Lucas 8
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs BKJ
1 Tif amio꞉ Ya꞉su e amisa꞉n nowa nowa a꞉la꞉sia꞉likiyo꞉, Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉nigab to nafa a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ wida꞉li sia꞉len. Enedo꞉ tili wida꞉sen kalu kugula꞉fo꞉ a꞉no꞉ e o꞉lia꞉ sia꞉len.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga nolo꞉lo꞉, nolo꞉ mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ o꞉luso꞉no꞉ a꞉no꞉lo꞉, nolo꞉ walafdo꞉ delen falelo꞉ a꞉no꞉lo꞉ iyo꞉ tambo egele sia꞉len. Ga nowo꞉ wiyo꞉ Malia, e Magdala amisa꞉n ga ko꞉lo꞉, mama mogago꞉ dom a꞉la꞉fo꞉lo꞉ o꞉luso꞉no꞉wo꞉ o꞉m.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Ga nowo꞉ Yoana. Ene ino꞉ Kusa, Ha꞉loda꞉ ene alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwo꞉ e. Ga nowo꞉, Susana, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ka꞉isale nolo꞉lo꞉ egele sia꞉len. Ka꞉isale i a꞉ma꞉yo꞉ mole o꞉lia꞉ kelego꞉ inido꞉ delen a꞉no꞉lia꞉yo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉, egeledo꞉ sia꞉len a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ asuwa꞉ta꞉len.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Kaluka꞉isale amisa꞉n ko꞉li ko꞉lilo꞉ amilo꞉ ya꞉sio꞉ a꞉no꞉ modo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉ dowabiki, Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉na bale sio꞉.
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Elo꞉ gelan kalu nowo꞉ ha꞉nakiyo꞉, fowo꞉ egelo꞉wa fifa꞉li ane. Eyo꞉ fowo꞉ egelo꞉wa fifa꞉li ha꞉nab amio꞉, fo nolo꞉ tog wa꞉la꞉la꞉sena ti ali. Fo a꞉no꞉ kaluwa꞉ wa꞉la꞉ basiab amio꞉, o꞉ba꞉yo꞉ ya꞉sia꞉sa꞉ga꞉, fo a꞉no꞉ mo꞉no꞉.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Fo nolo꞉ ulo꞉ elena ti ali ko꞉lo꞉, musug a꞉no꞉ fa꞉la꞉dowab amio꞉, ho꞉no꞉ aundo꞉ma dowabiki, onaliaki sowo꞉.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Fo nolo꞉ kisdo꞉ a꞉lab a꞉na ti alilab amio꞉ kis o꞉lia꞉ fa꞉la꞉ne ko꞉lo꞉, e fa꞉la꞉ne a꞉no꞉ ha꞉gulu dowo꞉.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Fo nolo꞉ hen nafa solo꞉wa ti ali ko꞉lo꞉, musugo꞉ nafa fa꞉la꞉nda꞉sa꞉ga꞉, fowo꞉ nafale mada hedakiyo꞉, fudo꞉ otalen o꞉leo꞉ngo꞉ hedo꞉.” Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ eletakiyo꞉, eyo꞉ towo꞉ halale sa꞉laki, “Kaluka꞉isale ka꞉la꞉ndo꞉ a꞉lab gio꞉, to we dinafa da꞉da꞉sa꞉ga꞉, fanda asula꞉bi.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalu iliyo꞉ bale sio꞉ a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ fanda sama꞉ki, emo꞉wo꞉ dabu ba꞉ba꞉.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Dabu ba꞉dabiki Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ to wo꞉no꞉le delen a꞉no꞉ o꞉go꞉ gio꞉ o꞉li asuluma꞉ki fogo꞉ dimi ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega Godeya꞉lo꞉ dinali sio꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉no꞉ ililima꞉kiyo꞉, niyo꞉ kalu nolbo꞉wo꞉ mobale sio꞉. Godeya꞉ ene bugo꞉ amio꞉ towo꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉lo꞉,
