Lucas 24
Deo Ele Posanga (BCH) vs ARC
1 Gaga itakai ngan ado toa inasi Ado Earainga aea, ta gid taine tibada gid danga iuad kemikemi toa tikoromot oa ta tisogou ga tila dengaeai.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Be tigera pat kapei toa ipakala denga iaoa imapul ga ila o.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Tidudunga denga iloleai, be tigera Maron Iesus ipat mao.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Idio ta lolod ede ga ede ngan saoa danga iuot, be mole mao tigera panua rua timadid boloma pagid, be led danga sisid mil ga mil tau.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Gid timataud kapei tau ta timouru ga tidol laborad ga isulug tanoeai. Be gisirua tikeo pagid, “Ikamado ga ailoilo eaba imata bibita rabu ngan gid matemate?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ei nene mao. Idae mulian o! Matami nanan posanga toa ikado pagimi ngan gimingada amamado Galili maitne.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Ele posanga ga bedane, ‘Eaba Inat, eine ga tidol ei ga idae pagid panua papaeamao bagedeai, ta tipatoto ei ngan abei tabala. Be ngan ado tol aea, ei ga idae mulian.’”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Ta gid taine matad nanan ele posanga.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Io, tiluagid dengaeai ga tinam, ta tipalongo gid aluagau sangaul igegea ede ga gid padengada ngan gid danga toa ne.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Gid taine toa tipalongo Iesus ele panua ato ad ngan danga toa ne, edad ga bedane: Maria Makdala aea, ga Ioana, ga Maria Jems itna, ga gid taine padengada toman ngan gid.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Be tiadi gid taine toa oa led posanga mao, ngansa tilongo led posanga mambe posanga mangamanga.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Be Petrus idae ta ilado ga ila dengaeai, ta ikepa ga italolo, be igera malo kekelen ienono. Ga kus ta iluai mulian ga ila, be ilolo ede ga ede ngan saoa danga iuot.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Be ngan ado toaiua, panua rua tilalala ga tila ngan tuanga ede ieda Emeus, toa aea maraoa ila Ierusalem iuot mambe kilomita sangaul igegea ede.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Be tiposaposa pol ngan gid ngan danga toa ngada oa iuot.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Tilalala ga tiposaposa, be Iesus iuot pagisirua ta ilalala toman ngan gid.Iesus iuot pagisirua ta ilalala toman ngan gid.|alt="Jesus and two men on road to Emmaus (Global recordings)" src="tlc-113.tif" size="span" ref="24.15"
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Be danga ede ipakala gisirua matad, ta irangrang ngan tiuatai ngan ei sai mao.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ta ikeo pagisirua, “Gimirua alalala ga ala, be aposaposa ngan saoa?”
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Ta ede ngan gid toa ieda Kliopas ikeo pan, “Eao kaluae nama ngan tuanga Ierusalem, be eao kekelego oatai mao ngan saoa danga iuot oadla ga inam toa nena?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ta ibeta gisirua, “Saoa danga?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Be gid madidnga tenainga ad ga gid madidnga padengada togita Iuda tidol ei ga idae pagid Rom bagedeai, ta tirau posanga ngan pamatenga ei ta tipatoto ei ngan abei tabala.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Be gai lolomai iminmin ngan ei ipola gita Israel ta tatnan madonga paeamao toa ada miri itamatama bagedeai. Be labone eine ado tol muriai ngan gid kadonga toa ne iuot.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Be taine edengada ngan gai tipatogran gai. Labone gaisala rumaruma tila dengaeai,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 be tigera Iesus ipat mao. Ga kus ta tiluagid ga tinam ta tikeo ga gid anggelo per ga tiuot pagid, be tikeo ga ei imata bibita.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ta oaeoaemai edengada tila dengaeai ta tigera denga toa oa mambe gid taine tikeo ngan, be tigera ei eta mao.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Ta ikeo pagisirua, “O gimirua abuobuo tau! Posanga toa ngada oa togid panua tibada Deo iaoa, eine lolomi matua ngan manmanae mao na?
