Lucas 9
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARA
1 Issáyá dwázdahén kásed lótháéntant, áyáná sajjahén jennáni kasshag o nájórhiáni dráh kanagay wák o ehtiári dát o
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 pa Hodáay bádsháhiay jár janag o nádráháni drah kanagá ráhi dátant.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Gwashti: “Pa wati sapará hecch chizz mazurét gón, na asáé, na lót o turagé, na nán o tóshag, na zarr o na géshén jámagé.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Wahdé lógéá rawét, tán shahray yalah dayagá hamá lógá bemánét.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Agan mardom shomárá wasshátka nakanant, cha áyáni shahrá dar áét o dar áyagay wahdá wati pádáni danz o hákán hamódá bechandhét tánke áyáni helápá sháhedi bebit ke shomá Hodáay kolaw pa áyán sar kortag.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Gorhá Issáay morid dar kapt o métag pa métag har jáh, wasshén mestágesh pa mardomána rasént o nádráhén mardomesh dráha kortant.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Wahdé Jalilay hákem Hirudis é sajjahén habar o hálán sahig but, paréshán o takánsar but, chéá ke lahtén mardom Issáay bárawá gwashagá at ke Yahyá ent ke padá cha mordagán zendag butag.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Dega lahtén gwashagá at ke Elyás nabi záher butag, o dega lahtén gwashagá at ke cha péshi zamánagay paygambarán yakké ke padá zendag butag.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Gorhá Hirudisá gwasht: “Yahyáay sar wa man borretag, nun é kay ent ke áiay bárawá man é dhawlén hál eshkonagá án?” Á pa Issáay gendagá hodónák at.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Wahdé Issáay kásed cha wati sapará per tarret o átkant, wati kortagén káráni hálesh Issáyá sar kort. Gorhá Issáyá á gón wat hamráh kortant o Bayt-Saydá námén shahréá shot tánke á cha mardomán dur o gestá bebant.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Bale wahdé mardom sahig butant, áiay hamráh butant. Issáyá á wasshátk kortant, Hodáay bádsháhiay bárawá sar o sój dátant o nádráhén mardomi ham wassh o dráh kortant.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Rónenday wahdá dwázdahén kásed átkant o gwashtesh: “Nun é mardomán ráh day ke é kash o gwaray métag o bázárán berawant o pa wat warag o wapsagay band o bast bekanant, chéá ke má edá gyábánéá én.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Bale Issáyá gwasht: “Shomá wat eshán warák bedayét.” Áyán passaw dát: “May kerrá panch nagan o do máhigá abéd dega hecch nést. Taw ché gwashay, má berawén o pa é sajjahén mardomán warák begerén?”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Cha á mardomán kesás panch hazár mardén atant. Issáyá gón moridán gwasht: “Mardomán panjáh panjáhay thóliá benádénét.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Moridán anchosh kort o sajjahén nádéntant.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Issáyá panchén nagan o doén máhig zortant o ásmánay némagá cháret, Hodáay shogri gept o padá nagan o máhigi chondh chondh kort o moridáni dastá dátant ke mardománi sará bahresh kanét.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Sajjahénán sérá wárt o angat cha sar átkagén chondhán dwázdah sapt porr but.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Yakk róché Issá tahnáiá dwá kanagá at o bass morid gón áiá gón atant. Cha moridán josti kort: “Mardom mani bárawá ché gwashant, man kay án?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Áyán passaw dát: “Lahténa gwashit taw pákshódi dayókén Yahyá ay o lahténa gwashit taw Elyás nabi ay. Dega lahténa gwashit ke taw cha pésarigén zamánagay á dega nabián yakké ay o padá zendag butagay.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Áiá jost kort: “Shomá wat mani bárawá ché gwashét, man kay án?” Petrosá passaw dát: “Taw Hodáay ráh dátagén hamá Masih ay.”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Bale Issáyá á hokm dátant ke “É habará gón hechkasá magwashét.”
