Lucas 16

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ya꞉su eyo꞉ bale sio꞉ we enedo꞉ tiliwida꞉sen kalu imo꞉ widakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kelego꞉wo꞉ modo꞉lo꞉ da꞉lab kalu nowo꞉ elen ko꞉lo꞉, ene kelego꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ nanog kalu nowo꞉ a꞉na ta꞉fo꞉. Ho꞉len no amio꞉, kalu nowo꞉ elo꞉wa ya꞉sa꞉ga꞉yo꞉, gi nanogdo꞉ dian kalu a꞉ma꞉yo꞉ gi kelego꞉wo꞉ wala꞉lab a꞉la꞉liki sa꞉ma꞉ni mio꞉.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 A꞉la꞉sa꞉labiki eyo꞉ nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ ho꞉lelia꞉sa꞉ga꞉, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉. ‘Gilo꞉ hala dimida꞉len a꞉no꞉ ne dabu ko꞉lo꞉ waigo꞉wo꞉? Niyo꞉ ge dugula꞉ma꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ne kelego꞉ gilo꞉ bo꞉fo꞉len a꞉no꞉ tambo fanda sa꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, nemo꞉wo꞉ dimia꞉bi.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 “A꞉la꞉sa꞉labiki nanogdo꞉ dian kalu eyo꞉ enena꞉ma꞉la꞉ asulaki a꞉la꞉sio꞉, ‘Ni misa꞉ kalu eyo꞉ nilo꞉ nanog dia꞉leno꞉ dugula꞉ma꞉nigab ko꞉lo꞉, ne waima꞉no꞉wa꞉le? Ne gana gedema꞉no꞉wo꞉ halaido꞉wo꞉ aundo꞉ma dowaki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mole nolbo꞉lo꞉ ha꞉iya꞉li sima꞉no꞉wo꞉ sendelowab.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 A꞉, ne eyo꞉ ko꞉lo꞉ dugulalikiyo꞉, kalu nolba꞉yo꞉ ili ayamio꞉ ne sagala꞉li tililia꞉ hamana꞉kiyo꞉, nilo꞉ dimidama꞉no꞉wo꞉ no꞉no꞉no꞉ o꞉li asulo꞉l.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ nanogdo꞉ dian kalu a꞉ma꞉yo꞉ kalu o꞉ba꞉le ene misa꞉ kalu o꞉lia꞉lo꞉ mewa꞉ldo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ ho꞉le kegea꞉sa꞉ga꞉, ina꞉lile dabu kedo꞉. Kalu tamin amilo꞉ yab emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, ‘Giyo꞉ ni misa꞉ kalu o꞉lia꞉yo꞉ me wa꞉lo꞉ o꞉biba꞉s da꞉laba?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ni mewa꞉l a꞉no꞉, o꞉lifa꞉ ho꞉n ko꞉lo꞉ go꞉fo꞉ alan amilo꞉ wasula꞉ a꞉no꞉ do꞉la꞉lowo꞉wo꞉ do꞉la꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ difa꞉.’ A꞉la꞉sa꞉labiyo꞉ nanogdo꞉ dian kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Tamin amilo꞉ mewa꞉l difa꞉ gilo꞉ sa꞉sa꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ bo꞉bo꞉ge hala꞉sa꞉ga꞉, bugo꞉ a꞉namio꞉ do꞉la꞉lowo꞉wo꞉ bila꞉fo꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉li alifoma.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Kalu a꞉ma꞉ fa꞉s amilo꞉ yab emo꞉wo꞉lo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, ‘Giyo꞉ mewa꞉lo꞉ o꞉biba꞉s da꞉laba?’ Eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ni mewa꞉l a꞉no꞉, da꞉si wit fo wo꞉fa꞉yo꞉ 1,000 ko꞉lo꞉ da꞉lab.’ A꞉la꞉sa꞉labiyo꞉ nanogdo꞉ dian kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Tamin amilo꞉ mewa꞉l difa꞉ gilo꞉ sa꞉sa꞉lo꞉ da꞉labo꞉ we ko꞉lo꞉ giyo꞉ bugo꞉ a꞉namio꞉ 800 a꞉la꞉sa꞉sa꞉li alifoma.’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 “Misa꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu wema꞉yo꞉ mo꞉tilidowano꞉lo꞉b a꞉la꞉asulo꞉ ko꞉sega, enena꞉ma꞉la꞉lo꞉ asuwa꞉fa꞉no꞉wo꞉ asulo꞉wo꞉ alan dowo꞉lo꞉bi ba꞉dakiyo꞉, eyo꞉ e wabudo꞉. Henfelo꞉ kaluka꞉isale i a꞉ma꞉yo꞉ nanogo꞉ egele dimidama꞉nikiyo꞉, asulo꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ dimida꞉len. Ko꞉sega kaluka꞉isale ho꞉len usamilo꞉ dowab iliyo꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dimida꞉sen.