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Kristus manta ibada ieieinga toa ne, ga kus ta ila imado ngan ele taranga kapei. Be gimi aoatai mao?”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Tota ngan Moses ele posanga ga ila irangrang ngan posanga togid panua tibada Deo iaoa, ei ipaola Deo ele laulau aea posanga toa ngada oa ngan ei mulian.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Tila ga tipaboloma tuanga toa tila ngan oa, be ei iuangga isalasala ngan lalalanga ga ila pade.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Be gisirua tibeta ei matua ta tikeo, “Dio toman ngan gai, ngansa ado iuangga idil na. Teta pade bong.” Tota idudunga lumaeai ta idio toman ngan gisirua.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Idio ta imamado popouiai toman ngan gisirua, ta ibada bret ta iposa kemi pan Deo ngan. Ga kus ta itei ta ibada pagisirua.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Tota matad pal ta tiuatai ngan ei sai. Be ei oas sapaean ga ila, ta tigera ei mao.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ta tiposa pol ngan gid ta tikeo, “Toa edapeai oa ei ipaola Deo ele laulau ga inam pagitarua, be loloda buk ngan ele posanga!”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Tota ngan ado imata toa oa, tidae ta tiluagid mulian ga tila Ierusalem. Idio ta tiuot pagid aluagau sangaul igegea ede gisingada oaeoaed padengada toa tirourou.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Ta gisirua tilongo led posanga bedane, “Tautaunga, Maron idae mulian ngan ele matenga! Ei iuot pan Saimon o.”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Ga kus ta gisirua tininipu pagid ngan gid danga toa iuot edapeai, ga ngan ele teinga bret ta tiuatai ngan ei sai.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Gid aluagau tikakado posanga toa ne maitne, be Iesus iuot ta imadid rabu ngan gid. Ta ikeo pagid, “Kadonga lolo tarui aea idio pagimi!”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Be gid tikakrik ga timataud ta tiuangga tigera lausio eta.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Be ikeo pagid, “Ikamado ga amataud ga lolomi ruangada?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Gimi agera bageg ga aeg. Gau tota eko. Be asibo gau ta agera, lausio eta imedameda ga ituatua mambe gimi agera ngan gau ne mao.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Io, ikeo bedaoa ga kus ta ipasolan ibage ga iae pagid.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Be lolod matua eta ngan ei maitne, ngansa tinid igelgel ga timatala kapei tau. Ta ibeta gid, “Ami annga etangada ta nena?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ta tipan aea ia ikatinge ede tilut ngan dinga.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Tota ibada ta ian toa matadeai oa.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Ga kus ta ikeo pagid, “Ngan ado toaiua namamado toman ngan gimi, nakado leg posanga toa ne motean pagimi ga bedane: Posanga toa ngada ne ngan gau ienono ngan Moses ele apu, ga ngan laulau togid panua tibada Deo iaoa, ga ngan Laulau Baunga aea, manta iuot tautaunga.”
44 E disse-lhes:
45 Tota ilua gid ta tiuatai kemi ngan Deo ele laulau aea posanga ipu.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ta ikeo pagid, “Deo ele laulau aea posanga bedane: Kristus manta ibada ieieinga ga imate. Be ngan ado tol aea ta idae mulian.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Be ngan ei ieda, ato toa ne manta ila ngan tuanga Ierusalem ga ila irangrang ngan gid alu toa ngada ne tanoeai, ngan gid panua manta tipul lolod ta Deo isamum led kadonga sasat.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Be gid danga toa gimi agera ne, manta apapalongo ngan.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Be ega, gau ga nasula danga toa Tamag iposa tautaunga ngan oa ga ila pagimi. Be gimi adio amamado tuanga iloleai ga irangrang ngan Deo gadae tau irobi gimi ngan iura kapei.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Idio ta Iesus ibada ele aluagau ta tiuot ga tila boloma ngan tuanga Betani. Ta isoa ibage ga idae ta ipamatua gid.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ei ipapamatua gid maitne, be itnan gid, ta Deo ibada ei ta idae ga ila buburiai.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Tota tikor aed ga tisoa ieda. Ga kus ta tiluagid ga tila Ierusalem, be tinid igelgel kapei tau.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ta timamado somisomi toa Deo ele lumaeai be tisoasoa Deo ieda.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.