Atos 22

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 “Ko꞉go꞉do꞉ kalu o꞉lia꞉ nao i, gio꞉ dabuma. Niyo꞉ halalo꞉ mo꞉dimido꞉ a꞉la꞉liki, gimo꞉ fanda sa꞉ma꞉nigo꞉l.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Iyo꞉ Fo꞉l elo꞉ Alam to sa꞉lab a꞉no꞉ da꞉dakiyo꞉, iyo꞉ mada hela꞉ta꞉ga꞉ dabu.
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 Da꞉da꞉labiki Fo꞉l eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Yu kalu, Silisia hen amio꞉ Tasus amisa꞉n a꞉na sa꞉la꞉li ko꞉sega, ne amisa꞉n wena siliki anayo꞉. Ne Gamaliel e ha꞉ga ilikiyo꞉, nili ma꞉muwa꞉ mano꞉ nemo꞉ kefele wido꞉ ko꞉lo꞉, o꞉gdo꞉ gili Godemo꞉lo꞉ kudu ha꞉nab o꞉leaumbo꞉, niyo꞉lo꞉ Godeya꞉ man o꞉leo꞉ngo꞉ka kudu ha꞉na꞉sen.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Niyo꞉ Alana꞉ Mando꞉ kudu ha꞉nab a꞉no꞉ ka ta꞉foma꞉ki, niyo꞉ mogagakiyo꞉, tilidabu kaluwo꞉lo꞉ ka꞉isaleyo꞉lo꞉ ta꞉lia꞉sa꞉ga꞉, dibolo aya to꞉lo alifela꞉sa꞉ga꞉, nolo꞉ sana sowa꞉sen.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Niyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉senka꞉ a꞉la꞉likiyo꞉, bobalo꞉ so꞉mea꞉sen misa꞉ kaluwo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ganisolo kalu o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ hendeleka꞉ a꞉la꞉likiyo꞉ gimo꞉wo꞉ o꞉li maloloma꞉ib. Iliyo꞉ mo꞉fo꞉so꞉ sa꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Yu kalu Damaskasdo꞉ sab i o꞉mo꞉ dimina꞉ki, nemo꞉ dimiab amio꞉, niyo꞉ tilidabu kaluka꞉isale a꞉namilo꞉ sab a꞉no꞉ Ya꞉lusalem a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉sa꞉ga꞉ mo꞉walilima꞉ki, a꞉na ane.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 “Ofo꞉ disi dowabikiyo꞉, ne Damaskaso꞉ ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉doma꞉no꞉ dota꞉sen amio꞉, wigibole a꞉naka ho꞉ nowo꞉ wabeleg o꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ Hebene halona a꞉la꞉ta꞉ga꞉ so꞉so꞉lelia꞉ga꞉ tindakiyo꞉, ne ho꞉ a꞉ma꞉ hegelia꞉ga꞉ difa꞉.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 A꞉la꞉gabiki ne hena sulufo꞉ tina꞉sa꞉ga꞉, to nowo꞉ nemo꞉ sa꞉labiki dabu. ‘So꞉l, So꞉l, giyo꞉ Ne mogagakiyo꞉, waga migi kudaya?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 A꞉la꞉sa꞉labiki, niyo꞉, ‘Alan, ge o꞉ba?’ a꞉la꞉sio꞉. ‘Ne Ya꞉su, Nasala꞉t kalu. Gilo꞉ mogagila꞉yo꞉ Ne’ a꞉la꞉sio꞉.
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Kalu negeledo꞉ ane a꞉ma꞉yo꞉ ho꞉len tia꞉ a꞉no꞉ ba꞉ba꞉ ko꞉sega kalu to nemo꞉lo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉ iyo꞉ mo꞉fanda dabu.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ niyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, ‘Giyo꞉ ne o꞉b dimidama꞉ki asulaya?’ Niyo꞉ a꞉la꞉dabubo꞉do꞉liki, Alana꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge dasilia꞉ga꞉, Damaskas amisa꞉n usa ti hamana. A꞉namio꞉, nanog ko꞉lo꞉ gilo꞉ dimidama꞉no꞉wo꞉ noma꞉yo꞉ dinafa wala sa꞉ma꞉ib’ a꞉la꞉sio꞉.
