João 11

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kalu nowo꞉ ene wiyo꞉ Lasalas ko꞉lo꞉ e walaf delen. E Ba꞉tani amisa꞉na sen. Maliaya꞉ ene ado Mata o꞉lia꞉ma꞉ ini amisa꞉no꞉ o꞉m.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Ga Malia we, Ya꞉suwa꞉ gib amilo꞉ wa ho꞉n mundo꞉ nafalo꞉ koloda꞉sa꞉ga꞉lo꞉, ene misa꞉ fo꞉n a꞉ma꞉lo꞉ heyo꞉wo꞉ e. Kalu walafdo꞉ bo꞉lo꞉ a꞉no꞉, Maliaya꞉ ene aowo꞉ o꞉m.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ado a꞉la꞉ma꞉yo꞉ towo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ a꞉la꞉saga꞉fo꞉, “Kalu Alan, ga꞉ mili ha꞉fo꞉lo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ walaf da꞉lab” a꞉la꞉liki saga꞉fo꞉.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ya꞉suwa꞉yo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Walaf a꞉ma꞉yo꞉ e mo꞉soma꞉ib. A꞉la꞉ba. Walaf a꞉ma꞉yo꞉ Godeya꞉ halaido꞉wo꞉ kaluka꞉isalemo꞉ widaki auma꞉ib. A꞉la꞉galikiyo꞉ Godeya꞉ So꞉waya꞉ ene halaido꞉wo꞉lo꞉ widaki auma꞉ib.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Ya꞉su eyo꞉ Matayo꞉, ado Maliayo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Lasalaso꞉ iyo꞉ mada alan asulo꞉.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ko꞉sega Ya꞉su e Lasalaso꞉ walaf da꞉lab a꞉la꞉bo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, hen elo꞉ elen a꞉namio꞉, ho꞉len a꞉la꞉yo꞉ a꞉naka o꞉dowo꞉.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉suwa꞉yo꞉ enedo꞉ tili wida꞉sen kalumo꞉ sa꞉laki, “Nio꞉ a꞉ma꞉la꞉ Yudia hena ha꞉na꞉niki” a꞉la꞉sio꞉.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ko꞉sega enedo꞉ tili wida꞉sen kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Widan kalu, Yu kalu iliyo꞉ ho꞉leno꞉ a꞉la꞉se a꞉namio꞉ ge uwa꞉ agoda꞉sa꞉ga꞉ sana soma꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ ge a꞉ma꞉la꞉ hen a꞉na a꞉ha꞉na꞉no꞉wo꞉ waga asulaya?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ho꞉len imilig no amio꞉, ofa꞉si kugula꞉fo꞉ us a꞉namio꞉ ofo꞉ ta꞉ndan, a꞉no꞉ hendeleya꞉le? Kaluka꞉isaleyo꞉ ho꞉lena sia꞉lalega, iyo꞉ mo꞉walama꞉ib. Mo꞉wo꞉ iyo꞉ henfelo꞉ wema꞉ ho꞉len a꞉namio꞉ o꞉li ba꞉da꞉liki sia꞉lab.
9 Jesus respondeu:
10 Ko꞉sega kaluwo꞉ sololiya ha꞉nalega, e walama꞉ib mo꞉wo꞉ e ho꞉leno꞉ aundo꞉ma.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 To a꞉no꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nili mili Lasalaso꞉ alifo꞉lab ko꞉lo꞉, ne a꞉na ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, e dikidalifa꞉ni ho꞉no꞉l.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Enedo꞉ tili wida꞉sen kalu iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, e alifo꞉lalega, walaf bo꞉lo꞉ a꞉no꞉ o꞉li doma꞉ib.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Ya꞉su eyo꞉ Lasalas e sowo꞉ka꞉ a꞉la꞉bo꞉ bale sio꞉ ko꞉sega, enedo꞉ tili wida꞉sen kalu iyo꞉ Lasalaso꞉ hendele alifo꞉lab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ sa꞉lakigab a꞉la꞉asulo꞉.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ fanda sio꞉, “Lasalaso꞉ sowo꞉ ko꞉m.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Gio꞉ ko꞉lo꞉ asulakiyo꞉, ne o꞉g a꞉namio꞉ e o꞉lia꞉lo꞉ mo꞉elen a꞉no꞉ ne sagalab. Mo꞉wo꞉ nilo꞉ dimidama꞉no꞉ a꞉namio꞉ gio꞉ hendele tili dabuma꞉ki auma꞉ib. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ nio꞉ elo꞉ a꞉na ha꞉na꞉n” a꞉la꞉sio꞉.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tomas, ene wiyo꞉ nowo꞉ Didimus a꞉la꞉do꞉ sa꞉la꞉sen eyo꞉, tili wida꞉sen kalu nolbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉laki, “Nio꞉ tambo e o꞉lia꞉ soma꞉niki ha꞉na꞉n” a꞉la꞉sio꞉.