí úku ledre a zɨ́yị ndị́sịyị́ sɨmɨ a ní.
2 O S enhor apareceu a Isaque e disse: “Não desça ao Egito. Faça o que eu mandar.
3 Ídí ndị́sị ca sɨmɨ káṇgá ba ona, mááyí ndị́sị sáká yị́ị zɨ́ma íꞌbí úndru zɨ́yị. Mááyí íꞌbí káṇgá ba mbá zɨ́yị kɨ́ bulúnduyị́ e, mááyí méngị ledre e zɨ́yị kacɨ́ mɨyéme ledre bɨ kóo dongaráze kɨ́ ꞌbụyị́ Abarayáma ní.
3 Habite aqui como estrangeiro, e eu estarei com você e o abençoarei. Com isso, confirmo que darei todas estas terras a você e a seus descendentes, conforme prometi solenemente a Abraão, seu pai.
4 Mááyí óto bulúnduyị́ e zɨ́ye étrịyé káa zɨ́ kele ga bɨ komo ere ní, zɨ́ma íꞌbí káṇgá ba mbá zɨ́ye. Kpụrụ́ gɨ sɨmɨ bulúnduyị́ e Mááyí karanée íꞌbí úndru zɨ́ ṛị́kị́ sị́ do ꞌyịmaꞌdí e do sogo káṇgá ona za mbá,
4 Farei que seus descendentes sejam tão numerosos quanto as estrelas do céu e darei a eles todas estas terras. Por meio de sua descendência, todas as nações da terra serão abençoadas.
5 gɨ zɨ́a Abarayáma uwú kóo ledre amá zɨ́a ndị́sịné méngị ledre ga bɨ máíli yée, kɨ́ ledre ga bɨ máúku yée ní nda kpá kɨ́ lódụ́ lorụ amá e.”
5 Farei isso porque Abraão me deu ouvidos e obedeceu ao que lhe ordenei: meus mandamentos, decretos e instruções”.
6 Née ní zɨ́ Isáka ídíákáne ndị́sịné sɨmɨ Gerári.
6 Portanto, Isaque ficou em Gerar.
7 Sɨmɨ bɨ ꞌyị ga bɨ ore nduꞌyúnɨ́ Isáka gɨ ro ledre meꞌbea ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Nɨ lémịmá,” gɨ zɨ́a eré ngịrị kɨ́ úku ledre zɨ́ye ya, “Nɨ meꞌbemá.” Somụ́ yaá ꞌyị ga bɨ ore ní nɨyí úfu née gɨ ro ledre Rebéka gɨ zɨ́a lámá nɨ roa kɨ́ngaya.
7 Quando os homens que viviam na região perguntaram a Isaque sobre Rebeca, sua mulher, ele disse: “É minha irmã”. Teve medo de dizer “É minha mulher”, pois pensou: “Ela é tão bonita que os homens vão me matar por causa dela”.
8 Sɨmɨ bɨ Isáka luꞌbú nda go ore ní, kadra kị́éꞌdo zɨ́ Abimaléke ngére ꞌbɨ Falasitíni lúrú bi gɨ do subáa zɨ́a lúrúndíki Isáka e kɨ́ ndéndeke kɨ́ meꞌbené Rebéka.
8 Algum tempo depois, porém, Abimeleque, rei dos filisteus, olhou pela janela e viu Isaque acariciar Rebeca.
9 Zɨ́ ngére Abimaléke kákasa kacɨ́ Isáka, do úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Maꞌdíi nɨ yị́ ené tɨ́ meꞌbeyị́. Sara úku zɨ́ ꞌyị e yá, ‘Nɨ lémịmá’ ní gɨ zɨ́ ꞌdi?”
9 No mesmo instante, Abimeleque mandou chamar Isaque e exclamou: “É evidente que ela é sua mulher! Por que você disse que era sua irmã?”. “Porque tive medo que alguém me matasse por causa dela”, respondeu Isaque.
10 Zɨ́ Abimaléke úku ledre zɨ́ Isáka kɨ́dí, “Éyị́ bɨ méngị kéyị zɨ́ze kenée gɨ zɨ́a ní ꞌdi? Togụ́ bɨ kóo ngíti ꞌyị nderé sóꞌdo meꞌbeyị́ ní mbé ꞌdíꞌbiógụ kóo komozé née go umbu.”