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Niyo꞉ gimo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l. O꞉go꞉ gio꞉ nolo꞉ asuwa꞉taki, i o꞉lia꞉yo꞉ mili doma꞉niki, henfelo꞉ mole we wala꞉ma. A꞉la꞉galega ho꞉len moleya꞉lo꞉ nanog dimida꞉leno꞉ kedetalikiyo꞉, gimo꞉wo꞉ Hebene mela꞉no꞉ mela꞉no꞉ doma꞉ki mena a꞉la꞉sa꞉ma꞉ib.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 “Kalu abeyo꞉ ni asulo꞉wo꞉ kudu ha꞉naki, kelego꞉ ha꞉luwo꞉ ko꞉lo꞉ dinafa tili dofo꞉lalega, eyo꞉ alan kelego꞉wo꞉lo꞉ o꞉li tili doma꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu abeyo꞉ ha꞉lu kelego꞉ amio꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ man digalo꞉wo꞉ mo꞉dimidalega, eyo꞉ alan kelego꞉ amio꞉lo꞉ man digalo꞉wo꞉ mo꞉dimidama꞉ib.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giliyo꞉ ne asulo꞉ a꞉no꞉ mo꞉kudu ha꞉naki, henfelo꞉ wenamilo꞉ mole da꞉lab a꞉no꞉ mo꞉dinafa bo꞉fo꞉lalega, Godeya꞉ siwa꞉l amilo꞉ kelego꞉ wa꞉la꞉b dowab a꞉no꞉ gili bo꞉fo꞉melea꞉kiyo꞉ gimo꞉wo꞉ mada mo꞉dimia꞉ib.
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giliyo꞉ kalu noma꞉ kelego꞉wo꞉ mo꞉dinafa tili dofo꞉lalega, Gode eyo꞉ kelego꞉ go꞉no꞉ndo꞉leyo꞉ gimo꞉wo꞉ mada mo꞉dimia꞉ib.
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Nanogdo꞉ dian kalu imili nowo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu a꞉la꞉ya꞉ ha꞉g amio꞉ mo꞉doma꞉ib. A꞉la꞉galega, eyo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu nowo꞉mbo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉laki, no o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉bema꞉ib. Bo꞉fo꞉lowan kalu nowo꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉naki, nowo꞉ gola ba꞉ba꞉ib. O꞉leaumbo꞉ Gode asuluma꞉no꞉ tog o꞉lia꞉ mole alan asuluma꞉no꞉ tog a꞉no꞉lia꞉yo꞉ giliyo꞉ mada mo꞉kudu ha꞉na꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉lab.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Fa꞉lisi kaluwo꞉ moleyo꞉ alan asula꞉sen ko꞉lo꞉, iyo꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉dakiyo꞉, e dio꞉ge sio꞉.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu nolba꞉yo꞉ ge digalo꞉ kalu a꞉la꞉sama꞉ki, giliyo꞉ ini siwa꞉l amio꞉ man ililo꞉ asulo꞉ a꞉no꞉ dimida꞉sen. Ko꞉sega, Gode eyo꞉ gili asulo꞉ usamilo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ tambo asulufo꞉lab. Henfelo꞉ kaluwa꞉lo꞉ wabuda꞉lab a꞉no꞉, Godeya꞉ siwa꞉l amio꞉ mogago꞉le ba꞉dab.
15 Então Jesus disse a eles:
16 “Yo꞉n e semo꞉fa꞉la꞉dowo꞉ amio꞉, ele difa꞉ to o꞉lia꞉ dinali sa꞉lan kaluwa꞉ to o꞉lia꞉yo꞉ sa꞉sa꞉lifa꞉ delen ko꞉lo꞉, kaluka꞉isaleyo꞉ a꞉no꞉ko꞉ kudu ha꞉na꞉len. Ko꞉sega Yo꞉n elo꞉ elen ho꞉len a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ o꞉g wenamio꞉, Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ to nafa a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ wida꞉labikiyo꞉, kaluka꞉isale tambowa꞉yo꞉ Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ hen usami ti ha꞉na꞉no꞉ a꞉la꞉liki halaido꞉ susiab.
16 — A
17 Henfelo꞉ we o꞉lia꞉ akin o꞉lia꞉yo꞉ inina꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉kelegab o꞉leaumbo꞉, Godeya꞉lo꞉ ele difa꞉ a꞉namio꞉, to ha꞉lu imilig nowo꞉ kelege doma꞉no꞉wo꞉ togo꞉ mada aundo꞉ma.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 “Kalu abeyo꞉ ga enedo꞉wo꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉lo꞉ ga nowo꞉ a꞉diab a꞉no꞉, e uwo꞉ dia꞉lab. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu abeyo꞉ ga nowo꞉ ino꞉ kata꞉ta꞉ga꞉lo꞉ elen a꞉no꞉ a꞉dialega, e uwo꞉ dia꞉lab.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ a꞉kudu sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Moleyo꞉ modo꞉lo꞉ delen kalu nowo꞉ elen ko꞉lo꞉, eyo꞉ helebeso꞉g nafaleyo꞉ ha꞉ga sa꞉ga꞉la꞉sa꞉ga꞉, helebeso꞉g ho꞉mo꞉solo꞉ sambowo꞉ wa꞉la sa꞉ga꞉la꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉leno꞉ tambo e ma꞉no꞉wo꞉ nafale na꞉len.
