Romanos 5
بلۆچی Balochi (BCC) vs NTLH
1 Nun ke imánay sawabá rástáwar o bémayár hesáb butagén, cha may Hodáwandén Issá Masihay ráhá mayg o Hodáay nyámá sohl o wassháni árag butag.
1 Agora que fomos aceitos por Deus pela nossa fé nele, temos paz com ele por meio do nosso Senhor Jesus Cristo.
2 Cha Issá Masihay ráhá, é rahmatay darwázag pa má pach kanag butag o nun imánay sawabá rahmatáni sáhegá óshtátagén. Wati é ométay sará pahr ham bandén ke Hodáay shán o shawkatá bahramand én.
2 Foi Cristo quem nos deu, por meio da nossa fé, esta vida na graça de Deus. E agora continuamos firmes nessa graça e nos alegramos na esperança de participar da glória de Deus.
3 Tahná eshiay sará na, wati sakkiáni sará ham pahra bandén, chéá ke zánén sakki o sóri sabr o ópára kárant,
3 E também nos alegramos nos sofrimentos, pois sabemos que os sofrimentos produzem a paciência,
4 o sabr o ópár kerdárá mohr o mohkama kant o mohrén kerdár omét wadia kant,
4 a paciência traz a aprovação de Deus, e essa aprovação cria a esperança.
5 o omét márá delprósh bayagá naylit, chéá ke Hodáyá wati mehr may delá mán kanag, cha hamá Pákén Ruhay barkatá ke márá bakshag butag.
5 Essa esperança não nos deixa decepcionados, pois Deus derramou o seu amor no nosso coração, por meio do Espírito Santo, que ele nos deu.
6 Á wahdá ke má angat béwas atén, pa wahd Masihá wati sáh pa má dát, pa radkár o Hodánáparmánán.
6 De fato, quando não tínhamos força espiritual, Cristo morreu pelos maus, no tempo escolhido por Deus.
7 Chó sakk kamma bit ke kasé pa parhézkárén mardoméá cha wati sáhá sar begwazit, balkén yakké del o jorat bekant ke wati sáhá pa nékén mardoméá bedant.
7 Dificilmente alguém aceitaria morrer por uma pessoa que obedece às leis . Pode ser que alguém tenha coragem para morrer por uma pessoa boa.
8 Bale Hodá may sará wati mehrá chosh záhera kant ke hamá wahdá Masih pa maygi mort ke má angat gonahkár atén.
8 Mas Deus nos mostrou o quanto nos ama: Cristo morreu por nós quando ainda vivíamos no pecado.
9 Paméshká, nun ke cha Masihay hónay barkatá rástáwar hesáb butagén, má sakk báz deljamter én ke áiay wasilahá cha Hodáay kahr o gazabá rakkén.
9 E, agora que fomos aceitos por Deus por meio da morte de Cristo na cruz, é mais certo ainda que ficaremos livres, por meio dele, do castigo de Deus.
10 Agan á wahdi ke angat Hodáay dozhmen aten, cha áiay chokkay markay barkatá gón áiá wasshán kanag butén, gorhá nun ke wasshán kanag butagén, sakk deljamter én ke áiay zenday barkatá má rakkén.
10 Nós éramos inimigos de Deus, mas ele nos tornou seus amigos por meio da morte do seu Filho. E, agora que somos amigos de Deus, é mais certo ainda que seremos salvos pela vida de Cristo.
11 Bale tahná inchok na, má wati Hodáwandén Issá Masihay barkatá Hodáay sará pahr ham bandén, ke nun Masihá márá gón Hodáyá wasshán kanáéntag.
11 E não somente isso, mas também nós nos alegramos por causa daquilo que Deus fez por meio do nosso Senhor Jesus Cristo, que agora nos tornou amigos de Deus.
12 Gorhá hamá paymá ke gonáh yakk kaséay sawabá donyáyá átk o mark cha gonáhá pédá but, hamé paymá mark sajjahén mardománi nyámá sheng o tálán but, chéá ke sajjahénán gonah kortag.
12 O pecado entrou no mundo por meio de um só homem, e o seu pecado trouxe consigo a morte. Como resultado, a morte se espalhou por toda a raça humana porque todos pecaram.
