Marcos 9
بلۆچی Balochi (BCC) vs NVT
1 Issáyá gón áyán gwasht: “Man shomárá rásténa gwashán, lahtén mardom ke edá óshtátag, tánke magendant ke Hodáay bádsháhi gón wák o kodrat átkag, é namerant.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Shash róchá rand, Issáyá Petros o Ákub o Yuhanná wati hamráh kort o borzén kóhéay sará bortant ke ódá tahná bebant. Áyáni démá, Issáay rang o dróshom badal but o
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 áiay póshák anchó espét butant ke jahánay hecch godshódé godán é dhawlá espét korta nakant.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Hamé wahdá Elyás o Mussá záher butant o gón Issáyá habará laggetant.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Gorhá Petrosá gón Issáyá gwasht: “Ostád! May edá bayag sakk sharr ent, bell ke má say sáheg o kápára bandén, yakké pa taw, yakké pa Mussáyá o yakké pa Elyásá.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Petrosá nazánt ché begwashit, chéá ke á sakk torsagá atant.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Bale hamá damáná jambaré áyáni sará sáhél but. Cha jambará tawáré átk: “É mani dóstigén Bacch ent, eshiay habarán gósh bedárét!”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Anágat, moridán chapp o chágerdá cháret, bale abéd cha Issáyá dega hechkasesh nadist.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Cha kóhá ér kapagay wahdá, Issáyá hokm dátant: “Tán hamá wahdá ke Ensánay Chokká cha mordagán jáh najatag, hechkasá hál madayét ke shomá ché distag.”
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Áyán harché ke distagat wati delá dásht o watmánwatá habaresha kort ke cha mordagán jáh janagay máná ché ent?
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Gorhá cha Issáyá jostesh kort: “Sharyatay zánóger chéá gwashant ke cha Masihay áyagá pésar, báyad ent Elyás nabi byayt?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Issáyá passaw dát: “Sharyatay zánógeráni é habar rást ent ke Elyás nabi pésará kayt o har chizzá padá barjáha kant. Bale parchá nebisag butag ke Ensánay Chokk báyad ent báz sakki o sóri besaggit o béezzat kanag bebit?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Elyás nabiay bárawá shomárá gwashán ke á hakk o del átk o anchosh ke áiay bárawá nebisag butag, har paymá ke mardománi delá lóthet, gón áiá hamá dhawlesh kort.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Wahdé Issá o sayén morid per tarret o é dega moridáni kerrá átkant, mardománi mazanén rombé distesh. Lahtén Sharyatay zánóger ham hamódá at o gón moridán dapjáká atant.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Anchó ke sajjahén rombá Issá dist, á hayrán butant o tacháná áiay némagá átkant o wasshátkesh kort.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Áiá jost kort: “Shomá gón eshán che chizzay bárawá dapják kanagá ét?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Cha rombá, mardéá passaw dát: “Ostád! Man wati chokk tai gwará áwortag. Á habar korta nakant, chéá ke jennéá geptag o gong kortag.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Wahdé jenn áiá gipt, zeminá dawria dant. Chokk gajj o kapa bit, dantána droshit o konth o hoshka bit. Man gón tai moridán gwasht ke eshiay jenná bekasshét, bale áyán kasshet nakort.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Issáyá gwasht: “Oo bébáwarén nasl o padréch! Man tán kadéná gón shomá bemánán, tán kadéná shomárá besaggán? Chokká mani kerrá byárét!”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Gorhá bachakkesh áwort o wahdé jennay chamm pa Issáyá kaptant, hamá damáná bachakki zhámbalént. Bachakk zeminá kapt o péch o tábi wárt o gajj o kap but.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Issáyá cha áiay petá jost kort: “Chont wahd ent ke é dhawlá ent?” Petá passaw dát: “Cha kasániá.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Báz randá, jenn áiá pa koshagá ás o ápá dawra dant. Agan tai dastá buta kant, may sará bazzag kan o márá madat kan.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Issáyá gwasht: “É che gappé? Agan mani dastá buta kant? Á ke báwara kant, pa áiá har chizz buta kant.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Bachakkay petá hamá damáná kukkár kort o gwasht: “Maná báwar ent, mani nábáwariá eláj kan.”