Lucas 7
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs VC
1 Ya꞉su eyo꞉ kaluka꞉isalemo꞉wo꞉ to a꞉no꞉ wida꞉la꞉ga꞉ eletakiyo꞉, e Kabaniom amisa꞉n a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ane.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Loma꞉ ame kalu nowo꞉, da꞉la꞉di kalu modo꞉lo꞉ bo꞉fo꞉lowa꞉sen a꞉no꞉ a꞉na sen. Enen nanogdo꞉ dian kalu nowo꞉ e mada mo꞉ta꞉fa꞉no꞉ asula꞉sen ko꞉sega, nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ walaf dowaki soma꞉no꞉wo꞉ ko꞉na꞉ma dowo꞉.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Ame kalu eyo꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ dimida꞉labo꞉ da꞉da꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ Yu misa꞉ kalu nolo꞉ Ya꞉sulo꞉wa iliga꞉fo꞉. Ya꞉su e elo꞉wa ya꞉sa꞉ga꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ falele alifoma꞉ki, kalu i a꞉no꞉ sa꞉ma꞉ni hamana꞉ki iliga꞉fo꞉.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 — ausente —
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 — ausente —
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉su e i o꞉lia꞉ ane. Ya꞉suwo꞉ ayamio꞉ ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉doma꞉ni ha꞉nab amio꞉, amelo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu a꞉ma꞉yo꞉ ene mili kalu nolo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ towo꞉ sama꞉ki iliga꞉fo꞉. Iliyo꞉ Ya꞉suwo꞉ galiliakiyo꞉, ame kaluwa꞉ to saga꞉fo꞉wo꞉ we, “Alan, ne wilo꞉ma kalu ko꞉lo꞉, ge ni a usa mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉ililo꞉.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 A꞉la꞉ta꞉ga꞉, neko꞉ gelo꞉wa mia꞉no꞉wo꞉lo꞉ mo꞉lilo꞉. Ko꞉sega ge konaka iliki, giyo꞉ to ko꞉ sa꞉lalega, ni nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ o꞉li falele alifa꞉ib.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Ne a꞉la꞉asulo꞉ mo꞉wo꞉ no꞉no꞉n ne, misa꞉ kalu noma꞉ bo꞉fo꞉labikiyo꞉, niyo꞉lo꞉ ame kalu nolo꞉ bo꞉fo꞉lo꞉l. Niyo꞉ ‘Hamana’ a꞉lab amio꞉, iyo꞉ ha꞉na꞉sen, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ‘Mena’ a꞉lab amio꞉, iyo꞉ ya꞉sen. Ni nanogdo꞉ dian kalumo꞉wo꞉ ‘Dimidama’ a꞉la꞉sa꞉lab amio꞉, iliyo꞉ dimida꞉sen.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉ modakiyo꞉, e nodola꞉sa꞉ga꞉, kaluka꞉isale modo꞉ elo꞉ kudu ya꞉len imo꞉wo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu wema꞉ tilidabuwo꞉ hendele alan dowo꞉ ko꞉lo꞉, Isolael hen tambo us wenamio꞉ ne kaluka꞉isaleya꞉ tilidabu we o꞉ngo꞉wo꞉ mo꞉ba꞉ba꞉” Ya꞉suwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ya꞉sulo꞉ amilo꞉ iliga꞉fo꞉ kalu i a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ aya ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowaki ba꞉ba꞉ amio꞉, nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ falelo꞉wa ba꞉ba꞉.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 A꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉, Ya꞉suwo꞉ Nain amisa꞉n a꞉na ha꞉nabiki, enedo꞉ tili wida꞉sen kalu o꞉lia꞉, kaluka꞉isale modo꞉ nolo꞉ e o꞉lia꞉ ane.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Iyo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, amisa꞉n toga꞉meya ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉dowakiyo꞉, iyo꞉ ba꞉ba꞉ amio꞉ amisa꞉n kaluwo꞉ kalu sowo꞉ nowo꞉ i kalulia꞉ga꞉ handalowabi ba꞉ba꞉. Kalu sowo꞉ a꞉ma꞉ anowo꞉ sa꞉ba꞉lo꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ kalu so꞉wa nowo꞉ mada aundo꞉ma. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ amisa꞉n kaluka꞉isale modo꞉wo꞉ e o꞉lia꞉ ha꞉na꞉len.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Kalu Alan eyo꞉ ga a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, alan nofolakiyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge ya꞉la꞉so꞉bo!”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 E ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ dagiyo꞉ i kolo꞉wa golabikiyo꞉, iyo꞉ a꞉naka kagayabiki, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “So꞉wa, ge dasima!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu sowo꞉ a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasi asita꞉ga꞉ mo꞉mo꞉da tolabikiyo꞉, Ya꞉su eyo꞉ anomo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi so꞉wayo꞉ we.”
