João 4
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NTLH
1 Ya꞉su eyo꞉ kaluka꞉isale modo꞉wo꞉ ho꞉na to꞉lolabiki, kaluka꞉isale iliyo꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalu a꞉no꞉ agelo꞉ amio꞉, Ya꞉su elo꞉ma꞉yo꞉ Yo꞉n elo꞉ tili wida꞉sen kaluwo꞉ tiniab a꞉la꞉liki malola꞉i ane ko꞉lo꞉, Fa꞉lisi kalu iyo꞉ a꞉na dabu.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Ko꞉sega hendele Ya꞉su eyo꞉ ho꞉n amio꞉ elo꞉ mo꞉to꞉lola꞉len. Enedo꞉ tili wida꞉sen kalu ili to꞉lola꞉len.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ya꞉su eyo꞉ malolo꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, e Yudia heno꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ Ga꞉lili ha꞉na꞉ni ane.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ya꞉su e Ga꞉lili a꞉na ha꞉nakiyo꞉, togo꞉ Samalia hen a꞉na ha꞉na꞉sen ko꞉lo꞉ e a꞉na tinia꞉li ane.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ e Samalia hen a꞉namio꞉ Sikal amisa꞉n a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉. Sikal amisa꞉n a꞉no꞉ Ya꞉koba꞉ kalu so꞉wa Yosa꞉bo꞉lo꞉ hen dimi anib a꞉na a꞉lab.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Mo꞉lulo꞉ Ya꞉koba꞉lo꞉ ho꞉n si daido꞉wo꞉ a꞉na elen ko꞉lo꞉, Ya꞉suwo꞉ ko꞉na꞉ ya꞉la꞉ga꞉ disi dowabi bo꞉e yabikiyo꞉, e ho꞉n si daido꞉ anib a꞉na sen.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Samalia ga nowo꞉ ho꞉n wa꞉fa꞉ni a꞉na mio꞉ ko꞉lo꞉, Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ ho꞉no꞉ nelo꞉ ma꞉niki wasu mea꞉no꞉wo꞉ o꞉liyo꞉?”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Ya꞉suwa꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalu iyo꞉ ma꞉no꞉ kililia꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ amisa꞉na tiane ko꞉lo꞉, Ya꞉su e ina꞉li a꞉naka sen.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Samalia ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge Yu kalu. Ne Samalia ga ko꞉lo꞉ giyo꞉ nemo꞉wo꞉ ho꞉no꞉ waga wasu mena꞉ki sa꞉laya?” Elo꞉ a꞉la꞉do꞉ dabu ba꞉ba꞉yo꞉ mo꞉wo꞉ we. Yu kaluka꞉isale iliyo꞉ Samalia kaluka꞉isale o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉ege dowan.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ya꞉su eyo꞉ ga o꞉mo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Ga ge Godeya꞉lo꞉ boba dimia꞉no꞉ a꞉no꞉lia꞉, kalu gemo꞉lo꞉ ho꞉ndo꞉ wasu mena a꞉lab a꞉no꞉lia꞉yo꞉ ge fanda asulo꞉ kibo꞉bowo꞉, giyo꞉ emo꞉ dabu ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ mela꞉no꞉lo꞉ a꞉lab ho꞉n a꞉no꞉ gemo꞉wo꞉ wasu mebabe.”
10 Então Jesus disse:
11 A꞉la꞉sa꞉labiki ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉ “Ho꞉n daido꞉ we kiyo꞉ wi henba ko꞉lo꞉, gilo꞉ ho꞉ndo꞉ wasulia꞉sa꞉ga꞉lo꞉ dia꞉ fa꞉la꞉ma꞉no꞉wo꞉ kelego꞉wo꞉ aundo꞉ma. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gio꞉ mela꞉no꞉lo꞉ dimia꞉lab ho꞉n a꞉no꞉ o꞉bamida꞉ dia꞉no꞉wo꞉?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Nili ma꞉mu Ya꞉kob eyo꞉lo꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉lo꞉, ene no꞉ fofo꞉wo꞉lo꞉ ho꞉n we na꞉la꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ ho꞉n we nimo꞉ na꞉melea꞉ki ta꞉fo꞉gane ko꞉lo꞉, Ya꞉kobo꞉ gi tinio꞉ a꞉la꞉ sa꞉laya꞉le?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 A꞉la꞉dabu ba꞉dabikiyo꞉, Ya꞉su eyo꞉ ga o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale abeyo꞉ ho꞉n welo꞉ nab a꞉no꞉ wa꞉kabiyo꞉ ho꞉n maiyo꞉wo꞉ a꞉doma꞉ib.
