Êxodo 9
Deo Ele Posanga (BCH) vs ARA
1 Idio ta Maron ikeo pan Moses bedane, “La pan maron kapei togid Isip ta keo pan bedane, ‘Gau Maron Deo togid Ibru. Leg posanga ga bedane: Longean leg panua ta tila tisoa gau edag.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Be oangga eao longean gid ga tila mao, be dangadangan gid maitne,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 eine gau ga nakado dibala ede paeamao tau iuot ngan lemi masilau mud. Lemi os ga donki ga kamel ga bulmakao ga sipsip ga meme gau tidibal kapei ta timate.
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Be gau leg kadonga ngan gid Israel led masilau ga iuot lalaede mambe nakado ngan gimi Isip lemi masilau mao. Masilau eta togid Israel ga imate mao.’”
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Io, tota Maron Deo idol ado imata ngan kadonga toa ne iuot ta ikeo, “Sabale eine ga nakado toa bedaoa ngan tibur toa ne.”
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 Ta ngan ado sae Maron ikado ga iuot toa bedaoa. Gid masilau mud toa ngada oa togid Isip timatemate. Be masilau eta togid Israel imate mao.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 Be maron kapei togid Isip isula ele panua edengada ga tila pagid Israel, ngansa iuangga iuatai: masilau eta togid Israel imate, mao madongan. Be tiluagid mulian ga tila pan ta tikeo, “Mao. Masilau eta togid Israel imate mao.” Io, maron kapei togid Isip igera bedaoa, be ilolo matua ga ipaki itanga pade, ta ilongean gid Israel ga tila mao pade.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Idio ta Maron ikeo pan Moses ga Aron bedane, “Gimirua ala ngan tibur toa tinono pat matua ngan, ta akori dinga itae idanga eta ta ala pan maron kapei togid Isip. Gimi aot pan ga kus ta Moses ga isiran dinga itae toa oa ga idae gadae toa maron kapei imatai.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Ta dinga itae ga ibilin ta ipakaranga tibur toa ngada oa Isip. Be oangga dinga itae toa oa itap ga idae ngan gid eababa ga masilau tinid, eine ga ipapot gid sererie ga iuotot ta timapmapoga. Ga kus ta gid boto kapeipei ga iuotot.”
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Io, tota Moses ga Aron tikori dinga itae ta tila timadid maron kapei Isip aea imatai, ta Moses isiran dinga itae toa oa ga idae gadae. Ta dinga itae ipapot gid sererie ngan gid eababa ga masilau tinid. Ga kus ta timapmapoga ta gid boto kapeipei tiuotot.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Be gid panua borou ad togid Isip tirangrang ngan timadid Moses imatai mao, ngansa gid sererie iuotot ngan gid tinid pade mambe iuotot ngan gid Isip toa ngada oa tinid.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Be Maron Deo ikado ga maron kapei Isip aea ilolo matua ga ipaki itanga pade. Ta ilongo Moses ga Aron led posanga mao, mambe Maron Deo ikeo pan Moses ngan.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Idio ta Maron ikeo pan Moses bedane, “Gaisala rumaruma eao dae ta la ot pan maron kapei togid Isip, ta kado leg posanga pan bedane, ‘Gau Maron Deo togid Ibru. Nakeo ga bedane: Longean leg panua ta tila tisoa gau edag.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Oangga mao, gau ga nakado leg pamukurunga toa ngada ne ta napaeabu ngan eao ga lem madidnga ga lem panua. Ta gimi ga aoatai kemi bedane: Ngan tibur toa ngada ne tanoeai, deo eta pade mambe gau mao.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Be oangga nakim, gau narangrang ngan napaeabu ngan eao ga lem panua ngan dibala kapei eta ta napamukuru gimi ga kus.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Be nakado toa bedaoa mao ngansa naoangga napasolan gimi ngan urag kapei, ta nakim oalug ipakaranga tibur toa ngada ne tanoeai. Ta ngan ipu toaine nadol go.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 Be eao pakala leg panua maitne ta longean gid ga tila mao.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Tota longo. Sabale ngan ado imata toa bedane, gau ga nakado aoara kapei toa idildil matua mambe patpat ga itap ngan tibur Isip. Mugaeai, tibur Isip iuot pau ga irangrang ngan labone, aoara kapei eta bedane itap mao.