2 Coríntios 10
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs NTLH
1 Kalu nolba꞉yo꞉ towo꞉ nelo꞉ doba꞉da꞉yo꞉ diga꞉li sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Fo꞉l e ni o꞉lia꞉lo꞉ elen ho꞉len a꞉namio꞉, e enena꞉ma꞉la꞉ ha꞉ga dowa꞉sen, ko꞉sega e ko꞉na꞉ dowakiyo꞉, eyo꞉ towo꞉ nimo꞉wo꞉ halaido꞉ sio꞉ ko꞉lo꞉lab.” Iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉sega, Ya꞉su e enena꞉ma꞉la꞉ ha꞉ga dowakilo꞉ ha꞉sa dowan o꞉leaumbo꞉, ne Ya꞉suwa꞉ man a꞉na dowakiyo꞉, to we gimo꞉wo꞉ sa꞉ma꞉nigo꞉l.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Kalu nolba꞉yo꞉ nio꞉ henfelo꞉ mano꞉ kudu ha꞉naki, nanogo꞉ a꞉na dimida꞉lab a꞉la꞉sa꞉la꞉lab ko꞉lo꞉, niyo꞉ towo꞉ i o꞉mo꞉wo꞉ halaido꞉ sa꞉ma꞉no꞉. Ko꞉sega ne gilo꞉wa yalikiyo꞉, to halaido꞉ o꞉leo꞉ngo꞉wo꞉ gimo꞉wo꞉lo꞉ sa꞉labena꞉ki, dinafa dowa꞉bi.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Kalu ne o꞉lia꞉lo꞉ eteab a꞉no꞉ buban aumbo꞉ dimida꞉lab. Nio꞉ hendele henfelo꞉ wena so꞉l, ko꞉sega henfelo꞉ kaluwa꞉lo꞉ kegakilo꞉ buban o꞉leaumbo꞉ nio꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉dimidan.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Buban kelego꞉ ko꞉lo꞉ nililo꞉ ta꞉lisab we, henfelo꞉ wenamilo꞉ buban kelego꞉ o꞉leo꞉ngo꞉ma. Buban kelego꞉ wenamio꞉, Godeya꞉ ene halaido꞉wo꞉ a꞉lab ko꞉lo꞉, gis kaluwa꞉ halaido꞉ a꞉no꞉ o꞉li bidila꞉ma꞉ib.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Kalu nolba꞉yo꞉ towo꞉ madali sa꞉lakiyo꞉, asulo꞉ inido꞉wo꞉ iwalu dia꞉taki kaila꞉sen. A꞉la꞉do꞉ gab a꞉ma꞉yo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ Godeyo꞉ mo꞉fanda asuluma꞉kiyo꞉ togo꞉ ili ka꞉la꞉lab. Ko꞉sega asulo꞉ ililo꞉wo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ to mo꞉lilo꞉ sa꞉lab a꞉no꞉lo꞉ tambo niliyo꞉ sana to꞉lolaki o꞉ngo꞉ma ta꞉ta꞉sen. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ gis kalu ko꞉lo꞉ dibolo amilo꞉ to꞉lo alitan aumbo꞉, niliyo꞉ ili hala asulo꞉ a꞉no꞉ kalaba wido꞉ ko꞉lo꞉, ili asulo꞉wo꞉ nodola꞉sa꞉ga꞉, Keliso ko꞉lo꞉ kudu hamana꞉ki ta꞉ta꞉sen.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Giliyo꞉ Kelisowa꞉ ene towo꞉ tambo kudu ha꞉nalikiyo꞉, niliyo꞉ kalu abeyo꞉ a꞉la꞉iyaki, tolo꞉ mo꞉kudu ha꞉na꞉lab a꞉no꞉ tambo falasila꞉ma꞉no꞉.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Giliyo꞉ kelego꞉ gililo꞉ ba꞉dab a꞉no꞉ mada dinafa aloba꞉da꞉bi. Kalu abeyo꞉ e hendele Ya꞉suwa꞉no꞉le dowo꞉l a꞉la꞉asulalega, e to we dinafa fanda asuluma꞉ib. E Ya꞉suwa꞉no꞉le dowo꞉ o꞉leaumbo꞉, nio꞉lo꞉ Ya꞉suwa꞉no꞉le dowo꞉l.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Alan eyo꞉ nio꞉ nanog we dima꞉kiyo꞉, da꞉fea꞉sa꞉ga꞉ wiyo꞉ dimi ko꞉lo꞉, tilidabu gililo꞉wo꞉ anama꞉kiyo꞉ nanog a꞉no꞉ nimo꞉ dimi. Tilidabu gililo꞉ a꞉no꞉ mogagila꞉ma꞉ki dimima. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Gode elo꞉ nimo꞉lo꞉ wi dimi a꞉na ilikiyo꞉, niyo꞉ mo꞉sendelowaki, sagala꞉liki maloloma꞉no꞉.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Ko꞉sega niyo꞉ mo꞉fo꞉s we gio꞉ tagi alitaki sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉la꞉bo꞉ asula꞉so꞉bo.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Kalu nolba꞉yo꞉ ne ko꞉lo꞉ sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Fo꞉la꞉ mo꞉fo꞉s sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉namio꞉, towo꞉ halaido꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉wo꞉ sa꞉sa꞉lifa꞉ ko꞉lo꞉ da꞉lab. Ko꞉sega eneno꞉ nilo꞉wa mio꞉ amio꞉, e halaido꞉lo꞉ma dowaki, to elo꞉ wido꞉ a꞉no꞉ o꞉ngo꞉malo꞉ngo꞉, fa꞉fa꞉selabi dabu.”