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “Bale sio꞉ a꞉ma꞉ ha꞉go꞉ we. Fo fifo꞉ a꞉no꞉, Godeya꞉ towo꞉ o꞉m.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Kaluka꞉isale nolo꞉, fo ko꞉lo꞉ tog wa꞉la꞉la꞉sen amilo꞉ ti ali o꞉ngo꞉ dowab. Kaluka꞉isale i a꞉no꞉ Godeya꞉ towo꞉ da꞉da꞉labiki, Sa꞉da꞉na꞉ e ya꞉sa꞉ga꞉, ili asulo꞉ amilo꞉ to dabu a꞉no꞉ e dila꞉lab. A꞉la꞉gab amio꞉, iyo꞉ mo꞉tilida꞉daliki, a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉gasilia꞉ib.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Kaluka꞉isale nolo꞉ fo ko꞉lo꞉ ulo꞉ elen wa꞉l amilo꞉ ti ali o꞉ngo꞉ dowab. Kaluka꞉isale a꞉no꞉ Godeya꞉ to nafa a꞉no꞉ iligi da꞉da꞉sa꞉ga꞉, sagala꞉li di. Ko꞉sega ili asulo꞉ us amio꞉ towo꞉ mo꞉tefele ane ko꞉lo꞉, ili tilidabuwo꞉ ho꞉len abolda꞉su dowo꞉. Da꞉fe ba꞉ba꞉yo꞉ fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, iyo꞉ bo꞉e sulufo꞉ tina꞉lab.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Kaluka꞉isale nolo꞉ fo kisdo꞉ a꞉lab a꞉na ti ali o꞉ngo꞉ dowo꞉. Kaluka꞉isale a꞉no꞉ Godeya꞉ towo꞉ dabu ko꞉sega, henfelo꞉ wilo꞉ dimidama꞉no꞉ kele asulo꞉ o꞉lia꞉, mole alan dia꞉no꞉ asulo꞉ o꞉lia꞉, sagalema꞉no꞉ man o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ ili tilidabuwo꞉ go꞉lulaki, iyo꞉ mo꞉halale anama꞉ib.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Ko꞉sega kaluka꞉isale nolo꞉ fo hen nafa solo꞉wa ti ali o꞉ngo꞉ dowo꞉. Kaluka꞉isale ili mano꞉ nafale dowaki, Godeya꞉ towo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, dinafa tilidabu ko꞉lo꞉, iyo꞉ halale kagayaki, fowo꞉ nafale hedo꞉.” Ya꞉suwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Ya꞉su eyo꞉ towo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu noma꞉yo꞉ nafayo꞉ do꞉lia꞉ga꞉yo꞉, fafowo꞉ wa꞉l amio꞉ mo꞉go꞉lu alitan. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ wo꞉no꞉lebo꞉ mo꞉dia꞉tan. A꞉la꞉bo꞉ mo꞉gan ko꞉lo꞉ kalu eyo꞉ nafayo꞉ do꞉lia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, kalu a usamilo꞉ yab i a꞉no꞉ ho꞉leno꞉ bo꞉ba꞉ki, kalaba iwalu dia꞉ta꞉sen.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 A꞉la꞉gab amio꞉, kelego꞉ wo꞉no꞉lelo꞉ delen a꞉no꞉, tif amio꞉ tambo kalaba fa꞉la꞉doma꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kelego꞉ wo꞉no꞉lelo꞉ difa꞉ a꞉no꞉ tambo kalaba fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ tambo fanda asuluma꞉ib.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ni towo꞉ da꞉da꞉likiyo꞉, dinafa dabuma. Kalu abeyo꞉ asulo꞉wo꞉ heb dowalega, Gode eyo꞉ emo꞉wo꞉ asulo꞉ nolo꞉ a꞉dimia꞉ib. Ko꞉sega kalu abeyo꞉ asulo꞉wo꞉ aundo꞉ma da꞉lab a꞉no꞉, asulo꞉ ha꞉lu e amilo꞉ delen a꞉no꞉, tambo a꞉ma꞉la꞉ dila꞉ma꞉ib.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 O꞉g a꞉namio꞉ Ya꞉suwa꞉ ano o꞉lia꞉ ao i o꞉lia꞉yo꞉ e ba꞉ba꞉ni mio꞉ ko꞉sega, kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ Ya꞉sulo꞉wa banagalifa꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ ma꞉uwa꞉ amio꞉ mo꞉tiane.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ kalu noma꞉yo꞉ Ya꞉sumo꞉ sa꞉laki, “Go꞉ o꞉lia꞉ gao nol o꞉lia꞉yo꞉ ge ba꞉ba꞉no꞉ asulaki, iyo꞉ ha꞉la꞉ya yasisab.