Gênesis 43
Deo Ele Posanga (BCH) vs ACF
1 Be sapanga toa oa iuraura maitne ngan tibur Kenan.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 Idio ta wit toa mugaeai Israel ele gergeu tiuol ngan tibur Isip, tianean ga kus. Tota tamad Israel ikeo pagid bedane, “Aluagimi ga ala ta aol ada annga etangada pade.”
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Be Iuda ikeo pan itama bedane, “Apa, gai akeo pago ngan eaba toa oa ele posanga na. Ei ikado posanga matua tau pagai bedane ta ikeo, ‘Oangga ami ketnga tud inama toman ngan gimi mao, eine irangrang ngan agera matag pade mao.’
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele homem, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Tota oangga eao longo ngan Benjamin inam toman ngan gai, eine gai ga ala aol am annga.
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Be oangga eao longean ei ga inam toman ngan gai mao, gai ga ala mao. Ngansa eaba toa oa ikeo pagai bedane, ‘Oangga ami ketnga tud inama toman ngan gimi mao, eine irangrang ngan gimi agera matag pade mao.’”
5 Mas se não o enviares, não desceremos; porquanto aquele homem nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Ta Israel ikeo, “Ikamado ga akado paeamao ngan gau ta apalongo eaba toa oa ngan ami kakau ede pade imamado?”
6 E disse Israel: Por que me fizeste tal mal, fazendo saber àquele homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Ta tikeo, “Eaba toa oa ibeta nanan gai ngan iaoa kelede togita ta ikeo, ‘Tamami imamado maitne? Be ami kakau eta pade imamado?’ Ta gai akolikoli ele betanga. Gai aoatai mao mambe ei ga ikeo ga abada amai ketnga tud ga ila pade.”
7 E eles disseram: Aquele homem particularmente nos perguntou por nós, e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Ta Iuda ikeo pan itama Israel bedane, “Longean natum toa na ga inam toman ngan gau ta gaingada ala toa patautene. Toa bedaoa ta gitaingada leda gergeu tamate ngan pitoro mao, be tadio kemi.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos, e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 Naposa tautaunga, gau ga matag ikikisi ei, ta irangrang ngan danga eta ipaeabu ngan ei mao. Oangga nabada ei ga iluai mulian pago mao, idil paeamao toa ne ga ienono ngan gau somisomi ga ilalala ga ila.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não o trouxer, e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Be oangga eao kado aea gerei ngan gai mao, eine gai arangrang ngan ala ga aluagai mulian parua na.”
10 E se não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Idio ta tamad Israel ikeo pagid bedane, “Oangga edap eta pade mao, akado ga bedane: Gimi abada danga kemikemi nene aea ga idudunga lemi samareai, ta iman tenainga ga ila pan eaba toa oa. Abada bude dibala aea, ga bon isul, ga danga padengada iuad kemikemi, ga abei mer itekea, ga abei itautau mambe angal ga salke.
11 Então disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos vasos, e levai ao homem um presente: um pouco do bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, terebinto e amêndoas;
12 Be abada lemi pat ta apaluplup toman ngan pat mugaeai aea, ngansa manta akoli mulian pat toa tidol lemi samareai. Kado tibuobuo ta tipalua pat toa oa.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro em dobro, e o dinheiro que voltou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Abada ami ketnga tud ta ala pan eaba toa oa patautene.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos e voltai àquele homem;
14 Be kemi ngan Deo Matua Soke Tau ikado ga eaba toa oa ilolo isat ngan gimi, ta irangrang ngan ilongean Benjamin ga ami ede pade ta tiluagid mulian toman ngan gimi. Be oangga Deo ikeo ga naman aimara, eine ga naman aimara.”
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Tota tibada gid tenainga toman ngan led pat toa tipaluplup oa, ga tibada Benjamin pade ga tila. Tila manmanae ngan tibur Isip ta tila timadid Iosep imatai.
15 E os homens tomaram aquele presente, e dinheiro em dobro em suas mãos, e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante de José.
16 Iosep igera mambe gisingada Benjamin tinama, ta ikeo pan ele paeaeanga luma aea bedane, “Bada gid panua toa ne ga tila leg lumaeai. Totoi bulmakao eta ta kado amai annga, ngansa labone arobad, gau ga naean toman ngan gid.”
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes homens à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Tota paeaeanga toa oa ila ikado mambe Iosep ikeo ngan, ta ibada gid ga tila Iosep ele lumaeai.
