João 20
Balóchi Balochi (BCCL) vs NAA
1 Haptagay awali róchá, bezán Yakshambehay sabáhá máhallah ke angat tahár at, Maryam Majdaliah kabray sará shot o disti hamá dhók ke kabray dapá at, cha kabrá dur kanag butag.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Á pa maydán, Shamun Petros o Issáay hamá moriday kerrá átk ke Issáyá báz dóst at. Gwashti: “Wájahesh cha kabrá bortag, bale nazánén kojá éresh kortag.”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Gorhá Petros o á dega morid ráh geptant o dém pa kabrá shotant.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Har doénán maydán kort, bale á dega morid cha Petrosá gwast o cha áiá pésar kabray sará raset.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Sari jahl kort o kabray tahá cháreti. Lilomén godi distant, bale wat kabray tahá nashot.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Randá Shamun Petros raset o kabray tahá shot. Áiá ham dist ke kapon hamódá ent.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Á dazmál ke Issáay sará bastagat kaponay kerrá naat, pétkagat o kammé durter yak kerréá ér at.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Randá, á morid ke pésará kabray sará rasetagat kabray tahá shot, disti o imáni áwort.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Chiá ke áyán, tán á wahdi Pákén Ketábay habar sarkech nawártagat ke Issá báyad ent cha mordagáni nyámá jáh bejant.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Gorhá á doén morid, wati lógán per tarretant.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Maryam cha kabrá dhann óshtátagat o gréti. Hamá dhawlá ke gréwagá at, sari jahl kort o kabray tóká cháreti.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Hamódá ke Issáay jón ér butagat, do espétpóshén préshtagi dist, yakké sarunán neshtagat o á dega pádunán.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Áyán gwasht: “Oo janén! Taw pa ché gréwagá ay?” Passawi dát: “Mani wájahesh bortag o nazánán kojá éresh kortag.”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Wahdé é gwashti, chakki tarrént o Issái dist hamódá óshtátagat, bale pajjáhi nayáwort.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Issáyá gón áiá gwasht: “Oo bánok! Chiá gréwagá ay? Kai padá garday?” Maryamá hayál kort balkén bágpán ent. Gwashti: “Oo wájah! Agan taw bortag, maná begwash kojáet eshtag ke man áiá bebarán.”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Issáyá passaw dát: “Oo Maryam!” Maryamá chakk tarrént o Árámi zobáná gwashti: “Rabbuni!” (Bezán: Oo mani ostád.)
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Issáyá gwasht: “Maná dast majan, chiá ke angat Petay kerrá borzád nashotagán, bale mani brátáni kerrá beraw o áyán begwash ke annun dém pa wati Petá o shomay Petá, wati Hodáyá o shomay Hodáyá borzáda rawán.”
17 Jesus continuou:
18 Maryam Majdaliah moridáni kerrá shot o mestági dát: “Man Hodáwand dist.” Gorhá Issáay kolawi pa áyán bort o sar kort.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Hamá Yakshambehay shapá, wahdé morid cha Yahudiáni torsá lógéay tahá mocch atant ke darwázagi kobl atant, Issá átk, áyáni nyámá óshtát o gwashti: “Shomárá sohl o émeni sar bát.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 É habaray gwashagá rand, wati dast o pahlugi áyáná pésh dáshtant. Wahdé moridán Hodáwand dist, báz gal o shádán butant.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Issáyá padá gwasht: “Shomárá sohl o émeni sar bát. Hamá dhawlá ke Petá maná ráh dátag, man shomárá rawána kanán.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Cha é habará rand, Issáyá morid dam jatant o gwashti: “Hodáay Pákén Ruhá begerét o wati delá jágah bedayét!
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Agan kaséay gonáhán bebakshét, bakshaga bant, áyán ke nabakshét, bakshaga nabant.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Cha dwázdahén moridán yakké, Tumá ke áesh “Járhó” náméntagat, Issáay áyagay wahdá gón áyán gón naat.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Paméshká wahdé á dega morid gwashagá atant: “Má Hodáwand distag,” áiá gwasht: “Man tán áiay dastán, méháni thappá magendán, tánke wati lankoká, méháni thappá o dastá áiay pahlugá ér makanán, báwara nakanán.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Hasht róchá rand, wahdé morid padá yakjáh butant, Tumá ham gón at. Lógay dap band at, bale angat ham Issá gwast o áyáni nyámá óshtát o gwashti: “Shomárá sohl o émeni sar bát.”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Nun gón Tumáyá gwashti: “Wati lankoká edá byár, mani dastán bechár, wati dastá mani pahlugay sará ér kan o cha ed o rand béimán mabay, imándár bay.”
27 E logo disse a Tomé:
28 Tumáyá gwasht: “Oo mani Hodáwand, oo mani Hodá!”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Issáyá gwasht: “Taw paméshká imán áwort ke maná distet. Bale bahtáwar hamá ant ke maná nagendant o imána kárant.”
29 Jesus lhe disse:
30 Issáyá wati moridáni démá, dega bázén mójezah o ajabbatén nesháni pésh dáshtag ke é Ketábá nebisag nabutagant.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Bale haminchok nebisag butag tán shomá báwar kanét ke Issá, Masih ent o Hodáay Chokk, tánke imán byárét o áiay námay sará namiránén zenday wáhond bebét.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.