Lucas 1

Deo Ele Posanga (BCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Eaba kapei Tiopilus, mugaeai panua busa titoba bodenga ninipunga ngan gid danga toa iuot rabu ngan gai.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Led ninipunga inasi posanga togid panua tigera Iesus Kristus ele kadonga ngan matad toa mugaeai ga ilalala ga inam. Ga pade, led ninipunga inasi posanga togid panua naurata ad ngan Iesus Kristus ele ato toa tibada ga inam pagai.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Be gau nagal nanan ngan danga toa ngada ne ipu pan mugaeai ga inam. Toa bedaoa ta gau pade naoangga nabode ninipunga inasi edap tutui pan ipuiai ga ila irangrang ngan iuduai, ta naeabalan ga ila pago.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Toa bedaoa ta eao ga oatai kemi mambe posanga toa tipaoatai go ngan, eine tautaunga.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Ngan taun toaiua, Erot iman maron kapei ngan tibur kapei Iudea, be eaba ede ieda Sekaraia imamado. Ei eaba tenainga aea ede ton Deo, be iuot ngan iaoa kelede tenainga aea pan Abia. Be iadaoa toa ieda Elisabet iuot ngan iaoa kelede pan Aron.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Gisirua led lalalanga itutui Deo imatai, ga tinasnasi tutui Maron ele apu ga ele posanga toa ngada oa, be led idil eta paeamao ngan mao.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Be gisirua led gergeu eta mao, ngansa Elisabet ei taine lasi, be gisirua kapeipei o.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Be ngan ado ede, naurata tenainga aea idae pagid iaoa kelede ton Abia bagedeai, ta Sekaraia pade ikakado ele naurata tenainga aea Deo imatai.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Tinasi kadonga mugamuga togid panua tenainga ad ngan sionga eaba ede ngan gid ta idudunga Deo ele luma iloleai ngan nononga nabene ikado basu iuad kemi. Ta titado pat gereirei ta ipasolan mambe Sekaraia ieda iuot ngan kadonga naurata toa oa.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Be ngan ado imata toa nabene aea nononga, Sekaraia idudunga Deo ele luma iloleai, be gid ipom tiluplup gaot ta tiraring.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Be anggelo ton Maron per ga iuot pan ta idio imadid popou nabene aea isaleai pan ibage oatai.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Sekaraia igera ta ikakrik ga imataud kapei tau.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Be anggelo ikeo pan bedane, “Sekaraia, mataud mao, ngansa Deo ilongo lem raring na. Adaoam taine Elisabet ga ipopo lem gergeu aranga, ta eao ga oato ieda Ioanes.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Ei ga ikado ta tinim igelgel kapei, be panua busa pade ga tinid igelgel ngan aea poponga,
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 ngansa ei ieda ga iuot kapei Maron imatai. Be irangrang ngan iun oain ga gid eau matua padengada mao. Ienono itna iapai maitne, be Itautau Tutui ga iuon pan.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Ta ei ga ipul panua Israel busa lolod ta tiluagid mulian pan ad Maron Deo.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Ei ga ikado naurata ga imuga ngan Maron. Be ei ga iboko toman ngan Itautau Tutui iura mambe Elaija mugaeai. Ta ei ga ipul gid gergeu tamatamad lolod ga iluai mulian pagid led gergeu, ga ipatutui gid panua tipaki tangad ngan Deo ele posanga ta tibada oatainga kemi mambe gid panua toa led kadonga tutui. Ei ga ikado ga panua matad idae ta tisangasanga Maron ele namanga.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Io, Sekaraia ibeta anggelo bedane, “Be gau ga naoatai ngan danga toa ne iuot pagau madongan? Ngansa gau ga adaoag taine, gairua kapeipei o.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Be anggelo ikoli ele posanga bedane, “Gau anggelo Gabriel toa somisomi namadmadid Deo imatai. Deo isula gau ngan talnga ato toa ne ga inam pago.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Be ega, labone eao ga rangrang ngan posa mao ga irangrang ngan ado toaiua danga toa ne iuot tautaunga, ngansa eao eadi leg posanga mao. Be eine ga iuot tautaunga ngan ado toa Deo ikim.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Io, gid ipom tisangasanga Sekaraia, be lolod ede ga ede ngansa ei idio mole tau Deo ele luma iloleai.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Be iuot ga inam, ta irangrang ngan ikado posanga eta pagid mao. Tota tiuatai mambe ei igera danga ede Deo ele luma iloleai. Ta ikakado posanga ngan ibage ngansa iaoa gum.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Idio ta ele naurata tenainga aea kus, ta iluai mulian ga ila ele lumaeai.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Be muriai, iadaoa Elisabet iapa ta imumul ga imamado lumaeai ga irangrang ngan aea taiko lima. Idio ta Elisabet ikeo,
