Atos 7
Zliya Yǝwǝn kwǝma wǝzǝ naa dzǝkǝn Yesǝw Kǝristǝw (BCW) vs NVT
1 Ma kə dikə tsa *ka ta Hyala kaa Etiyen ki na: «War tsəgha gəzəkə gha nja shi gəzə mbəzli ni ni kataŋ nanzə na Etiyen?» kə.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Ma kə Etiyen na: «A ngwarməhira lə dəhira, kadiwəm, fatim kwəma dzee ta gəzə di. A ghwəy sənay a Hyala kwa shəndəkə niy təzlita kaa jijimmə *Abəraham, ghəci tə hiɗi ka Mesəwpətami, ghalaɓay, ghəci ghwəla ta nzəy mbə məlmə Haraŋ niy nza na.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Ma kə niy ni ngəci na: “Maɗi ɓarvaŋa tə hiɗi gha ni lə səvəri mbə mbəzli gha. Mbalaa dzəti hiɗi dzee va ta ciŋa” kə niy ni.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Dzəghwa na mbaꞌa niy ɓarvay tə hiɗi ka Shalde, mbaꞌa dzaa nzəyəy mbə məlmə Haraŋ. Dzəghwa dəy mbaꞌa mətiy mbə məlmə va. Ma sa mətiy dəy na, mbaꞌa Hyala təɗikə lə ghi tsa ciy dzəti hiɗi nza ghwəy ni sənzənva ki.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Ma ghala pətsa va di na, niy ɓanavə pi Hyala kaa ngəci tə hiɗi va, ya gar zakwati shiy ghəci ti ya jəw tsətsəw. War ma kə Hyala kaa naa niy gəzanakə na na: “Ta ndaŋa hiɗi va dzee, ma nza jijihiŋa zəmə ghi ti shi taa nza ləy hwəm gha” kə niy ni, ya tsəgha niy kama zəghwə va Abəraham ghalaɓa.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Dzəghwa ma kə Hyala niy ni kaa Abəraham dzəkən jijihiy diɓa na: “Tə hiɗi ka məlmə dza jijihiŋaa nza, ta məni mevivi dza məndi ti shi, ka sanshi ngəraꞌwə gar piya bələkwə bələkwə faɗə.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Ma nanzə taa nza kiy, yən dəꞌwə ghən tsee dza naa sla ngwəvəə dzəkən hwəlfə mbəzliy dza vaa məni mevivi tə jijihiŋa. Ma ləy hwəm ki na, nza ghəshi səvərishi mbə hiɗi mbəzli va, ta səəkə ghəshi ta nəw kwəmee tə hiɗi ndaŋee ni” kə.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Dza kar Hyala lə Abəraham ki, mbaꞌa ghəshi sləy kiri ta kwəma va. Mbaꞌa Hyala gəzanci *sla fəꞌyasa kaa mbəzli ci, ma nza məndi zəzə kwəma sla kiri tsa va ti. Va tsəgha nzana, sa yakə Abəraham *Izakə na, dza na mbaꞌa slanamti fəꞌyasa tə kwa dəghasa vici ci. Ma sa kəliy Izakə mbaꞌa yavə *Zhakwapə na, slaꞌ slanamti fəꞌyasa. Dzəghwa Zhakwapə sa kəliy na kwərakwə ki na, mbaꞌa yayakə ndərazhi məŋ lə bakə, tsəgha slaslanamtishi fəꞌyasa kwərakwə.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Ma dza jijihimmə na, mbaꞌa ghəshi mənti hərhə va *Zhezhefə tsahwəti zədəshi, dzəghwa ɗəl ghəshi ɗəlanaghə kaa ka məlmə, ta dzashi ghəshi liy dzəti hiɗi ka *Ezhipətə. Ma Hyala nanzə ki na, war kwasəbə Zhezhefə ghənzə.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Dza na mbaꞌa mbəlanti səvəri mbə ngəraꞌwə tsaa nza va kən gwaꞌa gwaꞌa. Dza na mbaꞌa mənti ka ntsaa sənashi shiy, sa tsəhəy na tə nahwəti vici kwa kwəma *Farawaŋ, mazə ka Ezhipətə na, dza mazə tsa va mbaꞌa mananati wəzə hwər, mbaꞌa fəy Zhezhefə ka ngwəmna tsa dikə tsa tə hiɗi ka Ezhipətə, zhini ghəci ntsaa nighəə dzəkən pətsa kəghi tsa mazə tsa va gwaꞌa.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Ma ghalaɓa ki na, dzəghwa ma dikə na, mbaꞌa mənta mbə hiɗi Ezhipətə lə tə hiɗi *Kanana gwaꞌa gwaꞌa, tərəŋw ngəraꞌwə məniy, Kala kwəmavə shiy zəmə jijihimmə, gar zəməshi ghəshi.