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Wahdé Issáyá dist ke mardománi rombé tacháná pédák ent, jenni hakkal dát o gwashti: “Oo karr o lellén jenn! Man tará hokma dayán ke é bachakká yalah day o padá hechbar eshiay badaná mapoter.”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Gorhá jenná krinzhagé jat o bachakki sakk zhámbalént o yalah dát. Bachakk chó mordagá but o bázénéá gwasht: “É mort.”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Bale Issáyá áiay dast gept o pádi kort o bachakk óshtát.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Issá lógéá shot o moridán ehwatá cha áiá jost kort: “Má chéá é bachakkay jenn kasshet nakort?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Áiá passaw dát: “É dhawlén jenn bé dwá kanagá kasshaga nabant.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Issá o áiay moridán á jágah yalah dát o Jalilesh gwázént, bale Issáyá nalóthet kasé bezánt ke á kojá ent,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 chéá ke wati moridáni tálim dayagá dazgatth at. Gwashti: “Ensánay Chokk dróhaga bit o anchén mardománi dastá dayaga bit ke koshanti, bale say róchá rand, padá zendaga bit o jáha jant.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Bale morid áiay é habará sarpad nabutant o cha áiá jost kanagesh ham torset.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Padá á Kaparnáhumá átkant. Lógá ke átk, Issáyá cha moridán jost kort: “Shomá ráhá ché gwashagá atét?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Áyán hecch nagwasht chéá ke ráhá gón yakdomiá dapjáká atant ke may tahá masterén mardom kay ent.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Gorhá Issá nesht, dwázdahén kásedi tawár kortant o gwashti: “Á kas ke masteria lóthit, báyad ent watá cha sajjahénán kaster bekant o sajjahénáni hezmatkár bebit.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Gorhá, kasánén chokké áyáni nyámá óshtárénti, goláésh kort o gwashti:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Harkas ke pa mani námá é dhawlén kasánén chokké wasshátka kant o sharapa dant, maná sharapa dant o harkas ke maná sharapa dant, bezán áiá ham sharapa dant ke maná ráhi dátag.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Yuhannáyá gón Issáyá gwasht: “Ostád! Má yakk mardé dist ke tai námay sará mardománi jennán kasshagá at, bale má gwasht chó makan, chéá ke á cha má naat.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Issáyá gwasht: “Na, chó makanét, chéá ke harkas mani námay sará yakk damáné mójezahé kant, dega damáné maná bad gwashta nakant o
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 á ke may heláp naent, may némagá ent.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Agan kasé é námay sawabá shomárá tásé áp bedant ke shomá Masihayg ét, man shomárá rásténa gwashán ke áiá wati mozza rasit.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 É gwandhó ke mani sará báwara kanant, harkas ke cha eshán yakkéá ham dém pa gonáhá bebárt, sharter hamesh ent ke jenteri táé gomráh kanókay gotthá bebandant o daryáyá chagali bedayant.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Agan tai dasté tará dém pa gonáhá bárt, áiá goddh. Chéá ke gón doén dastán dózahay abadi ásá kapagay badalá, sharter hamesh ent ke gón yakk dasté, abadmánén zenday wáhond bebay.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Agan tai pádé tará dém pa gonáhá bárt, áiá goddh. Chéá ke gón doén pádán dózahá kapagay badalá, sharter hamesh ent ke gón yakk pádé abadmánén zenday wáhond bebay.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Agan tai chammé tará dém pa gonáhá bárt, áiá kassh. Chéá ke gón doén chammán dózahá kapagay badalá, sharter hamesh ent ke gón yakk chammé Hodáay bádsháhiá beraway.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Dózahá jónwárén kerm hechbara namerant o ás hechbar koshaga nabit.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Ás harkasá palgárit, hamá paymá ke wád korbánigá pák o palgára kant.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Wád sharr ent, bale agan áiay tám gár bebit, shomá chón áiá padá támdára kanét? Shomá ham watá wádók o támdár bekanét o gón yakdegará pa sohl o émeni zend begwázénét.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.