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Ne ho꞉ a꞉no꞉ ba꞉ba꞉ amio꞉ siyo꞉ bumale bido꞉ ko꞉lo꞉, mo꞉ba꞉da꞉li ha꞉na꞉no꞉ dowabiki, kalu negeledo꞉ ane a꞉ma꞉yo꞉ ne mogasilia꞉sa꞉ga꞉, Damaskas ane.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 “Ne a꞉na sen amio꞉, Damaskas kalu nowo꞉ Ananaias eyo꞉ ne ba꞉ba꞉ni mio꞉. Kalu we Mo꞉sa꞉sa꞉ ele saefa꞉ a꞉no꞉ kudu ha꞉na꞉len ko꞉lo꞉, Yu kaluka꞉isale amisa꞉ndo꞉ sab a꞉ma꞉yo꞉ e wabulu sa꞉la꞉sen.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Kalu e nelo꞉wa ya꞉ga꞉ kagayakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Nao So꞉l, ge siyo꞉ a꞉dinafa bo꞉ba꞉ki so꞉lo꞉l’ Wigibole a꞉naka, ni siyo꞉ falele alitabiyo꞉, niyo꞉ e ba꞉ba꞉.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ananaias eyo꞉ nemo꞉wo꞉ wa꞉ka a꞉la꞉sio꞉, ‘Nili ma꞉muwa꞉ Gode eyo꞉ ge da꞉feakiyo꞉, elo꞉ dimidama꞉no꞉ asulo꞉ aumbo꞉ asuluma꞉ki go꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ Godeya꞉ ene Digalo꞉ Kalu bo꞉ba꞉ki, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ene to sa꞉labo꞉ dabuma꞉ki, ge a꞉na da꞉feyo꞉.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Ene towo꞉ widakiyo꞉, gilo꞉ ba꞉ba꞉ o꞉lia꞉ dabu o꞉lia꞉yo꞉ kaluka꞉isale tambomo꞉wo꞉ gi fanda walama꞉ib.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ge wenamio꞉ o꞉b yasila꞉leya? Ge dasilia꞉ga꞉, ho꞉na to꞉lola꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Alan emo꞉ dulugu sa꞉lalikiyo꞉, mogago꞉ gilo꞉wo꞉ hama꞉ib.’ Ananaias eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 — ausente —
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 — ausente —
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Niyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Kalu Alan, ne Yuwa꞉ tolo꞉ wida꞉sen a nola tina꞉likiyo꞉, ge amilo꞉ tilidabu kaluka꞉isaleyo꞉ yasala꞉sa꞉ga꞉ dibolo aya to꞉lola꞉sen a꞉no꞉, kaluwo꞉ tambowo꞉ asulufo꞉lab.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Alan, gi wilo꞉ wida꞉sen Sitifen, elo꞉ sana sowo꞉ a꞉namio꞉, niyo꞉lo꞉ e o꞉li sa꞉ndab a꞉la꞉asulakiyo꞉, Sitifendo꞉ sa꞉ndab kalu a꞉ma꞉ so꞉g ho꞉go꞉fela꞉yo꞉, ni ta꞉lisen.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Alana꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge ka hamana. Niyo꞉ ge Yu kalumalo꞉ amio꞉ ko꞉na꞉ iliga꞉fa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ge Ya꞉lusalemo꞉ ta꞉fo꞉ hamana.’ Alana꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Fo꞉l eyo꞉ malolabikiyo꞉, kalu kegeo꞉ iyo꞉ o꞉li da꞉da꞉len, ko꞉sega Fo꞉l eyo꞉ to a꞉no꞉ sa꞉labikiyo꞉, iyo꞉ gadia꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉yo꞉ towo꞉ halale sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu we henfelo꞉ wilo꞉ mesa꞉no꞉wo꞉ mo꞉ego꞉ ko꞉lo꞉, e sanalema.”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 — ausente —
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 — ausente —
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Iliyo꞉ Folo꞉ meya꞉ sa꞉ma꞉no꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ melabikiyo꞉, eyo꞉ da꞉la꞉dilo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu anib a꞉namilo꞉ kagafo꞉len o꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Gio꞉ Lom kalule a꞉no꞉ mo꞉ mo꞉walilo꞉ka, madali sa꞉ma꞉no꞉ a꞉la꞉likiyo꞉, gili ele difa꞉ a꞉ma꞉yo꞉ waga saefa꞉ da꞉laba?”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Da꞉la꞉dilo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, da꞉la꞉diya꞉ misa꞉ kalulo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Fo꞉l elo꞉ to sio꞉ a꞉no꞉ emo꞉wo꞉ sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Kalu we Lom kalule dowo꞉ ko꞉lo꞉ nio꞉ waga dimidama꞉no꞉wa꞉le?”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉, misa꞉ kalu a꞉no꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, Fo꞉lbo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge hendele Lom kalule dowo꞉lalega, nemo꞉ sama.”
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ da꞉la꞉di misa꞉ kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Lom kalule doma꞉nikiyo꞉, moleyo꞉ mada modo꞉wa꞉ kilili.” A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉, Fo꞉l eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ko꞉sega ne Lom kaluleya꞉ sa꞉la꞉li ko꞉lo꞉ ne Lom kalule ko꞉lo꞉lo꞉l.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, da꞉la꞉di kalu iyo꞉ emo꞉lo꞉ dabu ba꞉ba꞉no꞉ a꞉la꞉likilo꞉ elen a꞉no꞉ tagilaki, a꞉ma꞉la꞉ gigili kagayo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ da꞉la꞉di misa꞉ kaluwa꞉yo꞉, Fo꞉l e Lom kalule ko꞉lo꞉ sa꞉niya꞉lo꞉ elo꞉ melo꞉ a꞉no꞉ asulakiyo꞉, e tagio꞉ dowo꞉.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Da꞉la꞉di misa꞉ kalu eyo꞉, Yu kaluka꞉isale kegeo꞉ a꞉ma꞉lo꞉ Fo꞉lbo꞉lo꞉ towo꞉ diga꞉li sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉wo꞉ o꞉ba꞉le a꞉la꞉liki kedo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ho꞉len no amio꞉ eyo꞉ Fo꞉l e fage alita꞉sa꞉ga꞉, bobalo꞉ so꞉mea꞉sen misa꞉ kalu iyo꞉lo꞉, Yuwa꞉ ganisolo kaluwo꞉lo꞉ tambo kegenema꞉ki saga꞉felo꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ kegeakiyo꞉ Folo꞉ tililia꞉ga꞉, usa ta꞉fo꞉.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.