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale abeyo꞉ Godeya꞉ towo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉lo꞉ kudu ha꞉na꞉lab i a꞉no꞉, ni no꞉leyo꞉, ni naoleyo꞉ o꞉m.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Ho꞉len no amio꞉ Ya꞉su eyo꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ ho꞉n golo꞉ we nodo honona ha꞉na꞉n.” A꞉la꞉sa꞉labiki iyo꞉ ho꞉n ko꞉suwa disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ a꞉na ane.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Iyo꞉ ho꞉n golo꞉ usa ha꞉na꞉labikiyo꞉, Ya꞉su e alifo꞉len. Wigibo a꞉naka fufa alano꞉ ya꞉sa꞉ga꞉, ho꞉n ko꞉su a꞉na ba꞉labikiyo꞉, ho꞉no꞉ do꞉lilia꞉ga꞉ tinaki, ho꞉n ko꞉suwo꞉ ko꞉na꞉ma kandama꞉no꞉ dowo꞉.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 A꞉la꞉gabiki tili wida꞉sen kalu iyo꞉ Ya꞉sulo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, e digida꞉yakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, Kalu Alan, nio꞉ mada kanda soma꞉nigab.” A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su e dasilia꞉ga꞉, fufa o꞉lia꞉ ho꞉n ma꞉feya꞉len o꞉lia꞉mo꞉wo꞉ bulufoma꞉ki, towo꞉ halaido꞉ sio꞉. A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉ fufa ya꞉len o꞉lia꞉ ho꞉n gon halaido꞉ fa꞉la꞉da꞉len a꞉no꞉lo꞉ a꞉naka bulufo꞉
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Tilidabu gililo꞉wo꞉ ha꞉?” Iyo꞉ tagilaki, molo asulo꞉ ko꞉lo꞉, egelebo꞉ a꞉la꞉nenelo꞉, “Kalu we o꞉bo꞉ngo꞉wa꞉le? Eyo꞉ halaido꞉ sa꞉labikiyo꞉, fufa o꞉lia꞉ ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ elo꞉ sa꞉lab ko꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉ kudu ane.”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Iyo꞉ Ga꞉lili hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ho꞉n ko꞉suwa ha꞉nakiyo꞉, Gelasa kalulo꞉ sa꞉sen hen a꞉namida꞉ ha꞉na꞉ni ane.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 A꞉na fa꞉la꞉dota꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉su e ho꞉n ko꞉suwa handalota꞉ga꞉ kagayabikiyo꞉, amisa꞉n kalu nowo꞉, mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ Ya꞉sulo꞉wa mio꞉. Kalu a꞉no꞉ ayamio꞉ mo꞉silikiyo꞉, e helebeso꞉go꞉ mo꞉ka꞉laki, kalu daido꞉lo꞉ hen a꞉na dowa꞉sen.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ge wiyo꞉ o꞉ba?” A꞉la꞉sa꞉labiki, “Ne wiyo꞉ Modo꞉” a꞉la꞉sio꞉. Mo꞉wo꞉ mama mogago꞉ modo꞉wo꞉ eya tiane.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Iyo꞉ hen alu dondo꞉ma a꞉namio꞉ mo꞉iliga꞉foma꞉ki, Ya꞉sumo꞉ susio꞉.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Misio꞉ anib a꞉namio꞉, kabo fofo꞉wo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ ma꞉no꞉ na꞉li sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ mama mogago꞉wa꞉yo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ ha꞉nolo sa꞉laki, “Nio꞉ kabowa doma꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉ o꞉liyo꞉?” A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su eyo꞉ “O꞉lika꞉”
