Atos 15

Deo Ele Posanga (BCH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Idio ta panua edengada titnan Iudea ta tisulug ga tila ngan tuanga Antiok, be tipapaoatai gid oaeoaed ngan iaoa kelede ton Kristus bedane, “Gimi manta anasi nasinga ton Moses ta abada palunga. Oangga mao, irangrang ngan Deo ibada gimi mulian mao.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Be posanga toa ne ikado ga Paulus ga Barnabas aoad isokangai kapei toman ngan gid. Tota gid iaoa kelede ton Kristus ngan tuanga Antiok tisio Paulus ga Barnabas toman ngan led panua padengada ngan tila Ierusalem. Tila pagid panua ato ad ga gid madidnga ngan patutuinga posanga toa ne.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Gid iaoa kelede ton Kristus tisula gisirua ga tila, be edapeai, tila pagid iaoa kelede ton Kristus ngan tibur Ponisia ga Samaria ta aoad inasi pagid ngan gid panua Iuda ad mao tipul lolod ga tinam pan Iesus. Ta posanga toa ne ikado ga oaeoaed toa ngada oa tinid igelgel kapei.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Tinam tiuot Ierusalem ga kus ta gid iaoa kelede ton Kristus, ga gid panua ato ad, ga gid madidnga tinid igelgel ngan badanga gid. Be gisirua tipalongo gid ngan saoa danga Deo ikado ga iuot ngan baged.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Be Parisi edengada toa lolod matua ngan Iesus timamado rabu ngan gid pade. Timadid ta tikeo, “Oangga gid panua Iuda ad mao tikeo ga tiuot Kristien, manta taposa matua pagid ta tibada palunga ga tinasi apu ton Moses.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Io, tota gid panua ato ad ga gid madidnga tila tiluplup ngan patutuinga posanga toa ne.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Tiposa mole ngan ga kus, ta Petrus idae imadid ta ikeo pagid bedane, “Oaeoaeg, gimi aoatai, mugaeai Deo isio gau rabu ngan gimi ngan paolanga ele ato kemi ga ila pagid panua Iuda ad mao, ta tilongo ga lolod matua ngan.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Be Deo iuatai ngan panua kelede kelede lolod. Ei ibada Itautau Tutui pagid lalaede mambe ibada pagita mugaeai, ta ngan kadonga toa ne ipasolan mambe ei itin igelgel ngan badanga gid mulian pade.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Ei ikado kadonga bagbage kelede rabu ngan gid ga gita mao. Ele kadonga lalaede mon. Lolod matua ngan ei, ta ngan kadonga toa ne ei isamum lolod aea muk ga ila.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Tota labone ikamado ga aoangga atoba Deo ta adol apu mambe danga kulupu ga idae Iesus ele aluagau kepedeai? Apu toa ne, tibutibuda ga gita pade tarangrang ngan tanasnasi tautaunga mao.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Be ngan Maron Iesus ele kadonga lolo marum aea, ilua gita ta loloda matua ngan ei, ta ibada gita mulian lalaede mambe gid pade.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Io, Petrus iposa bedaoa ga kus ta gid toa ngada oa mumun ga tilongo Barnabas ga Paulus aoad inasi ngan gid uisinga ga kilala toa Deo ikado ga iuotot ngan baged rabu ngan gid panua toa Iuda ad mao.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Gisirua tiposa ga kus ta Jems ikeo bedane, “Oaeoaeg, alongo leg posanga.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Saimon Petrus ikeo pagita ngan Deo imata bada gid alu padengada, ta ibada edengada ngan gid ga tiuot ei ele panua ta idol ieda ga idae ngan gid.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Be kadonga toa ne eine lalaede mambe posanga toa gid panua tibada Deo iaoa tibode ga bedane,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 “‘Maron ikeo, “Gid iaoa kelede ton Devit led mul maron aea eine mambe palata ede grum ga isulug.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Toa bedaoa ta gid panua tipul lolod maitne ga gid alu padengada toa nadol edag ga idae ngan gid,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Mugaeai tau ga inam, gid danga toa ne ienono masaeai.’