17 E o homem fez como José dissera, e levou-os à casa de José.
18 Tidudunga lumaeai maitne, be timataud ta tiposa pol ngan gid bedane, “Kado matad nanan pat toa mugaeai tidol leda samareai. Ta ngan ipu toaine tibada gita ga tala ele lumaeai. Eine ga tiluku gita ta tiaud gita ga taman led paeaeanga sapaean. Ta tibada leda donki pade ga iman led.”
18 Então temeram aqueles homens, porquanto foram levados à casa de José, e diziam: Por causa do dinheiro que dantes voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos incriminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, e a nossos jumentos.
19 Tota tila pan Iosep ele paeaeanga toa boloma atama iaoai ta tikeo pan bedane,
19 Por isso chegaram-se ao homem que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 “Irangrang ngan longo lemai posanga ge? Mugaeai gai anama nene ngan olnga amai annga.
20 E disseram: Ai! senhor meu, certamente descemos dantes a comprar mantimento;
21 Gai aol ga kus ta alalala pade, be ngan tibur toa arau saupu ngan, agera mambe gai kelede kelede lemai pat annga aea ienono samare iloleai. Tota gai akoli pat toa ne ga iluai mulian.
21 E aconteceu que, chegando à estalagem, e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 Be abada pat pau ngan olnga amai annga pade. Gai aoatai mao, sai idol pat toa oa ga idudunga lemai samareai?”
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Be paeaeanga toa oa ikeo, “Lolomi itarui. Amataud mao. Ami Deo toa, Deo ton tamami, ipan lemi pat ga idudunga samareai. Be pat toa aol ngan annga mugaeai, gau nabada o.” Paeaeanga iposa bedaoa ga kus ta ibada Simeon ga iuot ga ila pagid.
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 Ga kus ta paeaeanga toa oa ibada gid ga tila tidudunga Iosep ele lumaeai, ta ibada eau ga inam ta tisigiri aed. Ta ipan led donki ad annga pade.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 Be tilongo mambe Iosep ga ian toman ngan gid ngan arobad, ta tibada led tenainga ga iuot.
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 Iosep iluai mulian ga inam lumaeai ta tibada led tenainga ga ila pan, ta tikor aed boloma pan ta tidol laborad ga isulug tanoeai.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que tinham em suas mãos; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Ta ibeta gid ngan led madonga, ta ibeta gid pade bedane, “Tamami eaba kapei toa akeokeo pagau ngan, ta imamado maitne?”
27 E ele lhes perguntou como estavam, e disse: Vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Ta tikeo, “Lem paeaeanga, tamamai, ta imamado kemi.” Be tilolon ngan ei ta tikor aed pan ta tidol laborad ga isulug tanoeai pan pade.
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Iosep imata ila ta igera Benjamin toa gisirua tnad kelede, ta ibeta gid, “Ami ketnga tud toa akeo pagau ngan, tota nene?” Ta Iosep ikeo pan Benjamin bedane, “Leg gergeu, Deo ele kadonga lolo marum aea idio pago.”
29 E ele levantou os seus olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais novo de quem falastes? Depois ele disse: Deus te dê a sua graça, meu filho.
30 Be igera itar kakau ta ilolo ila pan kapei tau, ta iuangga itang. Tota manmanae ila idudunga ngan ele luma aea bobo ede pade ta itang.
30 E José apressou-se, porque as suas entranhas comoveram-se por causa do seu irmão, e procurou onde chorar; e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Be imen imata ngan eau ga ipamatua ilolo ga kus ta iluai mulian ta ikeo pagid ele paeaeanga bedane, “Apota annga.”
31 Depois lavou o seu rosto, e saiu; e conteve-se, e disse: Ponde pão.
32 Io, Iosep idio imado ngan popou ede, be itar kapeipei timado ngan popou ede pade, be gid Isip timado ngan popou ede pade, ngansa gid Isip ga gid Ibru tirangrang ngan tiluplup ga tianean mao. Ngansa ngan gid Isip matad, eine paeamao.
32 E serviram-lhe à parte, e a eles também à parte, e aos egípcios, que comiam com ele, à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Be Iosep ikeo pagid ele paeaeanga motean ngan tidol itar kapeipei mulid madonga aea ga inasi ad poponga. Lautabe imuga ga ila irangrang ngan ad ketnga tud. Be Iosep itar kapeipei tigera bedaoa ta tikakrik ga matad inono pol ngan gid.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Gid paeaeanga tibada annga Iosep ele popouiai ta tipota ga ila pagid itar kapeipei. Be Benjamin aea annga tipota kapei tau, irangrang ngan panua lima tian ngan. Tota tinid igelgel toman ngan Iosep ta tianean ga tiunun oain ga itara gid.
34 E apresentou-lhes as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as porções deles todos. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.