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Kaluka꞉isale iyo꞉ iligaki tagio꞉ alan dowo꞉ ko꞉lo꞉, Godeyo꞉ wabudaki a꞉la꞉sio꞉, “Dinali sa꞉lan kalu halaido꞉ nowo꞉ nilo꞉ wenamio꞉ fa꞉la꞉dowab. Godeyo꞉ kaluka꞉isale enedo꞉wo꞉ asuwa꞉fa꞉ni mio꞉.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ya꞉suwa꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ sa꞉la꞉i aneyo꞉, Yudia hen a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ amisa꞉n ko꞉na꞉lo꞉ kandayo꞉ a꞉no꞉ tambo da꞉da꞉i ane.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 — ausente —
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 — ausente —
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 A꞉la꞉yo꞉ Ya꞉sulo꞉wa fa꞉la꞉dowakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yo꞉n ho꞉n amilo꞉ to꞉lolan a꞉ma꞉yo꞉ na꞉no꞉ gelo꞉wa iliga꞉takiyo꞉, gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉da꞉bika꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Godeya꞉lo꞉ da꞉feyo꞉ kalu nimo꞉lo꞉ iliga꞉fa꞉no꞉ sio꞉wo꞉ geya꞉le? Mo꞉ niliyo꞉ kalu nowo꞉ o꞉yasilima꞉no꞉wa꞉le?’ ” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ho꞉len a꞉namio꞉ Ya꞉suwa꞉yo꞉ walaf ko꞉li ko꞉lilo꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ falele alifelaki a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ o꞉luga꞉fela꞉b. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ sio꞉ ko꞉n dowo꞉ a꞉no꞉lo꞉ fage alifela꞉b a꞉lo꞉.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ eyo꞉ Yo꞉na꞉lo꞉ tolo꞉ saga꞉fo꞉ kalu o꞉mo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉go꞉ a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉ga꞉yo꞉, gaindo꞉ ba꞉dab o꞉lia꞉ da꞉dab a꞉no꞉lia꞉yo꞉ Yo꞉nbo꞉wo꞉ a꞉la꞉malolo꞉ mea꞉bi. Siyo꞉ ko꞉n kalu iyo꞉ o꞉li a꞉ba꞉daki, gibo꞉ ko꞉go꞉neli iyo꞉ o꞉li ha꞉na꞉lab. Aintalo꞉ dowo꞉ i a꞉no꞉ imulu alitaki, ka꞉la꞉no꞉ ko꞉lo꞉ i a꞉no꞉ o꞉li da꞉da꞉lab. Sowo꞉ kaluka꞉isale nolo꞉lo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasi alifela꞉b. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ wa꞉feyo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ Godeya꞉ to nafa wida꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉lab.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Kalu abeyo꞉ nilo꞉ dimidab we ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, ene tilidabuwo꞉ mo꞉ta꞉fo꞉ ha꞉nalega, Gode eyo꞉ e sagale alifa꞉ib.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Yo꞉na꞉ tolo꞉ sa꞉ma꞉ mio꞉ kalu a꞉no꞉ ha꞉na꞉ga꞉ dowabiki, Ya꞉su eyo꞉ Yo꞉na꞉lo꞉ dimida꞉sen a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kaluka꞉isale kegeo꞉ o꞉mo꞉ widaki a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ kalaleli hen a꞉namio꞉ o꞉b ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? Gio꞉ fa꞉fa꞉sa꞉lo꞉ i ida꞉la꞉lab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ ba꞉ba꞉ni aneyo꞉?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 O꞉ngo꞉ma ko꞉lo꞉, gio꞉ a꞉namio꞉ o꞉b ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? Kalu nowo꞉ so꞉g nafalelo꞉ kafo꞉labiki ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? A! So꞉g nafalelo꞉ ko꞉lo꞉ o꞉lia꞉ kelego꞉ nafa modo꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉lo꞉ misa꞉ kaluwa꞉ aya sena ba꞉dan.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 A꞉la꞉gan ko꞉lo꞉, gio꞉ kalaleli hen a꞉namio꞉ o꞉b ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? Gio꞉ dinali sa꞉lan kalu a꞉no꞉ ba꞉ba꞉ni ane. A꞉no꞉ hendele, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ dinali sa꞉lan kalu gilo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉ma꞉yo꞉, dinali sa꞉lan kalu nolo꞉ e tininila꞉ ko꞉lo꞉lab.