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 “Tota gau nakeo ga kemi ngan tanasi ga bedane: Gid alu padengada toa tipul lolod ga ila pan Deo, irangrang ngan takado kulupu ngan gid mao.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Be kemi ngan tabode laulau ga ila pagid ta takeo ga irangrang ngan tian annga eta titenai ga ila pagid deo pakakanga ad mao, ga tikakado kadonga arala mao, ga tian masilau eta tikaukau igagal ga imate oa mao, ga tian masilau eta sing ienono ngan mao pade.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Ngansa mugaeai tau ga inam, panua tipapaola Moses ele apu ga tiuatoato somisomi ngan Ado Earainga aea gadudunga ngan gid luma raring aea ngan tuanga ga tuanga.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Gid panua ato ad ga gid madidnga toman ngan gid iaoa kelede toa ngada oa ton Kristus tirau posanga ngan sionga panua rua ngan gid, ta tisula gisirua ga tila Antiok toman ngan Paulus ga Barnabas. Ede ngan gid eine Iudas toa ieda ede pade Barsabas, ga ede pade eine Sailas. Gisirua timan madidnga rabu ngan oaeoaed.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Tidol laulau ede ga idae gisirua bagedeai, aea posanga ga bedane:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Gai alongo posanga ede mambe panua edengada ngan gai tila pagimi, ta led posanga ikado ga lolomi ede ga ede tau. Be gai asula gid ngan kadonga toaine mao.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Tota gai lolomai kelede ta arau posanga ngan sionga panua rua ta asula gid ga tila pagimi toman ngan oaeoaemai Barnabas ga Paulus toa akim gid tau.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Barnabas ga Paulus toa, gisirua tilongean gid mulian be timataud mao ngan kadonga posanga ngan ada Maron Iesus Kristus ieda.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Tota gai asula Iudas ga Sailas ga tila pagimi, ta gid ga tikado posanga pagimi ngan aoad ta tipamatua laulau toa ne aea posanga.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Posanga toa ne eine kemi ngan Itautau Tutui imata ga ngan gai matamai pade. Posanga ga bedane: Irangrang ngan gai adol apu kulupu eta ga idae ngan gimi mao. Be gai akeo ga gimi manta anasi posanga pidaede ga bedane:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Irangrang ngan gimi aean masilau eta titenai ga ila pagid deo pakakanga ad mao, ga aean masilau eta ising ienono ngan mao, ga aean masilau eta tikaukau igagal ga imate oa mao, ga akado kadonga arala mao pade. Oangga ala aluai ngan gid kadonga toa ne, eine kemi. Lemai posanga tota tedane.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Io, gid iaoa kelede ton Kristus ngan tuanga Ierusalem tisula gid ga tila. Ta tisulug ga tila Antiok. Be toa eoa tipaluplup gid iaoa kelede ton Kristus ta tibada laulau toa oa ga ila pagid.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Tiuato ta tinid igelgel ngan aea posanga ga ipamatua lolod.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Be Iudas ga Sailas toa, gisirua pade tibabada Deo iaoa ta tikado posanga busa ngan pamatuanga oaeoaed lolod.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 — ausente —
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 — ausente —
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Be Paulus ga Barnabas tidio Antiok, ta gisingada panua busa pade tikakado paoatainga ngan Maron ele posanga ga tipapaola ato kemi.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Ado edengada ila ga kus ta Paulus ikeo pan Barnabas bedane, “Taluagita mulian ta tagera oaeoaeda ngan tuanga ga tuanga toa mugaeai tapapaola Maron ele posanga ga ila pagid, ta tagera led madonga madongan.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Ta Barnabas ilongo, be ikim ibada Ioanes toa ieda ede pade Markus ga ila toman ngan gid.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Be Paulus ikeo ga, “Eaba toa ne mugaeai itnan gitarua ngan tibur Pampilia ta ikado naurata toa ne toman ngan gita mao. Tota irangrang ngan tabada ei ga inam toman ngan gita labone mao.”
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Io, aoad isokangai ga ila ga ila ga kus ta gisirua titnan ngan gid. Barnabas ibada Markus ta gisirua tidae ngan oaga ede ta tila ngan inu Saiprus.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Be Paulus isio Sailas. Ta gisirua tiuangga tila, be oaeoaed tikeo pagisirua bedane, “Maron ele kadonga lolo marum aea ila toman ngan gimirua.”
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Paulus ga Sailas tilalala ga tila ngan tibur Siria ga Silisia be tipapamatua gid iaoa kelede ton Kristus.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.