13 Então Jesus disse:
14 Ko꞉sega kaluka꞉isale abeyo꞉ ho꞉n nilo꞉ dimia꞉no꞉ welo꞉ nab a꞉no꞉, e tif amio꞉ ho꞉n maiyo꞉wo꞉ mo꞉doma꞉ib. A꞉la꞉ba, ho꞉n nilo꞉ emo꞉lo꞉ dimia꞉no꞉ a꞉ma꞉yo꞉ e usamio꞉ ho꞉n si ko꞉lo꞉ foga fa꞉la꞉dowa꞉lo꞉wo꞉ a꞉gaki, emo꞉wo꞉ ko꞉ngo꞉ mela꞉no꞉wo꞉ dimia꞉ib.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, ho꞉n ko nemo꞉ dimina. A꞉la꞉galikiyo꞉ ne ho꞉n maiyo꞉wo꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉doma꞉ib ko꞉lo꞉, ne ho꞉n si daido꞉ wenamio꞉ mo꞉wa꞉fa꞉ ya꞉mela꞉no꞉.” Ya꞉su o꞉lia꞉ Samalia ga o꞉lia꞉yo꞉ ho꞉n daido꞉ aniba tola꞉len.|alt="Jesus and the woman at the well" src="BA03029BW.tif" size="col" copy="(SIL) used with permission of Louise Bass." ref="4.7-8"
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ge kaluwo꞉ wena tililia꞉ ya꞉bi.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 A꞉la꞉sa꞉labiki, ga a꞉ma꞉ sa꞉laki, “Ne kaluwo꞉ aundo꞉ma” a꞉la꞉sio꞉. Ya꞉su eyo꞉ ga o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ ne kaluwo꞉ aundo꞉ma a꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ hendele.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ge kaluwo꞉ bila꞉fo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ ta꞉felo꞉ ko꞉lo꞉ a꞉lab. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu o꞉gdo꞉ ge o꞉lia꞉lo꞉ sab ko, ge kalulema. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giyo꞉ hendele sio꞉.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉ ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, niyo꞉ dinali sa꞉lan kaluwo꞉ ge a꞉la꞉asulo꞉ ko꞉lo꞉ giyo꞉ nemo꞉wo꞉ fanda sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ o꞉liyo꞉?
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Nili ma꞉mu ima꞉yo꞉ hen misio꞉ wenamio꞉ Godemo꞉ wabulu sa꞉la꞉sen. Ko꞉sega Yu kalu giliyo꞉ Godemo꞉wo꞉ Ya꞉lusalem a꞉naka wabulu sa꞉la꞉lubi a꞉la꞉sa꞉la꞉sen. A꞉no꞉ mo꞉wo꞉ ha꞉?”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni to we ge tili asuluma. Ho꞉len nowo꞉ fa꞉la꞉doma꞉nigab ko꞉lo꞉, ho꞉len a꞉namio꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ misio꞉ wenamio꞉lo꞉, Ya꞉lusalem a꞉namio꞉lo꞉ Do Godeyo꞉ mo꞉wabulu sa꞉ma꞉ib.
