Gênesis 47
Deo Ele Posanga (BCH) vs ARIB
1 Be Iosep ila pan maron kapei Isip aea ta ikeo, “Gau tamag ga tadig kapeipei titnan Kenan ga tinam tiuot nene toman ngan led sipsip ga bulmakao ga danga sisid toa ngada oa. Ega, patautene tirau led saupu ngan tibur Gosen.”
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Be Iosep isio aea kapeipei lima ta tila timadid maron kapei imatai.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Ta maron kapei ibeta gid bedane, “Gimi akado saoa naurata?”
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Be gai akeo ga amado kauteta nene, ngansa sapanga toa ne iuot paeamao tau ngan tibur Kenan. Be purup eta ngan lemai masilau tianean mao. Tota akeo ga eao longean gai lem paeaeanga ta ala amado ngan tibur Gosen.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Ta maron kapei Isip aea ikeo pan Iosep bedane, “Tamam ga am kapeipei tinam ta tikeo ga timado toman ngan eao.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Eao manta sio tano eta kemi tau ngan tibur Isip ta keo pagid ta tila timado ngan. Kemi ngan tila timado Gosen. Be oangga eao oatai etangada ngan gid toa led oatainga kapei ngan timariala ngan bulmakao, ta dol gid ga timariala ngan gau leg bulmakao ipu.”
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Idio ta Iosep ibada itama Iakop ga ila igera maron kapei. Iakop ikado posanga kemi pan ga kus ta
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 maron kapei ibeta ei, “Eao am rai pida?”
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Ta Iakop ikeo pan maron kapei bedane, “Gau namamado tanoeai irangrang ngan ag rai buno ede sangaul tol (130). Leg madonga ne mole tau mao. Be danga kulupulupu busa iuotot ngan gau. Gau tibutibug timamado mole tau tanoeai, be gid ad rai iasal gau ag rai.”
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Ga kus ta Iakop ikado posanga kemi pan maron kapei ta itnan ei ga ila.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Toa bedaoa ta Iosep ilua itama ga itar kapeipei ta tila timado ngan tibur Isip. Ei ilongean tano pagid ngan tibur ieda Rameses, mambe maron kapei ikeo ngan. Tano toa ne kemi tau ga iasal tibur padengada Isip.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Be somisomi Iosep ibabada annga ga ila pan itama ga itar kapeipei toman ngan led gergeu, be ele potanga annga inasnasi dabad.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Sapanga toa oa iuot paeamao tau, ta tibur toa ngada oa aea annga eta mao. Sapanga ipaeabu ngan tibur Kenan ga Isip pade.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Tota gid panua toa ngada oa Kenan ga Isip tiuolol annga pan Iosep ga irangrang ngan led pat kus. Ta Iosep ibada pat toa oa ta idol ga ila ngan maron kapei ele luma.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Idio ta gid panua toa ngada oa Kenan ga Isip led pat kus, ta gid Isip tila pan Iosep ta tikeo, “Eao pan amai annga. Oangga mao, sapanga ga ipaeabu ngan gai, ta amate eao matameai. Manta lua gai, ngansa lemai pat toa ngada ne kus.”
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Ta Iosep ikeo pagid bedane, “Oangga lemi pat kus, ta abada lemi masilau mud ga inam pagau, ta iman ami annga aea olnga.”
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Tota tibada led os ga sipsip ga meme ga bulmakao ga donki ta ila pan Iosep ta iman ad annga aea olnga. Ta Iosep ilualua gid ngan annga toa bedaoa ga irangrang ngan rai toaiua kus.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Be ngan rai ede pade, tila pan Iosep ta tikeo bedane, “Gai arangrang ngan amudan amai kadonga kulupu pago mao. Eao bada lemai pat ga masilau mud toa ngada oa ga iman lem. Lemai danga eta pade ngan badanga pago mao. Eine gai kekelegai ga amai tano.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Eao longean gai ga amate ngan pitoro padam. Ngan kado ta amai tano iman danga buligaliga. Kemi ngan eao lualua gai ngan annga, ta gai ga aman maron kapei ele paeaeanga sapaean. Ta amai tano pade ga iman ele. Be eao manta bada gid annga ipuapua earumnga aea ga inam pagai. Ngan kado ta amate ta amai tano aea eaba eta imariala ngan mao.”
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Tota gid panua toa ngada oa Isip tilongean ad tano ga ila pan Iosep ta iuol ga iman maron kapei aea, ngansa sapanga toa oa paeamao tau. Ta tano toa ngada oa Isip iman maron kapei aea.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Ta Iosep ikado ga gid panua Isip toa ngada oa tila timado ngan gid tuanga kapeipei Isip.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Be Iosep iuol tano togid panua tenainga ad mao, ngansa maron kapei ibabada pat pagid ta iman ad annga aea olnga. Tota gid panua tenainga ad kekelegid tilongean ad tano ga ila pan maron kapei mao.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Idio ta Iosep ikeo pagid panua bedane, “Ega, gau naol gimi ga ami tano pade, ta gimi aman paeaeanga sapaean ton maron kapei. Be gid annga ipuapua earumnga aea ta eko. Abada ga ila ta aearum dadangai.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Be oangga annga dadangai imatua, manta apota ga iuot suknga lima. Ta suknga ede ga iman maron kapei ele. Be gimi lemi suknga pange ta iman gimingada lemi gergeu ami. Be manta adol ipuapua etangada ga iman earumnga aea.”
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Io, gid panua tikeo pan Iosep bedane, “Maron, gai tinimai igelgel ngan aman paeaeanga sapaean ton maron kapei, ngansa eao bada gai mulian ta amado kemi na. Gai akim lolom marum ngan gai.”
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Tota ngan ado toaiua ga ila, Iosep idol apu kapei ede ngan tibur Isip ga bedane: Oangga gid Isip ad annga dadangai imatua, manta tipota ga iuot suknga lima. Be suknga ede ga iman maron kapei ele. Be labone pade, apu toa ne ienono maitne. Gid panua tenainga ad kekelegid ad tano iman maron kapei aea mao.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Gid Israel timamado Isip ngan tibur Gosen, ta tibada tano ngan tibur toa eoa. Be tipopo gergeu ga tiuot busa ta led danga sisid pade iuot busa.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Be Iakop imamado Isip irangrang ngan aea rai sangaul ede igegea lima ga rua. Aea rai toa ngada oa iuot buno ede sangaul pange igegea lima ga rua (147).
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Ele matenga inam boloma, ta ibaba Iosep ga inam pan ta ikeo, “Oangga lolom marum ngan gau, nakim eao dol bagem ga idio buleg ibuloloeai, ta posa tautaunga pagau ngan eao ga lolom isat ngan gau ta kado kadonga tautaunga pagau ngan danga ga oaine: Irangrang ngan eao taian gau Isip mao.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Be oangga namate ga nala naeno toman ngan tibutibug, eao manta bada patig ga itnan Isip, ta la taian gau ngan denga toa titaian tibutibug ngan.”
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Be Iakop ikeo pan pade bedane, “Eao manta posa tautaunga gadae ngan kadonga toaine.” Tota Iosep ikado posanga tautaunga gadae. Ga kus ta Israel idol ilabora ga isulug imuliai ta ilolon ngan Deo.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.