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Godeya꞉lo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉namio꞉, kalu we ko꞉lo꞉ da꞉feakiyo꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉lo꞉,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ne hendele so꞉lo꞉l. Henfelo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ tambo Yo꞉n e tinio꞉ ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ hen us a꞉namio꞉, tilidabu kalu wilo꞉ma o꞉ngo꞉ a꞉lab a꞉ma꞉yo꞉ Yo꞉n e tininima꞉ib.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉wido꞉.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Kaluka꞉isale modo꞉ nolo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉, takis molelo꞉ dia꞉sen kalu iyo꞉ Yo꞉nbo꞉ ho꞉na to꞉loma꞉ki ane ko꞉lo꞉, Ya꞉suwa꞉lo꞉ to widab a꞉no꞉ da꞉da꞉likiyo꞉, iliyo꞉ Godeya꞉ man a꞉no꞉ hendele a꞉la꞉sio꞉.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ko꞉sega Fa꞉lisi kalu o꞉lia꞉ elelo꞉ asulo꞉ kalu o꞉lia꞉yo꞉ ho꞉na to꞉loma꞉kiyo꞉, Yo꞉ndo꞉ amio꞉ mo꞉ane ko꞉lo꞉, iyo꞉ Godeya꞉lo꞉ i asulakilo꞉ dimadali a꞉no꞉ gola ba꞉daki, mo꞉kudu ane.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Ya꞉su eyo꞉ a꞉kudu sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale o꞉gdo꞉ sab wema꞉ man a꞉no꞉ fanda widakiyo꞉, niyo꞉ waga bale sa꞉ma꞉no꞉wa꞉le?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 So꞉wagalin iyo꞉ amisa꞉n baya siliki, egelebo꞉ a꞉la꞉nenelo꞉.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Mo꞉wo꞉ Yo꞉n ho꞉n amilo꞉ to꞉lolan e ya꞉ga꞉yo꞉, wain ho꞉n o꞉lia꞉ ma꞉n ma꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ ka꞉laki mo꞉na꞉sen. Man a꞉no꞉ e kudu ha꞉nabikiyo꞉, giliyo꞉ e gola ba꞉da sa꞉laki, ‘E mama mogago꞉ dowab’ a꞉la꞉sa꞉la꞉lab.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Kalule Dowo꞉ ne gilo꞉wa ya꞉ga꞉yo꞉, ma꞉n o꞉lia꞉ ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ no꞉likiyo꞉, giliyo꞉ ne gola ba꞉da sa꞉lakiyo꞉, ‘Kalu we ma꞉no꞉ besagali naki a꞉la꞉ta꞉ga꞉, aluna꞉ ho꞉no꞉ na꞉sa꞉ga꞉ no꞉nolab. E takis molelo꞉ dia꞉sen kalu o꞉lia꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen kalu o꞉lia꞉yo꞉ mili dowab’ a꞉la꞉sa꞉la꞉lab.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ko꞉sega kaluka꞉isale Godeya꞉lo꞉ asulab aundo꞉ kudu ha꞉na꞉lab i a꞉ma꞉yo꞉ Godeya꞉ mano꞉ hendele digalo꞉, a꞉la꞉widakigab.” Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉wido꞉.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ho꞉len no amio꞉, Fa꞉lisi kalu noma꞉yo꞉ Ya꞉suwo꞉ ene aya ma꞉no꞉ ma꞉niki mena a꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉suwo꞉ a usa tina꞉sa꞉ga꞉ hena sen.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Amisa꞉n a꞉namio꞉, ga nowo꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉lowano꞉ elen ko꞉lo꞉, Ya꞉suwo꞉ Fa꞉lisi kaluwa꞉ aya sab a꞉la꞉da꞉da꞉ga꞉yo꞉, e wa ho꞉n mundo꞉ nafayo꞉, u ho꞉lo꞉ go꞉fo꞉ amilo꞉ wasu a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉sulo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowo꞉.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Ga a꞉no꞉ Ya꞉suwa꞉ fa꞉sa kagafo꞉liki ya꞉la꞉likiyo꞉, Ya꞉suwa꞉ gib a꞉no꞉ si ho꞉na꞉ badala꞉labiki, ene misa꞉ fo꞉n a꞉ma꞉ Ya꞉suwa꞉ gibo꞉ a꞉na hala꞉len. Eyo꞉ gib a꞉no꞉ mimila꞉liki, wa ho꞉n a꞉no꞉ a꞉na tula꞉i ane.