10 “Como você pôde fazer uma coisa dessas conosco?”, exclamou Abimeleque. “Um dos meus homens poderia ter tomado sua mulher e dormido com ela e, por sua causa, seríamos culpados de grande pecado!”
11 Zɨ́ ngére Abimaléke íꞌbí lorụ zɨ́ ꞌyị ené e za mbá kɨ́dí, “Togụ́ ꞌyị oto sị́lị́ne ro Isáka togụ́ mbú ro meꞌbea sɨmɨ káṇgá ba ona, yị́ị máa née odụ a ꞌbɨ eyị́ dụụ́ umbu.”
11 Então Abimeleque declarou a todo o povo: “Quem tocar neste homem ou em sua mulher será executado!”.
12 Zɨ́ Isáka óꞌdo éyị́ sɨmɨ sɨmɨbi máa née, zɨ́ éyị́ e ánáye zɨ́a kɨ́ngaya gɨ zɨ́a Ngére Lomo iꞌbí úndru go zɨ́a.
12 Naquele ano, quando Isaque plantou lavouras, colheu cem vezes mais cereais do que havia semeado, pois o S enhor o abençoou.
13 Zɨ́a ídíne kɨ́ éyị́ e zɨ́ne, zɨ́ éyị́ máa ga gére kpá fú ndị́sị éyeyé, odụ a zɨ́a nda ídíne goó ꞌyị bɨ kɨ́ tụ́ꞌdụ́ éyị́ e zɨ́ne ní.
13 Isaque prosperou e se tornou rico e influente.
14 Née ní gɨ zɨ́ kábịṛị́kị kɨ́ ị́tị́ ga bɨ zɨ́a kpá kɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ꞌbɨ moko e ní, zɨ́ Falasitíni e nda ndị́sị óto mɨmbéꞌdeyé roa bɨsinyíne.
14 Adquiriu tantos rebanhos de ovelhas e bois e tantos servos que os filisteus o invejaram.
15 Gɨ zɨ́ mɨmbéꞌdekesị́, zɨ́ Falasitíni e ásiyé kɨ́ ꞌdawú bɨ kóo ꞌyị ꞌbɨ moko ꞌbɨ Abarayáma ꞌbụ Isáka icinɨ́ ní káa bɨ nɨyí íngi a do ụ́nzụ ꞌdúcu a mbá kɨ́ káṇgá.
15 Por isso, os filisteus fecharam com terra todos os poços de Isaque, que tinham sido cavados pelos servos de seu pai, Abraão.
16 Née ní zɨ́ Abimaléke úku ledre zɨ́ Isáka kɨ́dí, “Ólụ́ógụ mu gɨ sɨmɨ káṇgá ba gɨ ona ꞌdáꞌba, rokoꞌbụyị́ romo do ꞌbɨ ezé go.”
16 Por fim, Abimeleque ordenou que Isaque deixasse aquela terra. “Vá para outro lugar”, disse ele. “Você se tornou poderoso demais para nós.”
17 Zɨ́ Isáka ómụ́ne gɨ ore ndéré óto táya ené sɨmɨ ꞌBululu ꞌbɨ gara bɨ Gerári ní ndị́sịné ore.
17 Então Isaque partiu de onde estava e se estabeleceu no vale de Gerar, onde armou suas tendas.
18 Zɨ́ Isáka ícilúgu ꞌdawú ga bɨ kóo ꞌbụa Abarayáma ici, zɨ́ Falasitíni e ásiyé kɨ́e gɨ do kacɨ́ umbu Abarayáma ní, zɨ́a ị́fị́lúgu kpá kémbị́ ịrị ga gére née do ꞌdawú ga gére née.
18 Reabriu os poços que seu pai havia cavado e que os filisteus haviam fechado depois da morte de Abraão e lhes deu os mesmos nomes que Abraão tinha dado.
19 Sɨmɨ ngíti sị́lị́ zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko ga bɨ ꞌbɨ Isáka kpá ndéréye íci ngíti ꞌdawú sɨmɨ ꞌbululu bɨ ndịsị kacɨ́ kóꞌdụ́ a ní, zɨ́ye íci ndíki iní bɨ ndịsị lágaógụ gɨ sị́ káṇgá ní.