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 A꞉la꞉gabiki mama mogago꞉ iliyo꞉ kalu a꞉no꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉yo꞉, kabowa tiane ko꞉lo꞉, kabo a꞉no꞉ tambo do꞉mo꞉ gede to꞉lolo꞉ a꞉na nai dalale ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ho꞉n go꞉lo꞉ a꞉na tinabiki kanda sowo꞉.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Kabolo꞉ bo꞉fo꞉len kalu iyo꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, iyo꞉ nai ha꞉na꞉ga꞉, amisa꞉n kaluka꞉isale o꞉lia꞉ hena usamilo꞉ sen i o꞉mo꞉wo꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ malola꞉i ane.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ dimidab a꞉no꞉ iyo꞉lo꞉ ba꞉ba꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ane. Iyo꞉ Ya꞉sulo꞉wa fa꞉la꞉dowakiyo꞉, kalu mama mogago꞉ modo꞉lo꞉ dowa꞉sen a꞉no꞉ o꞉li dowo꞉ ko꞉lo꞉, Ya꞉suwa꞉ gib aniba sena ba꞉ba꞉. Kalu a꞉no꞉ asulo꞉ elo꞉wo꞉ nafale dowakiyo꞉, e helebeso꞉g ka꞉la꞉liki elena ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, i a꞉no꞉ tagio꞉ dowo꞉.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Kaluka꞉isale dimido꞉ welo꞉ ba꞉ba꞉ iliyo꞉, kalu we waga falele alifa꞉ya꞉le a꞉la꞉liki kaluka꞉isale nolbo꞉wo꞉ malolo꞉ me.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Gelasa kaluka꞉isale iyo꞉ tagi alan dowabiki, Ya꞉suwo꞉ ili heno꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉ hamana꞉ki, towo꞉ halaido꞉ sio꞉. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉su o꞉lia꞉ ene tiliwida꞉sen kalu o꞉lia꞉yo꞉ ho꞉n ko꞉suwa disa꞉la꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ ta꞉fo꞉gane.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Iyo꞉ semo꞉ ane amio꞉ kalu mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉ ga꞉li dowo꞉ a꞉no꞉, Ya꞉sulo꞉ ha꞉naba ha꞉na꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ susio꞉. Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ e iliga꞉fa꞉nikiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ge a꞉ma꞉la꞉ go꞉no꞉n aya ha꞉na꞉ga꞉, Godeya꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ malolo꞉ mea꞉bi.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kalu e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉suwa꞉lo꞉ e amilo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ amisa꞉n a꞉na malolo꞉.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Kaluka꞉isale modo꞉ a꞉no꞉ Ya꞉su e Ga꞉lili a꞉ma꞉la꞉lo꞉ mia꞉nigab a꞉no꞉ yasila꞉len ko꞉lo꞉, e fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, iliyo꞉ e sagala꞉liki ba꞉ba꞉.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Tolo꞉ wida꞉sen alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu nowo꞉, Yailes elo꞉ a꞉namio꞉ elen. E Ya꞉suwo꞉ galilia꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉suwa꞉ gido꞉fo꞉lo꞉wa gumisi asifo꞉liki, Ya꞉suwo꞉ e aya mena꞉ki susio꞉.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Mo꞉wo꞉ ida꞉ imilig a꞉no꞉ donayo꞉ kugula꞉fo꞉ ko꞉lo꞉, e soma꞉no꞉ ko꞉na꞉ma dowo꞉.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Ga imili nowo꞉ tin hoda꞉likilo꞉ eleno꞉, dona kugula꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ gulula꞉fo꞉len. Ga a꞉ma꞉yo꞉ ene moleyo꞉ tambo mulumulo꞉lo꞉ mean kalumo꞉ kililia꞉liki wala꞉ ko꞉sega, walaf elo꞉ a꞉no꞉ mo꞉falele alifa꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉ elen.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Ga a꞉no꞉ Ya꞉suwa꞉ fa꞉sa ya꞉ga꞉ yakiyo꞉, e so꞉g sa꞉ga꞉lo꞉ migif a꞉na golabikiyo꞉, tin hoda꞉len a꞉no꞉ a꞉na bulufo꞉.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Wigibo a꞉naka Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ne abe golaba?” Kaluka꞉isale iyo꞉ tambo sa꞉laki “Nilo꞉ mo꞉go꞉” a꞉la꞉sa꞉la꞉i ha꞉nabiki, Bida eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, kaluka꞉isaleyo꞉ modo꞉ ya꞉siakiyo꞉, geya anitandeab.”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Noma꞉yo꞉ ne amio꞉ go꞉lo꞉ka꞉. Halaido꞉ ne amilo꞉ elen a꞉no꞉ ha꞉la꞉ya handalowo꞉ a꞉la꞉asulo꞉l.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Ga wema꞉yo꞉ e wo꞉no꞉lebo꞉ mo꞉doma꞉nigabo꞉lo꞉b a꞉la꞉asulaki, e bibisoda꞉liki, Ya꞉suwa꞉ gibdo꞉ a꞉na gumisi ali. Kaluka꞉isale kegeo꞉ ili si wa꞉l amio꞉, elo꞉ Ya꞉su ko꞉lo꞉ golo꞉ mo꞉wo꞉ widakiyo꞉, “ne wigibole ka falele alitaka꞉” a꞉la꞉liki imo꞉ wido꞉.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Na꞉la꞉, ge go꞉no꞉n tilidabu koma꞉yo꞉, ge falele alitab ko꞉lo꞉ ha꞉sa dowaki hamana.” Ga tindo꞉ hoda꞉len a꞉no꞉ Ya꞉suwa꞉ so꞉g sa꞉ga꞉lo꞉ migifa golabiki a꞉na falelo꞉.|alt="Touching the hem of Jesus' robe" src="42_Lk_08_34_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence." ref="8.43-48"
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Ya꞉suwo꞉ towo꞉ ga o꞉mo꞉wo꞉ o꞉sa꞉la꞉labikiyo꞉, kalu nowo꞉, tolo꞉ wida꞉sen alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu Yailesa꞉ aya a꞉la꞉ta꞉ga꞉ sa꞉ma꞉ni yakiyo꞉, Yailes emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉la꞉yo꞉ sowo꞉ ko꞉m. Gilo꞉ widan kalu we tililia꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉, mo꞉wo꞉ aundo꞉malo꞉ka꞉.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ da꞉dakiyo꞉, Yailesbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge tagila꞉so꞉bo! Ge neko꞉ tilida꞉da꞉bi. A꞉la꞉galega, ga꞉la꞉ a꞉no꞉ falele alifa꞉ib.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Ko꞉sega Ya꞉suwa꞉yo꞉ so꞉wa a꞉ma꞉ dagiya ta꞉li dota꞉ga꞉ sa꞉laki, “Ni so꞉wa, ge dasima.”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 A꞉la꞉sa꞉labiki so꞉wa a꞉ma꞉ mamayo꞉ a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉ dowabikiyo꞉, wigibole a꞉naka e dasili. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ so꞉wa o꞉mo꞉wo꞉ ma꞉n ma꞉no꞉wo꞉ dimina꞉ki sio꞉.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Iya o꞉lia꞉ anolia꞉ma꞉yo꞉ mada molo asulo꞉ ko꞉sega, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉mo꞉wo꞉ fa꞉la꞉dowab we nolbo꞉wo꞉ sa꞉la꞉so꞉boka꞉ a꞉la꞉sio꞉. Ya꞉su eyo꞉ Yailesa꞉ ida꞉ sowo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasi alifa꞉.|alt="Healing Jairus' daughter" src="42_Lk_08_37_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence." ref="8.53-56"
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.