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Fa꞉lisi kalu Ya꞉sulo꞉ tililia꞉mio꞉ a꞉ma꞉yo꞉ enena꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉asulo꞉. “Kalu we dinali sa꞉lan kalu hendele kibo꞉bowo꞉, eyo꞉ ga we o꞉ngo꞉ma꞉ golabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ o꞉li fanda asulumabe. Eyo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, ga we mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen a꞉la꞉bo꞉ o꞉li asulumabe.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Fa꞉lisi kalu eyo꞉ a꞉la꞉asulabiki, Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Saimon, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ to sa꞉ma꞉no꞉ nowo꞉ da꞉lab.” A꞉la꞉sa꞉labiki, “Widan kalu, nemo꞉wo꞉ sama.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu a꞉la꞉ma꞉yo꞉ kalu no amio꞉ moleyo꞉ di ko꞉lo꞉ mewa꞉lo꞉ da꞉lab. Noma꞉yo꞉ mewa꞉lo꞉ silba moleyo꞉ fudo꞉ bila꞉fo꞉ di, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ noma꞉yo꞉ silba moleyo꞉ do꞉la꞉fo꞉ bila꞉fo꞉ di.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Kalu a꞉la꞉ma꞉yo꞉ mole wa꞉l a꞉ma꞉la꞉ dimia꞉no꞉wo꞉ aundo꞉ma dowabiki, molelo꞉ biso꞉ a꞉ma꞉ sa꞉laki, ‘Ga꞉go꞉ molelo꞉malo꞉biki, niyo꞉ ga꞉lilo꞉l ko꞉lo꞉ ga꞉go꞉ sagala꞉li ha꞉na꞉bi.’ A꞉la꞉sa꞉lab ko꞉lo꞉ kalu o꞉mo꞉wo꞉ abe mada alan asulaba?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Saimon eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu moleyo꞉ alando꞉ di ko꞉lo꞉ ta꞉tab e mada alan asuluma꞉ib, niyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉l.” A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge hendele sa꞉lab.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 A꞉la꞉sa꞉laki, Ya꞉su e galo꞉ doba꞉da꞉ nodolakiyo꞉, Saimonbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga we ba꞉daya? Ne gi aya mio꞉ amio꞉, giyo꞉ ho꞉no꞉ ni gib to꞉go꞉dema꞉kiyo꞉ mo꞉wasumeale. Ko꞉sega ga wema꞉yo꞉ si ho꞉n enedo꞉ma꞉ ni gibo꞉ to꞉go꞉daki, misa꞉ fo꞉n enedo꞉ma꞉ halifa꞉.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Ne gi aya fa꞉la꞉dowab amio꞉, giyo꞉ ne mo꞉mimilale ko꞉sega, ne ho꞉gi fa꞉la꞉dowab amio꞉ ga wema꞉yo꞉ gib nilo꞉ we mimila꞉fo꞉ ko꞉ a꞉lab.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Giyo꞉ o꞉lif wel ho꞉n a꞉no꞉ ni misa꞉ amio꞉ mo꞉tulu alitale. Ko꞉sega ga wema꞉yo꞉ wa ho꞉n mundo꞉ nafa a꞉no꞉ ni giba tulo꞉.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ niyo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l. Ga wema꞉lo꞉ mogago꞉ modo꞉ dimida꞉len a꞉no꞉ niyo꞉ halaki ga꞉lila꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ ne mada alan asulakigab. Ko꞉sega kalu abeyo꞉ mogago꞉ ha꞉lulo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ halaki ga꞉lilalikiyo꞉, eyo꞉ ne ba ha꞉lu asuluma꞉ib.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉su eyo꞉ gamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Mogago꞉ gilo꞉ dimido꞉wo꞉ tambo halaki ga꞉lilo꞉l ko꞉m.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 A꞉la꞉sa꞉labiki, kaluka꞉isale nol ma꞉ndo꞉ na꞉likilo꞉ sen a꞉ma꞉yo꞉ egele nenelaki a꞉la꞉sio꞉, “Mogago꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ halaki ga꞉lilo꞉ka꞉, a꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉, kalu we o꞉ba꞉le?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ gamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Go꞉no꞉n tilidabu koma꞉ ge a꞉ma꞉la꞉ gasiliab ko꞉lo꞉ ge ha꞉sa dowa꞉i ha꞉na꞉bi.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.