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Ma sa favə Zhakwapə a shi zəmə tə hiɗi ka Ezhipətə sa ɓasətishi məndi, ka pa səkəm ti shi, kə məndi na, dza na ɓəŋ ghwənashi ndərazhi ci va. Dza jijihimmə tə kwa taŋa səɗa, mbaꞌa ghəshi dzaa pakə shi zəmə.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Sa kərəshi ni kwa taŋa va shi zəmə na, zhəghwa na zhən, zhənti ghwənishi kwa baka səɗa. Ghalaɓa ki na mbaꞌa Zhezhefə cintishi ghən tsa ci kaa ngwarməhiy ki. Ava fəcava gha Farawaŋ mazə ka Ezhipətəə sənashi mbəzli Zhezhefə.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Dzəghwa mbaꞌa Zhezhefə ghwənəghə miy fəcava, ta har dəy Zhakwapəə dzəmbə Ezhipətə lə ghi tsa ci gwanay ki. Ndə mbərfəŋ mətsəkə cifəti ghəshi kəghi tsa va.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Mbaꞌa Zhakwapə dzaa nzəyəy tə hiɗi ka Ezhipətə, pəkw ka səəkə mətiy ɓəhwə war ghəci ti shi. Tsəgha jijihimmə kwərakwə.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Mbaꞌa məndi ɓəghə mbəreketi shi njasa bəkwə ghəshiy dzəti hiɗi ka Shishem, dza laꞌ məndi laghwashi kwa kwəli niy pavə Abəraham tə gəna va ndərazhi Hamər dəy Shishem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Ma sa kətikəvay vəghwə tsa dza Hyala ta məni kwəmaa niy gəzanakə na kaa Abəraham niy nza ki na, dzəghwa tərəŋw hwəlfə ghwəmmə va tata, ka mənishi ɗaŋ tərəŋw tə hiɗi ka Ezhipətə.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Ma tə nahwəti piya na mbaꞌa məndi pəərəti tsahwəti mazə mbə Ezhipətə, kalaa sənay ma Zhezhefə tsava.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Mbaꞌa tsava mazə manakən kwəma tsəhwəli kən hwəlfə ghwəmmə ki. Saꞌ sanamiyshi ngəraꞌwə kaa jijihimmə tərəŋw. Paꞌ ka gəzanshi kaa məməhi ka vərenjeꞌwer, a ghəshi zlashi vərenjeꞌwer va, ta mbə ghəshiy bəkwəshi, war vantaa ghəshi dzaa kəlishi gwaꞌa tsəgha.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ava ghala vici va yakə məndi *Məyizə ki. Ma ghəci na, ntsa nza məgəla ti ghəci, wəzə kwa mətsə Hyala. Dzəghwa na mbaꞌa mənəhwə tir mahkan mbə sa ꞌwa tə mbəghəy. Dza məndi ki mbaꞌam zlay.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ma sa zlayəm na, dzəghwa zha Farawaŋ mazə ka Ezhipətə, həŋ ɓəvə mbaꞌa dzaa kəliti sa nzə nja zəghwə nzə.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Mbaꞌa Məyizə ɓənəhwə shi sənashi ka Ezhipətə gwaꞌa gwaꞌa, lə bərci və ta gəzə kwəma, lə ta məni sləni gwaꞌa.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Dzəghwa, sa kəliy na, mbaꞌa mənti piya faɗə mətsəkə na, mbaꞌa kwəma səəkəta mbə ghən tsa ci tə nahwəti vici: “E dza ta nighəti ngwarməhira ka *Izərayel” kə. Mbaꞌa kafəy ka dza.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ma sa tsəhəy na na, mbaꞌa nay ndə ka Ezhipətə kən sanci ngəraꞌwə kaa tsahwəti ndə mbə mbəzli ci va. Dza tapə ghəci ta yip ta ntsa va, ta wanci shi ci, mbaꞌa pəəsliti ndə ka Ezhipətə.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ndəɓa na ngwardəhiy dzaa sənay yən tivə Hyala ta mbəlishi səvəri mbə ngəraꞌwə tsa shi niy nə na mbə zəzə kwəma ci. Mbalaa kala sənata nava kwəma ka Izərayel nashi ki!
