Atos 20
Deo Ele Posanga (BCH) vs VC
1 Ngangarnga toa oa kus ta Paulus ibaba gid aluagau ga tinam pan ta ipamatua gid ngan posanga. Ga kus ta iposa kemi pagid ta itnan gid ga ila Masedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ta ilalala alele ngan tibur toa oa be ipapamatua gid ngan posanga busa. Ga kus ta ila iuot ngan tibur Gris.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Ei idio toa eoa aea taiko tol. Ga kus ta iuangga idae ngan oaga eta ga ila Siria, be mao. Ilongo ngan gid Iuda tirau aea posanga ngan pamatenga ei, tota ipul ilolo ta iluai mulian ga ila Masedonia bua.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Be panua ga gid ne tila toman ngan ei: Sopater toa Pirus inat ngan tuanga Beria, ga Aristarkus ga Sekundus ngan tuanga Tesalonika, ga Gaius ngan tuanga Derbe, ga Timoti, ga Tikikus ga Tropimus ngan tibur Esia.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Gid panua toa ne timuga ngan gai ta tila tisanga gai ngan tuanga Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Be gaingada Paulus amamado ngan tuanga Pilipai ga irangrang ngan eaneannga ngan Bret aea Yis Ienono ngan Mao kus. Tota adae ngan oaga ta atnan Pilipai. Be ngan ado lima aea, adudunga ngan tuanga Troas ta agera gid pade. Ta amamado toman ngan gid irangrang ngan ado lima ga rua.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Be ngan ado toa inasi Ado Earainga aea, gai anam aluplup ta matamai nanan Iesus imedameda ngan teinga bret. Be Paulus iposaposa ga ila pagid panua ga irangrang ngan bong irabu. Ikado bedaoa ngansa ado sae iuangga itnan gid ga ila.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Be ngan patanonga gadae aea toa gai aluplup ngan, titun gid lam busa ga tianean.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Be eaba iriau ede ieda Iutikus igalterean ei tutui ngan atama kakauede ngan luma aea patanonga tol aea. Io, Paulus iposaposa ga ila, be Iutikus toa imata boboeo ga iuangga ieno. Ei ieno susu ga ila, be mole mao itap pan atama kakauede ga isulug tanoeai. Ta tila tisoa ei ga idae, be ei imate o.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Tota Paulus isulug ga ila ta idae tatan ei ga iluku ei ta ikeo, “Lolomi ede ga ede mao. Ei ta idae mulian ne.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Ga kus ta Paulus idae ga ila luma iloleai pade ta itei bret ga ian toman ngan gid. Ei iposaposa mole ga irangrang ngan gaisala, ta itnan gid ga ila.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Be eaba iriau toa imata bibita oa, tibada ei ga ila be lolod ikapok kapei ngan ei.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Gai adae oagaeai ta amuga ga ala ngan tuanga Asos ta asanga ei toa eoa. Ikeo pagai ngan amuga, ngansa ei ikim ipaele ga ila.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Ta iuot pagai toa Asos oa, ta gai abada ei ga idae oagaeai ta alado ga ala ngan tuanga Mitilini.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ngan ado sae atnan tuanga toa oa ta alado ga ala ngan inu Kios, be ngan ado sae pade aore ga ala ngan inu Samos. Be ngan ado sae pade adudunga ngan tuanga Miletus.Gai adudunga ngan tuanga Miletus.|alt="Ship being loaded with cargo at seaport" src="cn01939C.tif" size="span" ref="20.15"
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Paulus ikeo ga aladlado manmanae bedaoa ngansa irau posanga ngan ei ga isapir ngan tuanga Epesus, ngansa itin ngan ikado aea gerei ngan tibur Esia mao. Be ikim ila iuot Ierusalem manmanae. Ta ikeo ga oangga irangrang, kemi ngan igera eaneannga kapei Pentekos aea toa eoa.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Gai amamado Miletus maitne, be Paulus iabalan posanga ga ila pagid madidnga ngan iaoa kelede ton Kristus ngan tuanga Epesus, ngan gid tinam pan.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Tinam tiuot pan ga kus ta ikeo pagid, “Gimi aoatai ngan leg kadonga toa somisomi nakakado ngan ado matamata toa nanam pagimi ngan tibur Esia ga ila irangrang ngan natnan gimi.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Gimi aoatai, gau nakakado Maron ele naurata be nasoa edag mulian eta mao. Somisomi gid Iuda tiuangga tipaeabu ngan gau, ta nanaman ieieinga busa ga natangtang.