Lucas 19

Deo Ele Posanga (BCH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iesus idudunga Ieriko ta ilalala tuanga iloleai ga ila.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Be eaba ede ieda Sakius imamado toa eoa. Ei madidnga togid panua takis ad, ga ele danga sisid busa.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ei ikim igera Iesus ei eaba madongan, be irangrang mao, ngansa ei bolobolo, be ipom kapei tau.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Tota ilado ga imuga ta idae abei fik ngan geranga ei, ngansa teta pade Iesus inasi edap toa oa.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Iesus iuot ngan tibur toa oa, ta imata idae ta ikeo pan bedane, “Sakius, sulug manmanae ga nam, ngansa labone gau ga nanam namado lem lumaeai.”“Sakius, sulug manmanae ga nam.”|alt="Zacheus climbs down from tree" src="DN00417b.tif" size="span" ref="19.5"
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Tota isulug manmanae ta ibada ei ga ila, be itin igelgel.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Be gid panua toa ngada oa tigera bedaoa ta ngun ga ngun ta tikeo, “Ei ila iarai pan eaba kadonga sasat aea ele lumaeai.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Idio ta Sakius idae imadid ta ikeo pan Maron bedane, “Maron, ega, gau ga napoga leg danga sisid toa ngada ne, ta iadag ila pagid panua lululunga ad. Be oangga napakaka eaba eta ngan badanga ele danga sisid, eine ga nakoli papange ga ila pan.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ta Iesus ikeo ngan ei bedane, “Labone Deo ibada mulian gid panua ngan luma toa ne. Ngansa eaba toa ne, ei pade iaoa kelede pan Abraam.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ngansa Eaba Inat inama ngan ilonga gid panua tisususu ta ibada gid mulian.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Gid ipom tilongolongo Iesus ele posanga, be ei isalangan ele posanga ta itado oanenga itna ede pagid, ngansa ei ipaboloma Ierusalem, ta gid panua tiuangga teta pade madonga Deo ibageai ga iuot.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Tota ikeo, “Madidnga kapei ede iuangga ila ngan tuanga ede aluai, ngan tidol ei ga iuot ad maron kapei, ga kus ta iuangga iluai mulian.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Be mugaeai ngan ele langa, ibaba ele paeaeanga sangaul ga tinam pan ta idol pat gol ga idae gid kelede kelede bagedeai. Ta ikeo pagid, ‘Akado naurata ngan pat toa ne ga irangrang ngan naluagau mulian.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Be tibur toa oa aea panua lolod paeamao ngan ei, ta tisula led panua iaoa ede ga tinasi ei ta tikeo pan aea madidnga bedane, ‘Gai tinimai ngan eaba toa ne imadid ga imugamuga ngan gai mao.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Be mao. Ei iuot ad maron kapei ta iluai mulian. Ga kus ta ikeo, ‘Ababa gid paeaeanga toa mugaeai nadol pat ga idae bagedeai, ta naoatai ngan pat aea tlannga iuot madongan.’