21 Jesus disse:
22 Samalia kaluka꞉isale giliyo꞉ gilo꞉ mo꞉asulo꞉ o꞉mo꞉ wabulu sa꞉la꞉sen. Ko꞉sega Yu kalu niliyo꞉ nililo꞉ fanda asulo꞉ o꞉mo꞉ wabulu sa꞉la꞉sen. Mo꞉wo꞉ Gode eyo꞉ Yu kaluka꞉isaleya a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ henfelo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ tambo ga꞉li mesea꞉ki a꞉ma꞉la꞉ gasilia꞉ib.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ko꞉sega ho꞉len no amio꞉, Godemo꞉lo꞉ hendele wabudab kaluka꞉isale i a꞉ma꞉yo꞉, Mamaya꞉ halaido꞉ o꞉lia꞉ Godeya꞉ to hendele a꞉na ilikiyo꞉, Domo꞉ wabulu sa꞉la꞉mela꞉ib. Ho꞉len a꞉no꞉ ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉doma꞉nigab. Hendele ho꞉len a꞉no꞉ o꞉ma fa꞉la꞉dowab. Dowa꞉yo꞉ emo꞉lo꞉ wabulu sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ kaluka꞉isale o꞉leo꞉ngo꞉wo꞉ ko꞉lo꞉ kedab.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Gode e mama ko꞉lo꞉, kaluka꞉isale elo꞉ wabulu sa꞉lab a꞉ma꞉yo꞉ Mamaya꞉ halaido꞉ o꞉lia꞉ Godeya꞉ to hendele a꞉na ilikiyo꞉, o꞉li wabulu sa꞉ma꞉ib.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 A꞉la꞉sa꞉labiki ga a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ Ma꞉saya e mia꞉nigab a꞉la꞉asulo꞉. Kalu a꞉ma꞉ ene wiyo꞉ nowo꞉ Keliso a꞉la꞉sio꞉. E fa꞉la꞉dowa꞉sa꞉ga꞉yo꞉, nimo꞉wo꞉ kelego꞉ a꞉na tambo fanda sa꞉ma꞉ib, niyo꞉ a꞉la꞉asulab.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ya꞉su eyo꞉ ga o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ sa꞉lab ko, ge o꞉lia꞉lo꞉ tola꞉yo꞉ ne.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ya꞉su e to a꞉no꞉ o꞉sa꞉la꞉lena, enedo꞉ tili wida꞉sen kalu iyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ fa꞉la꞉dowakiyo꞉, e ga o꞉lia꞉ tola꞉lena ba꞉da꞉sa꞉ga꞉ iyo꞉ iligo꞉. Ko꞉sega iliyo꞉ “ge o꞉b kedaki tola꞉leno꞉?” o꞉ “Ge ga o꞉lia꞉yo꞉ waga tola꞉leno꞉?” a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dabu ba꞉ba꞉.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga a꞉ma꞉yo꞉ ene go꞉fo꞉ ho꞉ndo꞉ wa꞉sa꞉sen a꞉no꞉ ho꞉n si daido꞉ anib a꞉na ta꞉taki, e amisa꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉ga꞉yo꞉, kaluka꞉isale imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Nilo꞉ wo꞉no꞉lelo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ tambo kalu noma꞉yo꞉ kalaba sio꞉ ko꞉lo꞉, kalu a꞉no꞉ gio꞉ ba꞉ba꞉ni mena. Godeya꞉lo꞉ Da꞉feyo꞉ kaluwo꞉ eya꞉le?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 A꞉la꞉ malolabikiyo꞉, iyo꞉ amisa꞉no꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉, ha꞉la꞉ya handalowakiyo꞉, Ya꞉sulo꞉wa ya꞉sio꞉.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ga a꞉no꞉ amisa꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ o꞉malola꞉lab amio꞉, Ya꞉suwa꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalu iliyo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ “Widan kalu, ge ma꞉no꞉wo꞉ maiya” a꞉la꞉liki dibodo꞉.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ko꞉sega Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ma꞉no꞉wo꞉ gilo꞉ mo꞉asulo꞉ a꞉no꞉, ne amio꞉ da꞉lab.”