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Ga pade, gimi aoatai, gau mumun ngan paolanga posanga kemikemi ngan luanga gimi na mao. Be napapaoatai gimi ngan lemi rourounga ga ngan luma ga luma pade.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Somisomi nakakado posanga matua pagid Iuda ga alu padengada ngan gid manta tipul lolod ga ila pan Deo ga lolod matua ngan ada Maron Iesus.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Be ega, labone Itautau Tutui iraga gau ta nala Ierusalem. Be naoatai mao ngan saoa danga ga iuot ngan gau toa eoa.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Danga kelede mon naoatai ngan ga bedane: Ngan tuanga ga tuanga, Itautau Tutui ipabib leg ta ikeo ga gau ga nala ngan luma panasnga aea ga nabada ieieinga busa.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Be nagera leg madonga tanoeai mambe danga kapei tau mao. Eine danga sapaean. Danga kelede nakim ga bedane: Manta napasala salisalinga toa ne ga nakado kemi naurata toa Maron Iesus ibada pagau ga irangrang ngan kus. Naurata toa ne eine ngan paolanga ato kemi ngan Deo ele kadonga lolo marum aea.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Be ega, labone naoatai mambe gimi panua toa mugaeai nalagalaga pagimi ngan paolanga posanga ngan madonga Deo ibageai ne, eta ngan gimi ga igera matag pade mao.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Tota labone nakeo tautaunga pagimi ga bedane: Oangga eta ngan gimi ilolo matua ngan Iesus mao be imate, eine gau leg idil eta paeamao mao.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Ngansa gau mumun eta mao, be namarum ngan paolanga posanga ngan danga toa ngada ne Deo ikim.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Be gimi manta amariala kemi ngan gimi mulian ga ngan gid iaoa kelede ton Kristus pade. Itautau Tutui idol gimi ga amariala ngan Deo ele panua toa ne mambe sipsip, be Iesus iuol gid ngan ising ga timan ei ele.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Gau naoatai, muriai ngan natnan gimi, panua papaeamao ga tidudunga rabu ngan gimi mambe kaua saksak, be gid ga lolod isat eta ngan gid sipsip ngan iaoa kelede ton Kristus mao. Eine ga tipaeabu ngan gid.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Be lemi panua edengada pade ga tidae ta tipakongge posanga ga iuot pakakanga, ta tidada gid aluagau ga tila tinasi gid.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Tota agabit kemi. Matami nanan mambe gau napabib lemi toa bong ga ado ngan rai tol, be nakaput ngan posanga kemi ga ila pagimi kelede kelede ne mao. Be ngan ado toaiua nakado posanga pagimi, matag sul isusulug pade.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Tota labone nadol gimi ga adae Deo ibageai, ta nakim ele posanga lolo marum aea imariala ngan gimi. Posanga toa ne irangrang ngan ipamatua gimi ga ikado ga gimi abada gid danga kemikemi toa Deo isio ga iman lemi. Ei ga ipan danga sisid kemikemi toa ne ga ila pagimi ga pagid panua toa ngada ne idol ele ul ngan gid.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Be gau nangale eaba eta ele silva ga gol ngan iman leg mao, ga itin aea pononga mao pade.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Gimi aoatai, ngan gau bageg toa ne naboko matua ta nalua gau mulian ngan annga ga leg madonga. Be nalualua gid leg panua naurata ad bedane pade.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ngan leg kadonga toa ngada ne napasolan gimi bedane: Ngan bokonga matua toa bedane, gita manta talua gid panua toa urad mao, be matada nanan posanga toa iuot Maron Iesus iaoai ga bedane, ‘Tingelgel ton eaba toa ipanpan danga sisid, eine iasal tingelgel ton eaba ibabada danga sisid.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Io, iposa bedaoa ga kus ta ikor iae toman ngan gid toa ngada oa ta iraring.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Be gid toa ngada oa titangtang kapei. Paulus iraring ga kus ta tiluku ei ga tibusum ipapa.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Be lolod isat kapei tau ngan ele posanga idil toa ikeo ga tirangrang ngan tigera imata pade mao. Io, tota tital ei ga idae oagaeai.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.