Lucas 16
Balóchi Balochi (BCCL) vs ACF
1 Issáyá gón wati moridán gwasht: “Azgár o hastómandén mardéá hesábdáré hastat. Wahdé pa áiá é hál sar but ke hesábdár áiay málá wárt o gára kant,
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 gorhá á lóthet o gwashti: ‘É chónén habar ant ke tai bárawá man eshkonagá án? Beraw wati sarjamén hesáb o ketábán begisshén o byár o maná beday. Maróchi o rand, taw cha mani hesábdáriá dar ay.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Hesábdárá wati delá jérhet: ‘Nun chón bekanán ke mani wáhond maná cha kárá dar kanagá ent, bard o kódhál man jata nakanán, pendhagá ham maná lajja kant.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Bale haw! Annun zánton ché bekanán. Báyad ent anchén káré bekanán ke wahdé cha kárá kasshaga bán, randá mardom maná wati lógán bellant.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Áiá wáhonday wámdár yak yakká wati kerrá lóthetant. Cha awali wámdárá josti gept: ‘Tará mani wáhonday chinchok wám per ent?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Passawi dát: ‘Maná yaksad kayl zaytuni rógen wám per ent.’ Hesábdárá gwasht: ‘Beger, esh ent tai wámáni kabz, zutt benend o panjáh kayl benebis.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Padá cha domi wámdárá josti kort: ‘Tará chinchok wám per ent?’ Gwashti: ‘Yaksad kayl gandom.’ Hesábdárá gwasht: ‘É tai wámáni kabz ent. Beger o hashtád kayl benebis.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 “Wáhondá wati locch o dozzén hesábdár shábásh gwasht, ke áiá é kár, gón aglmandi kortagat. Chiá ke é wahday chokk gón wati zamánagay mardomán donyái gir o dáráni dar baragá, cha Nuray chokkán bezán Hodái mardomán ákelter ant.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Shomárá gwashán ke donyáay é béwapáén málá pa sharrén dóstáni shóház kanagá kár bandét, tánke wahdé é mála hallit, shomárá abadmánén jaháná wasshátk bekanant.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Á ke gwandh o kasánén káráni sará tachk o rásta bit, mazanénáni sará ham rásta bit o á ke gwandhén káráni sará rásta nabit, mazanénáni sará ham rásta nabit.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Nun agan shomá é béwapá o kurhahén donyáay máláni sará rást o tachk mabét, gorhá kay barhakkén mál o ganjay bárawá shomay sará báwara kant?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Agan pa degaráni málá rást o tachk mabét, kay ent ke shomay wati málá, shomárá bedant?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Hech golámé pa do wájahá hezmat korta nakant, yá gón yakkéá dozhmenia kant o domigi dósta bit, yá gón awaligá wapádára bit o cha á degará badia kayt. Shomá yakwahd o yakjáh, Hodá o zarray golámiá korta nakanét.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Parisi ke wat zarparast atant, gón é habaráni eshkonagá, Issáesh kalág gept o rishkand kort.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Issáyá gwasht: “Shomá hamá ét ke mardománi démá watá tachk o pahrézkár pésha dárét, bale Hodá cha shomay delay hálán sahig ent. Shomárá begwashán, hamá chizz ke mardománi gwará báz kimmati ent, Hodá cha á chizzá sakk bézár ent.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Tawrát o sajjahén nabiáni bárig, tán Yahyáay wahdá at. Nun randá, Hodáay bádsháhiaymestág dayaga bit o harkas johda kant wati ráhá dém pa áiá dar begéjit.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Bezánét ke ásmán o zeminay gár o bérán bayag cha Sharyatay yak thekk o noktahéay kapag o dur bayagá báz ásánter ent.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Agan kasé wati janá sawn o taláka dant o gón dega janénéá sura kant, zená kant o harkas ke gón talák dátagén janénéá sur o sánga kant, á ham zená kant.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 “Yak máldár o azgárén mardéá modám gránkimmatén pocch o pósháka póshet o wati róchi pa aysh o nósha gwázéntant.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ilázar námén yak garibén mardé hamáiay lógay dapá nádénag butagat ke jesm o jáni, sará tán pádá résh at.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Áiay armán at ke cha azgárén marday parzónagay sar átkagén chondh o chánigán, wati lápá sér bekant. Kochek ham átkant o áiay résh o násuresha chatthetant.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Wahdé á garib mort, préshtagán á zort o Ebráhémay kerrá bort. Azgárén mard ham mort o mardomán kabr o kapon kort.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Hamá sér o azgárén mard, dózahá sakk bazzagi kasshagá at. Áiá ke sar chest kort cha durá chammi pa Ebráhémá kapt ke hamá Ilázar áiay kashá nendók at.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Gwánki jat: ‘Ebráhém, oo mani pet! Tará mani sará bazzag bát, Ilázará mani kerrá dém beday ke wati lankoká ápá bejant o mani nokká tarr bekant ke man ásá sochagá án.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Bale Ebráhémá passaw dát: ‘Oo mani bacch! Hayálá bekap ke taw wati zendá sharrén chizzáni wájah butagay o Ilázará wati róch pa bazzagi gwázéntagant. Bale á nun edá ásudag ent o taw azábán talwasagá ay.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Eshiá abéd, shomayg o may nyámá, yak anchén johlén daragé borrag butag ke na may némagay mardom shomay gwará shota kanant o na shomay némagay mardom may kerrá átka kanant.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 “Padá azgárén mardá gón Ebráhémá gwasht: ‘Oo mani pet! Gorhá cha taw dazbandia kanán, Ilázará mani petay lógá rawán bekan,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 chiá ke mani panch brát ant o mani wáhag ent ke Ilázar áyáni kerrá berawt o áyán dháh bedant o hozzhár bekant, chosh mabit ke á ham é porazábén jágahá byáyant.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Bale Ebráhémá gwasht: ‘Áyáni kerrá Mussá o Nabiáni Ketáb hastant. Áyán bwánant o habaránesh gósh bedárant.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Á mardá gwasht: ‘Na, oo mani pet Ebráhém! Cha mordagán agan kasé áyáni kerrá berawt, allamá á cha wati badén kárán pashómána bant.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ebráhémá gwasht: ‘Agan á Mussá o paygambaráni habarán gósha nadárant, gorhá cha mordagán ham agan kasé zendag bebit o áyáni kerrá berawt, áiay habarán ham báwara nakanant o namannant.’”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.