32 Jesus respondeu:
33 A꞉la꞉sa꞉labiki iliyo꞉ egelebo꞉ towo꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Kaluka꞉isale noma꞉yo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ emo꞉wo꞉ dia꞉ mio꞉wa꞉le?” a꞉la꞉nenelo꞉.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nelo꞉ iliga꞉fo꞉ kalu a꞉ma꞉ asulo꞉ au kudu ha꞉naki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nanogo꞉ elo꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ ditandala꞉ma꞉no꞉ a꞉no꞉ ni ma꞉no꞉wo꞉ o꞉m.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 To we giliyo꞉ bale sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sen, ‘Ele fa꞉la꞉da꞉ino꞉ ta꞉ta꞉ga꞉yo꞉, egelo꞉ a꞉no꞉ nafalia꞉sen.’ Ko꞉sega niyo꞉ gimo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l. Gio꞉ dasiliakiyo꞉ egelo꞉ we sigili bo꞉ba. Egelo꞉ amio꞉ fowo꞉ nafale dia꞉no꞉le ko꞉lo꞉lab.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Hendo꞉ biso꞉ kalu eyo꞉ folo꞉ tulan kalu ili nanog di amio꞉ moleyo꞉ kililia꞉lab, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ililo꞉ fo tulab a꞉no꞉ kaluka꞉isale mela꞉no꞉ mela꞉no꞉lo꞉ dio꞉ o꞉m. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ elo꞉ gelan kalu o꞉lia꞉ folo꞉ tulan kalu i a꞉no꞉ egelebo꞉ sagala꞉li doma꞉ib.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 To gililo꞉ sa꞉la꞉sen we hendele. ‘Kalu noma꞉yo꞉ eyo꞉ gela꞉sen ko꞉sega, noma꞉yo꞉ fowo꞉ tula꞉sen.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Egelo꞉ amilo꞉ nanogo꞉ gilo꞉ mo꞉dimido꞉ a꞉namio꞉, niyo꞉ gio꞉ fowo꞉ a꞉na tuma꞉ki iliga꞉fo꞉. Nanog halaido꞉wo꞉ kalu nolba꞉ dimido꞉ ko꞉lo꞉, ililo꞉ nanog dimido꞉ a꞉ma꞉ fowo꞉, giliyo꞉ a꞉na tulab.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ga a꞉ma꞉yo꞉ ene amisa꞉n kaluka꞉isalemo꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Nilo꞉ dimida꞉len a꞉no꞉ tambo kalu wema꞉yo꞉ kalaba sio꞉.” A꞉la꞉sa꞉la꞉labikiyo꞉ Samalia kaluka꞉isale a꞉namilo꞉ sa꞉sen modo꞉wo꞉ Ya꞉su amio꞉ a꞉na tilidabu.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Samalia kaluka꞉isaleyo꞉ Ya꞉sulo꞉wa fa꞉la꞉dowakiyo꞉, e i o꞉lia꞉ doma꞉niki ha꞉nolo sio꞉ ko꞉lo꞉, Ya꞉su e ho꞉len a꞉la꞉yo꞉ i o꞉lia꞉ a꞉na dowo꞉.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kaluka꞉isale modo꞉wo꞉ elo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉su amio꞉ a꞉na tilidabu.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Iliyo꞉ ga o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ sa꞉la꞉lab amio꞉, nio꞉ Ya꞉su amio꞉ tilidabu ko꞉sega, o꞉go꞉ Ya꞉suwa꞉ enedo꞉ widab a꞉no꞉ nio꞉lo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, hendele tili do꞉do꞉l. Niliyo꞉ kalu we henfelo꞉ kaluka꞉isalelo꞉ gasilia꞉nikilo꞉ mio꞉wo꞉ hendele welo꞉b a꞉la꞉asulo꞉l.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ya꞉su e hen a꞉namilo꞉ seno꞉ ho꞉len a꞉la꞉yo꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉yo꞉, e Ga꞉lili ane.