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Labone Maron imata isulug ga inam pagau ta ikado toa bedane ngan gau. Ngansa gau taine lasi, be isamum ag maeamaea toa ne pagid ipom busa matadeai.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Elisabet iapa ngan aea taiko lima ga ede, be Deo isula anggelo Gabriel ga ila ngan tuanga ede ieda Nasaret ngan tibur kapei Galili.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Ta ila pan taine blala ede toa ilup toman ngan eaba eta maitne. Taine toa ne, tisio ei ngan oainga eaba ede ieda Iosep ngan iaoa kelede pan Devit. Taine blala toa ne ieda Maria.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Ei ila iuot pan ta ikeo, “Ado kemi, taine. Maron imado toman ngan go ga ilolo marum tau ngan eao.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Be ei ilolo ede ga ede ngan ele posanga ta ikeo iloleai bedane, “Posanga toa ne madongan?”
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Be anggelo ikeo pan bedane, “Maria, eao mataud mao. Ngansa Deo ilolo marum ngan eao.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Ega, eao ga apam ta popo gergeu aranga, ta eao ga oato ieda Iesus.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Ei ieda ga iuot kapei, ta gid panua ga tiuato ei gergeu aranga ton Deo Gadae Tau. Be Maron Deo ga ibada itub Devit ele mul maron aea ga ila pan.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Ta ei ga imadid ga imugamuga ngan gid iaoa kelede pan Iakop somisomi, ta ele naurata maron aea ga irangrang ngan kus mao.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Be Maria ikoli anggelo ele posanga bedane, “Danga toa ne ga iuot madongan? Ngansa gau nalup toman ngan eaba eta maitne.”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Ta anggelo ikoli ele posanga bedane, “Itautau Tutui ga isulug ga inam pago, ta Deo Gadae Tau iura kapei ga irobi go. Tota gid panua ga tiuato gergeu tutui toa eao ga popo ne ei Deo Inat.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Be ega, sobom Elisabet ei taine lasi ga taine kapei o, be ei pade iapa, ta aea taiko lima ga ede.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Ngansa danga eta ikulupu ngan Deo mao.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Ta Maria ikeo, “Ega, gau taine paeaeanga ton Maron. Kemi ngan ikado toa bedane ngan gau mambe eao keo.” Ga kus ta anggelo itnan ei ga ila.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Ngan ado toaiua, Maria idae manmanae ga ila ngan tuanga ede ienono bereoeai ngan tibur kapei Iudea.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Toa eoa ila idudunga Sekaraia ele lumaeai ta ikeo “ado kemi” pan Elisabet.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Be ngan ado imata toa Elisabet ilongo Maria ele ado kemi, tota ele gergeu iud iapa, ta Itautau Tutui iuon ngan Elisabet.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ta imemetae ngan posanga ta ikeo, “Rabu ngan taine toa ngada ne, Deo ikado kemi tau ngan eao! Ga pade, Deo ikado kemi tau ngan gergeu toa apameai na.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Be gau taine madongan ga ag Maron itna inam pagau?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Ngansa tangag ilongo lem ado kemi pagau, ta gergeu toa apageai ne itin igelgel ga idug.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Be kemi tau ngan eao, ngansa lolom matua ngan Maron ele posanga pago ta eao eadi mambe eine ga iuot tautaunga.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Ta Maria ikeo,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 be ngan tautaudig, gau tinig igelgel ngan Deo toa ibada gau mulian.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Ngansa gau edag kapei mao,
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 ngansa Deo matua soke tau ikado danga kapei ngan luanga gau.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Ele kadonga lolo isat aea iparangrang gid panua toa tilolon ngan ei,
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Ngan ibage, ikado naurata kapeipei.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Gid mamaron kapeipei toa timamado ngan led mul madonga aea kapeipei, ei isek gid ga tisulug gadio,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Gid panua toa pitoreagid, ei iparangrang gid ngan danga kemikemi,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ei ilua gid ele paeaeanga Israel ad,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Eine ele kadonga lolo isat aea toa ikado ngan Abraam ga itubtub toa mugaeai ga inam, lalaede mambe ikeo pagid tibutibuda.”