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ya꞉su e Ba꞉tani amisa꞉na fa꞉la꞉dowaki dabu amio꞉, Lasalaso꞉ sowa꞉sa꞉ga꞉, ho꞉len fa꞉la꞉da꞉ino꞉ u amilo꞉ no꞉no꞉ a꞉na da꞉laka꞉ a꞉la꞉sa꞉labi dabu.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Matayo꞉ Ya꞉suwo꞉ yaka꞉ a꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, e Ya꞉suwo꞉ toga galima꞉no꞉ ane. Ko꞉sega Maliayo꞉ a ka sen.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mata eyo꞉ Ya꞉su e galiliakiyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Alan, ge ya o꞉elen kibo꞉bowo꞉, naowo꞉ mo꞉somabe.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ko꞉sega o꞉g wenamio꞉, giyo꞉ Godemo꞉lo꞉ o꞉ba꞉le dabu ba꞉dab a꞉no꞉, eyo꞉ gemo꞉wo꞉ dimia꞉ib niyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Mata eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su e sa꞉lakiyo꞉, “Gaowo꞉ mela꞉no꞉wo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasima꞉ib” a꞉la꞉sio꞉.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Mataya꞉ Ya꞉sumo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Elema꞉no꞉ ho꞉len amio꞉, kaluka꞉isale tambo a꞉ma꞉la꞉do꞉ dasima꞉ib ho꞉len a꞉namio꞉, elo꞉ a꞉dasima꞉ib a꞉la꞉asulo꞉l.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale a꞉ma꞉la꞉lo꞉ dasi alifa꞉no꞉wo꞉ no꞉no꞉n ne. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ mela꞉no꞉wo꞉ mo꞉wo꞉ ne. Kaluka꞉isale abeyo꞉ ne amilo꞉ tili dabu a꞉no꞉ mela꞉no꞉ dofo꞉mela꞉ib ko꞉lo꞉ e sowalega, ko꞉ngo꞉ mela꞉no꞉ mela꞉ib.
25 Então Jesus afirmou:
26 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kaluka꞉isale abeyo꞉ ne amilo꞉ tilida꞉da꞉sa꞉ga, mela꞉no꞉ hendelelo꞉ diab i a꞉no꞉ tambo mada mo꞉soma꞉ib. Giyo꞉ to a꞉no꞉ tili da꞉daya?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Mataya꞉ a꞉ma꞉la꞉ Ya꞉sumo꞉ sa꞉laki, “A꞉ hendele Godeya꞉lo꞉ Da꞉feyo꞉ kaluwo꞉ geka꞉. Godeya꞉ ene So꞉wa henfelo꞉ wenamilo꞉ iliga꞉fa꞉no꞉ sio꞉ a꞉no꞉ gelo꞉b a꞉la꞉tili asulo꞉l.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 To a꞉no꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ ami, Mata e a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene ado Maliamo꞉wo꞉ wo꞉no꞉le sa꞉laki, “Widan kaluwo꞉ wena ya꞉ga꞉ iliki, ge ba꞉ba꞉no꞉ asulab.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maliayo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, e bo꞉bo꞉ge dasilia꞉ga꞉, Ya꞉suwo꞉ galima꞉ni ane.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ya꞉suwo꞉ amisa꞉n amio꞉ o꞉semo꞉ tinakiyo꞉, e Matalo꞉ galili hen a꞉naka o꞉elen.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Yu kaluka꞉isale nolo꞉ Malia o꞉lia꞉ a usa siliki nofola꞉li sen ko꞉lo꞉, iyo꞉ Maliayo꞉ bo꞉bo꞉ge dasilia꞉ga꞉ ha꞉nabi ba꞉ba꞉ amio꞉, ili asulakiyo꞉ ene ao daido꞉lo꞉ hen a꞉na ya꞉lima꞉ni ha꞉nab a꞉la꞉asulaki, iyo꞉ e kudu ane.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Maliayo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ Ya꞉sulo꞉ elendo꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, e Ya꞉suwa꞉ gido꞉fo꞉ aniba gulalu misa꞉fu alilaki a꞉la꞉sio꞉, “Alan, ge wena elen kibo꞉bowo꞉, ni naowo꞉ mo꞉somabe.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ya꞉su eyo꞉ Maliaya꞉lo꞉ ya꞉lab a꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yu kaluka꞉isale e o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ a꞉ma꞉lo꞉ ya꞉foda꞉lab a꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, e nofolaki kele asulo꞉.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ya꞉su eyo꞉ towo꞉ imo꞉ sa꞉laki, “Giliyo꞉ e o꞉ba daido꞉wo꞉?” A꞉la꞉sa꞉labiki iliyo꞉ emo꞉ sa꞉laki, “Alan, ge daido꞉wo꞉ ba꞉ba꞉ni mena” a꞉la꞉sio꞉.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su e ya꞉lo꞉.
