Marcos 4
Deo Ele Posanga (BCH) vs ARA
1 Idio ta Iesus ila ngan liu kapei Galili ta ipaoatai gid panua pade. Ipom kapei tau tinam tiluplup pan, ta idae oagaeai ta idio imado. Gid ipom timadmadid labiai,
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 be ei itado oanenga itna busa pagid ngan paoatainga gid. Ei ipapaoatai gid ta ikeo,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Alongo, dadanga itama ila isiran wit ipuapua dadangai.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ei isisiran ga ila, be wit ipuapua idanga ede itaptap ga idio edap isaleai. Ta gid man tinam tian ga kus.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Be wit ipuapua idanga ede itaptap ga idio ngan tano aea patpat kapeipei. Be tano kapei tau mao, tota wit ipara ga idae manmanae ngansa isulug tau mao.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ado ipara ga idae ta ilaba wit. Be wit iuaroar tos ngan pat, tota imalai ga imisi.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Be wit ipuapua idanga ede itaptap ga idio rabu ngan oaroaro aea gigi. Be oaroaro idae kapei ta imol wit ta irangrang ngan itautau mao.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Be wit ipuapua idanga ede itaptap ga idio ngan tano kemi, ta idae kapei ga itautau iuot busa. Idanga ede itautau iuot sangaul tol, idanga ede itautau iuot sangalima sangaul ede, idanga ede itautau iuot buno.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Ta Iesus ikeo, “Eaba sai itanga, manta ilongo kemi posanga toaine.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Idio ta Iesus imamado toman ngan ele aluagau sangaul igegea rua ga gid panua toa tinasnasi ei, ta gid kekelegid timamado. Ta tibeta ei ngan gid oanenga itna toa oa ipu madongan.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Ta ikeo pagid, “Deo ipaola pagimi ngan posanga ipu mumulnga ngan madonga ibageai. Be gid panua toa timan iaoa ede toman ngan gita mao, gid ga tibada posanga toa ngada ne ngan oanenga itna kekelen.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Toa bedaoa ta,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Idio ta Iesus ibeta gid, “Oanenga itna toa ne, gimi aoatai ngan ipu mao na? Oangga bedaoa, gimi ga aoatai ngan oanenga itna padengada madongan?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Dadanga itama eine mambe eaba itado Deo ele posanga ga ila pagid panua.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Be Deo ele posanga ila pagid panua edengada mambe wit ipuapua itaptap edap isaleai. Gid tilongo Deo ele posanga, be manmanae Satan inam ta ipaeaoa posanga toa lolodeai oa.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Be Deo ele posanga ila pagid panua padengada mambe wit ipuapua itaptap ngan tano aea patpat. Gid tilongo Deo ele posanga ga tibada manmanae ta tinid igelgel ngan.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Be posanga toa oa isulug lolodeai mao, mambe wit iuaroar isulug gadio tanoeai mao. Gid timamado mole mao, ta oangga kadonga kulupulupu iuot, ga gid panua tipaieiei sapadua tinasi Deo ele posanga, eine led kadonga lolo matua aea itap manmanae tau.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Be Deo ele posanga ila pagid panua padengada mambe wit ipuapua itaptap ga idio ngan oaroaro aea gigi. Gid tilongo Deo ele posanga,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 be gid danga tanoeai aea ikakado ga lolod ede ga ede, ga tikim tau pat ta ipabuobuo laborad, ga tingale danga imata ede ga ede. Tota gid danga toa oa iuot mambe oaroaro aea gigi toa imol Deo ele posanga lolodeai ta irangrang ngan itautau iuot mao.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Be Deo ele posanga ila pagid panua padengada mambe wit ipuapua itaptap ga idio ngan tano kemi. Gid tilongo Deo ele posanga ta tikikisi kemi lolodeai. Tota gid mambe tano kemi toa wit itautau iuot busa ngan. Idanga ede itautau iuot sangaul tol, padengada itautau iuot sangalima sangaul ede, padengada itautau iuot buno.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Idio ta Iesus ikeo pagid, “Oangga eaba eta ibada lam ga inam, ei ga irobi ngan ulo mao, ga idol mul ibuloloeai mao pade. Be ei ga idol ga idae ngan lam imul, ngan tibur ede masaeai.Tadol lam ngan tibur ede masaeai.|alt="Lamp on bushel" src="HK00152B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles © 1954, 1967, 1972, 1995 The British and Foreign Bible Society" ref="4.21"
