Gênesis 42

Deo Ele Posanga (BCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Be Iakop ilongo posanga ngan annga ienono Isip ta ikeo pagid ele gergeu arangaranga bedane, “Ikamado ga matami inonono pol ngan gimi ga amamado sapaean?
1 Quando Jacó soube que no Egito havia cereais, disse a seus filhos: “Por que vocês estão aí parados, olhando uns para os outros?
2 Ega, nalongo mambe annga ienono Isip. Tota gimi ala ta aol ada annga etangada. Toa bedaoa ta tamado kemi be tamate ngan pitoro mao.”
2 Ouvi dizer que há cereais no Egito. Desçam até lá e comprem cereais em quantidade suficiente para nos mantermos vivos. Do contrário, morreremos”.
3 Tota Iosep itar kapeipei sangaul tidae ga tila Isip ngan olnga ad annga.
3 Então os dez irmãos mais velhos de José desceram ao Egito para comprar cereais.
4 Be Iakop isula Iosep itar kakau Benjamin ga ila toman ngan gid mao, ngansa imataud. Ngan kado ta danga eta ipaeabu ngan ei.
4 Mas Jacó não deixou Benjamim, o irmão mais novo de José, ir com eles, pois tinha medo de que algum mal lhe acontecesse.
5 Tota Israel ele gergeu pade tila Isip ngan olnga ad annga toman ngan gid panua busa, ngansa sapanga toa oa iuot ngan tibur Kenan pade.
5 Os filhos de Jacó chegaram ao Egito junto com outros para comprar mantimentos, porque também havia fome em Canaã.
6 Be Iosep ei madidnga kapei ngan tibur Isip, ta gid panua toa ngada oa tilagalaga pan ngan olnga ad annga. Tota Iosep itar kapeipei tinam tiuot pan, ta tikor aed ga tidol laborad ga isulug tanoeai boloma pan.
6 Uma vez que José era governador do Egito e o encarregado de vender cereais a todos, foi a ele que seus irmãos se dirigiram. Quando chegaram, curvaram-se diante dele com o rosto no chão.
7 Be Iosep igera itar kapeipei, ta manmanae iuatai ngan gid. Be iposaposa pagid mambe iuatai ngan gid mao. Ta iposa malmal pagid ta ikeo, “Gimi sida ami?”
7 José reconheceu os irmãos de imediato, mas fingiu não saber quem eram e lhes perguntou com aspereza: “De onde vocês vêm?”. “Da terra de Canaã”, responderam eles. “Viemos comprar mantimentos.”
8 Iosep iuatai ngan itar kapeipei, be gid tiuatai ngan ei mao.
8 Embora José tivesse reconhecido seus irmãos, eles não o reconheceram.
9 Tota Iosep imata nanan ianun ngan gid mugaeai, ngan tidol laborad ga isulug pan. Ta ikeo pagid bedane, “Gimi panua papaeamao, aoangga anama atalelean lemai tibur kapei ne. Gimi ailoilo gid tibur toa panua timariala ngan kemi mao.”
9 José se lembrou dos sonhos que tivera a respeito deles muitos anos antes e lhes disse: “Vocês são espiões! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
10 Ta tikeo, “Maron, eine mao. Gai lem paeaeanga, anama ngan olnga annga.
10 “Não, meu senhor!”, responderam eles. “Seus servos vieram apenas para comprar mantimentos.
11 Gai toa ngada ne eaba kelede ele gergeu. Gai lem paeaeanga, posanga tautaunga amai. Gai atalelean lemi tibur kapei ne mao.”
11 Somos todos irmãos, membros da mesma família. Somos homens honestos, meu senhor, e não espiões!”
12 Be Iosep ikeo pagid, “Eine mao. Gid tibur togai, toa panua timariala ngan kemi mao, tota anama atalelean.”
12 Mas José insistiu: “São espiões, sim! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
13 Ta tikeo, “Maron, gai panua sangaul igegea rua ngan iaoa kelede. Gai gergeu ton eaba kelede imamado Kenan. Amai ketnga tud ta imamado pan tamamai, be amai kakau ede pade isusu ga ila o.”
13 Eles disseram: “Senhor, na verdade, nós, seus servos, éramos doze irmãos, todos filhos de um homem que vive na terra de Canaã. Nosso irmão mais novo está em casa com o pai, e um de nossos irmãos já não está conosco.”
14 Be Iosep ikeo, “Eine mambe nakeo pagimi, gimi anama atalelean lemai tibur kapei!
14 José, porém, continuou a insistir: “Como eu disse, vocês são espiões!
15 Gau ga natoba gimi ga bedane: Naposa tautaunga ngan maron kapei togid Isip ieda, manta ami ketnga tud inama nene. Oangga mao, irangrang ngan atnan tibur toa ne mao.
