Gênesis 28
Deo Ele Posanga (BCH) vs ACF
1 Tota Aisak ibaba Iakop ga inam pan ta iposa kemi ngan pamatuanga ei. Ta irenren pan bedane, “Eao rangrang ngan oai taine eta Kenan aea mao.
1 E Isaque chamou a Jacó, e abençoou-o, e ordenou-lhe, e disse-lhe: Não tomes mulher de entre as filhas de Canaã;
2 Toa patautene dae ta la ngan tibur kapei Padan-Aram pagid iaoa kelede ton Betuel, toa tnam itama. La pan tnam iliu Laban ta bada inat taine eta ga iman adaoam.
2 Levanta-te, vai a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de tua mãe, e toma de lá uma mulher das filhas de Labão, irmão de tua mãe;
3 Kemi ngan Deo Matua Soke Tau ikado kemi ngan eao, ta ikado ga lem gergeu tiuot busa. Tota eao ga ot alu busa tibud.
3 E Deus Todo-Poderoso te abençoe, e te faça frutificar, e te multiplique, para que sejas uma multidão de povos;
4 Be kemi ngan pamatuanga toa Deo ipamatua Abraam ngan mugaeai, idio pago ga pagid tibutibum muriai. Ta gimingada tibutibum ga abada tano toa ne ga iman ami. Eao labone mamado nene mambe kaluae ede. Eine tano toa Deo ipan ga iman Abraam aea.”
4 E te dê a bênção de Abraão, a ti e à tua descendência contigo, para que em herança possuas a terra de tuas peregrinações, que Deus deu a Abraão.
5 Io, Aisak iposa bedaoa ga kus ta isula Iakop ga ila ngan tibur kapei Padan-Aram. Ila pan Laban, Betuel inat, eaba Aram aea. Ei Rebeka iliu. Be Rebeka ei Iakop ga Iso tnad.
5 Assim despediu Isaque a Jacó, o qual se foi a Padã-Arã, a Labão, filho de Betuel, arameu, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
6 Iso igera mambe itama Aisak ikado posanga kemi ngan pamatuanga Iakop ga kus ta isula ei ga ila ngan tibur kapei Padan-Aram ngan badanga iadaoa eta toa eoa. Be ngan ado toaiua tamad ipamatua Iakop, Iso igera mambe tamad irenren pan Iakop ta ikeo ga irangrang ngan ibada iadaoa eta pagid taine Kenan ad mao.
6 Vendo, pois, Esaú que Isaque abençoara a Jacó, e o enviara a Padã-Arã, para tomar mulher dali para si, e que, abençoando-o, lhe ordenara, dizendo: Não tomes mulher das filhas de Canaã;
7 Be igera mambe Iakop ilongo tamad ga tnad linged ta ila ngan tibur Padan-Aram.
7 E que Jacó obedecera a seu pai e a sua mãe, e se fora a Padã-Arã;
8 Be igera pade mambe itama Aisak itin ngan gid taine Kenan ad mao.
8 Vendo também Esaú que as filhas de Canaã eram más aos olhos de Isaque seu pai,
9 Tota Iso ila pagid iaoa kelede pan Ismael toa Abraam inat ede pade, ta iuai taine ede pade, ieda Maalat. Taine toa ne ei Ismael inat taine ga Nebaiot iliu. Taine pau toa ne itlan Iso iadadaoa toa rua oa.
9 Foi Esaú a Ismael, e tomou para si por mulher, além das suas mulheres, a Maalate filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nebaiote.
10 Be Iakop itnan Berseba ta inasi edap ga ila ngan tuanga Aran.
10 Partiu, pois, Jacó de Berseba, e foi a Harã;
11 Iuot ngan tibur ede ta idio ieno toa eoa, ngansa ado idil. Ibada pat ede iman aea nakulnga ta idol ilabora ga idae ngan ta idio ieno toa eoa.
11 E chegou a um lugar onde passou a noite, porque já o sol era posto; e tomou uma das pedras daquele lugar, e a pôs por seu travesseiro, e deitou-se naquele lugar.