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ma way pi tə həzlimə va na, dza na ghəci Məyizə mbaꞌa kəsashi ka Izərayel bakə mbə mbəz ka ghən tsa shi. Dza na ka gəzanshi kwəma, a ghəshi jakəshi ta sləka kwəma kwa jipə shi, ma kə na: “A madigahira, ghwəy kiy, ngwarməmə kwətiŋ nza ghwəy, wa shi mbəz ghwəy ti ka ghən tsa ghwəy kia?” kə.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Dza tsaa sa ngəraꞌwə va kaa ntsa ci, ka zhəghə hwər ghəci kaa Məyizə, ma kə na: “Wa ntsaa fəyŋa ta məni mazəə dzəkən ghəy lə ta sla ngwəvəə dzəkən ghəya?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Naa ə ɗi gha pəəslira njasa pəəsliti gha va ndə ka Ezhipətə mbəra na?” kə.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Ma sa favə Məyizə kwəma gəzəkə na va tsəgha na, bəvbəpə hwəy səvəri mbə hiɗi ka Ezhipətə, mbaꞌa dzaa nzəyəy tə hiɗi ka Madiyan. Dzəghwa na tiɓa mbaꞌa ɓəvə mali, yaꞌ yavə ndərazhiy zhər bakə.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Ma sa mənta piya gar faɗə mətsəkə ləy hwəm shi va na, mbaꞌa ndə kwal tsa Ndə sləkəpə tsahwəy kaa Məyizə kwamti vəgha dəlagwa *Shinay səvəri mbə ghanihi ghwə mbə tsə mbə zhəghwə.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ma sa nay Məyizə tsəgha na, nja maɗaŋa gəla nava kwəma mananati. Kə ka kətivaa dzəvəgha pətsa va ta nighə shi va ndəkwə ndəkwə. War ghəci mbə kətiva tsəgha na, mbaꞌa favə məli Ndə sləkəpə mbə gəzanci kwəma, ma kə na:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Yən na yən Hyala jijihiŋa, Hyala kar Abəraham, lə Izakə, mbaꞌa Zhakwapə” kə. Dzəghwa tapə Məyizə mbə gwərgwərə va hazləni, kala zhini ghəciy nighə pətsa va.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ma kə Ndə sləkəpə ngəci na: “Taɗamti kwekweher mbə səɗa gha! Sa nzana ma pətsa garəŋa gha tsa tiy, pətsa ɗewɗew tsa na vəya.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Yənəy, e nay ngəraꞌwə tsa kən mbəzlee tə hiɗi ka Ezhipətə, mbaꞌee favə wahə shi va ngəraꞌwə tsa kən shi. Va tsəgha səkwaree səəkə mə ghwəmə ta mbəlantishi səvəri mbə ngəraꞌwə tsa va. Ndi sənzənva, nee ghwəniŋaa dzəti hiɗi ka Ezhipətə kaa ngəshi” kə Hyala.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Ma Məyizə tsaa niy ɗi ma ka Izərayel va fəti və, niy nə ghəshi ngəci: “Wa ntsaa fəyŋa ta məni mazə lə ta sla ngwəvəə dzəkən ghəya?” kə ghəshi niy ni ngəci kiy, ghəci zhini Hyalaa ghwənay ta nza ghəci ka mazə lə ta nza ghəci ka ndə mbəlipə. *Ndə kwal tsa Hyala tsaa niy tsahwəy va kaa ngəci mbə zhəghwəy, ghəci gəzanci na dzaa dzəti hiɗi ka Ezhipətə.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Məyizə tsa va ɓəkəvəri na ka Izərayel səvəri mbə Ezhipətə lə kwəma maɗaŋa mənti na, mbaꞌa shiy cipə kwəma mənəhwə na mbə hiɗi ka Ezhipətə. Dza na, mbaꞌa zhiniy mənəhwəshi kwa həl tsa ghəm tsa, zhini mbaꞌa mbə gamba. Piya gar faɗə mətsəkə mənti na lə ka Izərayel mbə gamba va.