Atos 11
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs VC
1 Zɨ́ ꞌyịmɨkása e kɨ́ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ Yụdáya ní mbá úwú ledre yaá ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ gɨ sɨmɨ kúfú Yụ́da e wá ní ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Sɨmɨ bɨ Pétero nderé sɨmɨ Yerụsaléma ní, zɨ́ ꞌyị ga bɨ utúnɨ́ go ngbuṛu zɨ́ye ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Yésụ go ní útúye do Pétero fála wo.
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 Zɨ́ye úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ndéré kóo ṇgu ꞌbe ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ ngárá utúnɨ́ ngbuṛu wá ní zɨ́se go ánu éyị́ kéye.”
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Zɨ́ Pétero tónóne lị́kpị́ ledre bɨ mengị roné ní zɨ́ye zaá gɨ do sị́ne.
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 “Sɨmɨ bɨ mááyí ndị́sị íni ini zɨ́ Lomo sɨmɨ gara bɨ Zópa ní, zɨ́ Lomo ꞌdódo roné zɨ́ma. Zɨ́ma lúrúndíki mongụ́ sáka éyị́ kɨ́ ríríne eso (4) kɨ́ ógụ gɨ komo ere. Zɨ́a ógụ tóroné do bi bɨ mááyí doa ní.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Sɨmɨ mongụ́ sáka éyị́ ba ní, zɨ́ma lúrúndíki éyị́ trịdrị e kacɨ́ sị́ doyé mbá, bangá ꞌbɨ ꞌbe, kɨ́ bangá súwú e, kɨ́ éyị́ ga bɨ ndịsịnɨ́ lála royé do sɨmɨyé nda kɨ́ solụ́ ga bɨ ndịsịnɨ́ gámá ꞌdága sɨmɨ síli ní.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Gɨ ore, zɨ́ kúrú Lomo ówụ́ne zɨ́ma kɨ́dí, ‘Ị́nyịógụ mu ꞌdága Pétero zɨ́yị úfu éyị́ ga gére née zɨ́yị ánu yée.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Zɨ́ma úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, ‘Ngére Lomo, wo bɨ maꞌdíi ní, máánu amá aka éyị́ bɨ ndaá mɨútúásáne do komoyị́ wá ní wá.’
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 “Zɨ́ kúrú Lomo kpá ówụ́ ándá roné zɨ́ma gɨ komo ere kɨ́dí, ‘Ndá úku ledre gɨ ro éyị́ bɨ Lomo óto go mɨútúásáne ní, kɨ́dí ndaá mɨútúásáne gɨ ro zɨ́ ꞌyị ánu a wá ní wá.’
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Ledre née mengị roné kɨ́ꞌdí ota, gɨ ore do lálalúgu mongụ́ sáka éyị́ bɨ kɨ́ éyị́ trịdrị ga bɨ doné née nyé komo ere.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 “Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, zɨ́ yaꞌdá ga bɨ kóo ota kasanɨ́ yée zɨ́ma gɨ sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya ní ógụyé sɨmɨ ꞌbe bɨ kóo mándị́sị ndị́sị sɨmɨ a ní.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo úku ledre zɨ́ma kɨ́dí, mándá ási kɨ́ ndéré kéye wá. Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga bɨ ịnyị doa kéṛị́ (6) sɨmɨ gara bɨ Zópa ore ní ị́nyịyé útúye do kacɨ́ma ꞌdị́yịóto máa zaá gị zɨ́ Koronólịyo ꞌbe.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Zɨ́ Koronólịyo úku ꞌdódo ledre mɨógụ maláyika kóo zɨ́ne ꞌbe ní zɨ́ze, kpá kɨ́ ledre bɨ úku zɨ́ne kɨ́dí, ‘Kása ꞌyị e mu sɨmɨ Zópa kacɨ́ oꞌdo kɨ́ ịrịné Simúna Pétero ní.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Nɨ úku ledre bɨ yị́ị kɨ́ ꞌyị ꞌbɨ ꞌbe ꞌbɨ eyị́ e ásé ómo gɨ zɨ́a ní zɨ́yị.’
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 “Nda sɨmɨ bɨ mátónó ódro ní, zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo ógụné doyé cé káa zɨ́ bɨ kóo ogụ dozé sɨmɨ mɨzefị ógụ ené ní.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Gɨ ore née ní, zɨ́ma sómụ́ndíki ledre bɨ kóo Ngére Yésụ uku ní, ‘Yiwáni ndịsị íꞌbí babatị́za kɨ́ iní, tɨ́ lá Lomo bábátị́zị́ sée kɨ́ ꞌDówụ́ne.’
