Gênesis 29
Deo Ele Posanga (BCH) vs NVT
1 Iakop ilalala ga ila ta iuot ngan tano togid panua ado ele parangai ad.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Toa eoa ila ngan dubu ede ta igera eau aea baba. Be sipsip ipu tol timamado boloma ngan, ngansa somisomi tamatamad tieded eau ngan baba toa oa ta tipaun gid. Be pat kapitnami ede ipakala eau aea baba.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Somisomi oangga gid sipsip toa ngada oa tiluplup ga kus, eine gid panua timariala ngan sipsip tipul pat toa oa ngan eau aea baba ta tipaun gid sipsip. Ga kus ta tipatabul mulian pat ga ipakala baba iaoa.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Ta Iakop ibeta gid panua toa timariala ngan sipsip oa bedane, “Leg panua, gimi sida ami?”
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Ta ibeta gid, “Gimi aoatai ngan Laban, Naor itub pade?”
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Ta Iakop ibeta gid, “Laban imamado kemi na?”
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Ta Iakop ikeo, “Ega, ado gadae maitne. Be ado imata toaine eine kemi ngan paluplupnga gid sipsip mao. Ikamado ga apaun gid sipsip manmanae mao? Toa bedaoa ta tiluagid ga tila ta tian ad purup.”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Ta tikeo, “Gai arangrang ngan akado toa bedaoa mao. Manta gid sipsip toa ngada ne tiluplup ga kus ta apul pat ipakala eau aea baba ta apaun gid sipsip.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Iakop iposaposa toman ngan gid maitne, be Resel inama iuot toman ngan itama ele sipsip, ngansa ele naurata ngan imariala ngan gid.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Iakop igera Resel toman ngan iua Laban ele sipsip ipu, ta ila ipul pat kapei baba iaoai ta ipaun iua Laban ele sipsip.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Ta Iakop ibusum Resel ipapa ta itang.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Ta Iakop ipalongo Resel mambe ei gergeu ton Rebeka, itama iliu. Ta Resel ilado ga ila ipalongo itama.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Laban ilongo mambe gergeu ton iliu inama iuot, tota ilado ga ila iluku ei ta ibusum ipapa. Ga kus ta ibada ei ga ila lumaeai. Ta Iakop ininipu pan Laban ngan danga toa ngada oa iuot ngan ei.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Ta Laban ikeo pan bedane, “Tautaunga, gitarua taot ngan sing kelede.”
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Ga kus ta Laban ikeo pan Iakop bedane, “Tautaunga eao gau sobog, be gau tinig ngan eao boko pagau sapaean mao. Be keo pagau, eao kim am olnga pida?”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Be Laban ele gergeu taine rua. Lautabe ieda Lea, be atange ieda Resel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Lea imata kemi tau mao, be Resel ei taine namelapau ga imata kemi tau.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Iakop ikim tau Resel ta ikeo pan Laban bedane, “Gau ga naboko rai lima ga rua pago, ta eao longean natum taine Resel ga iman adaoag.”
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Ta Laban ikeo, “Oangga eaba eta pade iuai ei, eine kemi tau mao. Be kemi ngan nabada ei ga ila pago. Eao dio pagau.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Tota Iakop iboko rai lima ga rua ngan badanga Resel ga iman iadaoa. Be Iakop iuangga rai toa lima ga rua oa, eine danga eta mao, mambe ado pidaede, ngansa ilolo ikim Resel kapei tau.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Rai lima ga rua kus ta Iakop ikeo pan Laban bedane, “Gau ag rai lima ga rua kus na. Bada natum taine ga inam ta irangrang ngan naeno toman ngan ei.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Tota Laban ikado eaneannga kapei oainga aea ta ibaba gid panua toa ngada oa tuangai ad ga tinam.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Be ngan bong toaiua, ibada inat taine Lea ga ila pan Iakop, ta ieno toman ngan ei.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Ta Laban ipan Lea ele taine paeaeanga ede ieda Silpa.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Io, gaisala ngan ado sae, Iakop itograi ngan geranga taine toa ieno toman ngan ei. Eine Resel mao, be Lea! Tota Iakop ila ikeo pan Laban bedane, “Eao kamado kado kadonga toaine ngan gau? Gau nakado lem naurata ngan oainga Resel. Eao kamado pakaka gau?”“Eao kamado pakaka gau?”|alt="Jacob talking angrily to Laban" src="CO00689B.TIF" size="col" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="29.25"
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Be Laban ikeo, “Gai tuanga toa ne lemai nasinga ga bedane: Manta taine lautabe iuai mugaeai, ga kus ta atange iuai.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Eao sanga bong lima ga rua irangrang ngan eaneannga oainga aea ne kus. Ta gai ga alongean natumai taine ede pade iuai go pade. Be eao ga kado leg naurata irangrang ngan rai lima ga rua pade.”
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Io, Iakop ikado toa bedaoa. Eaneannga oainga aea kus ta Laban ibada Resel pade ga ila pan Iakop ta iman iadaoa.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Ta Laban ipan Resel ele taine paeaeanga pade ieda Bila.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Ta Iakop ieno toman ngan Resel pade ga ikim ei kapei tau. Be ikim Lea tau mao. Tota Iakop iboko pan Laban irangrang ngan rai lima ga rua pade.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Idio ta Maron igera mambe Iakop ikim Lea tau mao, ta ilua ei ga irangrang ngan iapa. Be Resel irangrang ngan iapa mao.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Lea iapa ta ipopo gergeu aranga. Ta iuato ieda Ruben, ngansa ikeo bedane, “Maron igera ag kadonga kulupu na. Ta labone adaoag ga ikim gau.”
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Ga kus ta Lea iapa pade ta ipopo gergeu aranga. Ta ikeo, “Maron ibada gergeu aranga ede pade pagau, ngansa ilongo mambe Iakop ikim gau mao.” Tota iuato ieda Simeon.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Idio ta Lea iapa pade ta ipopo gergeu aranga. Ta ikeo, “Labone ga muriai ga ila, adaoag ga isolasola gau, ngansa napopo ele gergeu arangaranga tol.” Ta iuato ieda Livai.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Idio ta Lea iapa pade ta ipopo gergeu aranga pade. Ta ikeo, “Labone gau ga nasoa Maron ieda ga idae.” Ta iuato ieda Iuda. Idio ta Lea iapa pade mao.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.