Lucas 18
Deo Ele Posanga (BCH) vs ARIB
1 Iesus itado oanenga itna ede pagid ele aluagau ngan pasolannga mambe gid manta tiraring somisomi be tikaput ngan mao.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Ta ikeo, “Eaba ede patutuinga posanga aea imamado ngan tuanga ede. Ei ilolon ngan Deo mao, ga imata idae ngan eaba eta mao pade.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Be asape ede imamado ngan tuanga toa oa. Ei inaganagam pan ngan aea gagal ede ta ikeo, ‘Patutui posanga kemi rabu ngan gau ga ag isat.’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “Mole tede eaba toa oa itin ngan mao, be muriai ikeo iloleai bedane, ‘Tautaunga, gau nalolon ngan Deo mao, ga matag idae ngan eaba eta mao pade.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Be asape toa ne inaganagam pagau somisomi ta ipaieiei gau tau. Tota gau ga namarum kemi ngan patutuinga aea posanga, ngan kado ta ikado ga lolog igagagai.’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Io, Maron ikeo, “Tautaunga eaba patutuinga posanga aea ne eaba paeamao, be alongo kemi ele posanga.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Oangga ipatutui asape toa oa aea posanga bedaoa, eine Deo ga ipatutui posanga ngan ele panua toa isio gid ne madongan? Ngansa tiansaban ei somisomi bong ga ado. Gimi aoangga ei ga ikado aea gerei ngan luanga gid?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Nakeo pagimi, ei ga ipatutui ad posanga manmanae. Be oangga Eaba Inat iluai mulian ga inam, eine ga igera kadonga lolo matua aea ienono tanoeai pade?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Iesus itado oanenga itna ngan gid panua edengada toa tiuangga gid kekelegid tiuot tutui, be matad ibiu panua padengada. Ta ikeo,
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Panua rua tidae ga tila Deo ele lumaeai ta tiraring. Ede ngan gisirua eine Parisi, be ede pade eaba takis aea.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Parisi toa oa imadid ta iraring iloleai bedane, ‘O Deo, gau naposa kemi pago, ngansa gau mambe gid panua padengada mao. Gau mambe gid panua lublubnga ad mao, ga gid panua kadonga sasat ad mao, ga gid panua arala ad mao, ga mambe eaba toa ibabada takis ne mao pade.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Gau naplese annga parua ngan wik ga wik, be somisomi saoa danga nababada ga aea suknga iuot sangaul, eine natenai aea suknga ede ga ila pago.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Be eaba takis aea imadid aluai tede. Ei maeamaea ei ta itin ngan imata idae ga ila buburiai mao. Ibin igogo ta ikeo, ‘O Deo, lolom isat ngan gau. Gau eaba kadonga sasat ag.’”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Ta Iesus ikeo, “Nakeo pagimi, ngan ado imata toa eaba takis aea iluai ga ila ele lumaeai, ei iuot eaba tutui Deo imatai, be eaba toa ede pade oa mao. Ngansa eaba sai isoa ieda mulian, Deo ga idol ei ga idio gadio. Be oangga sai idol ieda mulian ga isulug, eine Deo ga isoa ieda ga idae.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Idio ta gid panua tital led gergeu gereirei ga tila pan Iesus ngan ibage idae ngan gid. Be ele aluagau tigera bedaoa ta tidaba gid.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Be Iesus ibaba gid gergeu ga tinam pan, ta ikeo pagid ele aluagau bedane, “Alongean gid gergeu ga tinam pagau. Apaidi gid mao. Ngansa madonga Deo ibageai, eine togid panua toa bedane.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Nakeo tautaunga pagimi, oangga sai ilongean Deo ga iman aea Maron lalaede mambe gid gergeu toa ne mao, eine ga irangrang ngan ibada madonga Deo ibageai mao.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Idio ta madidnga ede ibeta Iesus bedane, “Eaba kemi paoatainga am, gau ga nakado mado ngan badanga madonga kemi somisomi?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ta Iesus ikeo pan, “Eao oato gau eaba kemi ngan saoa? Eaba eta pade kemi mao. Deo kekelen ei eaba kemi.