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Toa patautene eao manta kado posanga matua ga ila pagid lem panua ta tibada lem bulmakao ga danga padengada ienono gaot, ta tinam tidudunga lumaeai. Ngansa aoara idildil matua mambe patpat eine ga itaptap ga idae ngan gid eababa ga masilau toa ngada oa timamado gaot. Ta gid ga timate.’”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 Io, maron kapei togid Isip ele madidnga edengada timataud Maron Deo ele posanga ta tila manmanae ta tibada led paeaeanga ga masilau mud ga tidudunga lumaeai.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Be maron kapei ele madidnga padengada matad ila ngan Maron Deo ele posanga mao, ta titnan led paeaeanga ga led masilau mud ga tidio gaot.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 Idio ta Maron ikeo pan Moses bedane, “Soa bagem ga idae ta gaga ga ingata mariamba, ta aoara idildil matua mambe patpat eine ga itaptap ngan tibur toa ngada ne Isip. Eine ga itap ga idae ngan gid eababa ga masilau mud ga gid annga toa ngada oa dadangai.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Idio ta Moses isoa ele toto ga idae ta igaga ga ingata mariamba, ta Maron Deo ikado ga gla isamil ga pelaka ger. Ta ikado ga aoara kapei toa idildil matua mambe patpat itaptap ngan tibur toa ngada oa Isip.Aoara idildil matua mambe patpat itap ngan tibur Isip.|alt="Egyptian and hail" src="CO00805B.TIF" size="col" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="9.23"
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 Aoara idildil matua toa oa itaptap kapei tau, be gla isamil alele ngan tibur toa ngada oa. Mugaeai, tibur Isip iuot pau ga irangrang ngan ado toaiua, gid Isip tigera aoara eta kapei bedaoa mao.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Aoara toa idildil matua ipaeabu ngan gid eababa ga masilau ga danga toa ngada oa ienono gaot. Be ipaeabu ngan gid annga dadangai ga ikorkor gid abei toa ngada oa pade.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Be ngan tibur Gosen kekelen, toa gid Israel timamado ngan, aoara idildil matua itap eta mao.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 Idio ta maron kapei togid Isip ibaba Moses ga Aron ga tinam pan ta ikeo, “Labone leg kadonga paeamao. Maron Deo ele kadonga itutui, be gaingada leg panua lemai idil paeamao.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 Gimi araring ga ila pan ami Maron ta ipamate mariamba ele tandanga ga aoara idildil matua ga idio. Ngansa aoara toa idildil matua ne ipaeabu ngan gai tau. Tota gau ga nalongean gimi ga ala. Irangrang ngan amado mole nene pade mao.”
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Ta Moses ikeo, “Oangga natnan tuanga toa ne ga nala, eine ga nasoa bageg ta nararing pan Maron Deo. Ta mariamba ele tandanga ga aoara idildil matua ga kus ga tidio. Toa bedaoa ta eao ga oatai kemi mambe tibur toa ngada ne tanoeai, eine ton Maron Deo.
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 Be gau naoatai, eao ga lem madidnga alolon ngan Maron Deo mao.”
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 Ngan ado toaiua, aoara idildil matua ipaeabu ngan pleks ga bali toa ngada oa dadangai, ngansa ado toaiua eine gid danga oa ad laoe.
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Be gid wit ga kusemet timate mao, ngansa gid ad laoe iuot maitne.
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 Be Moses itnan maron kapei Isip aea ga idio ta itnan tuanga toa oa ga ila, ta isoa ibage ga idae ta iraring ga ila pan Maron Deo. Tota mariamba ele tandanga ga aoara idildil matua kus ta itaptap tanoeai pade mao.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Be maron kapei togid Isip igera mambe aoara idildil matua ga mariamba ele tandanga kus, ta gisingada ele madidnga lolod matua ga tipaki tangad ta tikado kadonga sat pade.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Tota maron kapei togid Isip ilolo matua ta ilongean gid Israel ga tila mao, lalaede mambe Moses ibada Maron Deo iaoa ngan.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.