35 Jesus chorou.
36 Yu kaluka꞉isale ili sa꞉laki, “Ya꞉su eyo꞉ kalu we mada alan asulo꞉ ko꞉lo꞉ gabolo꞉ka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ko꞉sega Yu kalu nolba꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Eyo꞉ siyo꞉ ko꞉n kaluwo꞉ a꞉bo꞉ba꞉kiyo꞉ falele alifa꞉ ko꞉lo꞉, kalu we sowabena꞉kiyo꞉, mo꞉asufa꞉ we mo꞉wo꞉ ha꞉?” a꞉la꞉sio꞉.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ya꞉su e wa꞉ka mada nofolabikiyo꞉, e ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ daido꞉lo꞉ hen a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉. Do꞉mo꞉lo꞉ difa꞉ hen a꞉no꞉ hen alu nowo꞉ o꞉m ko꞉lo꞉ me a꞉namio꞉ u alana꞉ asibalifa꞉.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉su eyo꞉ imo꞉ sa꞉laki, “U we dila꞉ma.” A꞉la꞉sa꞉labiki kalu sowo꞉ a꞉ma꞉ ene ado Mata e sa꞉laki, “Alan, e daido꞉ amilo꞉ deleno꞉, o꞉go꞉ ho꞉leno꞉ fa꞉la꞉lamel fa꞉la꞉dowab ko꞉lo꞉, heseno꞉ doma꞉ib” a꞉la꞉sio꞉.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ya꞉su eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Niyo꞉ tamin amio꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge tili dabulalega, Godeya꞉ ene halaido꞉wo꞉ widalikiyo꞉ ba꞉ba꞉ib.’”
40 Jesus respondeu:
41 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉ iliyo꞉ me amilo꞉ u alana꞉lo꞉ asibalifa꞉ a꞉no꞉ dila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉su e alolo bo꞉fo꞉liki a꞉la꞉sio꞉, “Do, nilo꞉ to so꞉lo꞉l we giyo꞉ da꞉dab ko꞉lo꞉ mada o꞉m.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Niyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉l. Nilo꞉ gemo꞉lo꞉ to sa꞉la꞉sen a꞉no꞉ giyo꞉ tambo da꞉da꞉sen. Ko꞉sega kaluka꞉isale kagafo꞉lab i we asulakiyo꞉, niyo꞉ to we a꞉na so꞉lo꞉l. Giyo꞉ ne henfelo꞉ wenamio꞉ iliga꞉fo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ iliyo꞉ tili asuluma꞉ki, to we a꞉na so꞉lo꞉l.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ eletakiyo꞉, eyo꞉ halale ho꞉le sa꞉laki, “Lasalas, ge ha꞉la꞉ya mena” a꞉la꞉sio꞉.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 A꞉la꞉sa꞉labiki Lasalas, tamin amilo꞉ sowo꞉ a꞉no꞉ e ha꞉la꞉ya handalota꞉ga꞉ mio꞉. Ene dagiyo꞉lo꞉ gido꞉fo꞉wo꞉lo꞉ helebeso꞉g banala꞉ a꞉ma꞉ bobodo꞉ a꞉no꞉ko꞉ elena ba꞉ba꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ene wo꞉lokano꞉ helebeso꞉ga꞉lo꞉ go꞉lu alifa꞉ a꞉no꞉ko꞉ ba꞉ba꞉. Ya꞉su e sa꞉laki, “Helebeso꞉g e amilo꞉ bobodo꞉ alifa꞉ a꞉no꞉ fagela꞉sa꞉ga꞉, hamana꞉ki ta꞉foma” a꞉la꞉sio꞉. Lasalas tamin amilo꞉ sowo꞉ a꞉no꞉ ha꞉la꞉ya handalowo꞉.|alt="Lazarus comes out of tomb" src="C074_gr.tif" size="col" copy="© 1997 New Tribes Mission/Foreign Mission Board, Southern Baptist Convention. Used with permission." ref="11.44"
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Yu kaluka꞉isale Malia o꞉lia꞉lo꞉ mio꞉ i a꞉no꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ dimidab a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, modo꞉ nolo꞉ e amio꞉ a꞉na tilidabu.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ko꞉sega i nolo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉suwa꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ Fa꞉lisi kalu imo꞉wo꞉ malolo꞉ me.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 A꞉la꞉gabiki bobalo꞉ so꞉mea꞉sen misa꞉ kalu i o꞉lia꞉ Fa꞉lisi kalu i o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ ganisolo kaluwo꞉ kegenema꞉ki ho꞉ido꞉. Iyo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉yo꞉, egelebo꞉ a꞉la꞉nenelo꞉, “Kalu wema꞉yo꞉ molo ha꞉na꞉no꞉wo꞉ modo꞉ dimida꞉lab ko꞉lo꞉, niliyo꞉ e waga dimidama꞉no꞉wa꞉le?