Lucas 8
Deo Ele Posanga (BCH) vs NAA
1 Ga kus ta Iesus ila ngan gid tuanga kapeipei ga gereirei toa ngada oa ta ipaola ato kemi ngan madonga Deo ibageai. Gid aluagau sangaul igegea rua tila toman ngan ei.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Be taine edengada toa mugaeai Iesus isere iriau papaeamao ngan gid ga ikemi ad dibala, gid pade tila toman ngan ei. Ede ngan gid eine Maria toa tiuato ei tuanga Makdala aea. Mugaeai Iesus isere iriau papaeamao lima ga rua ienono ngan ei.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Be Ioana (toa iadaoa Kusa ei madidnga ngan Erot ele luma) ila toman ngan ei pade gisingada Susana ga taine busa padengada. Gid taine toa ne tilualua Iesus ga ele aluagau ngan ololnga ad annga ga danga padengada.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ipom kapei tau ngan tuanga ga tuanga tinam tiluplup pan Iesus, ta itado oanenga itna pagid ga bedane,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Dadanga itama ila isiran ele wit ipuapua dadangai. Ei isisiran ga ila, be wit ipuapua idanga ede itaptap ga idio edap isaleai, ta gid panua tiuadoad, ga gid man tinam tian ga kus.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Be wit ipuapua idanga ede itaptap ga idio ngan patpat kapeipei aea tano kautede ienono ngan. Ta wit ipara ga idae, be mole mao imalai ga imate ngansa iuaroar ibada eau mao.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Be wit ipuapua idanga ede itaptap ga idio rabu ngan oaroaro aea gigi. Be oaroaro idae kapei toman ngan, ta imol wit ga paeamao.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Be wit ipuapua idanga ede itaptap ga idio ngan tano kemi, ta idae ga itautau iasal wit ipuapua toa dadanga itama isiran oa ta iuot bunongada.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Idio ta ele aluagau tibeta ei bedane, “Oanenga itna toa ne ipu madongan?”
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Ta ikeo, “Deo ibada oatainga mumulnga pagimi ngan madonga ibageai, be panua padengada, natado oanenga itna pagid. Toa bedaoa ta,
10 Jesus respondeu:
11 Iesus ikeo pade bedane, “Oanenga itna toa ne ipu ga bedane: Wit ipuapua, eine mambe Deo ele posanga.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Be wit ipuapua toa itap ga idio edap isaleai, eine mambe gid panua tilongo Deo ele posanga, ga kus ta eaba paeamao inam ta ipaeaoa Deo ele posanga lolodeai, ngan kado ta lolod matua ngan Deo ta ibada gid mulian.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Be wit ipuapua toa itap ga idio ngan patpat kapeipei toa aea tano kautede ienono ngan, eine mambe gid panua tilongo Deo ele posanga ga tibada ta tinid igelgel ngan. Be gid mambe wit iuaroar isulug ga ila gadio mao. Lolod matua ngan Deo kautede ga ila irangrang ngan tobanga iuot ngan gid, tota lolod itnan Deo ta titap.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Be wit ipuapua toa itap ga idio rabu ngan oaroaro aea gigi, eine mambe gid panua toa tilongo Deo ele posanga, be oangga tilalala ga tila, danga ga gid ne idada gid: lolod ede ga ede ngan saoa danga iuotot ngan gid, ga tikim tau pat, ga tikim tau tingelgel tano aea. Tota gid danga toa ne iuot mambe oaroaro toa imol gid ta irangrang ngan wit itautau imatua kemi mao.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Be wit ipuapua toa itap ngan tano kemi, eine mambe gid panua toa lolod kemi ga tutui. Gid tilongo Deo ele posanga ga tikikisi. Ta timadid matua ta tipapot kadonga kemikemi mambe wit itautau iuot kemikemi.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Iesus ikeo pade bedane, “Eaba eta itun lam ga irobi ngan ulo mao. Ga idol ga idio mul ibuloloeai mao pade. Be ei ga idol ga iuot masaeai ngan lam imul. Ta oangga gid panua tidudunga ga tinam, eine ga tigera ele taranga.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ngansa saoa danga ienono mumulnga labone, eine muriai ga iuot masaeai. Ga saoa danga Deo ipamumul labone, muriai ga iuot merengai, ta panua tiuatai ngan.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Tota agabit kemi ta alongo kemi posanga. Ngansa oangga sai ele oatainga, Deo ga igaltatan ele oatainga ga ila kapei. Be oangga sai ele oatainga mao, saoa danga iadi mambe iuatai kautede ngan, eine Deo ga ikado ga imata sapian.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Idio ta Iesus itna ga itar kakakau tinam ngan geranga ei, be tirangrang ngan tinam boloma pan mao, ngansa ipom kapei tau.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Ta gid panua tipalongo ei bedane, “Eao tnam ga am kakakau timadmadid gaot be tiuangga tigera go.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Be ei ikoli led posanga bedane, “Sapadua tilongo Deo ele posanga ga tinasi, eine gau tnag ga ag kakakau.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ado ede Iesus idae oagaeai toman ngan ele aluagau ta ikeo pagid, “Taore ga tala ngan liu isal iadag.” Tota tiuot ga tila.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Gid tiladlado ga tila, be ei idio ieno. Mole mao, rai kapei iuot liuiai, ta led oaga sor ga sor ta tiuangga timadi.Rai kapei iuot liuiai, ta led oaga sor ga sor ta tiuangga timadi.|alt="Jesus and disciples on boat in rough sea (Jesus sleeps)" src="WA03850b.tif" size="span" ref="8.23"
