Lucas 16
Deo Ele Posanga (BCH) vs ACF
1 Iesus ikeo pade pagid ele aluagau bedane, “Maron ede ele pat kapei imamado. Be panua edengada tisol ele paeaeanga ad madidnga ngan posanga ta tikeo ga iboko tutui ngan aea maron ele danga sisid mao.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Tota maron ibaba madidnga toa oa ga inam pan ta ibeta ei, ‘Posanga ede toa nalongo ngan eao ne madongan? Nakim eao matam inasi lem kadonga ngan leg danga sisid toa ienono bagemeai na, ta bode ga idae ngan laulau ta nagera. Ngansa irangrang ngan eao man madidnga pade mao.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “Io, madidnga toa oa ikeo iloleai bedane, ‘Gau ga nakado mado? Ngansa ag maron iuangga isere gau ngan naurata madidnga aea. Be gau urag ngan kadonga dadanga mao. Ga pade, maeamaea gau ngan gaunga danga sisid pagid panua padengada.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Gau naoatai ngan saoa danga ga nakado. Ta oangga isere gau ngan naurata toa ne ga kus, eine ga panua tibada gau ga nala led lumaeai.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Io, tota ibaba panua kelede kelede toa ad gigi ienono pan aea maron ga tinam, ta ibeta eaba toa imuga oa bedane, ‘Eao am gigi pan ag maron iuot pida?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Ta ikeo, ‘Gau ag gigi ngan bude oliv aea ne iuot dram sangaul rua.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 “Ga kus ta ibeta ede pade bedane, ‘Be eao am gigi pan ag maron iuot pida?’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 “Tautaunga, madidnga toa oa ele kadonga itutui mao, be aea maron igera ele kadonga toa bedaoa ta ipakuru ngan ei, ngansa inasi oatainga kemikemi. Ngansa gid panua tanoeai ad led oatainga kapei ngan kadonga kemi gid led panua. Led oatainga toa ne iasal oatainga togid panua timamado merengai.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Tota nakeo pagimi, ngan lemi madonga tanoeai, manta akado mamaron ngan lemi pat ta gid panua tiuot oaeoaemi. Ta oangga pat kus, eine ga tibada gimi ga ala amado ngan luma kemikemi ienono somisomi ga ilalala ga ila.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Oangga sai imata tutui ngan danga gereirei, eine ga imata tutui ngan danga kapeipei pade. Be oangga sai imata tutui ngan danga gereirei mao, eine ga irangrang ngan imata tutui ngan danga kapeipei mao pade.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Tota ngan lemi madonga tanoeai labone, oangga matami tutui ngan pat mao, sai ga iadi gimi ngan danga tautaunga ta amariala ngan?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ta oangga matami tutui ngan eaba ede pade ele danga sisid mao, sai ga ipan danga eta ga iman lemi?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Paeaeanga eta irangrang ngan iboko gadio ngan madidnga rua mao. Ngansa ei ga ilolo paeamao ngan ede, be ilolo ikim ede pade. Be ei ga ilongo ede ilinge, be ipul imur ngan ede pade. Irangrang ngan pat iman ami maron toman ngan Deo mao.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Be gid Parisi tilongo Iesus ele posanga toa ngada ne ta tigalinge ngan ei, ngansa lolod ikim tau pat.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Ta ikeo pagid, “Gimi akeo ga aot tutui panua matadeai, be Deo iuatai ngan lolomi na. Ngansa saoa danga gid panua tiuangga eine kemi tau, eine danga paeamao ga paeamao tau ngan Deo imata.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Deo ele apu ga posanga togid panua tibabada iaoa eine panua tipapaola ga irangrang ngan Ioanes Paliliunga aea iuot. Ngan ado toaiua ga inam, panua tipapalongo ngan ato kemi ngan madonga Deo ibageai, be gid panua toa ngada ne tiparpar tau ga tipaparau ngan badanga madonga toa oa.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Eine malamalan ngan mariamba ga tano isapa, be irangrang ngan Deo ele apu idil eta isapa mao.”
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Iesus ikeo pade bedane, “Oangga sai isuk iadaoa ta iuai taine pau, eine ikado kadonga arala. Ga oangga sai iuai taine ede toa iadaoa isuk ei mugaeai, eaba toa ne pade ikado kadonga arala.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Iesus ikeo pade bedane, “Ado ede eaba kapei ede toa ele pat busa imamado. Ado ga ado itin igelgel ga idoldol danga sisid kemikemi, singsingia ga bil, be ianean gid annga kemikemi.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Be eaba lululunga aea ede ieda Lasarus itin iuon ngan botoboto. Somisomi tisoa ei ga ila imamado toa eaba kapei ele ala aea atama iaoai.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Ei ilolo iminmin ngan eannga annga isakirkir toa itaptap eaba kapei ele popouiai ga isulug. Be gid kaua tinam tidamedame aea botoboto.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Be ado ede eaba lululunga aea toa oa imate, ta gid anggelo tisoa ei ga ila imado pan Abraam isaleai. Be mole mao eaba toa ele pat busa oa imate pade ga titaian ei.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ta ngan tibur paeamao togid panua matemate, ibada ieieinga kapei. Be imata idae ta igera Abraam imamado aluai ga Lasarus imamado isaleai.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Tota ibaba ga ila pan ta ikeo, ‘Apa Abraam, lolom isat ngan gau ta sula Lasarus ta idol ibage igonga ga idudunga ngan eau ta inam teng ga idudunga aoageai, ta ipamemednga maeg, ngansa nabada ieieinga kapei tau toa dingaeai ne.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Be Abraam ikeo, ‘Natug, matam nanan lem madonga tanoeai. Eao babada lem danga kemikemi, be Lasarus ele madonga paeamao. Ta labone ei ibada pamusnga kemi, be eao bada ieieinga kapei.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Ga pade, Deo idol perper kapei rabu ngan gita, ta gid panua toa eko tiuangga tiuore ga tila pagimi, tirangrang mao. Be gid panua toa nena tiuangga tiuore ga tinam nene, gid pade tirangrang mao.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 “Ta eaba toa oa ikeo, ‘Apa, tota nabeta eao, sula Lasarus ga ila tamag ele lumaeai.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Ngansa ag kakakau lima ta timamado. Kemi ngan ila ipabib led, ngan kado ta gid pade tinam tidio ngan tibur toa ieieinga aea ne.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “Be Abraam ikeo, ‘Posanga ton Moses ga gid panua tibada Deo iaoa ienono pagid. Kemi ngan tilongo ga tinasi led posanga.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Be ei ikeo, ‘Mao, apa Abraam, be oangga eaba mate ede itnan denga ga ila pagid, eine ga tipul lolod.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Be ikeo, ‘Oangga tilongo Moses ga gid panua tibada Deo iaoa led posanga mao, irangrang ngan posanga ton eaba idae mulian ngan ele matenga igal lolod mao pade.’”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.