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Io, eaba toa imuga oa inam ta ikeo, ‘Maron, lem pat gol toa ne ipupulou ga iuot sangaul.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Ta ikeo pan, ‘Kemi tau! Eao paeaeanga kemi. Eao matam tutui ngan danga sisid pidaede, tota eao ga mariala ngan tuanga sangaul.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Idio ta eaba ede pade inama ta ikeo, ‘Maron, eao lem pat gol toa ne ipupulou ga iuot lima.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Ta ikeo pan paeaeanga toa ne bedane pade, ‘Eao ga mariala ngan tuanga lima.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Be eaba tol aea inama ta ikeo, ‘Maron, gera, eao lem pat gol toa bada pagau ne, naluga ngan malo kakauede.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ngansa namataud eao. Eao lem kadonga naurata ne oanaoana tau. Ngan tibur toa eao earum annga ngan mao, eao kulekule gid annga. Be eao babada pat iuotot ngan naurata togid panua padengada.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Be ikeo pan, ‘Eao paeaeanga paeamao! Eao lem posanga ipasolan lem idil paeamao, ta gau ga napanas go ngan. Eao keo ga oatai mambe gau leg kadonga naurata oanaoana tau, ta nakulekule annga ngan tibur toa naearum mao, ga nababada pat iuotot ngan naurata togid panua padengada. Eine tautaunga?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Tota eao kamado dol leg pat ga idudunga ngan luma pat aea mao? Toa bedaoa ta oangga naluagau, eine ga nabada aea tlannga pade, be eine mao.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Ta ikeo pagid panua toa timadmadid boloma bedane, ‘Abada pat gol toa ibageai na ga ila pan eaba ede pade toa ele pat gol sangaul.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Be tikeo pan, ‘Maron, ei ele pat gol sangaul o.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Ta ikeo, ‘Nakeo pagimi, oangga sai ele danga sisid ienono, gau ga napan etangada pade ga ila pan. Be oangga sai ele danga eta mao, saoa danga ei ikikisi, eine ga nabada mulian pan.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Be gid ag miri itamatama toa tinid ngan naman ad maron mao, abada gid ga tinam ta apamate gid toa matageai ne.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Iesus ikado posanga toa ne ga kus ta ilalala ga imuga ga ila Ierusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Iesus ipaboloma tuanga Betpage ga Betani, boloma ngan bereo tiuato Oliv. Ta isula ele aluagau rua ga tila
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 ta ikeo, “Gimirua ala ngan tuanga ga matadai ne, ta oangga ala aot, eine ga agera donki daenga pau ede toa eaba eta idae ngan maitne be tikaukau ngan oaro. Apola aea oaro ta abada ga inam.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Be oangga eaba eta ibeta gimirua, ‘Ikamado ga apola aea oaro?’ ta akeo pan bedane, ‘Maron ele naurata ngan.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Io, isula gisirua ga tila ta tigera danga toa ngada oa mambe ikeo pagisirua ngan.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Idio ta tipola aea oaro, be donki itamatama tibeta gid, “Ikamado ga apola aea oaro?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ta gisirua tikeo, “Maron ele naurata ngan.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Idio ta tidada ga ila pan Iesus, be titado led pononga mamarae ga idae donki ipaoeai, ta tilua Iesus ga idae imado ngan.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Ei ilalala ga ila, be gid ipom tilalo led pononga mamarae edapeai.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Idio ta ila boloma ngan edap aea sorirnga ngan bereo Oliv, ta ele aluagau busa tau tinid igelgel. Matad nanan gid uisinga busa tigera, ta timemetae ngan soanga Deo ieda.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ta tikeo,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Be gid Parisi edengada toa ipom lolodeai oa tikeo pan bedane, “Eaba paoatainga am, daba lem aluagau!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Be ikeo, “Nakeo pagimi, oangga gid mumun, eine gid patpat ga tingangar.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Iesus ipaboloma tuanga Ierusalem ta igera, be itang ngan
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 ta ikeo, “Man ga gimi aoatai labone ngan Deo ele edap lolo tarui aea toa isaoa ngan gimi! Be labone edap toa ne imumul ngan matami.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ngansa ado ede muriai ga inam, ami miri itamatama ga tisuk pat iman daedaenga ngan lemi tuanga aea ala, ta tianliunga ngan raunga gimi.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Eine ga tipaeabu ngan lemi tuanga ga gimingada lemi gergeu. Be eine ga titnan pat eta ga idae tatan pat eta pade mao. Eine ga tirepe toa ngada oa ga isulug. Eine ga tikado danga toa ngada ne ngansa gimi aoatai mao ngan ado toa Deo inama ngan luanga gimi.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Iesus idudunga ngan Deo ele luma aea ala ta isere gid panua toa tilongean led danga sisid ga panua tiuolol.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ta ikeo pagid, “Deo ele laulau aea posanga bedane, ‘Gau leg luma iman luma raring aea.’ Be gimi apul ga iman baba mumulnga aea togid panua lublubnga ad.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Be ado ga ado, Iesus ipapaoatai gid ipom toa gadudunga ngan Deo ele luma aea ala. Be gid madidnga tenainga ad ga apu ad ga gid kapeipei togid Iuda tiloilo edap ngan pamatenga ei.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Be led edap eta mao, ngansa gid ipom lolod ikim tau ngan longonga ele posanga.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.