15 Mas há uma forma de verificar sua história. Juro pela vida do faraó que vocês só deixarão o Egito quando seu irmão mais novo vier para cá.
16 Gimi asula eaba eta ngan gimi ta ila ibada ami ketnga tud ga inama. Be gimi padengada ga adio amado ngan luma panasnga aea ga irangrang ngan gai aoatai tutui ngan gimi: aposa tutui, mao apakaka. Be oangga gai aoatai mambe gimi apakaka, naposa tautaunga ngan maron kapei togid Isip ieda bedane: Gimi anama atalelean lemai tibur kapei, ta gimi ga abada panasnga ngan.”
16 Um de vocês deve buscá-lo. Os outros ficarão presos aqui. Então veremos se sua história é verdadeira ou não. Pela vida do faraó, se não tiverem um irmão mais novo, saberei com certeza que são espiões”.
17 Tota Iosep idol gid ga tidudunga ngan luma panasnga aea, irangrang ngan ado tol.
17 Então José os colocou na prisão por três dias.
18 Ngan ado tol aea Iosep ikeo pagid bedane, “Oangga akeo ga amado kemi, manta alongo ngan leg posanga ga oaine. Ngansa gau nalolon ngan Deo.
18 No terceiro dia, José lhes disse: “Sou um homem temente a Deus. Façam o que direi e viverão.
19 Oangga gimi panua posanga tautaunga ami, atnan eaba eta ngan gimi ta idio ngan luma panasnga aea, be gimi padengada abada annga ga ila lemi tuangai pagid sobosobomi toa pitoreagid.
19 Se são mesmo homens honestos, escolham um de seus irmãos para continuar preso. Os demais podem voltar para casa com cereais para seus parentes que estão passando fome.
20 Be manta abada ami ketnga tud ga inam pagau. Toa bedaoa ta naoatai mambe lemi posanga tautaunga, ta irangrang ngan napamate gimi mao.” Io, tota tilongo ngan ele posanga toa oa.
20 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo. Com isso, provarão que estão dizendo a verdade e não morrerão”. Eles concordaram e,
21 Be tiposa pol ngan gid bedane, “Tautaunga, gita leda idil paeamao toa mugaeai takado ngan ada kakau, ta ngan ipu toaine danga kulupu toa ne iuot ngan gita. Matada nanan ei itangtang ga iansaban gita ngan luanga ei, be gita talongo ei mao. Tota labone kadonga paeamao toa ne iuot ngan gita.”
21 conversando entre si, disseram: “É evidente que estamos sendo castigados por aquilo que fizemos a José tanto tempo atrás. Vimos sua angústia quando ele implorou por sua vida, mas nós o ignoramos. Por isso estamos nesta situação difícil”.
22 Ta Ruben ikeo, “Ngan ado toaiua, nakeo pagimi ngan akado kadonga sat ngan ada kakau toa oa mao, be gimi alongo gau mao. Ega, labone tabada panasnga paeamao ngan ele matenga.”
22 Rúben disse: “Não lhes falei que não pecassem contra o rapaz? Mas vocês não quiseram me ouvir. Agora, temos de prestar contas pelo sangue dele!”.
23 Iosep itar kapeipei tiposaposa Ibru, be tiuatai mao mambe Iosep ilongolongo led posanga. Ngansa somisomi Iosep ikado posanga Isip ga ila pagid, be eaba ede pade ipul ele posanga ga ila ngan posanga Ibru.
23 Não sabiam, porém, que José os entendia, pois falava com eles por meio de um intérprete.
24 Tota Iosep ipul imur pagid, ta itang. Itang ga kus ta iluai mulian ta iposa pade pagid. Ta ikeo pagid paeaeanga ngan tiluku Simeon, ta ngan gid matad tiaud ei.
24 José se afastou dos irmãos e começou a chorar. Quando se recompôs, voltou a falar com eles. Escolheu Simeão e mandou amarrá-lo diante dos demais.
25 Idio ta Iosep ikeo pagid ele paeaeanga ta tinonoi wit ga idudunga ngan itar kapeipei led samare toman ngan ad tamad lalalanga aea. Be ikeo ga tidol mulian gid kelede kelede led pat ga idudunga ngan led samare pade. Ele paeaeanga tikado toa bedaoa ga kus
25 Em seguida, José ordenou que seus servos enchessem de cereais os sacos que os irmãos haviam trazido e, em segredo, devolvessem o pagamento, colocando o dinheiro na boca de cada saco. Também mandou que lhes dessem mantimentos para a viagem, e assim fizeram.
26 ta itar kapeipei tidol led tulua ga idae donki ipaoeai ta tila.
26 Os irmãos colocaram os sacos de cereal sobre seus jumentos e partiram de volta para casa.
27 Tilalala ga edap irabuiai ta tidio tirau saupu ngan enonga bong toaiua. Be eaba ede ngan gid iuangga ipan ele donki aea annga ta ipokaka ele samare iaoa. Be mole mao igera ele pat ienono samare iloleai.
