Gênesis 32

Deo Ele Posanga (BCH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Idio ta Iakop pade itnan tibur toa oa ta ilalala ga ila. Be edapeai gid anggelo ton Deo tiuot pan.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Iakop igera gid ta ikeo, “Tibur ne Deo ele saupu!” Ta iuato tibur toa oa ieda Maanaim.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Idio ta Iakop isula gid panua ato ad idanga ede ta timuga ngan ei ga tila pan itar kapei Iso ngan tibur kapei Seir. (Tibur toa oa ieda ede pade Idom.)
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Be Iakop irenren pagid bedane, “Gimi ga akeo pan ag maron Iso ga bedane, ‘Lem paeaeanga Iakop ikeo ga bedane: Gau namamado mole pan Laban, ta labone naoangga naluagau mulian.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Gau leg bulmakao ga donki ga sipsip ga meme ga paeaeanga arangaranga ga taine. Gau naeabalan posanga toaine ga ila pago, ngansa nakim lolom marum ngan gau.’”
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Idio ta gid panua ato ad toa oa tiluagid mulian ta tikeo pan Iakop bedane, “Gai ala pan tadim kapei Iso, ta patautene iuangga inama iuot pago edapeai. Be arangaranga buno pange tinam toman ngan ei.”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Iakop ilongo posanga toa oa ta imataud kapei ga ilolo ede ga ede. Tota ipota ele panua ga sipsip ga meme ga bulmakao ga kamel ta tiuot iaoa rua.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Ikeo bedane, “Oangga Iso inama ikado paraunga pagid iaoa ede, eine iaoa ede pade ga tiaoa.”
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Ta Iakop iraring bedane, “O Deo ton tibug Abraam ga tamag Aisak, eao Maron toa mugaeai keo pagau ngan naluagau mulian ag tuanga ipuiai pagid sobosobog, ta eao posa tautaunga ngan kado kemi pagau.
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Gau eao lem paeaeanga. Gau mambe eaba ieda mao, be ikamado ga lolom isat ngan gau somisomi ta kado kadonga mata tutui aea pagau? Mugaeai naore ngan eau Iordan ta nanam namado pan Laban. Be ngan ado toaiua, gau leg danga eta mao. Nakisi toto lalalanga aea kekelen. Be labone naluagau mulian toman ngan gid panua iaoa toa rua ne.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Gau nabeta eao, lua gau ta bada gau mulian pan tadig kapei Iso ibageai. Ngansa namataud. Ngan kado ta ikado paraunga pagau ta ipamukuru gai toman ngan gid gergeu ga tnatnad.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Be eao kado posanga tautaunga pagau bedane, ‘Gau ga nakado kemi tau ngan eao ta nakado ga lem gergeu ga tibutibum tiuot busa mambe riringa lab aea, ta irangrang ngan eaba eta iuade gid mao.’”
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Tota Iakop ieno ngan bong toaiua. Be ei isio gid masilau mud idanga ede ga timan ele tenainga ila pan itar kapei Iso.
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 Ei isio gid masilau mud ga tiuot bedane: meme taine buno rua, ga meme arangaranga sangaul rua, ga sipsip taine buno rua, ga sipsip arangaranga sangaul rua,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 ga kamel taine sangaul tol toman ngan led gergeu, ga bulmakao taine sangaul pange, ga bulmakao arangaranga sangaul ede, ga donki taine sangaul rua, ga donki arangaranga sangaul.
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Ei idol gid paeaeanga kelede kelede ta timariala ngan gid masilau ipu kelede kelede. Ta ikeo pagid bedane, “Gimi ala amuga ngan gau, be gid masilau ipu kelede kelede irangrang ngan tilalala boloma boloma mao.”
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Ta Iakop ikeo pan paeaeanga toa imuga oa bedane, “Oangga tadig kapei Iso iuot pagimi edapeai ta ibeta gimi, ‘Gimi paeaeanga ton sai? Be ala sida? Be gid masilau ipu toa ne ton sai?’
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 tota gimi ga akoli posanga pan bedane, ‘Danga toa ngada ne ton lem paeaeanga Iakop. Be ilongean gid ga timan tenainga ga ila pan aea maron Iso. Be ega, Iakop ta ilalala muriai ngan gai.’”
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 Ta Iakop ikado posanga lalaede pagid paeaeanga toa ngada oa tinasi paeaeanga toa imuga oa. Tilalala ga timuga ngan gid masilau ipu ga ipu, be ikeo pagid bedane, “Oangga gimi aot pan Iso, manta akado posanga lalaede pan.
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 Ta gimi ga akeo pade bedane, ‘Ega, lem paeaeanga Iakop ta inasnasi gai ga inam.’” Iakop ikado bedaoa ngansa ikeo iloleai bedane, “Gau ga napatarui tadig kapei ilolo ngan gid tenainga toa imuga ngan gau ne. Ta muriai oangga igera gau, eine ga ilolo kemi pagau.”
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Tota Iakop ele tenainga ila imuga ngan ei, be ei kekelen idio saupuiai ngan bong toaiua.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Ngan bong toaiua Iakop idae ta ibada iadadaoa rua ga ele taine paeaeanga rua ga ele gergeu sangaul ga igegea ede, ta tiuore ngan eau kakauede ieda Iabok.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Ital gid ga tiuore ga kus, ta iluai mulian ta ikeo pagid ele paeaeanga ta tibada ele danga sisid toa ngada oa ta tiuore pade.
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Ei kekelen idio, be ngan bong toaiua eaba ede inam, ta gisirua tipaparau ga irangrang ngan gaisala.Eaba ede inam ta gisirua tipaparau ga irangrang ngan gaisala.|alt="Jacob wrestling with the Angel of Lord" src="CO00686B.TIF" size="col" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="32.24"
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Gisirua tipaparau ga ila, be eaba toa oa igera mambe irangrang ngan iasal Iakop mao. Tota irau Iakop ise kasanga ta iae ituatua iseki.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Ga kus ta eaba toa oa ikeo, “Teta pade gaga itakai. Longean gau ta nala.”
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Ta eaba toa oa ibeta ei, “Eao edam sai?”
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Ta eaba toa oa ikeo, “Labone ga muriai ga ila, gid panua ga tiuatoato edam Iakop pade mao, be gid ga tiuato edam pau Israel. Ngansa eao parau pagid eababa ga pan Deo ta easal gid.”
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Ta Iakop ikeo, “Keo pagau ngan edam sai.”
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Ta Iakop ikeo, “Gau nagera Deo imata, be namate mao.” Tota iuato tibur toa oa ieda Peniel.
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Ado ipara ga idae ta Iakop iuore ngan eau ta itnan tibur Peniel, be isenggesengge ngansa iae ituatua iseki maitne.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Tota irangrang ngan labone pade, gid Israel tianean masilau ilislisia ise kasangai mao, ngansa eaba toa oa irau Iakop, ta ise kasanga ituatua iseki.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.