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Tamin amio꞉ Ya꞉suwa꞉ ene sa꞉lakiyo꞉, “Dinali sa꞉lan kaluwa꞉ ene amisa꞉n a꞉namio꞉, kaluka꞉isaleya꞉yo꞉ e mo꞉wabuda꞉sen.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉su e Ga꞉lili a꞉na fa꞉la꞉dowabikiyo꞉ kaluka꞉isale iliyo꞉ sagala꞉liki ba꞉ba꞉. Mo꞉wo꞉ tamin amio꞉ Tinio꞉ Asulo꞉ Ma꞉no꞉ ho꞉len a꞉namio꞉ iyo꞉ Ya꞉lusalem a꞉na kegeakiyo꞉, Ya꞉su elo꞉ a꞉namilo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ tambo ba꞉ba꞉.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉suwo꞉ Ga꞉lili hen a꞉na sia꞉la꞉ga꞉yo꞉, elo꞉ tamin amilo꞉ ho꞉ndelo꞉ nodola꞉sa꞉ga꞉ waindo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉ amisa꞉n Kana a꞉na wa꞉ka ane. Ho꞉len a꞉namio꞉ Kabaniom amisa꞉n amio꞉ gamani nanogdo꞉ dian kalu nowo꞉ sen ko꞉lo꞉, ene inso꞉wo꞉ walaf delen.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Kalu a꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉suwo꞉ Yudia heno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ Ga꞉lili hen a꞉na mio꞉ka꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki dabu ko꞉lo꞉, e Ya꞉sulo꞉wa mio꞉. E a꞉na ha꞉na꞉ga꞉yo꞉, ene so꞉wa ko꞉lo꞉ walaf soma꞉no꞉ da꞉lab a꞉no꞉ Ya꞉suwo꞉ ya꞉sa꞉ga꞉ falele alifoma꞉ki susio꞉.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 A꞉la꞉susiabikiyo꞉ Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ molo ha꞉na꞉no꞉ dimido꞉ a꞉no꞉lia꞉ ele ba꞉ba꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉no꞉ mo꞉ba꞉dalikiyo꞉, gio꞉ mada mo꞉tilida꞉ba꞉ib.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, ni so꞉wayo꞉ o꞉soma꞉nigab a꞉naka ge ni amisa꞉na bo꞉e mena” a꞉la꞉li susio꞉.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi so꞉wayo꞉ o꞉li mesa꞉ib ko꞉lo꞉ ge a꞉ma꞉la꞉ hamana.” Kalu a꞉ma꞉yo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ tili da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, e a꞉ma꞉la꞉ ane.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Kalu a꞉no꞉ ene ayamio꞉ o꞉fa꞉la꞉doma꞉ni ha꞉na꞉ga꞉ ha꞉nabikiyo꞉, ene nanogdo꞉ dian kalu nolo꞉ e toga galiliakiyo꞉, gi so꞉wayo꞉ o꞉li saka꞉ a꞉la꞉malolo꞉ me.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 A꞉la꞉malolo꞉ meabikiyo꞉, kalu a꞉ma꞉yo꞉ ene so꞉wayo꞉ ofa꞉siyo꞉ o꞉bami o꞉li dowabeyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉. A꞉la꞉dabu ba꞉dabikiyo꞉ iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Aliyo꞉ ofa꞉siyo꞉ agela dowabiki, ofo꞉ walaf e amilo꞉ elen a꞉no꞉ a꞉na bulutabe.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 A꞉la꞉sa꞉labiki iyaya꞉yo꞉ ofa꞉si Ya꞉suwa꞉lo꞉ “Gi so꞉wayo꞉ o꞉li mesa꞉ib” a꞉la꞉do꞉ sio꞉, ofa꞉sile a꞉naka o꞉li dowo꞉lo꞉b a꞉la꞉asulo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ kalu a꞉no꞉lo꞉, ene ayamilo꞉ sa꞉sen a꞉no꞉lo꞉ tambo Ya꞉su amio꞉ a꞉na tilidabu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ya꞉suwo꞉ Yudia heno꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉, Ga꞉lili fa꞉la꞉dowo꞉ a꞉namio꞉, molo ha꞉na꞉no꞉ andeb dimido꞉wo꞉ o꞉m.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.