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Be Maria idio pan Elisabet irangrang ngan taiko tol, ga kus ta iluai mulian ele tuangai.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Idio ta Elisabet imata poponga aea inam boloma, ta ipopo gergeu aranga.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Aea tuanga ipu ga isobosobo tilongo mambe Maron ilolo isat kapei ngan ei, ta tinid igelgel toman ngan ei.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Be ngan ado lima ga tol aea, tinam ngan gergeu aea palunga ta tiuangga tidol itama ieda Sekaraia idae ngan ei.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Be itna ikeo, “Mao, be taoato ieda Ioanes.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Ta tikeo pan bedane, “Eao sobom eta ieda toa bedana mao.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Tota tiposa ngan baged ga ila pan itama ngansa tiuangga tiuatai, ei ikim ieda sai.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Ta ibeta ngan pat bodenga aea ta ibode posanga bedane, “Ei ieda Ioanes.” Ta panua toa ngada oa timatala.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Be mole mao, iaoa ikakai ta imae imalamalan ta iposaposa be isoa Deo ieda.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Panua toa tuangai oa timataud, be panua ngan tuanga ga tuanga bereoeai ngan tibur kapei Iudea tiposaposa ngan gid danga toa ngada ne.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Be panua toa ngada oa tilongo bedaoa, matad nanan posanga toa ne lolodeai ta tibetabeta pol ngan gid bedane, “Gergeu toa ne, muriai ga iuot eaba madongan?” Ngansa Maron idol ibage ga idae ngan ei.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Idio ta gergeu itama Sekaraia iuon ngan Itautau Tutui ta ibada Deo iaoa ta ikeo,
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Tasoa Maron ieda, ei Deo togita Israel,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Ei isula eaba ede iura kapei, ta iuot ngan iaoa kelede pan ele paeaeanga Devit.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Eine mambe ikeo pagid ele panua tututui toa tibabada iaoa mugaeai.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Isula eaba toa oa ngan badanga gita mulian pagid ada miri itamatama bagedeai
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Ikado bedaoa ngan pasolannga ele kadonga lolo isat aea pagid tibutibuda,
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Eine ele posanga tautaunga toa ikado pan tibuda Abraam
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 ngan badanga gita mulian pagid ada miri itamatama bagedeai,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 ga tapasolan mambe Deo ele ul ienono ngan gita ga tamamado tutui imatai somisomi ado ga ado.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 “Be eao leg gergeu, gid ga tiuato eao eaba toa ibada Deo Gadae Tau iaoa,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Eao ga paoatai ele panua ngan saoa danga ei iuangga ikado ngan samumnga led kadonga sasat
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Ada Deo ikado bedane ngansa ilolo inam pagita ga ilolo isat tau ngan gita.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Gid panua toa timamado ngan tibur dodom ga timataud matenga,
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Tota gergeu toa oa idae kapei ga ibada pamatuanga inam pan Itautau Tutui. Ei imamado ngan tibur modamodanga ga irangrang ngan ado toa ei per ga iuot masaeai pagid Israel.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.