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Kalu abeyo꞉ to o꞉leo꞉ngo꞉lo꞉ sa꞉lab i a꞉no꞉ to we dinafa asuluma. Ne heno꞉ ko꞉na꞉ dowakilo꞉ nilo꞉ mo꞉fo꞉s amilo꞉ gimo꞉lo꞉ to halaido꞉ sa꞉sa꞉liga꞉fo꞉ o꞉leaumbo꞉, ne ya꞉ga꞉ gi o꞉lia꞉ dowakiyo꞉, o꞉leauka halaido꞉ sa꞉ma꞉no꞉.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Kalu i a꞉ma꞉yo꞉ inin wiyo꞉ kailaki dulugu sa꞉la꞉lab. Kalu i a꞉ma꞉yo꞉ ne hendele tininila꞉ kibo꞉bowo꞉, ne no꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ kailakiyo꞉, ne i o꞉lia꞉yo꞉ imilo꞉ka꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉so꞉mo꞉lo. Ko꞉sega kalu i a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉bo꞉ dimida꞉sen. Iliyo꞉ ini mano꞉ imilo꞉wa꞉le a꞉la꞉liki da꞉fe ba꞉da꞉lab. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ iliyo꞉ egelebo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, mano꞉ abe tiniaba꞉le a꞉la꞉likiyo꞉lo꞉ da꞉fe keda꞉lab. Kalu abeyo꞉ a꞉la꞉do꞉ dimida꞉lab we asugdo꞉ma dowaki gab.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Godeya꞉lo꞉ nanogo꞉ nimo꞉lo꞉ dimidama꞉kilo꞉ difa꞉ a꞉no꞉ko꞉ sagala꞉liki maloloma꞉nigo꞉l. Ko꞉sega kalu nolbo꞉lo꞉ dimidama꞉kilo꞉ dimi a꞉no꞉, niliyo꞉ sagala꞉liki mo꞉maloloma꞉no꞉ dowo꞉. Nanogo꞉ nililo꞉ gi o꞉lia꞉lo꞉ dimida꞉lo꞉l we, Godeya꞉lo꞉ nimo꞉lo꞉ nanog dimiyo꞉ us a꞉na da꞉lab ko꞉lo꞉, a꞉no꞉ malolo꞉ meaki so꞉lo꞉l.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Nio꞉ gilo꞉ amio꞉ ya꞉ga꞉yo꞉ towo꞉ mo꞉wido꞉ kibo꞉bowo꞉, nio꞉ sagala꞉likiyo꞉ mo꞉so꞉mo꞉lo. Ko꞉sega tamin amio꞉ nio꞉ gilo꞉ ami ko꞉le ya꞉ga꞉, Kelisowa꞉ to nafa a꞉no꞉ wido꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ nanog dio꞉l wenamio꞉lo꞉ nio꞉ sagala꞉liki malolo꞉ mea꞉nigo꞉l.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Kalu nolba꞉lo꞉ nanog dimido꞉ a꞉namio꞉ ni dimido꞉ a꞉la꞉bo꞉ mo꞉kailaki sa꞉lan. Godeya꞉lo꞉ nanog nimo꞉lo꞉ dimidama꞉kilo꞉ dimi we, niliyo꞉ digale dimidama꞉no꞉ asulo꞉. Ko꞉sega asulo꞉ nililo꞉wo꞉ we. Gili tilidabuwo꞉ alan fa꞉la꞉dowalikiyo꞉, nanog nililo꞉ dio꞉l we gi usamio꞉lo꞉ alan fa꞉la꞉doma꞉ib.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ niliyo꞉ to nafayo꞉ gili fa꞉s amilo꞉ amisa꞉n kandayo꞉ a꞉namio꞉lo꞉ walama꞉ni ha꞉na꞉no꞉. Kalu nolo꞉ hen a꞉namio꞉ tamin amio꞉ walama꞉ni ane kibo꞉bowo꞉, nanog a꞉na ilikiyo꞉ nio꞉ sagala꞉likiyo꞉ mo꞉so꞉mo꞉lo. Ko꞉sega kalu nolo꞉ towo꞉ a꞉namio꞉ mo꞉walama꞉ni ane ko꞉lo꞉, nio꞉ a꞉na ha꞉nalega, niyo꞉ nanog a꞉no꞉ o꞉li sagala꞉li sa꞉ma꞉no꞉.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Ko꞉sega Godeya꞉lo꞉ bugo꞉ amilo꞉ sa꞉sa꞉lo꞉ o꞉leaumbo꞉, niliyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉niki. Bugo꞉ amio꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉ da꞉lab, “Kalu abeyo꞉ ene wiyo꞉ duludakilo꞉ ka꞉ila꞉ma꞉no꞉ asulab a꞉no꞉, Kalu Alana꞉ wiyo꞉ ko꞉lo꞉ duludaki, nanog elo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ nafale a꞉la꞉sama,” a꞉la꞉sa꞉sa꞉lo꞉.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Nio꞉ asulo꞉. Kalu abeyo꞉ enena꞉ma꞉la꞉ sagalakilo꞉ ene wilo꞉ duludab a꞉no꞉, Godeya꞉ siwa꞉l amio꞉ kalu a꞉no꞉ wilo꞉ma doma꞉ib. Ko꞉sega kalu o꞉ba꞉le Alan eyo꞉ emo꞉lo꞉ sagalakilo꞉ e wilo꞉ duludab a꞉no꞉, e hendele wiyo꞉ doma꞉ib.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.