27 Contudo, quando um deles abriu a bagagem a fim de pegar cereal para seu jumento, encontrou o dinheiro na boca do saco.
28 Ta ikeo pagid aea kapeipei ga aea kakakau bedane, “Ega, tipalua leg pat! Ta ienono samare iloleai!”
28 “Vejam só!”, exclamou para seus irmãos. “Devolveram meu dinheiro; está aqui no saco!” O coração deles desfaleceu e, tremendo, disseram uns aos outros: “O que Deus fez conosco?”.
29 Be tila tiuot pan tamad Iakop ngan tibur Kenan ga kus ta tipalongo ei ngan danga toa ngada oa iuot pagid. Ta tikeo,
29 Quando os irmãos chegaram à casa de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo que havia acontecido com eles.
30 “Madidnga kapei toa imugamuga ngan tibur toa oa, iposa malmal pagai ta isol gai ngan posanga mambe gai atalelean ele tibur kapei.
30 Disseram: “O homem que governa o país falou conosco asperamente e nos acusou de sermos espiões em sua terra,
31 Be gai akoli ele posanga bedane, ‘Gai panua posanga tautaunga amai. Gai atalelean lem tibur kapei toa ne mao.
31 mas nós lhe garantimos: ‘Somos homens honestos, e não espiões.
32 Gai panua sangaul igegea rua ngan iaoa kelede. Gai eaba kelede ele gergeu. Amai kakau ede isusu, be ketnga tud ta imamado pan tamamai ngan tibur Kenan.’
32 Somos doze irmãos, filhos do mesmo pai. Um de nossos irmãos já não está conosco, e o mais novo está em casa com nosso pai, na terra de Canaã’.
33 “Ga kus ta madidnga kapei ikeo pagai pade bedane, ‘Gau ga natoba gimi ga bedane ta naoatai, lemi posanga tautaunga, mao pakakanga. Manta atnan eaba eta ngan gimi ta idio pagau. Be gimi padengada abada annga ga ila pagid sobosobomi toa pitoreagid.
33 “Então o homem que governa o país disse: ‘Saberei com certeza se vocês são homens honestos da seguinte forma: deixem um de seus irmãos comigo e voltem para casa levando cereais para seus parentes que estão passando fome.
34 Be manta abada ami ketnga tud ga inam pagau. Toa bedaoa ta naoatai lemi posanga tautaunga, be atalelean lemai tibur kapei ne mao. Akado bedaoa ga kus ta nalongean ami ede pade ga iluai mulian pagimi. Ga kus ta alalala alele ngan tibur isaoa gimi akim.’”
34 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo e saberei que são homens honestos, e não espiões. Então eu lhes devolverei seu irmão, e vocês poderão negociar livremente nesta terra’”.
35 Idio ta titok ad annga ga isulug lumaeai, be gid kelede kelede tigera led pat ienono led samare iloleai! Be tamad pade igera toa bedaoa ta gid toa ngada oa timataud kapei.
35 Ao esvaziarem os sacos, viram que dentro de cada um havia uma bolsa com o dinheiro do pagamento pelos cereais. Os irmãos e o pai ficaram apavorados quando viram as bolsas de dinheiro.
36 Ta tamad Iakop ikeo pagid bedane, “Gimi akado ga naman aimara. Mugaeai Iosep isusu, ga kus ta Simeon pade isusu. Ta labone aoangga abada Benjamin ga itnan gau pade? Gid kadonga kulupulupu toa ngada ne iuotot ngan gau!”
36 Jacó disse: “Vocês estão tirando meus filhos de mim! José se foi, Simeão não está aqui, e agora querem levar Benjamim também. Tudo está contra mim!”.
37 Be Ruben ikeo pan itama bedane, “Oangga nabada Benjamin ga iluai mulian pago mao, eine eao ga rangrang ngan rau leg gergeu arangaranga toa rua ne ga timate. Longean gau ta namariala ngan ei, ta gau ga nabada ei ga iluai mulian pago.”
37 Então Rúben disse ao pai: “Se eu não trouxer Benjamim de volta, o senhor pode matar meus dois filhos. Eu me responsabilizo por ele e prometo trazê-lo de volta”.
38 Be Iakop ikeo, “Gau natug irangrang ngan ila toa eoa toman ngan gimi mao. Itar kapei imate, ta ei kekelen imamado. Gau eaba kapei tau, ta oangga danga eta ipaeabu ngan ei edapeai, eine gimi ga akado ga lolog iketi tau ta namate ga nala dengaeai.”
38 Jacó, porém, respondeu: “Meu filho não descerá com vocês. Seu irmão José morreu, e Benjamim é tudo que me resta. Se alguma coisa acontecesse com ele na viagem, vocês me mandariam velho e infeliz para a sepultura”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.