João 11

Deo Ele Posanga (BCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Eaba ede ieda Lasarus idibal. Ei tuanga Betani aea, toa Maria ga itar kapei Marta led tuanga.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 (Maria toa ne, ei taine toa muriai ga itok bude iuad kemi ga idae ngan Maron iae, ga kus ta ipusi ngan ilaun.)
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Io, tota Maria toman ngan itar kapei tiabalan posanga ga ila pan ta tikeo, “Maron, ega, eaba toa eao kim ei tau ne idibal.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Be Iesus ilongo ta ikeo ga, “Dibala toa ne irangrang ngan ipamate ei mao. Be eine ga iman Deo ieda aea soanga. Toa bedaoa ta Deo Inat ieda ga iuot kapei ngan pade.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Iesus ikim tau Marta ga itar kakau ga liud Lasarus.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Be ei ilongo mambe Lasarus idibal, ta idio ngan tibur toa imamado ngan oa aea ado rua pade.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ga kus ta ikeo pagid ele aluagau, “Taluagita mulian Iudea pade.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Ta ele aluagau tikeo pan bedane, “Eaba paoatainga am, patautene gid Iuda tiuangga tirau go ngan pat, be eao oangga luago mulian toa eoa na?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Ta Iesus ikeo, “Ngan ado kelede, tibur meremere irangrang ngan aea ado imata sangaul igegea rua. Oangga sai ilalala ado, irangrang ngan ikot iae mao, ngansa ei igera ado ele taranga isulug tanoeai.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Be oangga ilalala bong, eine ga ikot iae ta imokeke, ngansa ele taranga eta mao.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Io, iposa bedaoa ga kus, ta ikeo pade bedane, “Oaeda Lasarus ienono. Be gau ga nala ta naoaoan ei ga idae.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Ta ele aluagau tikeo pan bedane, “Maron, oangga ienono, ei ga iuot kemi pade.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Be Iesus iposaposa ngan ele matenga, be ele aluagau tiuangga ikeo ngan enonga sapaean.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Tota Iesus iposa masaeai pagid bedane, “Lasarus imate.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Be tinig igelgel ngansa gau namamado toman ngan ei mao. Toa bedane ta irangrang ngan gimi agera saoa danga ga nakado, ta lolomi matua ngan gau. Be gita tala pan.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Be Tomas toa ieda ede pade Didimus ikeo pagid aluagau padengada bedane, “Gita tala, ta tamate toman ngan Iesus.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Iesus ila iuot toa eoa ta igera mambe Lasarus ienono dengaeai aea ado pange na.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Be Betani ienono boloma tede ngan Ierusalem. Aea maraoa mambe kilomita tol.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Tota gid Iuda busa tila pan Marta ga Maria ngan pataruinga lolod ngan liud ele matenga.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Be Marta ilongo mambe Iesus ilalala ga inam, tota ila iuot pan toa edapeai, be Maria idio lumaeai.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Ta Marta ikeo pan Iesus bedane, “Maron, man ga eao mamado toa eko, ta irangrang ngan liug imate mao!
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tautaunga ei imate, be gau naoatai, labone pade oangga eao beta Deo ngan saoa danga, ei ga ilongo go.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Ta Iesus ikeo pan bedane, “Lium ga idae mulian pade.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Ta Marta ikeo, “Gau naoatai mambe ei ga idae mulian toman ngan gid matemate toa ngada oa ngan ado muriai ga muriai tau.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Ta Iesus ikeo pan bedane, “Gau daenga mulian ga madonga kemi ipu. Oangga sai ilolo matua ngan gau, goibe, ei ga imate, be muriai ta idae mulian ta imamado.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Oangga sai imata bibita be ilolo matua ngan gau, ei ga irangrang ngan imate mao ga ilalala ga ila. Eao lolom matua ngan posanga toa ne pade?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Ta ikeo pan bedane, “Be. Tautaunga Maron, gau lolog matua ngan eao. Eao Kristus, Deo Inat toa sulug ga nam tanoeai.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Marta ikeo bedaoa ga kus, ta iluai mulian ta ibaba itar kakau Maria ta ikamur itangai bedane, “Eaba paoatainga aea ta inam ne, be ibetabeta ngan eao.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Maria ilongo, ta idae manmanae ga ila pan.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Be Iesus inam iuot tuangai maitne. Ei imamado ngan tibur toa Marta ila iuot pan ngan oa.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Be gid Iuda toa timamado lumaeai toman ngan Maria ngan pataruinga ilolo, tigera mambe ei idae manmanae tau ta iuot ga ila. Tota tinasi ei, ngansa tiuangga ei ila dengaeai ngan tandanga toa eoa.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Maria ila iuot ngan tibur toa Iesus imamado ngan oa, ta igera ei ta idol ilabora ga isulug iaepuiai ta ikeo, “Maron, man ga eao mamado toa eko, ta irangrang ngan liug imate mao!”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Io, Iesus igera itangtang, ga gid Iuda toa tinam toman ngan ei titang pade, tota ilolo kemi mao ta iuru ei.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Ta ibeta gid bedane, “Gimi adol ei sida?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Iesus itang.
