Atos 22

Deo Ele Posanga (BCH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Leg panua, gimi oaeoaeg ga tamatamag, alongo leg posanga toa nakado ga ila pagimi patautene ngan kolinga posanga toa asol gau ngan.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Be tilongo Paulus ikado posanga Ibru ga ila pagid ta mumun gid ga tibur ikuranono.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Gau eaba Iuda ag. Tnag ipopo gau ngan tuanga Tarsus ngan tibur Silisia, be nadae kapei nene ngan tuanga Ierusalem. Gau nababada paoatainga pan Gamaliel. Ei ipapaoatai gau kemi tau ngan apu togid tibutibuda, be gau lolog matua tau ngan Deo lalaede mambe gimi toa ngada ne labone.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Be gid panua toa tinasnasi Iesus ele Edap, gau napaieiei gid ga napapamate gid. Naeaud gid arangaranga ga taine edengada ta nadol gid ga tila ngan luma panasnga aea.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Be madidnga kapei tenainga aea ga gid kapeipei toa ngada oa Ierusalem ad tirangrang ngan tikeo pagimi ngan leg posanga toa ne tautaunga. Ngansa gid tibode laulau ga ila pagid leda panua ngan tuanga Damaskus ta tidol ga idae gau bagegeai, ta nabada ga ila. Laulau toa oa ikeo ga gau narangrang ngan lukunga sapadua lolod matua ngan Iesus toa eoa, ta naeaud gid ta nabada gid ga tila Ierusalem ngan ad panasnga.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Paulus ikeo pade bedane, “Ta arobad ngan ado ede, nalalala ga napaboloma Damaskus, be mole mao taranga ede isulug buburiai ga inam ta itara kapei tau ga ibaliu ngan gau.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Tota natap ga nasulug tanoeai be nalongo babanga ede ikeo pagau bedane, ‘Saulus, Saulus, eao kamado paieiei gau?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ta nakeo, ‘Maron, eao sai?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Be gid panua toa gaingada alalala, tigera taranga be tilongo babanga toa iposaposa pagau oa mao.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ta nabeta ei bedane, ‘Maron, gau ga nakado mado?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Be taranga toa oa itara kapei tau, ta matag irangrang ngan geranga tibur eta mao. Tota gid panua toa gaingada alalala, tikisi bageg ta tibada gau ga nala Damaskus.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Be toa eoa eaba ede ieda Ananaias imamado. Ei ilolon kapei ngan Deo ele apu, be gid Iuda toa ngada oa Damaskus tipakuru ngan ei.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ei inam imadid saligeai ta ikeo, ‘Oaeg Saulus, matam pal pade.’ Be tutui ngan ado imata toa oa, matag pal ta nagera ei.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Ta ikeo, ‘Deo togid tibutibuda isio eao ngan oatai ele kimnga ga ngan geranga Eaba toa ele kadonga itutui tau, be isio eao ngan longonga babanga iuot iaoai.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ikeo ga eao man ibebe ta palongo panua toa ngada ne ngan saoa danga eao gera ga longo.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Be eao kado aea gerei ngan saoa? Dae toa patautene ta bada paliliunga. Be baba Maron ieda ta ei ga isamum lem kadonga sasat ga ila.’”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Paulus ikeo pade bedane, “Idio ta naluagau mulian Ierusalem ta nala nararing Deo ele lumaeai, be ei ipasolan gau ngan danga ede mambe anunug
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ta nagera Maron ikeo pagau bedane, ‘Dae manmanae toa patautene ta tnan Ierusalem. Ngansa oangga eao paola posanga ngan gau toa nene, irangrang ngan tilongo go mao.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Be nakeo, ‘Maron, gid panua toa ne tiuatai mambe gau nala ngan luma raring aea toa ngada ne ngan dolnga gid panua toa lolod matua ngan eao ga tidudunga ngan luma panasnga aea, ta namuimui gid pade.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Be ngan ado toaiua tipamate Stepan, eaba toa ipamatua lem posanga, eine gau pade namadid boloma, be lolog kelede ngan led kadonga ta namariala ngan led pononga mamarae.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Be Maron ikeo pagau bedane, ‘Eao la! Ngansa gau ga nasula go ta la pagid alu padengada ngan gid tuanga aluai.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Gid Iuda tilongo Paulus ele posanga ga irangrang ngan ikeo ngan gid alu padengada, ta tingangar ta tikeo, “Arau ei ga imate! Irangrang ngan talongean eaba eta bedane ga imata bibita tanoeai mao!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Be tingangar ga titil led pononga mamarae ta titado tano aea kangkanga ga idae gadae ngansa lolod bake.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Tota madidnga paraunga aea ikeo ga tibada Paulus ga idudunga led lumaeai ngan timuimui ei, be tiuangga tibetabeta ei ngan ipu saoa gid ipom tingangar ngan ei toa bedaoa.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Io, tipaoatan Paulus ta tikaukau ibage ga iae ngan muinga ei, be ikeo pan madidnga paraunga aea bedane, “Lemi apu ikeo ga itutui ngan muinga eaba Rom aea toa apamadid ei ngan posanga eta maitne?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Be madidnga toa oa ilongo bedaoa ga kus ta ila ipalongo aea madidnga kapei bedane, “Eao oangga kado mado? Eaba toa ne Rom aea.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ta madidnga kapei toa oa ila pan Paulus ta ibeta ei, “Keo pagau, eao eaba Rom aea na?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ta madidnga kapei ikeo, “Gau naol pat kapei, ta tilongean gau ga naot eaba Rom ag.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Io, tota gid panua toa tiuangga tibeta ei ga timui ei oa, kos ga tiluagid mulian, be madidnga kapei paraunga aea imataud pade, ngansa iuatai mambe ei iaud eaba ede Rom aea sapaean.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ngan ado sae madidnga kapei paraunga aea iuangga iuatai kemi ngan saoa posanga gid Iuda tisol Paulus ngan. Tota ilongean ei ga itnan luma togid panua paraunga ad ta ikeo ga gid madidnga tenainga ad ga gid panua patutuinga posanga ad tinam tiluplup. Ga kus ta ibada Paulus ta ipamadid ei matadeai.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.