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Niliyo꞉ e man o꞉leo꞉ngo꞉ a꞉no꞉ko꞉ dimida꞉i ha꞉na꞉melea꞉ki ta꞉talega, kaluka꞉isaleyo꞉ tambo eya tili da꞉ba꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Lom kalu iyo꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉ yakiyo꞉, nili malilo꞉ a o꞉lia꞉ nililo꞉ hen bo꞉fo꞉lab o꞉lia꞉yo꞉ ili dia꞉ib.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ko꞉sega Fa꞉lisi kalu nowo꞉ ilo꞉ us a꞉namilo꞉ eleno꞉ ene wiyo꞉ Kaiafas. Dona a꞉namio꞉ e bobalo꞉ so꞉mea꞉sen misa꞉ kalu elen. Eyo꞉ imo꞉ sa꞉lakiyo꞉, “Gio꞉ asulo꞉wo꞉ aundo꞉malo꞉ka꞉.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Gilo꞉ asuwa꞉fa꞉nigab tog a꞉no꞉ gio꞉ mo꞉asulo꞉ ko꞉lo꞉ sa꞉ma꞉nigo꞉l. Kaluka꞉isale nili hen amilo꞉ sab a꞉no꞉ tambo sowabena꞉kiyo꞉, kalu imilise we nili heno꞉ e diaki sowalega, mada nafa” a꞉la꞉sio꞉.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Kaiafas eyo꞉ to a꞉no꞉ ene asulo꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉ sio꞉ma. Ko꞉sega e dona o꞉g a꞉namio꞉ bobalo꞉ so꞉mea꞉sen misa꞉ kalu sen ko꞉lo꞉, Yu kaluka꞉isale asuwa꞉foma꞉kiyo꞉, Ya꞉su e soma꞉ib a꞉la꞉bo꞉ eyo꞉ dinali sio꞉.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su e Yu kaluka꞉isale i a꞉no꞉ko꞉ asuwa꞉taki soma꞉iba. A꞉la꞉ba. Godeya꞉ ene so꞉wa ko꞉lo꞉ dalalelia꞉ga꞉lo꞉ ane a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ tambo kegenelia꞉ga꞉, so꞉lo꞉ imilise ta꞉taki go꞉.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 O꞉g ho꞉len a꞉namio꞉ Yu misa꞉ kalu iliyo꞉ towo꞉ mo꞉mo꞉da nenela꞉i ha꞉na꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉suwo꞉ sana soma꞉no꞉ a꞉la꞉liki saefa꞉.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 A꞉la꞉gabikiyo꞉ Ya꞉suwo꞉ Yu kaluka꞉isale ilo꞉ us a꞉namio꞉ kalab amio꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉sia꞉len. E hen a꞉no꞉ sili alita꞉ga꞉, kalaleli hen doba꞉da꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, enedo꞉ tili wida꞉sen kalu i o꞉lia꞉ A꞉flam amisa꞉n a꞉na sen.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Yu kaluka꞉isale ililo꞉ sagala꞉likilo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉lo꞉ Tinio꞉ Asulo꞉ ma꞉no꞉lo꞉ na꞉sen ho꞉len a꞉no꞉ ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉doma꞉nigabiki, i ko꞉le Godeya꞉ siwa꞉l amio꞉ nafale doma꞉ki a꞉la꞉ta꞉ga꞉, ili man a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉naki, kaluka꞉isale modo꞉wo꞉ Ya꞉lusalem halona ha꞉na꞉sio꞉.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Kaluka꞉isale kegeo꞉ i a꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉suwo꞉ keda꞉likiyo꞉, malilo꞉ a anib a꞉na kagafo꞉liki egelebo꞉ towo꞉ dabu kedo꞉, “Giliyo꞉ waga asulaya? E nililo꞉ sagalakilo꞉ Tinio꞉ Ma꞉no꞉lo꞉ ma꞉no꞉ ho꞉len wenamio꞉ mia꞉nigaba꞉le?” a꞉la꞉nenelo꞉.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Bobalo꞉ so꞉mea꞉sen misa꞉ kalu i o꞉lia꞉ Fa꞉lisi kalu i o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ kaluka꞉isalemo꞉wo꞉ tamin amio꞉ a꞉la꞉saefa꞉, “Niliyo꞉ Ya꞉suwo꞉ ta꞉lia꞉no꞉ asulo꞉ ko꞉lo꞉, kalu imilig noma꞉yo꞉ e misio꞉ ba꞉dalega, nimo꞉wo꞉ sa꞉ma꞉ ya꞉bi” a꞉la꞉liki saefa꞉.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.