13 Sharyatá pésar gonáh donyáya hastat, bale agan Sharyat mabit, gonáh ham hesáb nabit.
13 Antes de a lei ser dada, já existia o pecado no mundo; porém, quando não existe lei, Deus não leva em conta o pecado.
14 Angat ham, cha Ádamá beger tán Mussáyá marká bádsháhi kort, hamáyáni sará ham ke áyáni gonáh Ádamay náparmániay dhawléné naat. Ádam hamá kasay mesál at ke démterá áyagi at.
14 Mas, desde o tempo de Adão até Moisés, a morte dominou todos os seres humanos, mesmo os que não pecaram como Adão, quando ele desobedeceu à ordem de Deus. Adão era a figura daquele que havia de vir,
15 Bale rahmat náparmániay paymá naent. Agan yakk kaséay náparmániay sawabá sajjahén ensán mortant, Hodáay rahmat o bakshesh ke sajjahén ensánán sar but, báz master ent, hamé bakshesh ke cha yakkén ensánay, bezán Issá Masihay rahmatá raset.
15 mas existe uma diferença entre o pecado de Adão e o presente que Deus nos dá. De fato, muitos morreram por causa do pecado de um só homem; mas a graça de Deus é muito maior, e ele dá a salvação gratuitamente a muitos, por meio da graça de um só homem, que é Jesus Cristo.
16 É bakshesh hamá yakkén ensánay, bezán Ádamay gonáhay ásaray paymá naent, chéá ke kazáwat cha yakk náparmániéá átk o kazáwatá mayárbári áwort, bale bakshesh bázén náparmánián o rand átk o baksheshá rástáwari o bémayári áwort.
16 E existe uma diferença entre aquilo que Deus dá e o pecado de um só homem. Porque, no caso do pecado, a condenação veio por causa de um só pecado. Porém, no caso da salvação, Deus perdoa os que têm cometido muitos pecados, embora não mereçam esse perdão.
17 Agan yakkéay náparmániay sawabá cha hamá yakkénay wasilahá marká bádsháhi kort, gorhá á mardom ke ganjén rahmat o rástáwariay baksheshay wáhonda bant, cha é yakkénay, bezán Issá Masihay barkatá, wati zendá allamá bádsháhia kanant.
17 É verdade que, por causa de um só homem e por meio do seu pecado, a morte começou a dominar a raça humana. Mas o resultado do que foi feito por um só homem, Jesus Cristo, é muito maior! E todos aqueles que Deus aceita e que recebem como presente a sua imensa graça reinarão na nova vida, por meio de Cristo.
18 Gorhá hamá paymá ke cha yakk ensánéay náparmániá sajjahén mardom mayárbár kanag butant, cha yakk ensánéay nékén kárá sajjahén mardom rástáwar o bémayár kanaga bant o zenday wáhonda bant.
18 Portanto, assim como um só pecado condenou todos os seres humanos, assim também um só ato de salvação liberta todos e lhes dá vida.
19 Hamá paymá ke cha yakkéay náparmániá sajjahén mardom gonahkár butant, cha yakkéay parmanbardáriá bázéné rástáwar kanaga bit.
19 E assim como muitos seres humanos se tornaram pecadores por causa da desobediência de um só homem, assim também muitos serão aceitos por Deus por causa da obediência de um só homem.
20 Sharyat átk ke náparmáni géshter záher bebit, bale jáhé ke gonáh gésh but, rahmat angat géshter but,
20 A lei veio para aumentar o mal. Mas, onde aumentou o pecado, a graça de Deus aumentou muito mais ainda.
21 tánke anchó ke gonáhá bádsháhi kort o markay sawabsáz but, rahmat bádsháhi bekant o rástáwari byárit o cha may Hodáwandén Isa Mashiay barkatá abadmánén zenday sawabsáz bebit.
21 E isso aconteceu a fim de que, assim como o pecado dominou e trouxe a morte, assim também a graça de Deus, que o leva a aceitar as pessoas, dominasse e trouxesse a vida eterna. Essa vida é nossa por meio do nosso Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.