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Be eao oatai ngan Deo ele apu. Ikeo ga bedane, ‘Irangrang ngan eao kado arala ta paeabu ngan oainga mao. Irangrang ngan eao pamate eaba ede pade mao. Irangrang ngan eao lublub mao. Oangga eao madid ngan posanga, irangrang ngan eao pakaka mao. Manta lolon ngan tamam ga tnam.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ta eaba toa oa ikeo, “Mugaeai gau kakauede ga irangrang ngan labone, gau nanasnasi gid apu toa ngada ne.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Iesus ilongo toa bedaoa ta ikeo pan, “Lem idil kelede imata karanga maitne. Longean lem danga sisid toa ngada na ga panua tiuolol, ga kus ta bada lem pat ta oade ga ila pagid panua lululunga ad. Eao kado toa bedaoa, ta lem danga sisid kemikemi ga ienono buburiai. Ga kus ta nam nasi gau.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Be eaba toa oa ilongo posanga toa ne ta ilolo isat kapei, ngansa ele danga sisid busa tau.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Be Iesus imata inono ei be ilolo isat ta ikeo, “Eine kulupu tau ngan gid panua toa led danga sisid busa, ngan tibada madonga Deo ibageai.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Oangga kamel itoba ngan ipurususu ngan salumu aea baba, eine ga kulupu ngan ei, mao madongan? Be kulupu ga kulupu tau ngan eaba sai toa ele danga sisid busa, ngan ibada madonga Deo ibageai.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Be gid panua tilongo bedane ta tibeta, “Tota sai irangrang ngan Deo ibada ei mulian?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ta ikeo, “Saoa kadonga gid eababa tirangrang ngan tikado mao, eine Deo irangrang ngan ikado.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Be Petrus ikeo, “Ega, gai atnan lemai danga sisid toa ngada oa ta anam anasi go!”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Ta ikeo pagid, “Nakeo tautaunga pagimi, sapadua tiuangga madonga Deo ibageai eine danga kapei tau ta titnan led luma, ga adaoad, ga ad kapeipei ga ad kakakau, ga tnad ga tamad, ga led gergeu,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 eine ga tibada danga busa tau ngan led madonga labone tanoeai ga iasal led madonga mugaeai aea. Be muriai pade ga tibada madonga kemi somisomi.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Iesus ibada ele aluagau sangaul igegea rua ga tila rol, ta ikeo pagid bedane, “Ega, gita talalala ga tala Ierusalem, ta posanga toa ngada ne gid panua tibada Deo iaoa tibode ngan Eaba Inat, eine ga iuot tautaunga.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Eine ga tidol ei ga idae pagid alu padengada bagedeai, ta gid ga tigalinge ngan ei, ga tikado paeamao ngan ei, ga tipla ei,
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 ga timuimui ei, ga kus ta tipamate ei. Be ngan ado tol aea, eine ga idae mulian.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Be ele aluagau tiuatai ngan posanga toa ne ipu mao. Ienono mumulnga ngan gid, ta irangrang ngan laborad ibada kemi saoa danga toa iposaposa ngan oa mao.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Iesus ipaboloma tuanga Ieriko, be eaba ede imata sususu imamado edap isaleai, be igaugau pat pagid panua.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Ei ilongo gid ipom tilalala ga tinam, ta ibeta ngan saoa danga iuot.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ta tipalongo ei mambe Iesus Nasaret aea ta ilalala ga inam.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Tota ibaba ta ikeo, “Iesus, Devit itub, uduan gau!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Be gid panua tilalala ga timuga, tidaba ei ta tikeo, “Mumun!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Io, Iesus iae tor ta ikeo ga tibada eaba toa oa ga inam pan. Ei inam boloma, ta ibeta ei,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Eao kim nakado mado ngan eao?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ta Iesus ikeo pan, “Tota matam pal. Lem kadonga lolo matua aea ikado ga matam iuot kemi pade.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Mole mao, igeragera pade ta inasi Iesus, be isoasoa Deo ieda. Be gid ipom tigera toa bedaoa, ta tipakuru ngan Deo.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.