12 Ngan ianun igera tete mamarae ede idae ga ila buburiai ga isulug tung tanoeai. Be gid anggelo ton Deo tilalala ga tidae ga tilalala ga tisulug ngan.Iakop igera tete mamarae idae ga ila buburiai.|alt="Jacob dreaming of angels on ladder" src="CO00683B.TIF" size="col" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="28.12"
12 E sonhou: e eis uma escada posta na terra, cujo topo tocava nos céus; e eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela;
13 Ta Iakop igera Maron imadid gadae ngan ta ikeo, “Gau Maron, Deo ton tibum Abraam ga tamam Aisak. Gau ga napan tano toa eao eno ngan ne ga iman eao am ga lem gergeu ga tibutibum ad.
13 E eis que o Senhor estava em cima dela, e disse: Eu sou o Senhor Deus de Abraão teu pai, e o Deus de Isaque; esta terra, em que estás deitado, darei a ti e à tua descendência;
14 Lem gergeu ga tibutibum ga tiuot busa mambe riringa tano aea. Gid ga tisarung ad tano aea but ngan tibur toa ngada ne, ngan ado ele parangai ga ado ele dilngai, ga not ga saut pade. Be kadonga kemi toa nakado ngan eao ga tibutibum, eine ga iparangrang gid lum ga lum toa ngada ne tanoeai.
14 E a tua descendência será como o pó da terra, e estender-se-á ao ocidente, e ao oriente, e ao norte, e ao sul, e em ti e na tua descendência serão benditas todas as famílias da terra;
15 Be ega, gau ga namado toman ngan eao ga matag ikikisi go ngan lem lalalanga toa ngada ne. Ta gau ga nabada go ga luago mulian ngan tano toa ne. Be gau ga natnan eao mao ga irangrang ngan nakado danga toa ngada ne iuot pago mambe naposa tautaunga pago ngan.”
15 E eis que estou contigo, e te guardarei por onde quer que fores, e te farei tornar a esta terra; porque não te deixarei, até que haja cumprido o que te tenho falado.
16 Io, Iakop ieno ga idae ta ikeo bedane, “Made bong naoatai mao mambe Maron imamado ngan tibur toa ne. Be tautaunga ei ta imamado!”
16 Acordando, pois, Jacó do seu sono, disse: Na verdade o Senhor está neste lugar; e eu não o sabia.
17 Iakop imataud ta ikeo, “Tibur ne ikado ga namataud kapei tau. Eine luma ton Deo. Be eine bubur aea atama.”
17 E temeu, e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro lugar senão a casa de Deus; e esta é a porta dos céus.
18 Io, gaisala rumaruma ngan ado sae, Iakop idae ta ibada aea nakulnga pat toa oa ta ipagun ga iman kilala ta itok bude ga idae pat ipaoeai.
18 Então levantou-se Jacó pela manhã de madrugada, e tomou a pedra que tinha posto por seu travesseiro, e a pôs por coluna, e derramou azeite em cima dela.
19 Ta iuato tibur toa oa ieda Betel. Mugaeai gid panua tiuatoato tuanga ga boloma oa ieda Lus.
19 E chamou o nome daquele lugar Betel; o nome porém daquela cidade antes era Luz.
20 Ta Iakop iposa tautaunga pan Deo ta ikeo, “Oangga Deo imamado toman ngan gau ga imata kikisi gau ngan leg lalalanga toa ne, ga ipanpan ag annga ga ag barikia papau,
20 E Jacó fez um voto, dizendo: Se Deus for comigo, e me guardar nesta viagem que faço, e me der pão para comer, e vestes para vestir;
21 ta oangga naluagau kemi tamag ele lumaeai, tota Maron ga iuot ag Deo.
21 E eu em paz tornar à casa de meu pai, o Senhor me será por Deus;
22 Be pat toa napagun ne ga iman Deo ele luma. Ta danga toa ngada ne ibabada pagau, eine ga napota ga iuot suknga sangaul, ta natenai suknga ede ga ila pan.”
22 E esta pedra que tenho posto por coluna será casa de Deus; e de tudo quanto me deres, certamente te darei o dízimo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.