19 Jesus continuou:
20 — ausente —
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 — ausente —
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 “A꞉la꞉ga꞉lena, Lasalas e sowabiki, ma꞉mula꞉ kalu iliyo꞉ dia꞉ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Ablaham elo꞉ sab hen a꞉na mesea꞉ki ta꞉fo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ moleyo꞉ modo꞉lo꞉ delen kalu a꞉no꞉lo꞉ sowabiki, hena dali alifa꞉.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 E dane ane hena silikiyo꞉, nagalo꞉wo꞉ alan ba꞉da꞉liki, alolo ba꞉ba꞉ amio꞉, Ablahamo꞉ ko꞉na꞉ siliki, Lasalaso꞉ e aniba sabi ba꞉ba꞉.
23 Ele sofria muito no
24 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eyo꞉ ho꞉le sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Do Ablahamo꞉, de wiyo꞉ nagalo꞉wo꞉ odo꞉ bo꞉do꞉l ko꞉lo꞉, giyo꞉ ne nofola꞉sa꞉ga꞉, Lasalas koma꞉ dagi gasa to꞉ hebda꞉suwo꞉ ho꞉na degela꞉sa꞉ga꞉, ne eana golaliki agoloma꞉ki iliga꞉foma’ a꞉la꞉sio꞉.
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 “Ko꞉sega Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘So꞉wa, ge asuluma. Ge henfelo꞉ holona o꞉silikiyo꞉, ge kelego꞉wo꞉ modo꞉ nafale dia꞉lab amio꞉, Lasalas e kelego꞉lo꞉ma nagalo꞉ ba꞉da꞉liki sen. Ko꞉sega o꞉go꞉ Gode eyo꞉ Lasalas e ha꞉sa mesea꞉ki sagale alita꞉lab amio꞉, ge nagalo꞉wo꞉ alan odo꞉ ba꞉da꞉liki sab.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ mo꞉dimidama꞉no꞉ dowo꞉ nowo꞉ we. Gilo꞉ sab o꞉lia꞉ nilo꞉ o꞉lo꞉l we o꞉lia꞉yo꞉ us amio꞉ Gode eyo꞉ hen gede to꞉lolo꞉wo꞉ alan ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉, wena a꞉la꞉ta꞉ga꞉ gelo꞉ amilo꞉ ha꞉na꞉no꞉wo꞉ mo꞉ililo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ gelo꞉ wenamilo꞉ mia꞉no꞉wo꞉lo꞉ mada mo꞉ililo꞉.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 “A꞉la꞉sa꞉labiki, moleyo꞉ modo꞉lo꞉ delen kalu eyo꞉ towo꞉ ha꞉nolo sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, ‘A꞉la꞉go꞉lalega giyo꞉ Lasalaso꞉ dowa꞉ aya hamana꞉ki iliga꞉foma.
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 Niyo꞉ nao i bila꞉fo꞉wo꞉ o꞉sab ko꞉lo꞉, iyo꞉ hen nagalo꞉lo꞉ diab wenamio꞉ yabena꞉ki, giyo꞉ Lasalaso꞉ hagugo꞉ towo꞉ sa꞉ma꞉ni hamana꞉ki iliga꞉foma’ a꞉la꞉sio꞉.
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Ko꞉sega Ablaham eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, ‘Mo꞉sa꞉s elo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ o꞉lia꞉ dinali sa꞉lan kaluwa꞉lo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉no꞉ gao i o꞉lia꞉ a꞉lab ko꞉lo꞉ iliyo꞉ to a꞉no꞉ o꞉li da꞉ba꞉ib.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 A꞉la꞉sa꞉labiki, moleyo꞉ modo꞉lo꞉ delen kalu eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Do Ablahamo꞉, iyo꞉ to a꞉no꞉ mo꞉tilida꞉ba꞉ib ko꞉sega, sowo꞉ kalu nowo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasila꞉sa꞉ga꞉ ilo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ sa꞉lalega, iyo꞉ asulo꞉wo꞉ a꞉na nodoma꞉ib.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 “A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ablaham eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Iyo꞉ Mo꞉sa꞉s elo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ o꞉lia꞉ dinali sa꞉lan kaluwa꞉lo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉no꞉lia꞉yo꞉ mo꞉da꞉dalega, sowo꞉ kaluwo꞉ a꞉dasila꞉sa꞉ga꞉ towo꞉ sa꞉ma꞉no꞉ kibo꞉bowo꞉, iyo꞉ a꞉no꞉lo꞉ mo꞉tilida꞉babe.’”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.