Atos 18

Deo Ele Posanga (BCH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ga kus ta Paulus itnan Atens ta ila ngan tuanga Korin.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Toa eoa iuot pan eaba ede Iuda aea ieda Akuila. Ele tuanga ipu ngan tibur Pontus, be patautene itnan tibur Itali ga inam toman ngan iadaoa Prisila. Titnan Itali ngansa maron kapei Klodius ikeo ga gid Iuda toa ngada oa manta titnan tuanga Rom ga tila timado ngan tibur padengada. Io, Paulus ila pagisirua
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 ta idio ibokoboko toman ngan gid ngan gid palata aea kadonga, ngansa ei pade ele naurata pat aea toa bedaoa.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Somisomi ngan Ado Earainga aea, ei idudunga ngan luma raring aea ta ikado posanga ngan pulnga gid Iuda lolod ga gid alu padengada lolod pade.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Be Sailas ga Timoti titnan Masedonia ga tinam ga kus ta Paulus igaldedean ngan posanga aea paolanga ta ipasolan gid Iuda mambe Iesus ei Kristus.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Be gid Iuda tiposa paeamao ngan ei ta tipaeabu ngan ieda. Ta Paulus itiltil sakirkir ienono ngan itin aea pononga. Ga kus ta ikeo, “Oangga amate ngan lemi kadonga sasat, eine gimi lemi idil paeamao. Be eine gau leg idil eta paeamao mao. Labone ga ila, eine ga nalagalaga pagid alu padengada.”
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Tota itnan luma raring aea ta ila ngan luma ton eaba ede ieda Titius Iastus. Eaba toa oa ilolon ngan Deo. Ele luma ienono boloma ngan luma raring aea.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Be madidnga ngan luma raring aea ieda Krispus toman ngan ele luma lolo, lolod matua ngan Maron. Ta gid Korin busa tilongolongo Paulus ele posanga ta gid pade lolod matua ga tibada paliliunga.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Be ngan bong ede Paulus igera danga ede mambe ianun ta igera Maron iuot pan ta ikeo ga, “Eao mataud mao. Posaposa be mumun mao.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Ngansa gau namamado toman ngan eao, ta irangrang ngan eaba eta ilos ngan am raunga mao, ngansa ngan tuanga toa ne gau leg panua busa timamado.”
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Tota imamado Korin aea rai ede ga taiko lima ga ede be ipapaoatai gid ngan Deo ele posanga.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Be ngan ado ede toa Galio iman gavana ngan tibur Akaia, gid Iuda tilup kelede ta tiluku Paulus. Ta tibada ei ga ila imadid ngan posanga kapei toa gavana imatai.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Ta tikeo, “Eaba ga oaine idada gid panua ta tiraring ga ila pan Deo ngan gid edap padengada toa itutui ngan gai Iuda lemai apu mao!”
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Io, Paulus iuangga ikado ele posanga, be Galio ikeo pagid Iuda bedane, “Oangga gimi Iuda aselele eaba toa ne ngan ele idil eta paeamao, mao ngan ele kadonga sat kapei eta, eine leg ipu kemi ngan longonga lemi selelenga. Be mao.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Gimi agal nanan ngan posanga idil gereirei ga ngan gid panua edad ienono ngan gimi lemi apu, tota apatutui rabu ngan gimi mulian. Gau tinig ngan nalongo ga napatutui posanga toa bedane mao.”
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Tota isere gid ga titnan tibur patutuinga posanga aea.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Be gid busa tiluku madidnga ede ngan luma raring aea ieda Sostenes ta tiraurau ei boloma ngan mul patutuinga posanga aea. Be Galio imata ila ngan kadonga toa oa mao ga mao.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Paulus idio imamado mole tede toman ngan iuaeoae ngan tuanga Korin. Ga kus ta ikado posanga kemi pagid ta itnan gid ta idae ngan oaga ede toa iuangga ilado ga ila ngan tibur Siria. Ei ila toman ngan Prisila ga Akuila. Be mugaeai ngan idae oagaeai ngan tuanga Senkria, inin ilaun ngansa inasi ele posanga tautaunga ede toa ikado ga ila pan Deo.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Idio ta tila tiuot ngan tuanga Epesus, ta Paulus itnan gisirua ga tidio, be ei ila ngan luma raring aea ta ikado posanga matua pagid Iuda.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Tibeta ei ngan idio imado mole teta toman ngan gid, be ilongo mao.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Ei ikado posanga kemi pagid ta ikeo, “Oangga Deo ikim, eine ga naluagau mulian pagimi.” Ga kus ta idae oagaeai ta itnan Epesus.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Be oaga idudunga ngan tuanga Sisaria, ta Paulus idae ga ila ikia gid iaoa kelede ton Kristus ngan tuanga Ierusalem. Ga kus ta isulug ga ila ngan tuanga Antiok.Paulus ele lalalanga parua aea|alt="Paul's second missionary journery" src="Paul-Journey2map.tif" size="span" ref="15.40–18.22"
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Ei imamado Antiok mole tede ga kus ta ikakai pade ta ila ngan tuanga ga tuanga ngan tibur Galesia ga Prigia ta ipapamatua gid aluagau.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Be eaba ede Iuda aea ieda Apolos inam iuot ngan tuanga Epesus. Ele tuanga ipu Aleksandria. Ei eaba oatainga aea ede be ele oatainga kapei ngan Deo ele laulau.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Ei mugaeai ibada paoatainga ngan Maron ele edap be iura pakpakia ngan paolanga posanga. Ei ikakado paoatainga tutui ngan Iesus, be iuatai ngan Ioanes ele paliliunga kekelen.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Ei ikakado posanga matua toa luma raring aea iloleai oa be imataud mao. Ta Prisila ga Akuila tilongo ele posanga ga kus ta tibada ei ga ila led lumaeai ta tipanasi ei kemi ngan Deo ele edap.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Idio ta Apolos iuangga ila ngan tibur Akaia, ta gid iuaeoae tipamatua ilolo ta tibode laulau ede ga ila pagid aluagau toa eoa ngan gid manta tibada ei ga tikado kemi ngan ei. Tota gid panua toa Deo ilolo marum ngan gid ga lolod matua ngan ei, Apolos ilua gid kapei tau.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Ngansa ele posanga iasal gid Iuda led posanga toa panua busa matadeai. Be ngan Deo ele laulau, ipasolan masaeai tau mambe Iesus ei Kristus.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.