35 Jesus chorou.
36 Ta gid Iuda tikeo, “Ega, ei ikim ei kapei tau.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Be padengada tikeo bedane, “Ei ikado gid panua matad ikilakila ga tigeragera pade, be ikamado ga irangrang ngan ilua eaba toa ne mao be imate?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Iesus ilolo kemi mao ta iuru ei pade. Ta ila iuot toa dengaeai oa. Be denga toa oa ienono ngan bereo aea baba ede, be pat kapei ipakala iaoa.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Idio ta Iesus ikeo, “Asoa pat ga ila aluai.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Ta Iesus ikeo, “Gau nakeo pago ga ila na, oangga eao lolom matua, eine eao ga gera Deo ele taranga. Be matam nanan mao na?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Tota tisoa pat ga ila aluai, ta Iesus imata idae buburiai ta ikeo, “Apa, gau naposa kemi pago ngansa eao longo gau.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Gau naoatai mambe somisomi eao longolongo gau, be nakado posanga toa ne ngan luanga gid panua toa timadmadid ne ta irangrang ngan tiuatai kemi ga lolod matua mambe eao sula gau.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Io, ikeo toa bedaoa ga kus ta ipotalae kapei, “Lasarus, ot ga nam!”“Lasarus, ot ga nam!”|alt="Lazarus comes out of the tomb" src="DN00459b.tif" size="span" ref="11.43"
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Tota eaba toa imate oa iuot ga inam toman ngan malo toa tikaukau ngan ibage ga iae, ga malo toa ede pade timol ngan ilabora.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Gid Iuda busa toa tikia Maria ngan ado toaiua, tigera saoa danga Iesus ikado, tota lolod matua ngan ei.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Be edengada tila pagid Parisi ta tikeo pagid ngan saoa danga Iesus ikado.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Ta gid madidnga patutuinga posanga ad, toa edengada Parisi ga padengada madidnga tenainga ad, gid busa tila tiluplup ngan patutuinga posanga ta tikeo, “Eine ga takado mado? Ngansa eaba toa ne ikakado uisinga busa.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Oangga talongean ei ta ikakado bedaoa, eine panua toa ngada ne ga lolod matua ngan ei. Ta gid Rom ga tinam ta tipaeabu ngan Deo ele luma, be leda tibur toa kapei ne ga iman led.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Be eaba ede ngan gid, ieda Kaiapas, ei madidnga kapei tenainga aea ngan rai toaiua. Ei ikeo pagid bedane, “Gimi aoatai ngan danga eta mao ga mao.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Gimi aoatai mao ngan kadonga isaoa kemi ga ilua gimi. Kemi ngan gimi oangga eaba kelede ibada panua toa ngada ne mulid ga imate. Ngan kado ta panua toa ngada ne timukuru.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Be posanga toa ne iuot sapaean ilaborai mao. Eine ibada Deo iaoa ngansa ei madidnga kapei tenainga aea ngan rai toaiua, ta iposa motean ngan Iesus ta ikeo ga ei ga imate ngan badanga gid Iuda toa ngada oa mulid.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Be ikeo ga Iesus ga imate ngan luanga gid Iuda kekelegid mao, be ikeo ga ele matenga ga ipaluplup Deo ele gergeu toa timamado alele ngan tibur padengada ta tiuot alu kelede.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Tota ngan ado toaiua ga ila, gid madidnga tiloilo edap ngan pamatenga ei.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Tota Iesus irangrang ngan ilalala masaeai rabu ngan gid Iuda pade mao. Be itnan tibur toa oa ta ila boloma ngan tibur modamodanga, ngan tuanga ede ieda Epraim. Ta idio imamado toa eoa toman ngan ele aluagau.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Idio ta gid Iuda led eaneannga Pasova aea imata boloma, ta panua busa titnan led tuanga ga tila Ierusalem ta tisigiri tinid aea muk Deo imatai mugaeai ngan Pasova.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Gid tiloilo Iesus be timadid gadudunga ngan Deo ele luma aea ala, ta tibeta pol ngan gid, “Gimi lolomi madongan? Ei ga inam nene ngan eaneannga Pasova aea pade, mao mao?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Be gid madidnga tenainga ad ga gid Parisi tikado posanga matua ta tikeo ga oangga sai iuatai ngan Iesus imamado sida, ei manta iuaoa pagid ta tila tiluku ei.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.