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Togụ́ Lomo iꞌbí go kpá kémbị́ tákpásị́lị́ bɨ kóo iꞌbí zɨ́ze ga bɨ ṇguṇgúzé ledre ꞌbɨ Ngére Kɨ́résịto Yésụ ní, zɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní, mááyí ꞌbɨ amá náambi zɨ́ma ụ́cụómo ledre bɨ Lomo mengị yị́ ené go ne ní?”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Sɨmɨ bɨ uwúnɨ́ ledre ba káa ní, ledre bɨ tarayé ní ndaá lolụ wá. Nda née ní zɨ́ye mbófo Lomo kɨ́dí, “Lomo iꞌbí bifúó zɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní zɨ́ye ótoómo kɨ́ méngị bɨsinyí ledre zɨ́ye ówo trịdrị bɨ za fí ní.”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Yésụ ga bɨ kóo ngasá bayinɨ́ royé gɨ zɨ́ ꞌdoꞌdó bɨ kóo ndịsị méngị yée sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ ufunɨ́ Sitifáno ní, ndéréógụyé gị sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ Fonị́sịya, kɨ́ cúkú bɨ Sáyípuroso ní nda kɨ́ gara bɨ Ánatiyoko, ndị́sịyé úku bɨlámá ledre bɨ gɨ ro Ngére Yésụ ní dụụ́ zɨ́ Yụ́da e.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Tɨ́ lá ngíti géyị ꞌyị ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Yésụ máa yée ga bɨ kóo gɨ sɨmɨ Sáyípuroso kɨ́ káṇgá bɨ Kuréne ní, ndéré ꞌbɨ eyé sɨmɨ Ánatiyoko ndị́sị úku bɨlámá ledre zɨ́ Gịrị́gị e kpá kɨ́ ꞌdódo bɨlámá ledre bɨ gɨ ro Ngére Yésụ ní zɨ́ye.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Rokoꞌbụ ꞌbɨ Ngére Lomo nɨ kóo bo kɨ́ye, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ye óyólóꞌbó mɨmbéꞌdeyé zɨ́ Ngére Yésụ.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Zɨ́ phanda ledre née ndéréógụné zɨ́ ꞌyị ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Yésụ ga bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní, zɨ́ye kása Baranába sɨmɨ Ánatiyoko íri.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Sɨmɨ bɨ ogụ íri ní, nda kɨ́ lúrú úndru bɨ Lomo íꞌbí zɨ́ ꞌyị e ní, zɨ́a ídíne kɨ́ mongụ́ rokinyi. Zɨ́a ị́nyịné úku ledre zɨ́ye mbá kɨ́dí maꞌdíi, ídísé kpá fú ṇgúṇgu ledre Ngére Yésụ kɨ́ mɨmbéꞌdesé kị́éꞌdo.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Baranába nɨ kóo bɨlámá oꞌdo kɨ́ ꞌDówụ́ Lomo sɨmɨné kpá ꞌyị bɨ ṇguṇgu ledre ꞌbɨ Lomo go ní, zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e zɨ́ye ṇgúṇgu ledre Ngére Yésụ.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Nda gɨ ore zɨ́ Baranába ndéréne gámásóꞌdo Sáwulo sɨmɨ gara bɨ Tarasísi ní.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Sɨmɨ bɨ nderé ndiki wo ní, zɨ́a ꞌdíꞌbi wo zɨ́ye ndéréye sɨmɨ Ánatiyoko. Mengị nyé sɨmɨbi kị́éꞌdo Baranába e kɨ́ Sáwulo nɨyí ro moko ndíkí kɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go sɨmɨ Ánatiyoko ní ndị́sị ꞌdódo ledre gɨ ro Ngére Yésụ zɨ́ye. Née sịndị́ kadra bɨ tonónɨ́ ndólo ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ kɨ́dí ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ kóo née ní, zɨ́ ngíti géyị nébị e ị́nyịyé gɨ sɨmɨ Yerụsaléma ndéréye sɨmɨ Ánatiyoko íri.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Zɨ́ ngúru nébị gɨ dongará nébị ga gére née, kɨ́ ịrịné Ágaba tóroné ꞌdága sɨmɨ rokoꞌbụ ꞌbɨ ꞌDówụ́ Lomo úku ꞌdódo ledre mongụ́ ꞌbú bɨ nɨ ógụ útú do sogo káṇgá mbá ní. Mongụ́ ꞌbú née utú kóo go sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ kóo Kɨládiyo Káyísara nɨ mongụ́ ngére ꞌbɨ Róma ní.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ yéme ledre kɨ́dí, yée nɨyí kótrụ késị́ kpịnị kacɨ́ éyị́ bɨ zɨ́ye ní kacɨ́ye mɨkékeṛị́a mbá, kása a sáká lafúye ga bɨ ꞌyị ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Yésụ sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ Yụdáya ní.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní kótrụ késị́ née tɨ́ káa zɨ́ bɨ yemenɨ́ ledre gɨ roa ní do kása Baranába e kɨ́ Sáwulo kɨ́e zɨ́ manda ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go sɨmɨ Yerụsaléma ní.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.