19 Os servos de Isaque também cavaram no vale de Gerar e encontraram uma fonte de água corrente.
20 Tɨ́ lá zɨ́ ꞌyị ꞌbáꞌbá bangá ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌbɨ Gerári e ndị́sịyé ófụ́ye dongaráye kɨ́ ꞌyị ꞌbáꞌbá bangá ga bɨ ꞌbɨ Isáka ní zɨ́ye úku ledre zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Isáka e kɨ́dí, “Ba yị́ ené iní ezé.” Née ní zɨ́ Isáka ị́fị́ ịrị ꞌdawú née “Eséke,” ini ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí ꞌdawú ófụ́ gɨ zɨ́a ꞌyị e ndịsịnɨ́ kóo ófụ́ ore.
20 Contudo, os pastores de Gerar entraram em conflito com os pastores de Isaque. “Esta água é nossa!”, diziam eles. Por isso, Isaque chamou o poço de Eseque.
21 Née ní zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko ꞌbɨ Isáka e kpá íci ngíti ꞌdawú, zɨ́ye kpá ófụ́ye gɨ roa. Zɨ́ Isáka ị́fị́ ịrị ꞌdawú máa wo née nda, “Sitína,” ini ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí ꞌdawú okó.
21 Em seguida, os homens de Isaque cavaram outro poço, mas, novamente, houve conflito por causa dele. Por isso, Isaque o chamou de Sitna.
22 Zɨ́ Isáka ómụ́ne gɨ ore ndéré íci ngíti ꞌdawú, ꞌyị ófụ́ ndaá lolụ kɨ́ye gɨ roa wá. Gɨ zɨ́ kéyị née zɨ́a ị́fị́ ịrị ꞌdawú máa wo née kɨ́dí, “Rebóta,” ini ledre gɨ sɨmɨ a bikịdrị́ gɨ zɨ́a ófụ́ ndaá lolụ wá zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Bɨ ba ní Ngére Lomo iꞌbí goó ne zɨ́ze, azé go ógụ ídí kɨ́ tụ́ꞌdụ́ éyị́ e zɨ́ze sɨmɨ káṇgá ba ona.”
22 Isaque abandonou esse poço e mandou cavar outro mais adiante. Dessa vez, ninguém discutiu por causa dele, de modo que Isaque o chamou de Reobote, pois disse: “Finalmente o S enhor criou espaço suficiente para prosperarmos nesta terra!”.
23 Gɨ ore, zɨ́ Isáka ndéréókpóne sɨmɨ gara bɨ Bị́rịsába.
23 Dali, Isaque se mudou para Berseba,
24 Kɨ́ ndụlụ a née, zɨ́ Ngére Lomo ꞌdódo roné zɨ́ Isáka do úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mááyí Lomo bɨ kóo ꞌbụyị́ Abarayáma ndịsị óto úndrua ní. Ndá éré ngịrị wá, kacɨ́ kadra mbá mááyí ídí kɨ́yị. Mááyí íꞌbí úndru zɨ́yị zɨ́ bulúnduyị́ e étrịyé do ídíye tụ́ꞌdụ́ kacɨ́ mɨyéme ledre bɨ kóo máyéme zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko amá Abarayáma ní.”
24 onde o S enhor lhe apareceu na noite de sua chegada e disse: “Eu sou o Deus de seu pai, Abraão. Não tenha medo, pois estou com você e o abençoarei. Multiplicarei seus descendentes, e eles se tornarão uma grande nação. Farei isso por causa da minha promessa ao meu servo, Abraão”.
25 Zɨ́ Isáka óꞌbó mbayi ore ndị́sị íni ini sị́ a ore zɨ́ Ngére Lomo. Zɨ́a ụ́bụ́ kụ́tụ́, zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko ené e íci ngíti ꞌdawú ore.
25 Isaque construiu ali um altar e invocou o nome do S enhor . Armou acampamento naquele local, e seus servos cavaram outro poço.
