Romanos 7
بلۆچی Balochi (BCC) vs VC
1 Oo brátán! Nazánét ke Sharyat tán hamá wahdá ensánay sará hákemia kant ke ensán zendag ent? Man gón hamáyán habará án ke Sharyatá zánant.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Pa mesál, Sharyatay rahbandá janén tán hamá wahdá wati marday páband ent ke áiay mard zendag ent. Bale agan mard mort, gorhá jan cha sur o sángay bandá ázát ent.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Tán wahdé ke áiay mard zendag ent, agan á dega mardé begipt, zenákár gwashaga bit. Bale agan áiay mard bemerit, jan cha é bandá ázát ent o agan jan dega mardé begipt, zenákár gwashaga nabit.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Oo mani brátán! Hamé paymá cha Masihay jesmi marká cha Sharyatá shomay band sest o Sharyatay hesábá shomá mortét ke degaréay bebét, hamáiay bebét ke cha mordagán zendag kanag but. É paymá, má pa Hodáyá bar o samar áworta kanén.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Wahdé may mahár gonahkárén tab o sareshtay dastá at, may ázáyáni tahá hamá porgonáhén hawá o hawasán kára kort ke cha Sharyatay zánagá chest butagatant ke má anchén kár bekanén ke áyáni bar o samar mark ent.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Bale hamá chizzá ke márá páband kortagat, nun áiay hesábá má mortagén o cha Sharyatay bandá ázát butagén tánke cha Pákén Ruhay nókén ráhá Hodáay hezmatá bekanén, cha Sharyatay nebeshtaháni kwahnén ráhá na.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Gorhá ché begwashén? Sharyat gonáh ent? Hechbar! Bale agan Sharyat mabutén, mana nazántagat ke gonáh chéé. Agan Sharyatá magwashtén “tamáh makan”, mana nazánt tamáh o lálech chéé.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Bale gonáhá cha hamá parmáná páedag zort o mani delá har paymén tamáhi pédá kort. Chéá ke agan Sharyat mabit, gonáh mortag.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Yakk wahdé man bé Sharyatá zenda gwázént, bale anchosh ke Sharyatay parmán átk, gonáh zendag but o man mortán.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Gorhá zánag but ke hamá parmáná ke báyad ent zend byáwortén, pa man marki áwort.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Gonáhá cha é parmáná páedag zort, maná rad dát o cha hamé parmáná koshti.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Bale angat Sharyat pák ent, Hodáay parmán pák o barhakk o sharr ent.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Gorhá á chizz ke sharr ent, mani markay sawab but? Hechbar! Gonáhá á sharrén chizz kár bast o maná dém pa marká bort tánke zánag bebit ke gonáh gonáh ent o hamá parmánay wasilahá gonáhay bekesásén gandagi záher bebit.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Má zánén ke Sharyatay sarchammag Hodáay Pákén Ruh ent, bale man jesmi mardomé án ke goláméay paymá gonáhay kerrá bahá butagán.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Wati jenday kár o kerdán sarpada nabán. Á kárán ke kanaga lóthán, nakanánesh, bale hamá kárána kanán ke cha áyán naprata kanán.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Agan hamá kárána kanán ke kanagesha nalóthán, gorhá mannán ke Sharyat sharr ent.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Nun cha ed o rand á sellén káráni kanók man naán, hamá gonáh ent ke mani tab o sareshtá ent.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Mana zánán ke maná, bezán mani gonahkárén tab o sareshtá hecch nékié mán nést. Maná nékén kár kanagay wáhag hast, bale kortesha nakanán.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Á nékén kárán ke kanaga lóthán, nakanánesh, bale hamá badén kárána kanán ke kanagesha nalóthán.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Agan man hamá kárána kanán ke kanagesha nalóthán, gorhá cha ed o rand á káráni kanók man naán, hamá gonáh ent ke mani tab o sareshtá ent.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Paméshká man wati tahá é kánuná gendán ke wahdé néki kanaga lóthán, nékiay jágahá badi mani tahá neshtag.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Wati del o daruná, cha Hodáay Sharyatá shádán án,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 bale dega kánuné wati tab o sareshtá gendán ke gón mani aglay kánuná jangá ent o maná hamá gonáhay kánunay bandiga kant ke mani ázáyáni tahá kárá ent.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Oh ke man chónén syahbahtén mardomé án. Kay maná cha é markigén jesmá rakkénit?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Hodáay shográ gerán ke cha may Hodáwandén Issá Masihay barkatá rakkán. Gorhá bezán man wati aglá Hodáay Sharyatay golám án, bale wati tab o sareshtá gonáhay kánunay golám án.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.