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Ghəci na Məyizə tsaa niy ni va kaa ka Izərayel: “A Hyala dzaa təzlikəvəriŋwəy *ndə gəzə kwəma Hyala njee səəkə mbə ngwarməhiŋwəy” kə.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Ghala vəghwə tsaa niy nza ka Izərayel ɓasə ɓasə mbə gambay, Məyizə tsa va niy nza na li shi. Ghəci niy nza naa ntsa kwa jipə jijihimmə lə ndə kwal tsaa gəzanci kwəma mə dəlagwa Shinay. Mbaꞌa Hyala ɓanavə kwəmaa ɓəpə piy ta gəzəmmə.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Ma jijihimmə na, kala ɗanci fəti, zhini ghəshi ka maw zhəti hiɗi ka Ezhipətə.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Ma kə ghəshi kaa *Araŋw tə nahwəti vici na: “A Araŋw, vasətəŋəy hyalahi ghəy, a ghəshi dza kwa kwəma ghəy. Sa nzana, ma kwəma Məyizə tsaa ɓəkəvəriŋəy tsa mbə hiɗi ka Ezhipətəy, sənay saa mənti va nzəyəy na mə dəlagwa ghəy na ghəyəw” kə ghəshi.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Dza ghəshi mbaꞌa ghəshi vasəvə shiy nja pa məceri fəcava, gəraŋ ghəshi fəy, dza piyəŋ ghəshi sləy sə kaa mbəri tsa shi va. Ka vəshi ghəshi ki, lə sləni mənti ghəshi va lə dividivi shi.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Dzəghwa Hyala nanzə ki, tərəɗ zhəghanavəshi hwəm. Mbaꞌa zlashi a ghəshi tsəfəkwə kwa kwəma shiy dzar tə ghwəmə, nja kar vici lə tir mbaꞌa sasərkwəhi, nja kwəmaa niy tsasliti ka Hyala va mbəradzə mbə zliya shi. Sa niy nə ghəshi va, ma kə ghəshi na:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 A ghwəy niy ɓəvə ciki hwəzla mbəri tsa Mələkwə
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Ghala vəghwə tsaa nza jijihimmə mbə gambay, a ghəshi niy lati *Gaska kaa Hyala. Mbəɓa niy fə ghəshi shiy niy tsaslatim *kwəma pəhəti Hyala ti shi. War njasa niy cinti Hyala kaa Məyizə niy lati məndi Gaska va. Sa niy nə Hyala ngəci: “War njasa nata gha va pə gha taa nga” kə niy ni ngəci.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ma sa bəkwəshi ni kwataŋa va jijihimmə na, mbaꞌa niy səəkə ləy hwəm shi zəməhwə ghi ta Gaska va. *Zhəwzəwe niy nza dikə tsa shi ghalaɓa. Dzəghwa ghəshi tsaŋ ɓəvə Gaska va, mbaꞌa ghəshi tsəhəshi li mbə hiɗiy niy zləghwəhwə ghəshi va, niy təhamti Hyala mbəzli mbə shi lə bərci nzə. *Gaska va ki na, war ghwəlata ghənzə niy nza tə hiɗi va paꞌ vəgha vəghwə tsa məni *Davitə mazə.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Ma sa mərshi Hyala lə Davitə, mbaꞌa mananati zhəhwər tsa nzə na. Dza Davitə tapə ta cəꞌwə va Hyala, ta mbə ghəciy nganati ciki kaa Hyala va, ghənzə Hyala Zhakwapə.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Dzəghwa ya tsəgha nzə na, kwəmavə nga ci Davitə ghəci saa cəꞌwəti cəꞌwə va va kiw. Zəghwə ci *Saləmaŋw ngati na ciki tsa va.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Ya tsəgha nganati *Saləmaŋw ciki kaa Hyala diɓa kiy, ka nzəy Hyala ta ghwəmə va mbə ciki tsa ngati ndə ngəri lə dəvə ciw. Nja kwəmaa gəzəkə ndə Hyala va, ma kə niy niy:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 “Ma ghwəməy, gəzli mazə tsee na, hiɗi na,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 A sənay ma ghwəy, yən dəꞌwə ghən tsee
