Apocalipse 16
Deo Ele Posanga (BCH) vs VC
1 Idio ta nalongo babanga kapei ede iuot Deo ele luma iloleai ga inam ta ikeo pagid anggelo lima ga rua ga bedane, “Gid tabla gereirei lima ga rua toa Deo ele kadonga lolo bake aea iuon ngan, gimi ala ta atok ga isulug tanoeai.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Tota anggelo toa imuga oa ila ta itok ele tabla kakauede ga isulug tanoeai. Be mole mao gid boto papaeamao iuotot ngan gid panua tinid toa tibada masilau saksak aea kilala ga ngan gid panua toa tisoa aea namer ieda. Ta tibada ieieinga kapei.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ga kus ta anggelo ede pade itok ele tabla kakauede ga isulug tadiai. Be mole mao tad ipul ei ga iuot sing. Sing toa oa eiua mambe burua mate ising. Tota gid danga matad bibita toa ngada oa tadiai timate gid.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ga kus ta anggelo tol aea itok ele tabla kakauede ga isulug ngan gid eau ga ngan gid eaumata. Ta gid eau toa ngada oa tiuot sing.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Be anggelo toa ele naurata ngan imariala ngan gid eau, nalongo ikeo ga bedane,
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Ngansa gid tirau lem panua tututui ga gid panua toa tibabada aoam ga timate ta singid itoki.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Be nalongo popou tenainga aea ikado posanga ga bedane,
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Ga kus ta anggelo pange aea itok ele tabla kakauede ga idae ngan ado. Ta Deo ilongean ado ta ilaba panua tinid ngan dinga.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Ta ado ilang karkar panua tinid paeamao tau, ta tikado posanga papaeamao ngan Deo toa imadid ga imugamuga ngan gid pamukurunga toa ne. Be gid tipul lolod eta mao ga tisoa ieda mao pade.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ga kus ta anggelo lima aea itok ele tabla kakauede ga idae ngan masilau saksak ele mul maron aea. Be mole mao tibur kapei toa masilau saksak imadid ga imugamuga ngan oa iuot dodom. Gid panua tingotngot maed ngansa ieieinga toa tinaman oa paeamao tau.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Ta tikado posanga paeamao tau ngan Deo buburiai aea ngansa ad boto papaeamao ga tinaman ieieinga kapei. Be gid tipul lolod eta ngan led kadonga papaeamao mao.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Ga kus ta anggelo lima ga ede aea itok ele tabla kakauede ga isulug ngan eau kapei Iupretis. Be mole mao eau toa oa imamasa. Kadonga toa ne iuot ta isaoa edap ngan gid mamaron kapeipei ado ele parangai ad ta tidadal ga tinam ngan paraunga.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Ga kus ta nagera iriau papaeamao tol tiuot ga tinam be matad mambe gid kalo. Ede iuot ureru iaoai, ede pade iuot masilau saksak iaoai, be ede pade iuot eaba iaoai toa idadada gid panua ngan posanga pakakanga.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Gid iriau toa ne papaeamao tau. Tikakado gid uisinga iman kilala ta tila tipaluplup gid mamaron kapeipei toa ngada oa tanoeai ta tinam tiluplup ngan ado kapei paraunga aea ton Deo Matua Soke Tau.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 “Ega, gau nanama mambe eaba lublubnga aea! Kemi tau ngan eaba sai igabit kemi ta imariala ngan ele pononga. Toa bedaoa ta irangrang ngan gid panua tigera ei ibangabanga ga ilalala alele mao ta maeamaea ei mao.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Tota gid iriau papaeamao tipaluplup gid mamaron kapeipei toa oa ga tinam tiluplup ngan tibur toa tiuato ngan posanga Ibru Armagedon.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ga kus ta anggelo lima ga rua aea itok ele tabla kakauede ga idae mariambai. Ta babanga kapei ede iuot ngan mul maron aea toa Deo ele lumaeai ta ikeo, “Tota kus!”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Be mole mao gla isamil ga tandanga kapeipei iuotot ga mariamba kluk. Be nauruge kapei ede inuga tano paeamao tau. Ngan ado toaiua gid eababa tiuot pau tanoeai ga irangrang ngan labone, nauruge kapei eta bedaoa iuot mao.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ta tuanga kapei Babilon imapoga ga iuot tol. Be gid tuanga kapeipei togid alu toa ngada ne tanoeai, titap ga tisulug. Deo imata nanan tuanga kapei Babilon ele kadonga papaeamao, ta ipaun ei ngan loba oain toa ele kadonga lolo bake aea kapei tau iuon ngan.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Gid inu toa ngada oa timadi ga tisulug. Be gid lusi tisapa ga tila.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Be gid aoara idildil matua mambe patpat titap mariambai ga tisulug ta tirau gid eababa. Gid aoara idildil matua toa kelede kelede oa aea kulupu irangrang mambe kilo sangaul pange. Ta gid panua tikakado posanga paeamao tau ngan Deo, ngansa ele pamukurunga ngan aoara idildil matua eiua paeamao tau.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.