Marcos 11

Deo Ele Posanga (BCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Idio ta Iesus asingada ele aluagau tipaboloma Ierusalem ta tiuot ngan tuanga Betpage ga Betani boloma ngan bereo Oliv. Ta ei isula ele aluagau rua
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ta ikeo pagisirua, “Gimirua ala ngan tuanga ga matadai ne. Be tutui ngan gimirua ala aot toa eoa, gimi ga agera donki daenga pau ede tikaukau ngan oaro. Donki toa oa, eaba eta imado ngan maitne. Apola aea oaro ta abada ei ga inam.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Be oangga eaba eta ibeta gimirua, ‘Ikamado ga akado bedane?’ gimi ga akoli ele posanga bedane, ‘Maron ele bokonga ngan. Be mole mao ei ga isula ei ta iluai mulian toa nene.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Idio ta gisirua tila ta tigera donki toa oa. Panua tikaukau ei atama iaoai boloma edap isaleai. Tota gisirua tipola aea oaro.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Be panua edengada timadmadid toa eoa tikeo pagisirua, “Gimirua akado mado ga apola donki aea oaro?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ta tikeo pagid mambe Iesus ikeo ngan. Tota panua toa oa tilongo,
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 ta gisirua tibada donki ga ila pan Iesus. Ta tidol led pononga mamarae ga idae donki ipaoeai ta Iesus idae imado ngan.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Be panua busa tilalo led pononga mamarae ga idio edapeai, be padengada tila dadangai ta tiket abei ilaun ga inam ta tilalo edapeai pade.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Panua busa tilalala ga timuga ngan ei, be padengada tilalala muriai ta tibaba bedane,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 “Maron ipamatua eaba toa ne, ta ei ga imadid ga imugamuga ngan gita mambe tibuda Devit mugaeai.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Tota Iesus iuot Ierusalem ta idudunga ngan Deo ele luma aea ala, ta imata igera alele danga toa ngada oa. Be ado iuangga idil, tota iuot ga ila Betani toman ngan ele aluagau sangaul ga igegea rua.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ngan ado sae Iesus asingada ele aluagau titnan Betani ta tilalala pade, be Iesus pitoreanei.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ei igera abei fik ede toa ilaun iuotot ga imadmadid boloma tede. Ta ei ila boloma, ngansa iuangga igera, itautau eta ienono, mao mao. Be itautau eta mao. Ilaun kekelen ienono, ngansa aea laoe maitne.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Tota ikeo pan abei toa oa bedane, “Irangrang ngan eaba eta ian tautaudim pade mao ga ilalala ga ila.” Be ele aluagau tilongolongo posanga toa oa.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Idio ta Iesus asingada ele aluagau tila tiuot Ierusalem. Ei idudunga ngan Deo ele luma aea ala ta isere gid panua tibokoboko ngan pat aea badanga ga gid panua tiuolol danga sisid Deo ele lumaeai. Ta ipatabul gid popou togid panua tilaumalile ngan pat, ga ipatabul gid mul madonga aea togid panua toa tilongean gid man barur ga panua tiuolol.Iesus isere gid panua tibokoboko ngan pat aea badanga.|alt="Jesus cleanses temple" src="Dn00429b.tif" size="span" ref="11.15"
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ta ipakala gid panua ngan badanga danga sisid ga idudunga ngan Deo ele luma aea ala.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ta ipaoatai gid ta ikeo, “Deo ele laulau aea posanga ga bedane,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Idio ta gid madidnga tenainga ad ga apu ad tilongo bedaoa ta tiloilo edap ngan pamatenga ei. Be timataud ei, ngansa gid ipom timatala ngan ele paoatainga.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Idio ga lailai, Iesus asingada ele aluagau titnan tuanga ga tila.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Gaisala ngan ado sae Iesus asingada ele aluagau tilalala ga tila ta tigera abei fik toa Iesus iposa ngan. Be iuaroar ga ilaun toa ngada oa imalai ga imisi.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ta Petrus imata nanan Iesus ele posanga ta ikeo, “Eaba paoatainga am, gera. Abei fik toa made eao posa ngan, tota imisi!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ta Iesus ikoli ele posanga ta ikeo, “Manta lolomi matua ngan Deo.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Nakeo tautaunga pagimi, oangga sai ikeo pan lusi ga oaine bedane, ‘Eao dae ta dug ga sulug tadiai,’ ta eaba toa oa ilolo ruangada mao, be ilolo matua ta iadi mambe ele posanga toa oa ga iuot, eine ga iuot tautaunga ngan ei.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ngan ipu toaine nakeo pagimi, saoa danga gimi araring ta abeta Deo ngan, manta lolomi matua ta aeadi mambe lemi posanga toa oa ga iuot. Ta eine ga iuot tautaunga ngan gimi.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Idio ta Iesus asingada ele aluagau tila Ierusalem pade. Ei ilalala gadudunga ngan Deo ele luma aea ala, be gid madidnga tenainga ad ga apu ad ga gid kapeipei togid Iuda tila pan.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Ta tibeta ei bedane, “Sai idol naurata toa ne ga idae bagemeai ta isula go ngan aea kadonga?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ta Iesus ikeo pagid, “Gau pade ga nabeta gimi ngan posanga ede. Ta oangga akoli leg posanga, eine ga nakeo pagimi ngan sai isula gau ngan kadonga naurata toa ne.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Paliliunga toa Ioanes ikakado mugaeai, eine inam buburiai ga inam, mao inam pagid eababa? Akoli leg posanga!”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Be tiraurau posanga pol ngan gid ta tikeo, “Oangga takeo ga inam buburiai ga inam, eine ga ikeo, ‘Ikamado ga lolomi matua ngan ele posanga mao?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Be irangrang ngan takeo ga inam pagid eababa mao pade.” Tikeo bedaoa ngansa timataud gid ipom, ngansa gid busa tiadi mambe Ioanes ibada Deo iaoa tautaunga.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Tota tikoli Iesus ele posanga bedane, “Gai aoatai mao.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.