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Avanay sana ki, ghwəyəy, ghala mbə ghwəy lə jijihiŋwəyəw, ka zhini ghən nza ghwəy, ka dzəghwa sləmə ghwəy har tsa Hyalaw, ka ghwəni nefer ghwəy ghwəy kaa ngətaw. War ghən na sa zhini ghwəy kaa *Safə tsa Hyala ɗewɗew tsa.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 *Ndə gəzə kwəma Hyala tiɓa kalaa niy sanamiy ngəraꞌwə jijihiŋwəyəw. A ghəshi niy bakwamti ka Hyalaa niy ghwənikə Hyala kwataŋa ta gəzəpə səəkə tsa ntsa slar tsa. Vanay sanay, ta ntsa slar tsa va ngati ghwəy ɗafa, mbaꞌa ghwəy paslamti.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Ghwəy kiy, a ghwəy kwəmavə *kwəma pəhəti Hyala, ka kwal Hyala ndaŋwəy na. Dzəghwa ghwəy na, kala fə kwəma gəzəkəŋwəy kwəma pəhəti Hyala va ghwəy dzəghwa!» kə Etiyen.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Ma sa favə ka sləka kwəma va kwemer gəzəkə Etiyen va tsəgha na, hafən nəfə tsa shi zhiniy satiy tərəŋw diɓa, ndəɓa ta mbəz, pə gha ghəshi məntəvashi. Ka pərə sliꞌi ghəshi ta Etiyen.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ma dza Etiyen naci, ghəci sa təhanay Hyala nəfə tsa ci lə Safə tsa nzə paf na. Mbaꞌa kafəti kwəma ciy dzəta ghwəmə, ka nighə pətsa məɓa. Dza na mbaꞌa nay shəndəkə tsa Hyala, mbaꞌa Yesəw məgarə tə kwa bəzəmə Hyala.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Ma kə na: «Avanara mbə nata ghwəmə ghwəni ghwəni, mbaꞌa Zəghwə ndə ngəri məgarə tə kwa bəzəmə Hyala» kə.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 War sa gəzəkə na tsəgha na, kə mbəzli va mbaꞌa ghəshi naꞌway slimim shi, ka ngwəmə lala zlaŋzlaŋ. Dza ghəshi divəzhəkwə ghəshi ɓasatəvashi ti gwanashi tsəgha.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Dzəghwa ghəshi mbahə ghəshi mbahəkəvəri mbə məlmə, kə ghəshi ka pəꞌwə lə hərezli ta mbəə pəəsliti. Ma dza mbəzliy ndəgha fətiy dzəkən ta pəəsli məndi na, mbaꞌa ghəshi fəy kwəbeŋer shi ta ndəghwanshi vəgha tsahwəti məgəla, Səwl, kə məndi kaa slən tsa ci.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ma Etiyen naci ki, ka pəꞌwə ghəshi na, ka cəꞌwə ghəci, a kə na: «A Yesəw, Ntsaa sləkəra, ɓəvə piy tsee» kə.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Dzəghwa na, gələɓ gələɓəy tə shinin ci, kə ka gəzə kwəma zlaŋzlaŋ, ma kə na: «A Ndə sləkəpə, əntaa gha mbəra kwəma shi na jikir na mənti ghəshiy dzəkən shi ma!» kə. War sa gəzamti na kwəma va tsəgha na, ɓəlahə mətiy.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.