26 Sɨmɨ ngíti sị́lị́ zɨ́ ngére Abimaléke ị́nyịné gɨ sɨmɨ Gerári nɨyí kɨ́ Awụ́za ꞌyị íꞌbí lorụ zɨ́a kɨ́ Pịkóla mongụ́ ꞌyị ené ꞌbɨ asikíri ené e ndéréye zɨ́ Isáka.
26 Certo dia, o rei Abimeleque veio de Gerar com Auzate, seu conselheiro, e com Ficol, comandante do seu exército.
27 Zɨ́ Isáka ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ógụsé zɨ́ma yáa káa be ꞌdi bɨ kóo bi ndị́sịmá ndaá gɨ zɨ́se wá zɨ́se ị́nyịsé ógó máa gɨ sɨmɨ káṇgá esé ní?”
27 “Por que vocês vieram?”, perguntou Isaque. “É evidente que me odeiam, já que me expulsaram de sua terra.”
28 Zɨ́ye úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Owozé go maꞌdíi kɨ́dí Ngére Lomo nɨ yị́ ené kɨ́yị, née ní zɨ́ze úku ledre kɨ́dí nɨ mɨútúásáne zɨ́ze óto mɨyéme ledre dongaráze kése. Idízé mu óto mɨyéme ledre dongaráze,
28 Eles responderam: “Podemos ver claramente que o S enhor está com você. Por isso, queremos fazer com você um acordo sob juramento, uma aliança.
29 kɨ́dí útúásá méngị bɨsinyí ledre zɨ́ze wá. Abú lagazé kóo yị́ị gɨ sɨmɨ káṇgá ezé yá, otozé ezé kóo sị́lị́ze royị́ wá. Bɨ ba ní Ngére Lomo iꞌbí úndru go zɨ́yị.”
29 Jure que não nos fará mal, assim como nós nunca lhe fizemos mal. Sempre o tratamos bem e o despedimos em paz. E agora, veja como o S enhor o abençoou!”.
30 Zɨ́ Isáka méngị mongụ́ ayímbi gɨ royé, zɨ́ye ánu éyị́ kpá kɨ́ éwé éyị́ e.
30 Então Isaque lhes preparou um banquete, e eles comeram e beberam juntos.
31 Nda goó akpa kɨ́ phịyị́ zɨ́ye lólóbụ́ mɨkékeṛị́a dongaráye. Zɨ́ Isáka íꞌbí mɨsiꞌdi zɨ́ye ndéréye, zɨ́ye ị́nyịyé ótoómo wo ore zɨ́ mɨndị́sị a ídíne bɨlámáne.
31 Logo cedo, na manhã seguinte, cada um fez o juramento solene de não interferir com o outro. Isaque se despediu deles, e partiram em paz.
32 Kadra née ní zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko ꞌbɨ Isáka ógụyé úku ledre ꞌdawú bɨ icinɨ́ ní zɨ́a. Zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Ndikizé iní go.”
32 Naquele mesmo dia, os servos de Isaque vieram lhe falar de um novo poço que tinham cavado. “Encontramos água!”, exclamaram.
33 Zɨ́ Isáka ị́fị́ ịrị ꞌdawú née “Sị́ba.” Ndéréógụné gị karaba ní, ịrị gara bɨ kóo née ní fú lá Bị́rịsába.
33 Por isso, Isaque chamou o poço de Seba. E, até hoje, a cidade que se formou ali é conhecida como Berseba.
34 Sɨmɨ bɨ sɨmɨbi ꞌbɨ Ésawu nɨ go cị́ gbre ní, zɨ́a ófụ́ kará e gbre, Yodị́ta e kɨ́ Basimáta mbá gɨ sɨmɨ nyị́ ꞌyị ꞌbɨ Éte e. Yodị́ta nɨ ꞌbɨ ené nyị́ Bérị, Basimáta ꞌbɨ ené nyị́ Éloni.
34 Quando Esaú tinha 40 anos, casou-se com duas mulheres hititas: Judite, filha de Beeri, e Basemate, filha de Elom.
35 Tɨ́ lá zɨ́ kará ga bɨ gbre née íꞌbí dokogo zɨ́ Isáka e kɨ́ Rebéka kɨ́ngaya.
35 Essas duas mulheres causaram grande desgosto a Isaque e Rebeca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.