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Be gid tiuaoan ei ta tikeo, “Maron, Maron, teta pade taduaea!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Ta ikeo pagid, “Lemi kadonga lolo matua aea sida?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Iesus asingada ele aluagau tilado ngan oaga ga titnan Galili ta tila ngan liu isal iadag, ngan tibur togid Gerasa.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Ei isulug labiai, be mole mao eaba ede ngan tuanga toa oa iuot pan. Iriau papaeamao tienono ngan ei. Mugaeai ga inam, eaba toa ne iuatai danga sisid aea dolnga mao, ga imamado lumaeai mao pade. Be idio imamado alele ngan gid denga.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Ei igera Iesus ta ikor iae boloma pan ta ingangar kapei ta ikeo, “Iesus, gergeu ton Deo Gadae Tau, eao ga kado mado ngan gau? Nabeta matua eao, paieiei gau padam!”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Ei iposa bedaoa ngansa Iesus ikeo ngan iriau paeamao toa oa manta itnan ei. Mugaeai ga inam, iriau paeamao ipadada eaba toa oa. Somisomi panua tiaud iae ga ibage ngan sen ga timariala ngan ei, be ei igorogoro sen, ga kus ta iriau paeamao idada ei ga ilagalaga ngan tibur modamodanga.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Idio ta Iesus ibeta ei, “Eao edam sai?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ta tibeta ei sarian ngan isula gid ga tila ngan baba kilikilinga mao.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Be gaea ipu ede tianean bereoeai boloma ngan tibur toa oa, ta gid iriau papaeamao tibeta matua ei ngan ilongean gid ga tila tidudunga ngan gaea ipu toa oa, ta Iesus ilongo.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Tota iriau papaeamao titnan eaba toa oa ta tila tidudunga ngan gid gaea. Ta gaea ipu toa oa tilado manmanae ga titaptap perpereai ga tisulug liuiai ta tidal ga timatemate.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Be gid panua toa timariala ngan gaea, tigera bedaoa ta tiaoa ga tila tipalongo gid panua ngan tuanga kapei ga aea tuanga gereirei pade.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ta gid panua tila ngan geranga saoa danga iuot ta tila pan Iesus ta tigera eaba toa iriau papaeamao titnan ei, be imamado boloma ngan Iesus iae ga idol danga sisid ga ilolo iluai mulian. Be tigera bedaoa ta timataud.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ta gid panua toa tigera bedaoa, tipalongo gid ipom ngan Iesus ikemi eaba toa oa madongan.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Tota gid ipom toa busa oa ngan tibur kapei Gerasa tibeta Iesus ngan itnan gid ga ila, ngansa timataud kapei tau. Tota idae oagaeai ta iluai mulian.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Be eaba toa iriau papaeamao titnan ei, ibeta matua Iesus ngan ila toman ngan ei, be Iesus ipalua ei ta ikeo,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Luago mulian pagid lem luma lolo ta keo pagid ngan saoa danga Deo ikado ngan eao.” Tota eaba toa oa ila ipaola posanga pagid ipom toa ngada oa tuangai ngan saoa danga Iesus ikado ngan ei.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Iesus iluai mulian, ta gid ipom tinid igelgel ngan badanga ei ngansa tisangasanga ei.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Be mole mao, madidnga kapei ngan luma raring aea, ieda Iairus, inam ta idol ilabora ga isulug boloma ngan Iesus iae, ta iansaban ei ngan inam ele lumaeai.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Ngansa inat taine toa kelede oa aea rai sangaul igegea rua iuangga imate.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Be rabu ngan ipom toa oa, taine kapei ede ilalala pade. Ei aea dibala sing palapala ikakado ei irangrang ngan aea rai sangaul igegea rua. Ei ipasala ele pat toa ngada oa ngan olnga gid panua keminga ad, be irangrang ngan ibada keminga eta pagid mao.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Ei ingata Iesus pan imur ta isibo itin aea pononga imata. Be mole mao, sing palapala toa oa kus ngan ei.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ta Iesus ikeo, “Sai isibo gau?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Be Iesus ikeo, “Mao, eaba ede isibo gau, ngansa naoatai, urag idanga ede iuot ga ila o.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Tota taine toa oa igera mambe irangrang ngan imumul mao, ta inam ikor iae boloma ngan ei be isamimi, ta panua busa matadeai, iuaoa ngan isibo ei ngan ipu saoa, ga ngan itin iuot kemi manmanae.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Ta Iesus ikeo pan bedane, “Taine, lem kadonga lolo matua aea ikado ga tinim iuot kemi. Lolom itarui ta la.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ei iposaposa maitne, be eaba ede inam madidnga ele lumaeai ga inam ta ikeo, “Natum taine imate o. Paeaea eaba paoatainga aea ne pade mao.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Be Iesus ilongo toa bedaoa ta ikeo pan bedane, “Mataud mao. Lolom matua kekelen, ta ei ga iuot kemi.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Io, tiuot madidnga ele lumaeai, be Iesus ilongean eaba eta pade ga idudunga toman ngan ei mao. Ibada Petrus ga Ioanes ga Jems kekelegid toman ngan gergeu itama ga itna.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Be gid ipom tiansaban ga titangtang ngan ei. Be ei ikeo, “Gimi atang mao. Ei imate mao, be ienono.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Be gid tinging ngan ei ngansa tiuatai mambe ei imate o.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Be Iesus ikisi ibage ta iaoa ura ta ikeo, “Gergeu, ker ga dae!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Tota itautau isabun ei, ta mole mao idae imadid. Ta Iesus ikeo pagid ngan tibada annga eta ga inam ta ian.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Itna ga itama timatala kapei tau, be Iesus irenren pagid ngan danga toa iuot ne, irangrang ngan tikeo pan eaba eta pade ngan mao.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.