Romanos 9
Deo Ele Posanga (BCH) vs NAA
1 Gau lolog kelede toman ngan Kristus, ta posanga ga oaine naoangga nakado, eine tautaunga. Napakaka mao. Lologeai nanaman mambe Itautau Tutui ipamatua posanga toa ne, ta naoatai kemi mambe eine tautaunga.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 Somisomi lolog isat tau ga nanaman mambe lolog iketi kapei ga kapei tau.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Napapauis ngan sobosobog Israel ad toa gaingada alu kelede, ngansa nakim Deo ibada gid mulian. Ta oangga narangrang, eine nakim gid tibada gau mulig ta tilup toman ngan Kristus, be gau nabada gid mulid ta Deo ipanas gau ga nadio aluai ngan Kristus somisomi ga ilalala ga ila.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Gid panua Israel toa oa, mugaeai Deo iuato gid ele gergeu, ga ipasolan gid ngan ele taranga ga iura kapei, ga irau posanga toman ngan gid, ga ibada apu ila pagid, ga ipasolan gid ngan edap raring aea ga tenainga aea, ga ikado posanga tautaunga busa pagid.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Deo isio tibutibud mugaeai ta Kristus iuot sing kelede toman ngan gid. Kristus toa ei Deo. Ei gadae ngan danga toa ngada ne, ga gita tasoa ieda somisomi ga ilalala ga ila. Eine tautaunga.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Gid Israel tipul murid ngan Deo, be kado gimi aeadi mambe Deo ele posanga tautaunga itap sapaean. Eine mao. Ngansa gid Israel toa ngada oa, eine gid Israel tautaunga mao.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Ga pade, Abraam itubtub toa ngada oa timan itubtub tautaunga mao. Be Deo ele laulau ikeo ga bedane, “Gid gergeu busa toa naposa tautaunga pago ngan, eine ga tiuot ngan Aisak.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Tota taoatai, gid gergeu toa tiuot iaoa kelede pan Abraam ngan sing kekelen, eine timan Deo ele gergeu mao. Be gid sapadua tiuot ngan Deo ele posanga tautaunga, Deo igera gid kekelegid mambe Abraam itubtub tautaunga.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Matami nanan, Abraam inat Ismael imamado motean ngan ado toaiua, be Deo ikado posanga tautaunga pan Abraam ngan gergeu ede pade ga bedane, “Gau ga naluagau mulian rai matadai ngan taiko toaine, ta Sara ga ikikisi ele gergeu aranga ede.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Ga pade, Rebeka ele gergeu rua tienono iapai. Gisirua tamad kelede, toa tibuda Aisak.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Eine lalaede mambe posanga ienono ngan Deo ele laulau ga bedane, “Gau lolog ikim Iakop, be tinig ngan Iso mao.”
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Tota takeo mado? Deo ele kadonga itutui mao na? Mao. Ele kadonga itutui.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Ngansa ikeo pan Moses bedane,
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Tota oangga Deo isio eaba ede, kadonga toa ne iuot ngan eaba toa oa ele kimnga mao, ga ele naurata mao pade. Eine iuot ngan Deo ele kadonga lolo isat aea kekelen.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Ga pade, ngan ele laulau, Deo ikeo pan maron kapei Isip aea ga bedane, “Ngan ipu ga oaine nadol go, ngansa naoangga napasolan urag kapei ngan gid kadonga toa nakakado ngan eao, ta nakim oalug ipakaranga tibur toa ngada ne tanoeai.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Tota taoatai, oangga Deo ikeo ga ilolo isat ngan eaba ede, eine ga ilolo isat ngan ei. Be oangga ikeo ga ikado eaba ede pade ga ipul imur ngan ei, eine eaba toa oa ga ipul imur ngan ei.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Be kado eaba eta ngan gimi iuangga iririak pagau ta ikeo, “Oangga Deo ikado toa bedane, ikamado ga isol gita ngan leda idil papaeamao? Ngansa irangrang ngan eaba eta inasi ele kimnga mulian mao. Saoa edap Deo ikim eaba toa oa inasi, eine ga inasi.”
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Be eao eaba sai toa keo ga aoam isokangai pan Deo? Eaba ikapo ulo, irangrang ngan ele ulo toa oa iselele ei ta ikeo pan bedane mao, “Eao kamado ga kado gau ga naot toa bedane?” Eine mao.
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Be eaba ikakado ulo, oangga ikim, eine irangrang ngan ibada tano idanga ede ta ikado ulo rua ngan. Ede iman naurata kemi aea, be ede pade iman ulo pesa.Eaba ikakado ulo.|alt="Potter making a pot" src="LB00138B.TIF" size="col" copy="Louise Bass © 1994 The British and Foreign Bible Society" ref="9.21"
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Be Deo pade irangrang ngan ikado saoa danga ikim, mao madongan? Kado ei iuangga ipasolan ele lolo bake ta irangrang ngan panua busa tiuatai mambe ei iura kapei. Ta gid panua mambe ulo toa Deo ikeo ga tiduaea, muriai iuangga ilolo bake ta igoro gid. Be labone ikeo ga isangasanga mole teta ngansa ilolo bake manmanae mao.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Kado Deo iuangga ipasolan ieda kapei ga ele taranga pagid panua toa ilolo isat ngan gid. Gid mambe ulo toa irau posanga motean ngan gid, ta ikeo ga timan naurata kemi aea. Ta gid ga timado kemi tau ngan ele taranga.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Kadonga toa ne ga iuot ngan gita panua toa Deo ibaba gita. Eine ga iuot ngan gid Iuda kekelegid mao, be ngan gid alu padengada pade.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Eine lalaede mambe laulau ton Osea ikeo ngan ga bedane,
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Ga pade Deo ikeo,
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Be Aisaia ipotalae ngan posanga ta ikeo ngan gid Israel bedane,
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Ngansa Maron iuangga ipanas gid panua tanoeai,
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Eine lalaede mambe Aisaia ikeo ngan mugaeai ga bedane,
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Tota takeo mado ngan gid posanga toa ne? Taoatai mambe gid alu padengada toa tikado naurata eta ngan otnga tutui Deo imatai mao, Deo ikado ga tiuot panua tututui ngansa lolod matua ngan Iesus.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Be gid Israel tiuangga tiuot tutui Deo imatai, ta tiboko matua tau ngan apu aea nasinga, gid tiuot tutui Deo imatai mao.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Ikamado ga tiuot tutui Deo imatai mao? Eine ngansa tiuangga tiuot bedaoa ngan gid led naurata, be ngan led kadonga lolo matua aea mao. Iesus mambe pat ede ienono edapeai. Ta gid Israel tikot aed ngan ta titap, ngansa lolod matua ngan ei mao.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Eine lalaede mambe Deo ele laulau ikeo ngan ga bedane,
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.