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Ngansa saoa danga labone ienono mumulnga, eine muriai ga iuot masaeai. Be saoa posanga toa ipu ienono masaeai mao, muriai eine ga iuot merengai.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Eaba sai itanga, manta ilongo kemi posanga toaine.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Iesus ikeo pagid pade bedane, “Be posanga toa gimi alongo, manta matami nanan kemi. Saoa kadonga gimi anasi ngan longonga Deo ele posanga, ei ga ibada oatainga pagimi ngan kadonga lalaede toa bedaoa, be ei ga ikado ga lemi oatainga ilalala ga idae pade.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Oangga sai ele oatainga, Deo ga igal tatan ele oatainga ga ila kapei. Be oangga sai ele oatainga mao, saoa danga ei iuatai ngan kautede, eine Deo ga ikado ga imata sapian.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Iesus ikeo pade bedane, “Madonga Deo ibageai eine mambe eaba ede iarum kon ipuapua dadangai.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Bong ga bong eaba toa oa ienono. Ado ga ado idae ta ilalala, be ei iuatai mao, kon toa oa ipara madongan.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Tano kekelen ikado ga kon ipara ga idae ta itautau iuot. Ilaun iuot mugaeai, ga kus ta aea boloae pros ga iuot irabuiai, ga kus ta itautau iuot aea boloae iloleai.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Be oangga itautau itub ga ila kapei, manmanae eaba toa oa iket ta ibada, ngansa aea laoe iuot na.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Iesus ikeo pade bedane, “Madonga Deo ibageai eine mambe saoa danga? Oanenga itna isaoa kemi ta napaola pagimi ngan?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Eine mambe mastet ipuapua taearum dadangai. Mastet ipuapua kakauede tau ngan gid annga ipuapua toa ngada ne tanoeai.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Be oangga taearum ga kus ta ipara ga idae, eine idae ga ila kapei ta iasal gid annga padengada dadangai. Ibogaboga ila kapeipei ta irangrang ngan gid man tirau ad luma ngan ta timado kemi aea molomoloeai.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Idio ta Iesus itado oanenga itna busa pagid toa bedaoa, irangrang ngan tilongolongo ga laborad ibabada.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Be ei iposa masaeai pagid ngan danga eta mao. Ei itado gid oanenga itna mon. Be oangga imamado toman ngan ele aluagau kekelegid, eine ipaola posanga toa ngada oa ipu pagid.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Idio ta ado idil ngan lailai toaiua, ta Iesus ikeo pagid ele aluagau bedane, “Gita taore ga tala ngan liu isal iadag.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Tota titnan gid ipom ga tidio, be gid tidae ngan oaga toa Iesus imamado ngan. Be oaga padengada tinasi gid.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Idio ta rai kapei iuot ta sobo iraurau led oaga. Ta oaga ilolo iuangga iuon ngan lilimo.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Be ei idio oaga imuriai, ta ilabora idae ngan aea nakulnga ta ieno. Tota tiuaoan ei ta tikeo, “Eaba paoatainga am, teta pade taduaea, be matam ila ngan mao?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Tota Iesus idae imadid ta idaba rai ga ngalu ta ikeo, “Ikaranga na! Aoam itano ga idio!” Tota rai ga ngalu kos ga idio, be tibur madlo ituntun.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Ta ikeo pagid, “Ikamado ga amataud? Lolomi matua eta maitne?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Be gid tilolon ngan ei kapei tau, ta tibetabeta pol ngan gid, “Eaba toa ne sai, ta rai ga ngalu tilongo ilinge?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.