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Gwashti: “Ensánay Chokk báyad ent bázén sakki o sórié besaggit. Kawmay kamásh, mazanén dini péshwá o Sharyatay zánóger allamá áiá namannant o kóshárénant o sayomi róchá á padá zendaga bit.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Issáyá sajjahén mardom gwashtant: “Agan kasé lóthit mani randgiriá bekant, wati delay lóth o wáhagán bekoshit o har róch wati jenday salibá baddhá bekant o mani randgiriá bekant.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Chéá ke harkas ke wati sáhay rakkénagay johdá kant, gária dant o harkas ke mani háterá wati sáhá nadra kant, rakkéniti.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Agan yakkéá sajjahén donyá berasit bale wati sáhá gár bedant, gorhá áiá che páedaga rasit?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Agan kasé cha man o mani habarán sharmendag bebit, gorhá Ensánay Chokk ham á wahdi ke gón watig o ásmáni Petayg o pákén préshtagáni shán o shawkatá é jaháná padá kayt, cha áiá sharmendaga bit.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Bale man shomárá rásténa gwashán, edá lahtén mardom óshtátag ke tánke Hodáay bádsháhiá magendant, é namerant.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Cha é habarán kesás hasht róchá rand Issáyá Petros o Yuhanná o Ákub hamráh kortant o pa dwáyá kóhéay sará shot.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Wahdé Issá dwá kanagá at, áiay démay rang badal but o posháki sakk espét but o drapshagá laggetant.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Yakk anágat do mardom záher but o gón Issáyá habar kanagá laggetant. Yakké Mussá at o domi Elyás.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Á doén gón shán o shawkaté záher butant o Issáay markay bárawá habaresh kort ke allamá Urshalimá bayagi at.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Petros o áiay hamráh Yuhanná o Ákub kóchandhagá atant, bale wahdé sharriay sará ágah butant, Issáay shán o shawkatesh dist o gón áiá doén oshtátagén mardomesh ham distant.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Wahdé á doén Issáyá roksat kanag o rawagá atant, Petrosá gwasht: “Wájah! May edá bayag sakk sharr ent, bell ke má say sáheg o kápára bandén, yakké pa taw, yakké pa Mussáyá o yakké pa Elyásá.” Petrosá wat nazánt ke ché gwashagá ent.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Petros angat habará at ke jambaré átk o áyáni sará sáhél but. Wahdé jambar áyáni sará sáhél but, moridán torset.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Cha jambará tawáré átk: “É mani Bacch ent ke man gechén kortag, eshiay habarán gósh bedárét.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Tawáray eshkonagá rand moridán Issá éwaká dist. Áyán é sargwast wati delá dásht o á wahdá wati distagénesh gón hechkasá nagwasht.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Domi róchá wahdé Issá o sayén morid cha kóhá ér átkant, mardománi mazanén mocchié átk o gón Issáyá dochár kapt.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Cha mocchiay nyámá mardéá kukkár kort o gwasht: “Oo ostád! Gón taw dazbandia kanán, mani bachakká bechár, mani yakkén chokk ent.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Jenné anágat mani chokká gipt o zhámbalénit o hamá damáná chokk ják o kukkára kant o gajj o kapa bit. Áiá sakk kamm yalaha dant o áiá némjána kant.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Man gón tai moridán dazbandi kort ke é jenná bekasshét, bale áyán kasshet nakort.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Issáyá gwasht: “Oo bébáwar o gomráhén nasl o padréch! Man tán kadéná gón shomá bemánán o shomárá besaggán? Chokká edá byár.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Wahdé chokk pédák at, jenná zhámbalént o dhagárá jat. Issáyá jenn hakkal dát, chokk dráh kort o petay dastá dát.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Sajjahén mardomán Hodáay shán dist o hayrán o habakkah butant.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Mani é habarán pa sharri delgósh kanét, Ensánay Chokk mardománi dastá dayaga bit.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Bale morid áiay é habará sarpad nabutant, chéá ke pa áyán ramz o rázé at. Cha Issáyá jost kanagesh ham torset.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Issáay morid watmánwatá é gappay sará dapjáká laggetant ke may tahá masterén mardom kay ent?
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Issáyá áyáni delay habar zánt o yakk kasánén chokké wati kashá óshtárént o
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 gón moridán gwashti: “Harkas ke pa mani námá é kasánén chokká wasshátka kant o sharapa dant, bezán á maná sharapa dant. Harkas ke maná sharapa dant, áiá ham sharapa dant ke maná ráhi dátag, chéá ke shomay master hamá ent ke watá cha sajjahénán kastera zánt.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Yuhannáyá gón Issáyá gwasht: “Wájah! Má yakk mardé dist ke tai námay sará mardománi jennán kasshagá at, bale má naesht, chéá ke á cha má naat.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Issáyá gwasht: “Na, é kárá makanét, chéá ke agan kasé shomay heláp naent shomay némagá ent.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Wahdé Issáay chest bayag o ásmáná rawagay wahd nazzikk but, gón deljamén shawré dém pa Urshalimá ráh gept.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Bale cha wat pésar lahtén kásedi ráh dát. Á shotant o Sámeriáni métagéá rasetant tánke cha áiay áyagá pésar pa áiá tayári bekanant.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Bale óday mardomán Issá wasshátk nakort chéá ke á Urshalimá rawagá at.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Wahdé Issáay morid Ákub o Yuhanná cha é hálá sahig butant, gwashtesh: “Oo Hodáwand! Taw razá dayay má cha Hodáyá belóthén ke cha ásmáná ásé ráh bedant o eshán hák o por bekant?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Bale Issáyá chakk tarrént o hakkal dátant.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Randá gón wati moridán, dega métagéá shot.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Issá o áiay morid ráhá rawagá atant. Mardéá gwasht: “Har jáh ke taw raway, man tai randgiriá kanán.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Issáyá gwasht: “Róbáhán hóndh hast o báli morgán kodóh, bale Ensánay Chokká pa saray ér kanagá hecch jágah nést.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Issáyá gón dega mardéá gwasht: “Byá, mani randgiriá bekan.” Bale áiá passaw dát: “Oo wájah! Maná ejázat beday ke pésará berawán o wati petá kabr o kapan bekanán.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Issáyá gwasht: “Bell ke mordag wati mordagán wat kabr o kapana kanant, taw beraw o Hodáay bádsháhiay wasshén mestágá pa mardomán sar kan.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Degaréá gwasht: “Oo wájah! Man tai randgiriá kanán, bale maná bell ke pésará wati lógay mardomán roksat bekanán.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Issáyá áiay passawá gwasht: “Á kas ke nangár kanagay wahdá poshtá chárit, Hodáay bádsháhiay hezmatkáriay láhek naent.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.